Skarżący był zaniepokojony tym, że specjalny wysłannik UE ds. propagowania wolności religii lub przekonań poza UE miał kontakt z organizacjami propagującymi poglądy sprzeczne z prawami podstawowymi. Była również zaniepokojona brakiem przejrzystości w odniesieniu do tych kontaktów.

W kontekście dochodzenia Komisja wyjaśniła, że oceniła spotkania podniesione w skardze i stwierdziła, że nie są one sprzeczne z mandatem specjalnego wysłannika, który przewidywał dialog z organizacjami społeczeństwa obywatelskiego.

Rzecznik nie znalazł dowodów na to, że Komisja dopuściła się niewłaściwego administrowania, i zamknął dochodzenie. Przedstawiła jednak sugestie dotyczące ulepszeń, zwracając się do Komisji o zapewnienie większej jasności co do mandatów przyszłych specjalnych wysłanników oraz o upublicznienie mandatów, a także o wzmocnienie sposobu, w jaki Komisja monitoruje pracę specjalnych wysłanników.