- PL Polski
Tłumaczenia maszynowe mogą zawierać błędy potencjalnie zmniejszające zrozumiałość i dokładność; Rzecznik Praw Obywatelskich nie ponosi odpowiedzialności za jakiekolwiek rozbieżności. Aby uzyskać najbardziej wiarygodne informacje i pewność prawną, należy zapoznać się z następującymi informacjami wersja źródłowa na angielski, do której odnośnik znajduje się powyżej.
Więcej informacji można znaleźć w naszej polityce językowej i tłumaczeniowej.
Decyzja Europejskiego Rzecznika Praw Obywatelskich zamykająca dochodzenie w sprawie skargi 2062/2010/(ANK)JF przeciwko Komisji Europejskiej
Decyzja
Sprawa 2062/2010/JF - Otwarta Czwartek | 17 marca 2011 - Decyzja z Czwartek | 17 marca 2011 - Instytucja, której sprawa dotyczy Komisja Europejska ( Nie stwierdzono niewłaściwego administrowania )
Skarżący jest obywatelem Irlandii mieszkającym w Niderlandach. W sierpniu 2006 roku zdiagnozowano u niego chorobę zwyrodnieniową i przepisano paliatywne produkty medyczne zawierające konopie indyjskie. Podjął kilka prób uzyskania pozwolenia na krótką wizytę u rodziny w Irlandii. Władze irlandzkie oświadczyły jednak, że przy wjeździe zostanie aresztowany za posiadanie nielegalnych narkotyków.
W związku z tym skarżący złożył do Komisji Europejskiej skargę w sprawie uchybienia zobowiązaniom państwa członkowskiego. Po przeprowadzeniu dochodzenia Komisja nie stwierdziła naruszenia prawa Unii przez Irlandię. Skarżący zwrócił się zatem do Rzecznika Praw Obywatelskich. Rzecznik wszczął dochodzenie w sprawie rozpatrywania skargi przez Komisję, zlecając swoim służbom zapoznanie się z aktami Komisji w tej sprawie.
Po dogłębnej analizie zebranych informacji Rzecznik nie stwierdził niewłaściwego administrowania ze strony Komisji. Sprawa skarżącego dotyczyła przepisów dorobku Schengen, które nie były jeszcze wiążące dla Irlandii. Irlandia była zatem prawnie uprawniona do dalszego stosowania swojego ustawodawstwa antynarkotykowego bez względu na ten dorobek prawny.
Pomimo tych ustaleń Rzecznik Praw Obywatelskich był głęboko poruszony sprawą skarżącego. Chociaż prawo i instytucje Unii Europejskiej nie były w stanie znaleźć rozwiązania, Rzecznik nie wiedział o niczym, co uniemożliwiłoby władzom irlandzkim skorzystanie ze swobody uznania, ze względów humanitarnych, w celu umożliwienia skarżącemu odwiedzenia jego rodziny w Irlandii, przy jednoczesnym dalszym przyjmowaniu leków paliatywnych przepisanych mu w Niderlandach.
W związku z powyższym Rzecznik Praw Obywatelskich postanowił poinformować zarówno irlandzkiego Rzecznika Praw Obywatelskich, jak i przewodniczącego irlandzkiej Komisji Praw Człowieka o sprawie skarżącego i zwrócić się do nich o podjęcie wszelkich działań, które uznają za przydatne.
Strasburg, 17 marca 2011 r.
Szanowny Panie,
W dniu 2 lutego 2011 r. poinformowałem Pana, że wszcząłem dochodzenie w sprawie Pańskiej skargi przeciwko Komisji Europejskiej dotyczącej rozpatrzenia przez nią Pańskiej skargi z dnia 13 czerwca 2008 r. W tym względzie wskazałem, że moje dochodzenie będzie dotyczyło tylko Pana pierwszego zarzutu oraz Pana pierwszego i drugiego zarzutu, które zostały przedstawione poniżej.
Pierwszy zarzut:
Komisja nie rozpatrzyła prawidłowo Pańskiej skargi z dnia 13 czerwca 2008 r. dotyczącej swobodnego przepływu osób i towarów w UE.
Roszczenia:
Komisja powinna:
(1) wyjaśnienie, dlaczego ówczesna Dyrekcja Generalna ds. Sprawiedliwości, Wolności i Bezpieczeństwa rozpatrzyła Pana skargę dotyczącą swobodnego przepływu osób i towarów w UE; oraz
(2) zagwarantowanie, że Irlandia przestrzega prawa UE, w szczególności poprzez uznanie prawa do swobodnego wjazdu na terytorium tego państwa członkowskiego.
Jako pierwszy krok w moim dochodzeniu uznałem za użyteczne zbadanie akt Komisji w tej sprawie. W tym celu zwróciłem się do Komisji o umożliwienie podległym mi służbom wglądu do akt przed dniem 28 lutego 2011 r.
Kontrola akt Komisji miała miejsce w dniu 23 lutego 2011 r. W załączeniu przesyłam do wglądu kopię sprawozdania z kontroli.
Doszedłem do wniosku, że nie było dowodów na niewłaściwe administrowanie w rozpatrywaniu Pańskiej skargi przez Komisję, ponieważ moja kontrola odpowiednich dokumentów potwierdza, że – jak Komisja wyjaśniła Panu w pismach z dnia 21 października i 18 grudnia 2008 r. – Irlandia nie zwróciła się jeszcze o przeprowadzenie niezbędnej oceny, zgodnie z decyzją Rady 2002/192/WE [1], aby niektóre przepisy dorobku Schengen stały się dla niej wiążące. Wobec braku takiego wniosku (do którego, jak się wydaje, władze irlandzkie nie są zobowiązane) i późniejszej pozytywnej oceny Rada nie może przyjąć jednomyślnej decyzji, aby wyżej wymienione przepisy dorobku Schengen stały się wiążące dla Irlandii. Wydaje się zatem, że obecnie Irlandia jest prawnie uprawniona do dalszego stosowania ustawy o nadużywaniu środków odurzających z 1977 r. bez względu na dorobek Schengen .
W związku z powyższym uważam, że żadne dalsze środki dowodowe nie są uzasadnione w odniesieniu do Pana zarzutów i twierdzeń.
Pomimo tych ustaleń, Pana sprawa głęboko mnie wzruszyła. Chociaż prawo i instytucje Unii Europejskiej nie są w stanie zapewnić rozwiązania, nie jestem świadomy niczego, co uniemożliwiłoby władzom irlandzkim korzystanie z uprawnień dyskrecjonalnych, ze względów humanitarnych, w celu umożliwienia Ci odwiedzenia rodziny w Irlandii, przy jednoczesnym dalszym przyjmowaniu środków paliatywnych przepisanych dla Ciebie w Holandii.
W związku z powyższym oraz ze względu na fakt, że wyraził Pan zgodę na przekazanie Pańskiej skargi innemu organowi w przypadku, gdyby Europejski Rzecznik Praw Obywatelskich nie był uprawniony do jej rozpatrzenia, postanowiłem poinformować zarówno irlandzkiego Rzecznika Praw Obywatelskich, jak i przewodniczącego irlandzkiej Komisji Praw Człowieka o Pańskiej sprawie i zwrócić się do nich o podjęcie wszelkich działań, które uznają za przydatne. W załączeniu przesyłam do wiadomości kopię moich pism w tej sprawie.
Proszę zauważyć, że decyzja o podjęciu działań w tej sprawie należy do irlandzkiego Rzecznika Praw Obywatelskich i irlandzkiej Komisji Praw Człowieka.
Z poważaniem,
P. Nikiforos Diamandouros
[1] Dz.U. 2002, L 64, s. 20.