Okoliczności powstania skargi

1. Skarżący jest obywatelem niemieckim. W dniu 26 sierpnia 2010 r. zwrócił się do Komisji i zgodnie z rozporządzeniem 1049/2001 [1] zwrócił się o dostęp do niektórych dokumentów przygotowawczych dotyczących komunikatu wyjaśniającego Komisji w sprawie stosowania art. 296 Traktatu w dziedzinie zamówień publicznych w dziedzinie obronności [2] ("komunikat").

2. W dniu 13 października 2010 r. Komisja odmówiła dostępu do żądanych dokumentów. Zwróciła uwagę, że dokumenty te (i) rejestrują wymianę poglądów z państwami członkowskimi na temat treści komunikatu oraz (ii) zawierają informacje na temat praktyk państw członkowskich w dziedzinie zamówień publicznych w dziedzinie obronności. Oba rodzaje informacji były szczególnie chronione i ściśle związane z podstawowymi interesami państw członkowskich w zakresie bezpieczeństwa. W związku z tym całość żądanych dokumentów wchodziła w zakres wyjątku przewidzianego w art. 4 ust. 1 lit. a) rozporządzenia 1049/2001 („sprawy obronne i wojskowe”). W związku z tym nie można było również udzielić częściowego dostępu.

3. W dniu 18 października 2010 r. skarżący złożył ponowny wniosek o udzielenie dostępu. Podkreślił, że podejmując decyzję w sprawie jego pierwotnego wniosku o udzielenie dostępu, Komisja wyraźnie przekroczyła termin 15 dni roboczych przewidziany w art. 7 ust. 1 rozporządzenia 1049/2001 na rozpatrzenie wstępnych wniosków o udzielenie dostępu. Zakwestionował on również zasadność decyzji Komisji z kilku powodów [3].

4. W dniu 12 listopada 2010 r. Komisja poinformowała skarżącego o przedłużeniu o 15 dni roboczych terminu rozpatrzenia jego ponownego wniosku. W dniu 3 grudnia 2010 r. Komisja poinformowała go, że pomimo upływu przedłużonego terminu nie była jeszcze w stanie sfinalizować swojej decyzji.

5. W dniu 3 grudnia 2010 r. skarżący zwrócił się do Rzecznika Praw Obywatelskich.

Przedmiot dochodzenia

6. W swojej skardze skarżący przedstawił następujące zarzuty i argumenty:

Zarzut:

Komisja nie rozpatrzyła jego ponownego wniosku o dostęp do niektórych dokumentów w terminach przewidzianych w rozporządzeniu 1049/2001.

Roszczenie:

Komisja powinna (i) szybko rozpatrzyć jego ponowny wniosek oraz

(ii) udzielenia dostępu do odnośnych dokumentów.

W przedmiocie dochodzenia

7. W dniu 17 grudnia 2010 r. skarga została przekazana przewodniczącemu Komisji do zaopiniowania.

8. W dniu 23 grudnia 2010 r. skarżący poinformował służby Rzecznika Praw Obywatelskich, że Komisja, ku jego zaskoczeniu i wielkiej radości, udzieliła mu nieograniczonego dostępu do wszystkich żądanych przez niego dokumentów. Wskazał, że jego wniosek o udzielenie dostępu został w pełni rozpatrzony pozytywnie i że opóźnienia w rozpatrywaniu jego wniosków o udzielenie dostępu najwyraźniej wynikały ze zwiększonej potrzeby konsultacji między różnymi służbami Komisji. W tym kontekście stwierdził, że uważa sprawę za rozstrzygniętą.

9. W następstwie pisma skarżącego z dnia 23 grudnia 2010 r. służby Rzecznika poinformowały Komisję, że nie ma już potrzeby przedstawiania opinii w tej sprawie.

Analiza i wnioski Rzecznika Praw Obywatelskich

Uwagi wstępne

10. Zarzuty skarżącego należy rozpatrywać łącznie.

A. Zarzut i roszczenie skarżącego

Argumenty przedstawione Rzecznikowi Praw Obywatelskich

11. Skarżący twierdził, że Komisja nie rozpatrzyła jego ponownego wniosku o dostęp do niektórych dokumentów w terminach przewidzianych w rozporządzeniu 1049/2001. Stwierdził on, że Komisja powinna (i) szybko rozpatrzyć jego ponowny wniosek oraz (ii) udzielić dostępu do odnośnych dokumentów.

12. W dniu 23 grudnia 2010 r. skarżący poinformował służby Rzecznika Praw Obywatelskich, że Komisja w pełni uwzględniła jego wniosek o udzielenie dostępu. Stwierdził również, że opóźnienia w rozpatrywaniu jego wniosków o udzielenie dostępu najwyraźniej wynikały ze zwiększonej potrzeby konsultacji między różnymi służbami Komisji. Wskazał, że uważa sprawę za rozstrzygniętą.

Ocena Rzecznika Praw Obywatelskich

13. Rzecznik Praw Obywatelskich uważa, że udzielając pełnego dostępu do żądanych dokumentów, Komisja usatysfakcjonowała skarżącego. W związku z przyznaniem przez Komisję pełnego dostępu oraz mając na uwadze opinię skarżącego, że sprawa została rozstrzygnięta w sposób zadowalający Rzecznik uważa, że Komisja rozstrzygnęła sprawę.

B. Wnioski

Na podstawie dochodzenia w sprawie tej skargi Rzecznik zamyka je następującym wnioskiem:

Komisja rozstrzygnęła sprawę w sposób zadowalający skarżącego.

Skarżący i Komisja zostaną poinformowani o tej decyzji.

P. Nikiforos Diamandouros

Sporządzono w Strasburgu dnia 2 maja 2011 r.

[1] Rozporządzenie (WE) nr 1049/2001/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 30 maja 2001 r. w sprawie publicznego dostępu do dokumentów Parlamentu Europejskiego, Rady i Komisji, Dz.U. L 145, s. 43.

[2] COM(2006) 779 wersja ostateczna.

[3] Skarżący przedstawił zasadniczo następujące argumenty: (i) wątpliwe było, czy żądane dokumenty można uznać za szczególnie chronione w całości; (ii) biorąc pod uwagę, że komunikat ma charakter quasi-ustawodawczy, związane z nim dokumenty przygotowawcze mają kluczowe znaczenie dla jego interpretacji i zgodnie z art. 15 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej powinny zostać ujawnione; (iii) niezrozumiałe było, w jaki sposób ujawnienie wymiany poglądów na temat wykładni przepisu prawa pierwotnego Unii mogłoby naruszyć podstawowe interesy bezpieczeństwa państw członkowskich; (iv) większość państw członkowskich, w ramach konsultacji zainicjowanych przez "Zieloną księgę w sprawie zamówień publicznych w dziedzinie obronności" (COM(2004)608 wersja ostateczna), publicznie wyraziła swoje opinie na temat przedmiotu komunikatu. Nie jest zatem jasne, w jaki sposób ujawnienie żądanych dokumentów naruszyłoby podstawowe interesy bezpieczeństwa państw członkowskich; oraz (v) Rada udzieliła mu dostępu do dokumentów przygotowawczych prowadzących do przyjęcia prawa wtórnego UE, z których jasno wynika stanowisko państw członkowskich. Również w tym kontekście decyzja Komisji była niezrozumiała.