De zaak betrof een personeelsselectieprocedure bij het Agentschap van de Europese Unie voor samenwerking op het gebied van rechtshandhaving (Europol). Klager was van mening dat er sprake was van een onregelmatigheid in de manier waarop Europol de onderwijsdiploma’s van een kandidaat interpreteerde en dus in de manier waarop het de eerdere werkervaring van de kandidaat berekende.

De Ombudsman constateerde dat Europol de juiste procedure had gevolgd bij het nemen van een besluit over de geschiktheid van de kandidaat en dat er geen onregelmatigheid was in de manier waarop Europol de informatie in de diploma's had geïnterpreteerd.

De Ombudsman sloot het onderzoek af met de bevinding dat er geen sprake was van wanbeheer.

Klager was een personeelslid van een civiele EU-missie die verslag uitbracht over wat hij beschouwde als corrupte praktijken bij de Europese Dienst voor extern optreden (EDEO). Hij vroeg de EDEO om hem als klokkenluider te beschermen, maar de EDEO antwoordde niet. Klager maakte zich zorgen over het feit dat de EDEO zijn functie bekendmaakte en de selectieprocedure uitvoerde als een maatregel van vergelding tegen hem. Hij ging in beroep tegen de uitkomst van de selectieprocedure, maar de EDEO antwoordde niet.

In de loop van het onderzoek van de Ombudsman heeft de EDEO geantwoord op het beroep van klager en zijn verzoek om bescherming van klokkenluiders.

De Ombudsman informeerde ook naar de bezorgdheid van klager over represailles en vond geen bewijs van represailles met betrekking tot de manier waarop de EDEO de selectieprocedure had uitgevoerd. Zij sloot de zaak af met de constatering dat er geen sprake was van wanbeheer.

Klager wendde zich tot de Ombudsman omdat hij bezorgd was dat Europol hem in zijn aanwervingsprocedures voor personeel op een zwarte lijst had geplaatst nadat hij zijn bezorgdheid had geuit en bij OLAF een klacht had ingediend over een eerdere procedure voor de selectie van personeel.

De Ombudsman merkt op dat klager een hooggekwalificeerde persoon is, die eenmaal door Europol op de shortlist is geplaatst. Zijn zorgen zijn dus begrijpelijk. In dit geval vond de Ombudsman echter geen bewijs waaruit bleek dat klager om andere dan objectieve redenen geen succes had gehad bij latere personeelsselectieprocedures. Zij sloot de zaak af met de constatering dat er geen sprake was van wanbeheer.

De zaak betrof de wijze waarop een EU-delegatie naar een niet-EU-land reageerde op een persoon die beschuldigingen van wangedrag en wangedrag door een personeelslid van de delegatie had geuit. Klager wilde weten hoe hij deze kwesties formeel kon melden en bescherming van klokkenluiders kon krijgen.

In de loop van het onderzoek heeft de Europese Dienst voor extern optreden (EDEO), die verantwoordelijk is voor de delegaties van de EU, een beter antwoord gegeven op de opties waarover klager beschikte. De EDEO heeft de zaak dus opgelost. Om soortgelijke problemen in de toekomst te voorkomen, moet de EDEO op zijn website de regels publiceren die hij op dit gebied toepast en de opties die beschikbaar zijn voor personen die mogelijk wangedrag willen melden. De EDEO zou ook kunnen overwegen een soortgelijke aanpak te volgen als die welke hij toepast voor EU-missies, die hij heeft ingevoerd na een onderzoek op eigen initiatief van de Ombudsman.

De zaak betrof het verzuim van de Europese Commissie om duidelijk te antwoorden op een aantal vragen over de evaluatie van een projectvoorstel dat was ingediend naar aanleiding van een oproep tot het indienen van voorstellen in het kader van Horizon 2020, het EU-programma voor onderzoek en innovatie. De Commissie heeft tijdens het onderzoek van de Ombudsman de nodige antwoorden gegeven en de zaak is opgelost.

In de loop van het onderzoek kwam de Ombudsman echter een niet in de klacht aan de orde gestelde kwestie tegen, namelijk de wijze waarop de Commissie omgaat met belangenconflicten van deskundigen die projectvoorstellen beoordelen. De Ombudsman was van mening dat de manier waarop de Commissie dergelijke conflicten aanpakt, kan worden verbeterd. Zij deed daarom een suggestie voor verbetering.

De zaak betrof de melding door een personeelslid van de Europese Investeringsbank (EIB) van vermeende discriminatie op grond van geslacht bij de EIB, met name op managementniveau.

De Ombudsman onderzocht de kwestie en constateerde dat de EIB niet uitvoerig op het verslag had gereageerd, onder meer door geen overzicht te geven van de maatregelen die werden genomen om genderevenwicht te bereiken. De Ombudsman beval de EIB aan deze tekortkomingen te corrigeren en stelde voor dat de EIB ook haar klokkenluidersbeleid zou verbeteren door een bepaling op te nemen waarin een termijn wordt vastgesteld waarbinnen de EIB moet reageren op meldingen van personeel.

De EIB heeft de suggestie en aanbevelingen van Ombudsman´ aanvaard. De Ombudsman sluit het onderzoek dus af. Tegelijkertijd moedigt de Ombudsman de EIB aan haar inspanningen op te voeren om te komen tot een evenwichtige gendervertegenwoordiging op alle bestuursniveaus en te streven naar een hogere dan haar huidige doelstelling van 33 % vrouwen in leidinggevende functies tegen 2021. Zoals elders door de Europese Commissie is opgemerkt, hebben organisaties die een divers personeelsbestand omarmen en voor iedereen inclusief zijn, de neiging betere resultaten te behalen, meer te innoveren en betere beslissingen te nemen.

De klacht in deze zaak is ingediend door een lid van het Europees Parlement en betreft een personeelslid van de EU dat beweerde te zijn lastiggevallen in het kader van haar werk bij de Europese Commissie. Klager verklaarde dat het personeelslid een klokkenluider was en dat de Commissie haar niet had beschermd.

De Ombudsman onderzocht de kwestie en stelde vast dat de Commissie het personeelslid eerlijk en in overeenstemming met de toepasselijke regels had behandeld.

De Ombudsman sloot het onderzoek af met de bevinding dat er geen sprake was van wanbeheer door de Europese Commissie.