De zaak betrof de tijd die de Europese Commissie nodig had om een inbreukklacht tegen Italië te behandelen met betrekking tot de arbeidstijd en verlofregelingen voor personeel van de financiële politie (Guardia di Finanza) in Italië. De klager had in 2022 een inbreukklacht over deze kwestie ingediend bij de Commissie. In zijn klacht bij de Ombudsman was hij van mening dat de Commissie niet binnen een redelijke termijn een besluit had genomen over zijn inbreukklacht.

Op basis van haar onderzoek kwam de Ombudsman tot de bevinding dat de Commissie de tot dusver genomen tijd afdoende heeft gemotiveerd. Daarom sloot de Ombudsman het onderzoek af met de conclusie dat er geen sprake was van wanbeheer. Gezien de tijd die tot nu toe nodig was, moedigde zij de Commissie echter aan om de zaak met voorrang te behandelen.

De zaak betrof een personeelslid van de Europese Centrale Bank (ECB) dat van mening was dat hij werd lastiggevallen door zijn lijnmanager. Hij klaagde hierover begin 2021. De ECB heeft een administratief onderzoek ingesteld en tegelijkertijd klager voor zijn eigen bescherming naar een andere werkplek bij de ECB gestuurd.

Het administratieve onderzoek duurde tweeënhalf jaar en werd drie jaar nadat klager voor het eerst om hulp had gevraagd, afgesloten. In het administratieve onderzoek werd vastgesteld dat klager was lastiggevallen en werd formeel een tuchtprocedure ingeleid tegen de lijnmanager.

Tijdens de follow-up door de ECB van de uitkomst van het administratieve onderzoek wendde klager zich tot de Ombudsman. Hij beweerde dat er onredelijke vertragingen in het proces waren.

In de loop van het onderzoek van de Ombudsman rondde de ECB de tuchtprocedure af en keerde klager uiteindelijk terug naar zijn hoofdwerkplek.

De Ombudsman constateerde dat er onredelijke vertragingen waren geweest in alle fasen van de behandeling van de zaak door de ECB en dat de ECB er niet in was geslaagd belangrijke kwesties in haar follow-up aan te pakken. De Ombudsman stelde daarom een oplossing voor aan de ECB, namelijk dat zij zich verontschuldigt, compensatie betaalt en zorgt voor zinvolle interne communicatie met het personeel over de intimidatiezaak.

In haar antwoord op het voorstel van de Ombudsman voor een oplossing uitte de ECB haar teleurstelling over wat er was gebeurd. Zij organiseerde aanvullende interne communicatie over de intimidatiezaak. Zij heeft echter niet vastgesteld dat zij over de nodige elementen beschikte om een financiële compensatie te kunnen overwegen. De Ombudsman constateerde dat de schade die werd veroorzaakt door de behandeling door de ECB van de intimidatiezaak van klager helaas niet was hersteld door het antwoord van de ECB op het voorstel voor een oplossing. Aangezien een aanbeveling waarin dezelfde punten werden herhaald echter niet nuttig lijkt, sloot de Ombudsman het onderzoek af met suggesties voor systemische verbeteringen en verzocht hij de ECB opnieuw om met klager in gesprek te gaan om de relevante financiële gevolgen van haar wanbeheer vast te stellen.

De zaak betrof de tijd die de Europese Toezichthouder voor gegevensbescherming (EDPS) nodig had om een besluit te nemen over twee klachten van dezelfde klager in 2023 over de verwerking van de persoonsgegevens van de klager.

In de loop van het onderzoek van de Ombudsman heeft de EDPS redelijke uitleg gegeven over de behandeling van de zaken en de vertraging. De EDPS heeft ook zijn voorlopige beoordeling van de aan de orde gestelde kwesties afgerond.

De Ombudsman merkte ook op dat de EDPS maatregelen heeft genomen om zijn achterstand weg te werken om soortgelijke situaties in de toekomst te voorkomen, en sloot de zaak daarom af met de conclusie dat verder onderzoek niet gerechtvaardigd was.