De klager heeft het Europees Comité voor gegevensbescherming (EDPB) verzocht het publiek toegang te verlenen tot alle documenten (met inbegrip van voorbereidende documenten) met betrekking tot verschillende verklaringen en richtsnoeren van het EDPB inzake internationale gegevensdoorgiften. Het EDPB heeft vastgesteld dat meer dan 100 documenten onder het verzoek vallen en heeft volledige toegang verleend tot bepaalde documenten en delen daarvan. Door de toegang tot de rest (de meeste documenten) te weigeren, heeft het EDPB zich beroepen op uitzonderingen op grond van de EU-regels inzake de toegang van het publiek tot documenten, met het argument dat openbaarmaking lopende besluitvormingsprocessen, lopende onderzoeken en lopende gerechtelijke procedures zou kunnen ondermijnen.

Op basis van een inspectie van de documenten door haar onderzoeksteam was de Ombudsman niet overtuigd door de door het EDPB aangevoerde redenen om toegang te weigeren. Daarom stelde zij als oplossing voor dat het EDPB het verzoek opnieuw beoordeelt en zijn besluit tot weigering van toegang heroverweegt. Het EDPB heeft het voorstel voor een oplossing niet aanvaard. De Ombudsman concludeerde derhalve dat de wijze waarop het EDPB het verzoek heeft behandeld, wanbeheer vormt, en deed de aanbeveling dat het EDPB het verzoek opnieuw beoordeelt en zijn besluit om toegang te weigeren, heroverweegt.

Het EDPB reageerde positief op de aanbeveling van de Ombudsman en verleende ruimere toegang tot de gevraagde documenten. De Ombudsman sloot de zaak af, maar herinnerde de EDPB eraan dat hij, indien hij besluit een uitzondering op het recht van toegang van het publiek toe te passen, ervoor moet zorgen dat hij het risico van openbaarmaking voor elk afzonderlijk document of deel van een document naar behoren beoordeelt.