Η υπόθεση αφορούσε τον χρόνο που χρειάστηκε ο Ευρωπαίος Επόπτης Προστασίας Δεδομένων (ΕΕΠΔ) για να αποφασίσει επί δύο καταγγελιών που υπέβαλε ο ίδιος καταγγέλλων το 2023 σχετικά με την επεξεργασία των δεδομένων προσωπικού χαρακτήρα του καταγγέλλοντος.

Κατά τη διάρκεια της έρευνας της Διαμεσολαβήτριας, ο ΕΕΠΔ παρείχε εύλογες εξηγήσεις σχετικά με τον χειρισμό των υποθέσεων και την καθυστέρηση. Ο ΕΕΠΔ ολοκλήρωσε επίσης την προκαταρκτική αξιολόγηση των ζητημάτων που τέθηκαν.

Η Διαμεσολαβήτρια επισήμανε επίσης ότι ο ΕΕΠΔ έλαβε μέτρα με στόχο την αντιμετώπιση των συσσωρευμένων εκκρεμών υποθέσεων για την αποφυγή παρόμοιων καταστάσεων στο μέλλον και, ως εκ τούτου, περάτωσε την υπόθεση με το συμπέρασμα ότι δεν ήταν δικαιολογημένες περαιτέρω έρευνες. 

Η υπόθεση αφορούσε τον τρόπο με τον οποίο ο Οργανισμός της Ευρωπαϊκής Ένωσης για το Άσυλο (EUAA) αντιμετώπισε καταγγελίες για παραβιάσεις θεμελιωδών δικαιωμάτων στο πλαίσιο των δραστηριοτήτων του στο ελληνικό νησί της Σάμου. Οι καταγγέλλοντες εξέφρασαν την ανησυχία τους για το γεγονός ότι ο τρόπος με τον οποίο οι χειριστές υποθέσεων που τοποθετήθηκαν στις ομάδες υποστήριξης του EUAA για το άσυλο διεξήγαγαν συνεντεύξεις με ευάλωτους αιτούντες άσυλο ήταν αντίθετος προς το δίκαιο της ΕΕ και ότι ο EUAA δεν είχε αντιμετωπίσει το ζήτημα αυτό. Επιπλέον, οι καταγγέλλοντες ανησυχούσαν για τον τρόπο με τον οποίο ο EUAA χειρίστηκε τις αναφορές επαναπροωθήσεων των αιτούντων άσυλο.

Η Διαμεσολαβήτρια διαπίστωσε ότι, κατά τον χρόνο υποβολής της καταγγελίας, ο EUAA δεν είχε διασφαλίσει ότι οι χειριστές υποθέσεων που απεστάλησαν στις ομάδες υποστήριξης για το άσυλο ήταν έτοιμοι να διεξαγάγουν δεόντως συνεντεύξεις με ευάλωτους αιτούντες άσυλο, μεταξύ άλλων όσον αφορά τον τρόπο με τον οποίο πρέπει να λαμβάνονται υπόψη οι δείκτες τρωτότητας όταν εμφανίζονται για πρώτη φορά κατά τη διάρκεια της συνέντευξης για το άσυλο. Η Διαμεσολαβήτρια διαπίστωσε επίσης ότι ο EUAA δεν είχε παράσχει στους ευάλωτους αιτούντες άσυλο κατάλληλη διαδικασία για την αναφορά σφαλμάτων που έγιναν κατά τη διάρκεια συνεντεύξεων και την εξέταση των εν λόγω εκθέσεων από τον EUAA. Η Διαμεσολαβήτρια διαπίστωσε ότι αυτό συνιστούσε κακοδιοίκηση και διατύπωσε τέσσερις συστάσεις προς τον EUAA για την αντιμετώπιση των ελλείψεων.

Η Διαμεσολαβήτρια απέστειλε επίσης τις συστάσεις αυτές στους ομολόγους της από το Ευρωπαϊκό Δίκτυο Διαμεσολαβητών (ENO), ζητώντας τις απόψεις τους σχετικά με τον τρόπο με τον οποίο διασφαλίζεται η συμμόρφωση με τα θεμελιώδη δικαιώματα στο πλαίσιο της συνεργασίας μεταξύ των χειριστών υποθέσεων του EUAA και των εθνικών υπαλλήλων στον τομέα του ασύλου.

Επιπλέον, η Διαμεσολαβήτρια εντόπισε σημαντικές ελλείψεις σε σχέση με τον τρόπο με τον οποίο ο EUAA αντιμετώπισε την αποκάλυψη από τους αιτούντες άσυλο εμπειριών επαναπροωθήσεων κατά τη διάρκεια συνεντεύξεων. Καθώς ο EUAA άρχισε να εφαρμόζει μέτρα για την αντιμετώπιση αυτών των ελλείψεων κατά τη διάρκεια της έρευνας της Διαμεσολαβήτριας, δεν διαπίστωσε κακοδιοίκηση, αλλά αντ’ αυτού διατύπωσε δύο προτάσεις βελτίωσης.

Η υπόθεση αυτή αφορούσε τον χειρισμό από την Ευρωπαϊκή Επιτροπή του αιτήματος δημοσιογράφου για πρόσβαση του κοινού σε έγγραφα που σχετίζονται με επαγγελματικό ταξίδι στο Ισραήλ από τον συντονιστή της Επιτροπής για την καταπολέμηση του αντισημιτισμού και τη διαφύλαξη της εβραϊκής ζωής. Η Επιτροπή αρνήθηκε να επιβεβαιώσει ή να αρνηθεί την ύπαρξη τέτοιων εγγράφων, παραπέμποντας στους κανόνες της ΕΕ για την προστασία των δεδομένων. Υποστήριξε ότι ακόμη και η αναγνώριση της ύπαρξης τέτοιων εγγράφων θα ισοδυναμούσε με διαβίβαση δεδομένων προσωπικού χαρακτήρα, χωρίς να είναι αναγκαία για συγκεκριμένο σκοπό δημόσιου συμφέροντος, κάτι που κατέληξε στο συμπέρασμα ότι ο καταγγέλλων δεν είχε αποδείξει.

Κατά τη διάρκεια της έρευνας, η Επιτροπή επιβεβαίωσε στην ομάδα έρευνας της Διαμεσολαβήτριας ότι το ταξίδι είχε πραγματοποιηθεί και ότι είχε καλύψει τις δαπάνες για το εν λόγω ταξίδι, αντιμετωπίζοντας έτσι τις βασικές ανησυχίες σχετικά με τη διαφάνεια που εξέφρασε ο καταγγέλλων.

Η Διαμεσολαβήτρια διαπίστωσε ότι υπάρχει δημόσιο συμφέρον για δημόσιο έλεγχο των επαγγελματικών δραστηριοτήτων του συντονιστή, δεδομένης της προβολής του ρόλου και του ευαίσθητου χαρακτήρα του θέματος. Ωστόσο, αφού η Επιτροπή επιβεβαίωσε το ταξίδι εργασίας και ότι κάλυψε το κόστος σύμφωνα με τους ισχύοντες κανόνες, η Διαμεσολαβήτρια έκρινε ότι ικανοποιήθηκε το δημόσιο συμφέρον για τον έλεγχο των επαγγελματικών δραστηριοτήτων του συντονιστή.

Ωστόσο, η Διαμεσολαβήτρια υπέβαλε πρόταση βελτίωσης στην Επιτροπή, δηλαδή να δημοσιεύει προορατικά περιλήψεις των επίσημων δραστηριοτήτων του συντονιστή, συμπεριλαμβανομένων πληροφοριών σχετικά με τα ταξίδια εργασίας, για την ενίσχυση της διαφάνειας.

Η Διαμεσολαβήτρια περάτωσε την υπόθεση καταλήγοντας στο συμπέρασμα ότι δεν ήταν δικαιολογημένες περαιτέρω έρευνες.

Η υπόθεση αφορούσε τον τρόπο με τον οποίο η Ευρωπαϊκή Επιτροπή διασφαλίζει ότι η Ρουμανία εφαρμόζει πλήρως απόφαση του Δικαστηρίου της Ευρωπαϊκής Ένωσης σχετικά με την παράνομη άρνηση έκδοσης δελτίων ταυτότητας σε ρουμάνους πολίτες που κατοικούν σε άλλα κράτη μέλη.

Η Διαμεσολαβήτρια διαπίστωσε ότι το θέμα φαινόταν να εξελίσσεται σε εθνικό επίπεδο και ότι η Επιτροπή παρακολουθούσε την κατάσταση ενεργά και σε εύλογα χρονικά διαστήματα.

Η Διαμεσολαβήτρια περάτωσε την υπόθεση καταλήγοντας στο συμπέρασμα ότι δεν δικαιολογούνται περαιτέρω έρευνες στο παρόν στάδιο. Ωστόσο, η Διαμεσολαβήτρια ζήτησε από την Επιτροπή να την ενημερώσει, εντός έξι μηνών, σχετικά με την αξιολόγησή της όσον αφορά τη συμμόρφωση της Ρουμανίας με την απόφαση και τα τυχόν περαιτέρω μέτρα που έλαβε η Επιτροπή.

Ο καταγγέλλων ζήτησε από την Ευρωπαϊκή Επιτροπή πρόσβαση του κοινού σε έγγραφα σχετικά με τις ανταλλαγές του με την ουγγρική κυβέρνηση όσον αφορά την ανεξαρτησία της δικαιοσύνης στο πλαίσιο της αξιολόγησης της Επιτροπής σχετικά με την επιλεξιμότητα της Ουγγαρίας για τα ταμεία συνοχής. Κατόπιν διαβούλευσης με τις ουγγρικές αρχές, η Επιτροπή αρνήθηκε την πρόσβαση σε ορισμένα από τα έγγραφα, επικαλούμενη δύο εξαιρέσεις βάσει της νομοθεσίας της ΕΕ για την πρόσβαση του κοινού στα έγγραφα. Ειδικότερα, η Επιτροπή υποστήριξε ότι η γνωστοποίηση θα υπονόμευε τον σκοπό της έρευνάς της όσον αφορά την επιλεξιμότητα της Ουγγαρίας για τα ταμεία συνοχής και τη διαδικασία λήψης αποφάσεων. Ο καταγγέλλων ζήτησε από την Επιτροπή να επανεξετάσει την απόφασή της (υποβάλλοντας «επιβεβαιωτική αίτηση»). Όταν η Επιτροπή δεν απάντησε εντός των ισχυουσών προθεσμιών, ο καταγγέλλων απευθύνθηκε στον Διαμεσολαβητή.

Η Διαμεσολαβήτρια κίνησε έρευνα σχετικά με τη σιωπηρή άρνηση της Επιτροπής να χορηγήσει στο κοινό πρόσβαση στα ζητηθέντα έγγραφα. Κατά τη διάρκεια της έρευνας της Διαμεσολαβήτριας, η Επιτροπή εξέδωσε την επιβεβαιωτική απόφασή της. Διατήρησε την απόφασή της να αρνηθεί την πρόσβαση, αλλά επικαλέστηκε μια πρόσθετη εξαίρεση, υποστηρίζοντας ότι το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο είχε κινήσει εν τω μεταξύ δικαστικές διαδικασίες σχετικά με το θέμα και ότι η γνωστοποίηση θα μπορούσε να υπονομεύσει αυτές τις εν εξελίξει διαδικασίες.

Από τον έλεγχο του Διαμεσολαβητή προέκυψε ότι τα ζητηθέντα έγγραφα περιέχουν την αυτοαξιολόγηση της Ουγγαρίας, τα επίσημα ερωτηματολόγια που απέστειλε η Επιτροπή στις ουγγρικές αρχές και τις επίσημες απαντήσεις των αρμόδιων ουγγρικών αρχών στις ερωτήσεις αυτές. Επομένως, τα ζητηθέντα έγγραφα αποτελούν τη βάση της αποφάσεως της Επιτροπής κατά της οποίας το Κοινοβούλιο κίνησε ένδικη διαδικασία. Δεν καταρτίστηκαν για τους σκοπούς της συγκεκριμένης δικαστικής διαδικασίας, ούτε περιέχουν εν γένει εσωτερικές νομικές θέσεις σχετικά με αμφισβητούμενα ζητήματα.

Ο Διαμεσολαβητής έκρινε ότι η Επιτροπή δεν είχε αποδείξει επαρκώς τον τρόπο με τον οποίο η δημοσιοποίηση των εγγράφων θα μπορούσε να υπονομεύσει τις εν λόγω δικαστικές διαδικασίες. Επίσης, η Διαμεσολαβήτρια δεν πείστηκε από το επιχείρημα της Επιτροπής ότι η δημοσιοποίηση θα μπορούσε να υπονομεύσει την έρευνά της. Επιπλέον, η Διαμεσολαβήτρια τόνισε τη σημασία της ενημέρωσης του κοινού σχετικά με τις ενέργειες της Επιτροπής και των ουγγρικών αρχών για την προστασία των οικονομικών συμφερόντων της ΕΕ και τη διασφάλιση του σεβασμού του κράτους δικαίου. Ως εκ τούτου, η Διαμεσολαβήτρια έκρινε ότι η άρνηση της Επιτροπής να χορηγήσει ευρεία πρόσβαση του κοινού στα ζητούμενα έγγραφα συνιστούσε κακοδιοίκηση και συνέστησε στην Επιτροπή να επανεξετάσει τη θέση της σχετικά με την αίτηση πρόσβασης.

Απαντώντας, η Επιτροπή επιβεβαίωσε τη θέση της ότι η δημοσιοποίηση των ζητηθέντων εγγράφων θα έθιγε την ηρεμία των δικαστικών διαδικασιών που κίνησε το Κοινοβούλιο και την έρευνά του όσον αφορά την επιλεξιμότητα της Ουγγαρίας για τα ταμεία συνοχής. Ωστόσο, η Διαμεσολαβήτρια διαπίστωσε ότι η Επιτροπή δεν παρείχε πειστικές εξηγήσεις σχετικά με τους λόγους για τους οποίους δεν μπορούσε να δοθεί ευρύτερη πρόσβαση στα εν λόγω έγγραφα. Ως εκ τούτου, η Διαμεσολαβήτρια επιβεβαίωσε τη διαπίστωση κακοδιοίκησης και περάτωσε την υπόθεση.

Η υπόθεση αφορούσε αίτημα πρόσβασης του κοινού στην αιτιολογημένη γνώμη που απέστειλε η Ευρωπαϊκή Επιτροπή στο Βέλγιο στο πλαίσιο διαδικασίας επί παραβάσει σχετικά με τη μεταφορά της οδηγίας για την προστασία των μαρτύρων δημοσίου συμφέροντος στο εθνικό δίκαιο.

Η Επιτροπή αρνήθηκε την πρόσβαση στο έγγραφο, το οποίο αποτελεί μέρος του φακέλου εν εξελίξει διαδικασίας επί παραβάσει. Στο πλαίσιο αυτό, η Επιτροπή βασίστηκε σε ένα γενικό τεκμήριο μη δημοσιοποίησης, το οποίο βασίζεται στην ανάγκη προστασίας του σκοπού μιας εν εξελίξει έρευνας. Δυσαρεστημένος με το αποτέλεσμα αυτό, ο καταγγέλλων απευθύνθηκε στον Διαμεσολαβητή.

Μολονότι η Διαμεσολαβήτρια έκρινε ότι η επαρκής προστασία των μαρτύρων δημοσίου συμφέροντος είναι απαραίτητη, διαπίστωσε, βάσει της εξέτασης του επίμαχου εγγράφου, ότι η Επιτροπή βασίμως στηρίχθηκε στο γενικό τεκμήριο της μη γνωστοποίησης για να αρνηθεί την πρόσβαση στο έγγραφο. Ως εκ τούτου, έθεσε την υπόθεση στο αρχείο.