De zaak betrof de wijze waarop de Europese Commissie (EU-delegatie bij de Afrikaanse Unie) een subsidieaanvraag heeft behandeld en bezorgdheid over een mogelijk belangenconflict.

Klager nam deel aan een oproep tot het indienen van voorstellen voor een project ter ondersteuning van pan-Afrikaanse verkiezingscapaciteiten. De delegatie heeft het verzoek van klager afgewezen omdat zij om EU-financiering had verzocht boven het in het kader van de oproep toegestane maximumpercentage. Klager voerde aan dat dit een typografische fout was en dat de delegatie om verduidelijking had moeten vragen in plaats van haar aanvraag af te wijzen. De klager voerde ook aan dat een deskundige die betrokken was geweest bij de ontwikkeling van het in het kader van deze oproep gefinancierde project, werkte voor een entiteit die een aanvraag in het kader van de oproep had ingediend.

De Ombudsman stelde vast dat de Commissie, op basis van haar eigen interne richtsnoeren, de fout van klager had moeten beschouwen als een “kennelijke schrijffout” en vroeg klager om verduidelijking en/of corrigeerde de fout van klager. Zij stelde ook vast dat de Commissie de beweringen van klager over een mogelijk belangenconflict niet naar behoren heeft beoordeeld. Deze twee tekortkomingen vormden wanbeheer. Voor beide bevindingen was de Ombudsman van mening dat het niet passend zou zijn om overeenkomstige aanbevelingen te doen, aangezien de subsidie inmiddels al is toegekend. Desalniettemin heeft zij drie suggesties gedaan om dergelijke problemen in toekomstige soortgelijke gevallen te voorkomen.

De zaak betrof de wijze waarop de Europese Commissie de bezorgdheid van klager over een vermeend belangenconflict onderzocht. De EU-delegatie in Oekraïne heeft een aanbesteding uitgeschreven ter ondersteuning van beleids- en institutionele hervormingen in de landbouw in Oekraïne. Klager, het hoofd van een consortium dat een inschrijving heeft ingediend, voerde aan dat de geselecteerde inschrijver een concurrentievoordeel had, aangezien zijn belangrijkste deskundige aan vergaderingen deelnam, waar hij mogelijk informatie over het project had verkregen die niet beschikbaar was voor de andere inschrijvers. Klager voerde aan dat dit in strijd was met het beginsel van gelijke behandeling.

De Ombudsman constateerde dat de Commissie de aantijgingen serieus nam en de zaak grondig onderzocht in overeenstemming met de toepasselijke regels en EU-jurisprudentie. De Ombudsman sloot het onderzoek derhalve af met de bevinding dat er geen sprake was van wanbeheer.

Het onderzoek betrof de manier waarop de Europese Commissie erop toeziet dat de lidstaten de structuur- en investeringsfondsen van de EU (ESI-fondsen) gebruiken om het recht van personen met een handicap en ouderen op zelfstandig wonen en inclusie in de gemeenschap te bevorderen (de-institutionalisering), en of de Commissie sancties toepast als zij dat niet doen.

In de loop van het onderzoek ontving de Ombudsman bijdragen van nationale ombudsmannen en maatschappelijke organisaties.  

De Ombudsman constateerde dat de Commissie duidelijkere richtsnoeren kon geven over de noodzaak om de-institutionalisering in het kader van het gebruik van ESI-fondsen te bevorderen. Zij is ook van mening dat de Commissie stappen kan ondernemen om het toezicht op door het ESI gefinancierde activiteiten te verbeteren en dat zij een proactievere aanpak van de handhaving moet volgen, met name wanneer bezorgdheid wordt geuit over het feit dat door het ESI gefinancierde activiteiten in strijd zijn met de verplichting om de-institutionalisering te bevorderen. De Ombudsman wees ook op de noodzaak om bijzonder waakzaam te zijn met betrekking tot de middelen die in het kader van de herstel- en veerkrachtfaciliteit worden ingezet.

De Ombudsman sloot het onderzoek af en deed tien suggesties om de richtsnoeren van de Commissie en het monitoringproces te verbeteren. Zij benadrukt dat de Commissie snel moet handelen, gezien de aanvullende financieringsprogramma’s die zijn opgezet naar aanleiding van de COVID-19-pandemie en de recente wijzigingen van de geldende regels.

De Ombudsman zal overwegen in de toekomst op deze kwestie terug te komen om de vooruitgang te beoordelen.

Klager heeft de Europese Commissie schriftelijk verzocht een standpunt in te nemen over de vraag of er een rechtsgrondslag bestaat om de EU-financiering aan Hongarije op te schorten. Hij diende een klacht in bij de Europese Ombudsman omdat de Commissie deze specifieke vraag niet had behandeld in haar antwoorden aan hem.

De Ombudsman verzocht de Commissie de vraag van klager te beantwoorden. In haar antwoord heeft de Commissie in detail beschreven aan welke voorwaarden zij moet voldoen om de financiering van de lidstaten in het kader van de Europese structuur- en investeringsfondsen op te schorten. Zij heeft ook nadere gegevens verstrekt over de door haar voorgestelde wijzigingen van de regels. De Ombudsman was van oordeel dat het antwoord van de Commissie voldoende duidelijk en volledig was.

Aangezien de Commissie de klacht heeft afgehandeld, sluit de Ombudsman de zaak.