Okoliczności powstania skargi

1. Skarga dotyczy domniemanych nieprawidłowości popełnionych przez Komisję Europejską w kontekście wielokrotnej umowy ramowej. "Umowa ramowa zawierająca wiele umów" określa podstawowe warunki szeregu umów szczegółowych na towary lub usługi, które mają zostać zawarte w okresie obowiązywania umowy ramowej zawierającej wiele umów. Podsumowując, jeżeli dana osoba lub przedsiębiorstwo wygra przetarg na wielokrotną umowę ramową, Komisja może następnie zawrzeć z tym wykonawcą umowy szczegółowe na dostawę towarów lub świadczenie usług. Komisja zazwyczaj wybiera kilku zwycięskich wykonawców do danej wielokrotnej umowy ramowej. Wykonawcy ci są uszeregowani według kolejności osiągnięć.

2. W 2008 r. skarżący podpisał z Komisją wielokrotną umowę ramową (ENTR/06/69)[1] o świadczenie usług doradztwa w zakresie strategii komunikacji i zarządzania, usług prasowych i public relations, wsparcia redakcyjnego, usług tłumaczeniowych, usług audiowizualnych, usług projektowania graficznego i drukowania, a także usług internetowych dla Dyrekcji Generalnej ds. Przedsiębiorstw i Przemysłu (DG ENTR).

3. W 2009 r. DG ENTR zwróciła się do skarżącego o przedstawienie ofert dotyczących trzech usług: a) organizacja kampanii komunikacyjnej w ramach Europejskiego Tygodnia MŚP 2010, b) organizacja Europejskich Nagród Wideo dla Przedsiębiorczości 2010 oraz c) materiały do publikacji w ramach Europejskiego Tygodnia MŚP. Skarżącego poinformowano, że DG ENTR rozważa również inne oferty otrzymane w ramach innej umowy ramowej (DG COMM PO/2006-39/Dir.D, zwanej dalej COMM/2006/39).

4. DG ENTR poinformowała następnie skarżącego, że jego oferty dotyczące Europejskiego Tygodnia MŚP i Europejskich Nagród Wideo dla Przedsiębiorczości 2010 nie zostały wybrane. Następnie skarżący zwrócił się do Rzecznika Praw Obywatelskich.

Przedmiot dochodzenia

5. Rzecznik wszczął dochodzenie w sprawie następujących zarzutów i roszczeń.

Zarzuty:

1. Komisja nie przestrzegała postanowień umowy ramowej ENTR/06/69, a także zasad równego traktowania wykonawców i przejrzystości, gdy porównała swoją ofertę z ofertą innych wykonawców w ramach innej umowy ramowej.

2. Komisja nie uzasadniła swojej decyzji o odrzuceniu ofert skarżącego zgodnie z art. 18 Europejskiego kodeksu dobrego postępowania administracyjnego i art. 100 rozporządzenia finansowego.

3. Komisja nie działała rzetelnie i konsekwentnie oraz naruszyła uzasadnione oczekiwania skarżącego.

Roszczenia:

1. Komisja powinna przestrzegać postanowień umowy ramowej ENTR/06/69.

2. Powinna również uzasadnić swoją decyzję o odrzuceniu ofert skarżącego.

3. Powinien on działać uczciwie i spójnie oraz być zgodny z uzasadnionymi oczekiwaniami skarżącego.

W przedmiocie dochodzenia

6. W dniu 15 stycznia 2010 r. skarżący skierował skargę do Rzecznika Praw Obywatelskich. W dniu 3 marca 2010 r. Rzecznik wszczął dochodzenie i przekazał skargę Komisji, która w dniu 12 sierpnia 2010 r. przekazała Rzecznikowi swoją opinię. Opinia została przekazana skarżącemu, który przedstawił swoje uwagi w dniu 26 października 2010 r.

Analiza i wnioski Rzecznika Praw Obywatelskich

A. Zarzut nieprzestrzegania postanowień umowy ramowej ENTR/06/69, a także zasad równego traktowania i przejrzystości oraz powiązane roszczenie

Argumenty przedstawione Rzecznikowi Praw Obywatelskich

7. Zdaniem skarżącego, gdyby jego oferty zostały uznane za niewłaściwe, Komisja powinna była zwrócić się do drugiego wybranego wykonawcy w ramach wielokrotnej umowy ramowej ENTR/06/69 o przedstawienie oferty cenowej. Komisja zwróciła się jednak do innych wykonawców wybranych w ramach innej umowy ramowej o złożenie ofert. Stanowiło to naruszenie umowy ramowej ENTR/06/69. Wskazała ona, że Komisja porównała oferty, które nie były porównywalne, biorąc pod uwagę, że siatki cen i oceny różnią się w zależności od umowy ramowej.

8. Zgodnie z zasadą równego traktowania na każdym etapie postępowania każdy wykonawca powinien mieć taką samą możliwość [2] przy przygotowywaniu swojej oferty. Oznacza to, że te same warunki powinny mieć zastosowanie do każdego oferenta w tym samym czasie [3]. Twierdził on, że zasada ta nie była przestrzegana w jego przypadku.

9. Skarżący twierdził również, że naruszono zasadę przejrzystości. Dopiero po złożeniu oferty skarżący odkrył, że DG ENTR skierowała identyczne wnioski do innych wykonawców. W związku z tym skarżącemu nie przekazano niektórych istotnych informacji.

10. W swojej opinii skierowanej do Europejskiego Rzecznika Praw Obywatelskich Komisja wyjaśniła, że podczas pierwszej analizy swoich potrzeb w zakresie projektów stwierdziła, że umową ramową, która najlepiej pasowała do projektów, była umowa ramowa COMM/2006/39. Następnie zwróciła się ona do trzech oferentów w ramach tej umowy ramowej o przedstawienie ofert.

11. W celu a) zapewnienia prawidłowego zarządzania finansowego projektami oraz b) uzyskania najlepszej jakości/najlepszej ceny Komisja zwróciła się następnie do skarżącego o złożenie ofert w ramach umowy ramowej ENTR/06/69.

12. Kiedy Komisja otrzymała ofertę w ramach umowy ramowej ENTR/06/69, była w stanie sprawdzić, czy oferta ta obejmowała jedynie część usług potrzebnych do realizacji projektów. Usługi te były również droższe. Następnie zdecydowano, że umowa ramowa COMM/2006/39 jest rzeczywiście najwłaściwsza i oferuje najlepszą jakość/cenę projektów. W rezultacie na podstawie tej umowy ramowej podpisano umowy szczegółowe.

13. Komisja podkreśliła, że oferty skarżącego i oferty oferentów w ramach umowy ramowej COMM/2006/39 nie były przedmiotem bezpośredniego porównania i nie były oceniane przy użyciu identycznych kryteriów oceny.

14. Komisja dodała, że umowa ramowa ENTR/06/69 nie wyklucza możliwości korzystania z innych istniejących umów ramowych ani nie zapewnia wyłączności wszystkich działań komunikacyjnych i informacyjnych Komisji na rzecz wykonawców, którzy ją podpisują.

15. W swoich uwagach skarżący argumentował, że jego ofertę porównano z ofertami złożonymi przez innych wykonawców w ramach innej umowy ramowej. Ponadto nie wiedziała ona wówczas, że Komisja poszukiwała innych ofert. Było to sprzeczne z postanowieniami umowy ramowej ENTR/06/69.

16. Skarżący powtórzył, że Komisja nie mogła porównać ofert złożonych w ramach różnych umów ramowych. W związku z tym naruszyła ona zasady równego traktowania i przejrzystości.

Ocena Rzecznika Praw Obywatelskich

17. Zgodnie z art. I.1.4 umowy ramowej ENTR/06/69 „umowa nie przyznaje Wykonawcy żadnych wyłącznych praw do świadczenia Komisji usług opisanych w załączniku I”. Komisja była zatem w szczególności uprawniona do zamawiania usług objętych zakresem umowy ramowej ENTR/06/69 od wykonawców innych niż wykonawcy objęci umową ramową ENTR/06/69. Rzecznik Praw Obywatelskich stwierdza z powyższego, że dopuszczalne było pewne pokrywanie się zakresu umowy ramowej ENTR/06/69 z zakresem innych umów ramowych.

18. Ponadto Rzecznik zauważa, że Komisja może wykorzystać każdą umowę ramową jako podstawę do zawierania umów szczegółowych dotyczących towarów lub usług, pod warunkiem że te towary lub usługi wchodzą w zakres przedmiotowych umów ramowych. Skarżący nie twierdził, że usługi ostatecznie zamówione przez Komisję nie wchodzą w zakres umowy ramowej COMM/2006/39.

19. Biorąc pod uwagę, że umowa ramowa nie przyznawała wyłącznych praw do świadczenia usług, a także z uwagi na nakładanie się różnych umów ramowych, Komisja była wyraźnie uprawniona do wyboru umowy ramowej najlepiej dostosowanej do jej potrzeb. Oznacza to, że był on uprawniony do porównania zalet i wad stosowania jednej umowy ramowej (umowa ramowa ENTR/06/69) z zaletami i wadami stosowania innej (umowa ramowa COMM/2006/39) w celu wyboru, zgodnie z zasadą należytego zarządzania finansami, umowy ramowej, która była najbardziej dostosowana do jego potrzeb i która stanowiła najlepszy stosunek jakości do ceny.

20. Rzecznik zauważa również, że w dowolnym momencie, zanim Komisja zobowiąże się do zawarcia konkretnej umowy, dysponuje ona swobodą uznania w zakresie ponownej oceny swoich potrzeb w odniesieniu do dostarczania towarów i świadczenia usług. Oznacza to, że Komisja może w każdej chwili rozszerzyć lub zawęzić zakres towarów lub usług, które zamierza zamówić. W niniejszej sprawie Komisja dokonała ponownej oceny swoich potrzeb po otrzymaniu oferty w ramach umowy ramowej ENTR/06/69. Następnie stwierdziła, że jej ponownie ocenione potrzeby wykraczały poza zakres umowy ramowej ENTR/06/69. W związku z tym Komisja prawidłowo zaprzestała badania oferty w ramach umowy ramowej ENTR/06/69 i zbadała jedynie oferty złożone w ramach (szerszej) umowy ramowej COMM/2006/39.

21. W odniesieniu do argumentu skarżącego, że Komisja naruszyła zasadę przejrzystości, ponieważ nie poinformowała go, że zwróciła się do innych wykonawców o złożenie ofert, Rzecznik zauważa, że Komisja poinformowała skarżącego, że rozważa oferty w ramach innej umowy ramowej. Komisja przestrzegała zatem zasady przejrzystości.

22. W związku z powyższym Rzecznik nie stwierdza niewłaściwego administrowania przez Komisję w odniesieniu do tego zarzutu. W związku z tym powiązane twierdzenie nie może zostać podtrzymane.

B. Zarzut braku uzasadnienia decyzji o odrzuceniu ofert skarżącego i związanego z nimi roszczenia

Argumenty przedstawione Rzecznikowi Praw Obywatelskich

23. Zgodnie z art. 18 Europejskiego kodeksu dobrego postępowania administracyjnego [4], a także art. 100 rozporządzenia finansowego [5] i art. 149 jego przepisów wykonawczych [6] instytucja zamawiająca powinna a) poinformować oferentów o powodach, dla których ich oferta nie została wybrana, a następnie b) poinformować oferentów, którzy złożyli dopuszczalną ofertę i którzy się o to zwrócą, o cechach i względnych zaletach wybranej oferty, a także o nazwie wybranego oferenta.

24. W dniu 17 listopada 2009 r. skarżący zwrócił się o przedstawienie cech charakterystycznych i zalet wybranej oferty, a także nazwy wybranego oferenta. Poprosiła również o podanie powodów, dla których jej oferta została odrzucona. Według skarżącego odpowiedź Komisji z dnia 23 listopada 2009 r. nie była zadowalająca. Zdaniem skarżącego, wbrew orzecznictwu sądów unijnych [7] w tej sprawie, odpowiedź Komisji jest krótka i niejasna. W związku z tym skarżący uznał za niemożliwe dokonanie oceny, czy wybór Komisji był właściwy i czy powinna ona wszcząć postępowanie sądowe.

25. Ponadto skarżący twierdził, że Komisja popełniła błąd prawny, stwierdzając, że art. 100 rozporządzenia finansowego nie ma zastosowania do umów ramowych.

26. W swojej opinii skierowanej do Rzecznika Komisja stwierdziła, że w dniu 12 listopada 2009 r. poinformowała skarżącego, że jego oferty nie mogą zostać przyjęte, ponieważ nie zostały uznane za racjonalne pod względem kosztów w porównaniu z propozycjami otrzymanymi od innych wykonawców w ramach innej umowy ramowej.

27. W dniu 23 listopada 2009 r. Komisja przekazała skarżącemu dodatkowe informacje na temat powodów odrzucenia jego ofert. Jeżeli chodzi o ofertę dotyczącą Europejskiego Tygodnia MŚP, Komisja wskazała, że oferta skarżącego nie zawierała konkretnych szczegółów i nie odpowiadała w wystarczającym stopniu żądanej usłudze. Co więcej, kreatywne podejście pod względem wideo i skryptów było słabe. W związku z tym Komisja uważa, że uzasadniła swoją decyzję zgodnie z warunkami umowy ramowej ENTR/06/69 i w terminie dwóch miesięcy określonym w art. 18 Europejskiego kodeksu dobrego postępowania administracyjnego. Ostateczna decyzja opierała się na obiektywnych kryteriach, takich jak przestrzeganie zamówienia na usługi i konkretne szczegóły dotyczące usług oferowanych przez wykonawców. Do Komisji należy ocena kreatywności i jakości proponowanych filmów i scenariuszy, z uwzględnieniem kluczowych elementów i przesłań na potrzeby informowania o swojej polityce dotyczącej MŚP.

28. Komisja stwierdziła, że art. 100 rozporządzenia finansowego odnosi się do powodów, które należy podać w przypadku udzielenia zamówienia w wyniku postępowania o udzielenie zamówienia. Ponieważ niniejsza umowa nie przewiduje ponownego poddania zamówienia procedurze konkurencyjnej, artykuł ten nie ma zastosowania. Zgodnie z umową ramową ENTR/06/69 urzędnik zatwierdzający nie jest zobowiązany do przyjęcia oferty. Biorąc również pod uwagę, że Komisja postanowiła nie zwracać się do drugiego wykonawcy w ramach tej umowy ramowej, przedstawione przez nią powody były więcej niż wystarczające.

Ocena Rzecznika Praw Obywatelskich

29. Zawsze dobrą administracją jest informowanie wykonawców na ich wniosek o powodach odrzucenia ich ofert.

30. W odniesieniu do niniejszej skargi Rzecznik zauważa, że Komisja poinformowała skarżącego o następujących powodach:

w piśmie z dnia 12 listopada 2009 r. Komisja uznała, że oferty skarżącego nie były racjonalne pod względem kosztów w porównaniu z propozycjami otrzymanymi przez Komisję w ramach innej umowy ramowej;

w wiadomości e-mail z dnia 23 listopada 2009 r. Komisja uznała, że w ofercie dotyczącej Europejskiego Tygodnia MŚP brakuje pewnych szczegółów. Uznał również, że kreatywne podejście oferty było słabe pod względem wizualnym i skryptów wideo. Propozycje nie były zgodne z zakresem wymagań i obowiązków, a cena była zbyt droga. Jeśli chodzi o ofertę dotyczącą Europejskich Nagród Wideo dla Przedsiębiorczości, oferta skarżącego była zbyt droga.

31. Rzecznik uważa, że na podstawie wyjaśnień przedstawionych przez Komisję skarżący był w stanie sprawdzić, czy Komisja zdecydowała się skorzystać z innej umowy ramowej, ponieważ oferty, które otrzymała w ramach umowy ramowej ENTR/06/69, były nieodpowiednie i zbyt drogie. W związku z tym składający petycję uważa, że Komisja odpowiednio uzasadniła swoją decyzję o odrzuceniu ofert skarżącego. W związku z tym Komisja nie dopuściła się niewłaściwego administrowania w odniesieniu do tego zarzutu i powiązanego twierdzenia.

C. Domniemane zaniechanie uczciwego i konsekwentnego działania, domniemane naruszenie uzasadnionych oczekiwań skarżącego i związane z tym twierdzenie

Argumenty przedstawione Rzecznikowi Praw Obywatelskich

32. Skarżący argumentował, że ponieważ przyznano mu umowę ramową, mógł zasadnie oczekiwać, że najpierw skonsultuje się z nim w sprawie wszystkich ofert na jej podstawie. Twierdziła ona, że konsultacje z drugim wykonawcą można było przeprowadzić jedynie w okolicznościach opisanych w umowie ramowej. W związku z tym Komisja naruszyła obowiązek sprawiedliwego działania wynikający z art. 11 Europejskiego kodeksu dobrego postępowania administracyjnego [8]. Skarżący twierdził, że Komisja nie działała spójnie, ponieważ nie stosowała umowy ramowej, którą podpisała ze skarżącym. Twierdził on również, że Komisja naruszyła uzasadnione oczekiwania skarżącego.

33. W swojej opinii skierowanej do Rzecznika Komisja wyjaśniła, że umowa ramowa ENTR/06/69 nie wyklucza możliwości korzystania przez Komisję z innych istniejących umów ramowych ani nie zapewnia, aby wykonawcy podpisujący tę umowę ramową mieli wyłączność na wszystkie działania komunikacyjne i informacyjne Komisji związane z umową. Art. I.1.4 umowy ramowej ENTR/06/69 stanowi, że umowa nie przyznaje wykonawcy wyłącznego prawa do świadczenia na rzecz Komisji usługi opisanej w załączniku I. Ponadto wniosek o ofertę ma jedynie charakter rozpoznawczy i nie oznacza zobowiązania prawnego i finansowego ze strony Komisji. Zostało to wyraźnie wskazane w zaproszeniu z dnia 28 sierpnia 2009 r., w którym stwierdzono, co następuje: „Proszę zauważyć, że niniejszy wniosek ma jedynie charakter rozpoznawczy i nie oznacza zobowiązania ze strony Komisji do powierzenia Panu/Pani tej usługi.”

34. Komisja stwierdziła, że skarżącemu zapewniono uczciwą i równą możliwość złożenia oferty. Dodała, że Komisja nie jest zobowiązana do zażądania oferty w ramach umowy ENTR/06/69.

35. W swoich uwagach skarżący argumentował, że nie wszystkie wnioski miały charakter rozpoznawczy. Zgodził się, że pismo z dnia 28 sierpnia 2009 r. zawiera zastrzeżenie. Jednakże pisma z dnia 4 sierpnia 2009 r. i 17 września 2009 r. tego nie czynią. Nie precyzując, że wniosek nie oznaczał zobowiązania z jej strony, Komisja naruszyła uzasadnione oczekiwania skarżącego.

Ocena Rzecznika Praw Obywatelskich

36. Rzecznik uważa, że Komisja nie naruszyła postanowień umowy ramowej ENTR/06/69, ponieważ nie zwróciła się do innych wykonawców o złożenie ofert w ramach tej umowy ramowej przed zwróceniem się o ofertę do skarżącego. Jak już jednak stwierdzono powyżej, Komisja miała pełne prawo zwrócić się do wykonawców na podstawie innych obowiązujących umów ramowych o złożenie ofert na Europejski Tydzień MŚP 2010 oraz na organizację Europejskich Nagród Wideo dla Przedsiębiorczości (pod warunkiem że takie usługi również wchodzą w zakres tych umów ramowych). Wnioski te pomogły Komisji w podjęciu decyzji, która umowa ramowa najlepiej odpowiada jej potrzebom.

37. W odniesieniu do argumentu skarżącego, zgodnie z którym Komisja naruszyła jego uzasadnione oczekiwania, Rzecznik podkreśla, że zgodnie z utrwalonym orzecznictwem sądów Unii, aby móc powołać się na prawo do ochrony uzasadnionych oczekiwań, muszą zostać spełnione trzy warunki. Po pierwsze, organy Unii musiały udzielić zainteresowanej osobie dokładnych, bezwarunkowych i spójnych zapewnień pochodzących z uprawnionych i wiarygodnych źródeł. Po drugie, zapewnienia te powinny wzbudzać uzasadnione oczekiwania osoby, do której są skierowane. Po trzecie, udzielone zapewnienia muszą być zgodne z obowiązującymi przepisami [9].

38. Zgodnie z art. I.1.2 umowy ramowej ENTR/06/69 „podpisanie umowy nie nakłada na Komisję obowiązku dokonania zakupu. Jedynie wykonanie Umowy za pomocą umów szczegółowych lub formularzy zamówienia jest wiążące dla Komisji”. Ponadto zgodnie z art. I.1.4 umowy ramowej ENTR/06/69 „Umowa nie przyznaje Wykonawcy żadnych wyłącznych praw do świadczenia Komisji usług opisanych w załączniku I”. Komisja była zatem w szczególności uprawniona do zamawiania usług objętych zakresem umowy ramowej ENTR/06/69 od wykonawców innych niż wykonawcy objęci zakresem umowy ramowej ENTR/06/69. Podsumowując, fakt, że skarżącemu przyznano umowę ramową ENTR/06/69, nie wzbudził żadnych uzasadnionych oczekiwań co do przyznania mu również Europejskiego Tygodnia MŚP lub Europejskich Nagród Wideo na rzecz Przedsiębiorczości. W związku z tym trzecia przesłanka, o której mowa w pkt 37 powyżej, nie jest spełniona w niniejszej sprawie.

39. Rzecznik stwierdza, że Komisja nie dopuściła się niewłaściwego administrowania w odniesieniu do tego zarzutu i powiązanego zarzutu.

D. Wnioski

Na podstawie dochodzenia w sprawie tej skargi Rzecznik zamyka je następującym wnioskiem:

Komisja nie dopuściła się niewłaściwego administrowania.

Skarżący i Komisja zostaną poinformowani o tej decyzji.

 

P. Nikiforos Diamandouros

Sporządzono w Strasburgu dnia 29 lipca 2011 r.

---

[1] Umowa ramowa nosi tytuł „Wiele umów ramowych wspierających działania komunikacyjne i informacyjne”(Dz.U. 2007/S 114-139875).

[2] sprawa T-160/03 AFCon Management Consultants przeciwko Komisji, Zb.Orz. 2005, s. II-981, pkt 75; Sprawa T-332/03 ESN przeciwko Komisji, Zb.Orz. 2008, s. II-32, pkt 122.

[3] Sprawa T-332/03 ESN przeciwko Komisji, przywołana powyżej, pkt 125.

[4] Artykuł 18 Europejskiego kodeksu dobrego postępowania administracyjnego stanowi:

„1. Każda decyzja instytucji, która może niekorzystnie wpłynąć na prawa lub interesy osoby prywatnej, zawiera uzasadnienie, jasno wskazując istotne fakty i podstawę prawną decyzji.

2. Urzędnik unika podejmowania decyzji opartych na zwięzłych lub niejasnych podstawach lub niezawierających indywidualnego uzasadnienia.

3. Jeżeli ze względu na dużą liczbę osób, których dotyczą podobne decyzje, nie jest możliwe szczegółowe przekazanie uzasadnienia decyzji, a zatem w przypadku udzielenia standardowych odpowiedzi, urzędnik gwarantuje, że następnie przedstawi obywatelowi, który wyraźnie o to wnioskuje, indywidualne uzasadnienie.”;

[5] Artykuł 100 ust. 2 rozporządzenia finansowego stanowi: „Instytucja zamawiająca powiadamia wszystkich kandydatów lub oferentów, których wnioski lub oferty zostały odrzucone, o powodach podjęcia decyzji oraz wszystkich oferentów, których oferty są dopuszczalne i którzy złożyli pisemny wniosek, o cechach charakterystycznych i zaletach wybranej oferty oraz o nazwie oferenta, któremu udzielono zamówienia.

Niektóre szczegóły nie muszą być jednak ujawniane, jeżeli ich ujawnienie utrudniłoby stosowanie prawa, byłoby sprzeczne z interesem publicznym, zaszkodziłoby uzasadnionym interesom gospodarczym przedsiębiorstw publicznych lub prywatnych lub mogłoby zakłócić uczciwą konkurencję między tymi przedsiębiorstwami.”

[6] Artykuł 149 przepisów wykonawczych stanowi: „1. Instytucje zamawiające jak najszybciej informują kandydatów i oferentów o podjętych decyzjach dotyczących udzielenia zamówienia lub umowy ramowej lub dopuszczenia do dynamicznego systemu zakupów, w tym o powodach wszelkich decyzji o nieudzieleniu zamówienia lub umowy ramowej lub o ustanowieniu dynamicznego systemu zakupów, w odniesieniu do których przeprowadzono procedurę przetargową lub o ponownym wszczęciu postępowania.

2. Instytucja zamawiająca przekazuje informacje przewidziane w art. 100 ust. 2 rozporządzenia finansowego w terminie nie dłuższym niż piętnaście dni kalendarzowych od daty otrzymania pisemnego wniosku.

3. W przypadku zamówień udzielanych przez instytucje wspólnotowe na własny rachunek, których wartość jest równa progom określonym w art. 158 lub wyższa i które nie są wyłączone z zakresu stosowania dyrektywy 2004/18/WE, instytucja zamawiająca informuje wszystkich odrzuconych oferentów lub kandydatów, jednocześnie i indywidualnie, pocztą, faksem lub pocztą elektroniczną, że ich wniosek lub oferta nie zostały przyjęte na żadnym z następujących etapów:

a) krótko po podjęciu decyzji na podstawie kryteriów wykluczenia i wyboru oraz przed podjęciem decyzji o udzieleniu zamówienia, w postępowaniach o udzielenie zamówienia zorganizowanych w dwóch oddzielnych etapach,

b) w odniesieniu do decyzji o udzieleniu zamówienia i decyzji o odrzuceniu ofert, jak najszybciej po podjęciu decyzji o udzieleniu zamówienia i najpóźniej w następnym tygodniu.

W każdym przypadku instytucja zamawiająca wskazuje powody, dla których oferta lub wniosek nie zostały przyjęte, oraz dostępne środki odwoławcze.

Oferenci lub kandydaci, którzy nie odnieśli sukcesu, mogą zwrócić się o dodatkowe informacje na temat powodów ich odrzucenia na piśmie pocztą, faksem lub pocztą elektroniczną, a wszyscy oferenci, którzy złożyli dopuszczalną ofertę, mogą uzyskać informacje o cechach i względnych zaletach przyjętej oferty oraz o nazwie wybranego oferenta, bez uszczerbku dla art. 100 ust. 2 akapit drugi rozporządzenia finansowego. Instytucja zamawiająca udziela odpowiedzi w terminie nie dłuższym niż piętnaście dni kalendarzowych od otrzymania wniosku.”;

[7] sprawy połączone T-376/05 i T-383/05 TEA-CEGOS przeciwko Komisji, Zb.Orz. 2006, s. II-205, pkt 48; sprawa T-272/06 Evropaïki Dynamiki przeciwko Trybunałowi Sprawiedliwości, Zb.Orz. 2008, s. II-169, pkt 42 i 56; sprawa T-89/07 Car Solutions przeciwko Parlamentowi [2009], wyrok z dnia 20 maja 2009 r., dotychczas nieopublikowany, pkt 74; Sprawa T-437/05 Brink Security Luxembourg SA przeciwko Komisji, Zb.Orz. 2009, s. II-3233, pkt 170.

[8] Artykuł 11 Europejskiego kodeksu dobrego postępowania administracyjnego stanowi: „Urzędnik działa bezstronnie, sprawiedliwie i racjonalnie.”

[9] Zob. sprawa T-203/97 Forvass przeciwko Komisji, RecFP s. I-A-129 i II-705, pkt 70; sprawa T-199/01 G przeciwko Komisji, RecFP s. I-A-217 i II-1085, pkt 38; Sprawa T-347/03 Branco przeciwko Komisji, pkt 102.