Bhain an cás le hiarraidh ar rochtain phoiblí ar dhoiciméid i ndáil le himeachtaí araíonachta tar éis don Oifig Eorpach Frith-Chalaoise (OLAF) imscrúdú agus moladh a dhéanamh don Choimisiún. Shainaithin an Coimisiún 23 dhoiciméad mar dhoiciméid a thagann faoi raon feidhme na hiarrata agus dhiúltaigh sé rochtain a thabhairt ar na doiciméid uile ina n-iomláine. Agus an méid sin á dhéanamh aige, bhí an Coimisiún ag brath ar an ngá le sonraí pearsanta a chosaint.

Nuair a d’iarr an gearánach ar an gCoimisiún athbhreithniú a dhéanamh ar a chinneadh, dheimhnigh an Coimisiún an rochtain a diúltaíodh, ag agairt toimhde ghinearálta rúndachta a eascraíonn as cuspóir na n-imscrúduithe a chosaint. D’áitigh an Coimisiún freisin nach féidir rochtain phoiblí a dheonú chun na sonraí pearsanta atá sna doiciméid a chosaint.

Chinn an tOmbudsman nach raibh cur i bhfeidhm toimhde ghinearálta rúndachta ag an gCoimisiún, tar éis dhúnadh na n-imeachtaí araíonachta atá i gceist, réasúnach. Bunaithe ar chigireacht ar na doiciméid atá i gceist, mheas an tOmbudsman, cé go bhféadfadh sé gur ghá codanna de na doiciméid a fholú chun sainaithint daoine aonair a chosc nó chun cuspóir imscrúduithe amach anseo a chosaint, nach bhfuil faisnéis íogair sna doiciméid tríd síos. Dá bhrí sin, mhol an tOmbudsman mar réiteach go ndéanfadh an Coimisiún athmhachnamh ar a sheasamh maidir leis an iarraidh ar rochtain d’fhonn páirt-rochtain fhóinteach a sholáthar ar na doiciméid a iarradh.

Mar fhreagra air sin, dheimhnigh an Coimisiún go raibh sé ag brath ar thoimhde ghinearálta rúndachta agus mheas sé, in aon chás, nárbh fhéidir páirt-rochtain fhóinteach a fháil gan sonraí pearsanta a nochtadh agus cosaint chuspóir imscrúduithe araíonachta an Choimisiúin a chur i mbaol.

Ba chúis aiféala don Ombudsman nár dheonaigh an Coimisiún rochtain pháirteach tar éis di a moladh le haghaidh réitigh a fháil. Chinn an tOmbudsman gurbh ionann láimhseáil an Choimisiúin ar an iarraidh seo ar rochtain agus drochriarachán.

Ós rud é go ndearna an Coimisiún athmheasúnú ar a sheasamh maidir le hiarraidh rochtana an ghearánaigh tar éis thogra an Ombudsman le haghaidh réitigh agus gur tháinig sé ar an gconclúid chéanna agus a tháinig sé ina chinneadh daingniúcháin, ní raibh aon chuspóir úsáideach ag an Ombudsman leanúint leis an bhfiosrúchán seo le moladh foirmiúil ar an ábhar. Dá bhrí sin, dhún sí an cás.

Bhain an cás le cinneadh an Choimisiúin Eorpaigh rochtain phoiblí a dhiúltú ar chinntí críochnaitheacha maidir le smachtbhannaí lena ndúntar imeachtaí araíonachta i gcoinne bhaill foirne an Choimisiúin. Chuir an Coimisiún toimhde ghinearálta rúndachta i bhfeidhm maidir leis na doiciméid uile atá i gceist bunaithe ar an ngá atá le cuspóir na n-imscrúduithe a chosaint. D’áitigh an Coimisiún freisin, in aon chás, nach bhféadfaí aon rochtain phoiblí a thabhairt ar na cinntí gan sonraí pearsanta a nochtadh.

Chinn an tOmbudsman nach raibh údar maith ag an gCoimisiún a bheith ag brath ar thoimhde ghinearálta rúndachta bunaithe ar an ngá atá le cuspóir imscrúduithe a chosaint chun rochtain ar na cinntí críochnaitheacha maidir le smachtbhannaí a dhiúltú. Dá bhrí sin, rinne foireann fiosrúcháin an Ombudsman iniúchadh ar na doiciméid atá i gceist. Bunaithe ar an gcigireacht, mheas an tOmbudsman, cé go bhféadfadh sé go mbeadh foluithe níos fairsinge ag teastáil ó chuid de na cinntí críochnaitheacha maidir le smachtbhannaí ná mar a bheadh ag teastáil ó chinn eile chun sainaithint daoine aonair a chosc agus, ar an gcaoi sin, chun a bpríobháideachas agus a sláine a chosaint, go raibh seasamh an Choimisiúin nach bhféadfaí aon rochtain a dheonú míréasúnta. Mheas an tOmbudsman freisin nach raibh sna doiciméid ach faisnéis theoranta a chaithfí a choinneáil siar chun cuspóir imscrúduithe a chosaint.

I bhfianaise an mhéid sin, chinn an tOmbudsman gurbh ionann diúltú an Choimisiúin rochtain phoiblí a thabhairt ar na doiciméid a iarradh ina n-iomláine agus drochriarachán.

Leag an tOmbudsman amach a tuairim thuas cheana féin i dtogra le haghaidh réitigh i bhfiosrúchán comhthreomhar maidir le rochtain phoiblí ar dhoiciméid chomhchosúla. Ós rud é go ndearna an Coimisiún athmheasúnú ar a sheasamh tar éis an togra réitigh seo agus gur tháinig sé ar an gconclúid chéanna agus a tháinig ina chinneadh daingniúcháin, ní raibh aon chuspóir úsáideach ag an Ombudsman leanúint leis an bhfiosrúchán seo trí mholadh foirmiúil a dhéanamh ar an ábhar. Dá bhrí sin, dhún sí an cás.

Bhain an cás le diúltú Pharlaimint na hEorpa rochtain phoiblí a thabhairt ar dhoiciméid a bhaineann le himscrúdú ag an Oifig Eorpach Frith-Chalaoise (OLAF) ar mhí-iompar foirne. Agus rochtain á diúltú aici, bhí an Pharlaimint ag brath ar dhá eisceacht faoi reachtaíocht AE maidir le rochtain phoiblí ar dhoiciméid, agus d’áitigh sí go mbainfeadh nochtadh an bonn de phríobháideachas agus sláine na ndaoine lena mbaineann imscrúdú OLAF agus dá phróiseas cinnteoireachta.

Chinn an tOmbudsman nár shuigh an gearánach go raibh gá leis na sonraí pearsanta a nochtadh ar mhaithe le leas an phobail, mar a cheanglaítear le reachtaíocht an Aontais maidir le cosaint sonraí. Dá bhrí sin, bhí údar maith ag an bParlaimint diúltú aon sonraí pearsanta atá sna doiciméid atá i gceist a nochtadh. Mar sin féin, léirigh an t-athbhreithniú ar na doiciméid freisin nach bhfuil sonraí pearsanta iontu ar fud na ndoiciméad agus go bhféadfaí codanna áirithe de na doiciméid a nochtadh agus príobháideachas agus sláine na ndaoine lena mbaineann á gcosaint ag an am céanna. Dá bhrí sin, mhol an tOmbudsman go ndéanfadh an Pharlaimint athmhachnamh ar a seasamh gur ghá rochtain ar na doiciméid ina n-iomláine a dhiúltú.

Mar fhreagra air sin, chloígh an Pharlaimint lena seasamh nach bhféadfaí aon rochtain phoiblí a dheonú toisc gur mheas sí nach féidir na sonraí pearsanta go léir a fholú agus ábhar fiúntach a fhágáil ag an am céanna. Ba oth leis an Ombudsman gur dhiúltaigh an Pharlaimint go leanúnach d’aon chineál rochtana ar na doiciméid a iarradh. Ós rud é gur dheimhnigh an Pharlaimint a seasamh mar fhreagra ar a togra réitigh, bhí an tOmbudsman den tuairim nach bhfónfaí d’aon chuspóir tríd an ábhar a shaothrú i gcomhthéacs an cháis seo. Tá an tOmbudsman ag súil, áfach, go gcuirfidh an Pharlaimint a measúnú san áireamh agus í ag déileáil le hiarrataí ar rochtain phoiblí amach anseo ar dhoiciméid chomhchosúla.

Bhain an cás le diúltú na hOifige Eorpaí Frith-Chalaoise (OLAF) rochtain phoiblí sách leathan a thabhairt ar thuarascálacha críochnaitheacha OLAF agus ar mholtaí a bhaineann le dhá imscrúdú ar mhí-iompar bhaill foirne an Aontais. Agus rochtain ar chodanna de na doiciméid sin á diúltú aige, bhí OLAF ag brath ar dhá eisceacht faoi reachtaíocht an Aontais maidir le rochtain phoiblí ar dhoiciméid, agus d’áitigh sé go mbainfeadh nochtadh an bonn den ghá atá le príobháideachas agus sláine na ndaoine aonair a luaitear sna doiciméid a chosaint, lena n-áirítear na daoine lena mbaineann imscrúduithe OLAF, chomh maith leis an ngá atá le leasanna tráchtála na gcuideachtaí agus na ndaoine dlítheanacha a ainmnítear sna doiciméid a chosaint.

Chinn an tOmbudsman nár shuigh an gearánach go raibh gá leis na sonraí pearsanta atá i gceist a nochtadh ar mhaithe le leas an phobail, mar a cheanglaítear le reachtaíocht an Aontais maidir le cosaint sonraí. Tar éis iniúchadh a dhéanamh ar na doiciméid atá i gceist, mheas an tOmbudsman freisin go raibh folú na faisnéise tráchtála réasúnta agus nach raibh aon leas sáraitheach poiblí ann maidir le nochtadh i ndáil leis sin. Dá bhrí sin, tháinig an tOmbudsman ar an gconclúid go raibh údar le cinneadh OLAF rochtain phoiblí a dhiúltú ar chodanna de na doiciméid atá i gceist. Ag fáiltiú dó roimh chinneadh OLAF sonraí suntasacha a nochtadh faoin dá imscrúdú lena mbaineann, dhún an tOmbudsman an fiosrúchán agus chinn sé nach raibh aon drochriarachán i gceist.

Bhain an cás le cinneadh na hOifige Eorpaí Frith-Chalaoise (OLAF) rochtain phoiblí a dhiúltú ar thuarascálacha críochnaitheacha agus ar mholtaí gaolmhara in 44 imscrúdú, chomh maith le cáschomhad i gcás sonrach araíonachta dúnta. Chuir OLAF toimhde ghinearálta neamhnochta i bhfeidhm maidir leis na doiciméid uile atá i gceist, rud a chiallaíonn gur dhiúltaigh sé rochtain phoiblí a dheonú ar aon doiciméad gan aon mheasúnú aonair a bheith déanta aige.

Chinn an tOmbudsman nach raibh údar le OLAF a bheith ag brath ar thoimhde ghinearálta neamhnochta bunaithe ar an ngá cuspóir a chuid imscrúduithe a chosaint, rochtain a dhiúltú ar na 37 dtuarascáil agus moladh deiridh ar dúnadh na himscrúduithe agus na gníomhaíochtaí leantacha ina leith. Maidir leis na tuarascálacha agus na moltaí deiridh inar mheas OLAF go raibh na gníomhaíochtaí leantacha fós ar siúl, mheas an tOmbudsman nach raibh sé soiléir an ndearna OLAF measúnú, agus má rinne, conas a mheas sé, go raibh an tréimhse leantach sin fós réasúnta sula gcuirfí toimhde ghinearálta an neamhnochta i bhfeidhm.

Dá bhrí sin, mhol an tOmbudsman mar réiteach go ndéanfadh OLAF (i) measúnú aonair ar na tuarascálacha deiridh agus ar na moltaí a bhaineann leis na himscrúduithe sin i gcás inar dúnadh na gníomhaíochtaí leantacha, agus sonraí pearsanta a fholú i gcás inar gá, d’fhonn an rochtain phoiblí is leithne is féidir a dheonú; agus (ii) mínithe a thabhairt maidir leis an bhfáth a measann sé nach raibh an tréimhse réasúnta chun na gníomhaíochtaí leantacha a chur i gcrích caite fós nuair is infheidhme.

Mar fhreagra air sin, rinne OLAF measúnú aonair ar 41 thuarascáil agus moladh deiridh i ndáil leis na himscrúduithe uile inar deimhníodh gur dúnadh an obair leantach. Thug OLAF páirt-rochtain ar na doiciméid sin go léir. Thug OLAF tuairisc freisin ar an gcaoi a ndéanann sé measúnú, go ginearálta, ar cé acu atá nó nach bhfuil tréimhse réasúnta caite ag an údarás inniúil chun cinneadh a dhéanamh maidir leis an obair leantach iomchuí ar a mholtaí.

Tháinig an tOmbudsman ar an gconclúid gur ghlac OLAF lena moladh maidir le réiteach lena dtugtar rochtain phoiblí pháirteach leathan ar 41 thuarascáil chríochnaitheacha agus ar mholtaí gaolmhara. Ba dhíol sásaimh di freisin na soiléirithe a tugadh maidir le himeachtaí leantacha leanúnacha. Mar sin féin, thug sí dá haire, sna himscrúduithe atá i gceist, go raibh na gníomhaíochtaí leantacha ar siúl ar feadh tréimhse i bhfad níos faide ná mar a d’aithin cúirteanna an Aontais a mhéid a bhí réasúnta. Dá bhrí sin, rinne sí moltaí maidir le feabhas a chur ar OLAF i ndáil leis an ábhar sin.

Maidir leis an rochtain diúltaithe ar na doiciméid atá fágtha i gcomhad imscrúdaithe OLAF atá i gceist, ní raibh an tOmbudsman cinnte ach oiread go raibh OLAF i dteideal brath ar thoimhde ghinearálta neamhnochta ós rud é gur dúnadh a nós imeachta imscrúdaithe agus leantach araon. Tar éis dó iniúchadh a dhéanamh ar na doiciméid, mheas an tOmbudsman freisin go raibh an chuma ar an scéal go raibh rochtain pháirteach indéanta agus sonraí pearsanta go háirithe á bhfolú. Mar sin féin, thug an tOmbudsman dá aire go bhfuil líon na ndoiciméad atá san áireamh sa cháschomhad suntasach, go bhfuair an gearánach rochtain pháirteach fhóinteach anois ar an tuarascáil chríochnaitheach i ndáil leis an imscrúdú seo agus nach bhfuil sé soiléir an bhfuil faisnéis bhreise ar díol spéise don ghearánach í sna doiciméid eile a bhféadfadh rochtain pháirteach a bheith orthu. Dá bhrí sin, mheas an tOmbudsman nach raibh údar le tuilleadh fiosrúchán ar an ngné sin den ghearán. Thagair sí i ndáil leis sin don mholadh maidir le feabhas a cuireadh faoi bhráid OLAF i bhfiosrúchán a rinneadh le déanaí maidir leis an gcaoi ar láimhseáil sí iarrataí ar rochtain phoiblí ar cháschomhaid iomlána.

Bhain an cás le diúltú na Seirbhíse Eorpaí Gníomhaíochta Seachtraí (SEGS) rochtain phoiblí iomlán a thabhairt ar dhoiciméid a bhaineann le himscrúduithe ag an Oifig Eorpach Frith-Chalaoise (OLAF) ar mhí-iompar ag baill foirne an Aontais. Agus rochtain á diúltú aige, bhí SEGS ag brath ar eisceacht faoi reachtaíocht an Aontais maidir le rochtain phoiblí ar dhoiciméid, agus d’áitigh sé go mbainfeadh nochtadh an bonn den ghá atá le príobháideachas agus sláine na ndaoine aonair a luaitear sna doiciméid a chosaint, lena n-áirítear na daoine lena mbaineann imscrúduithe OLAF. Ina theannta sin, rinne SEGS ainmneacha na ndaoine dlítheanacha a luaitear sna doiciméid a fholú chun a gcáil a chosaint.

Chinn an tOmbudsman nár shuigh an gearánach go raibh gá leis na sonraí pearsanta a nochtadh ar mhaithe le leas an phobail, mar a cheanglaítear le reachtaíocht an Aontais maidir le cosaint sonraí. Tar éis iniúchadh a dhéanamh ar na doiciméid atá i gceist, mheas an tOmbudsman freisin go raibh na foluithe teoranta ar fhaisnéis tráchtála réasúnta agus nach bhféadfadh sé aon leas sáraitheach poiblí a shainaithint ina leith sin. Dá bhrí sin, tháinig an tOmbudsman ar an gconclúid go raibh údar le cinneadh SEGS nochtadh iomlán na ndoiciméad atá i gceist a dhiúltú. Dá bhrí sin, dhún an tOmbudsman an fiosrúchán agus chinn sé nach raibh aon drochriarachán i gceist.

Bhain an cás le gnólacht comhairliúcháin a bhí faoi imscrúdú ag an Oifig Eorpach Frith-Chalaoise (OLAF) maidir le neamhrialtachtaí amhrasta i dtionscadail arna gcistiú ag an Aontas. Chuir OLAF in iúl don ghnólacht gur dhún sé an t-imscrúdú, agus chuir sé moltaí airgeadais agus riaracháin faoi bhráid an Choimisiúin. Cé gur chuir OLAF in iúl don ghnólacht go bhféadfadh sé dul i muinín Rialaitheoir ráthaíochtaí nós imeachta OLAF, theip ar OLAF faisnéis shoiléir a sholáthar faoin spriocdháta is infheidhme chun gearán a chur isteach. Chiallaigh sé sin gur chuir an gnólacht an gearán isteach tar éis an sprioc-ama, agus dhiúltaigh an Rialaitheoir don ghearán.

Chinn an tOmbudsman, trí mhainneachtain faisnéis shoiléir a sholáthar don ghearánach, go háirithe maidir le dáta deiridh an imscrúdaithe, gur ghníomhaigh OLAF le drochriarachán. Mheas an tOmbudsman, áfach, nach raibh aon mholadh cuí le déanamh chun aghaidh a thabhairt air seo don ghearánach. Mar sin féin, rinne sí moladh a bhí dírithe ar fhadhb den sórt sin a chosc i gcásanna comhchosúla amach anseo.

The case concerned the European Anti-Fraud Office's (OLAF) decision to refuse public access to the contents of its investigation file concerning a closed case and to grant only partial access to the final report from this investigation. OLAF argued that full disclosure of the investigation file and final report would undermine the protection of personal data, the commercial interests of the companies concerned by the investigation, and the effectiveness of OLAF’s future investigations by revealing its methods and strategies. As regards the investigation file, OLAF applied a general presumption of non-disclosure, meaning that it refused to grant public access to the file without having conducted an individual assessment of the documents contained in it.

The Ombudsman took the preliminary view that, according to case law, once OLAF’s investigation and related follow-up activities are closed, the general presumption of non-disclosure can only be applied to OLAF’s internal and preliminary analyses, as opposed to the entire investigation file. OLAF disagreed, arguing that all documents in the investigation file contain sensitive information and, as such, should be covered by the general presumption of non-disclosure.

The Ombudsman therefore proceeded to an inspection of a sample of different categories of documents from the investigation file. Based on the inspection, the Ombudsman found that not all documents from the investigation file appear to be equally sensitive and thus deserving of the application of the general presumption of non-disclosure.

Nonetheless, the Ombudsman found that, based on an individual assessment of the documents in this particular case, OLAF could reasonably argue that the majority of documents from the investigation file could not be disclosed based on the need to protect personal data and sensitive commercial information. Since OLAF had already provided the complainant with meaningful access to its final report, the Ombudsman closed the case finding that no further inquiries were justified.

However, the Ombudsman suggested that OLAF should, in the future, carry out an individual assessment of documents from its the investigation files when applicants request public access to documents contained therein that are clearly not covered by the general presumption of non-disclosure as recognised in the case law. In case of broad requests for public access to the entire investigation file, OLAF should consider asking applicants to specify which documents they seek access to.