De zaak betrof een verzoek om toegang van het publiek tot documenten in verband met de uitgaven van een universiteit in het kader van een door de EU gefinancierd project. Klager had zijn verzoek in juli 2025 bij de Europese Commissie ingediend.

De Commissie antwoordde voor het eerst in september 2025. Zij heeft vastgesteld dat tien documenten binnen het toepassingsgebied van het verzoek om toegang vielen, waartoe zij weigerde het publiek in hun geheel toegang te verlenen. Daarbij voerde de Commissie aan dat openbaarmaking de commerciële belangen van de betrokken universiteit zou kunnen ondermijnen.

Klager betwistte het besluit van de Commissie door in september 2025 een "bevestigend verzoek" in te dienen. Toen de Commissie geen expliciet antwoord gaf, wendde de klager zich in oktober 2025 tot de Ombudsman.

De Ombudsman heeft een onderzoek geopend naar de impliciete weigering van de Commissie om het publiek toegang te verlenen en heeft de Commissie als eerste stap verzocht zo spoedig mogelijk een uitdrukkelijk antwoord op het confirmatief verzoek van klager vast te stellen. Bij gebrek aan een antwoord binnen de gestelde termijn heeft het onderzoeksteam van de Ombudsman de betrokken documenten geïnspecteerd, samen met documentatie over de raadpleging van de betrokken universiteit.

De Commissie heeft klager in mei 2026 geantwoord en hem ruime gedeeltelijke toegang tot de litigieuze documenten verleend. Klager heeft in zijn opmerkingen over het confirmatieve besluit van de Commissie de resterende redacties niet aangevochten. De Ombudsman was derhalve van mening dat de klacht over de impliciete weigering van toegang door de Commissie was afgehandeld door de nu verleende toegang. Niettemin betreurde de Ombudsman de vertraging die de Commissie heeft opgelopen bij de behandeling van het verzoek om toegang van klager, dat zelfs na de opening van haar onderzoek voortduurde. De Ombudsman blijft de kwestie van vertragingen op basis van bij haar ingediende klachten nauwlettend volgen.

De zaak betrof een studie van een onderzoeksorganisatie in het kader van een contract met de EU-delegatie in Guinee-Bissau. De organisatie uitte haar bezorgdheid over de voorwaarden in verband met de publicatie van de studie, met name dat deze gratis moet worden verspreid. De organisatie was van mening dat deze voorwaarde de publicatie van de studie als academisch boek effectief zou verhinderen, aangezien academische uitgevers commerciële entiteiten zijn die winst maken op boeken die zij publiceren.

Uit het onderzoek is gebleken dat de opdracht voor de studie was gegeven in het kader van een „dienstverleningscontract”, in het kader waarvan de Europese Commissie – die verantwoordelijk is voor de totale begroting in kwestie – de eigendom van de studie heeft verworven. Als zodanig werd de studie beschouwd als een „openbaar goed” en de Commissie heeft er terecht op aangedrongen dat de studie kosteloos ter beschikking van het publiek wordt gesteld.

De Ombudsman was van mening dat het redelijk was van de Commissie om erop aan te dringen dat de studie gratis zou worden verspreid, aangezien deze met EU-middelen werd geproduceerd en dus niet op de markt zou mogen worden gebracht. Niettemin vond de Ombudsman het betreurenswaardig dat de Commissie de voorwaarden voor publicatie pas duidelijk had gespecificeerd nadat de studie was voltooid. De Ombudsman sloot de zaak af met de conclusie dat verder onderzoek niet gerechtvaardigd was, maar deed een suggestie om soortgelijke problemen in de toekomst te voorkomen.