Η υπόθεση αφορούσε την άσκηση από δικηγόρους του δικαιώματος ελεύθερης κυκλοφορίας εντός της ΕΕ. Η Ευρωπαϊκή Επιτροπή απέρριψε καταγγελία που υποβλήθηκε από πρόσωπο που είχε την ιδιότητα του δικηγόρου στην Κύπρο και το οποίο θεώρησε ότι το Ηνωμένο Βασίλειο και/ή οι κυπριακές αρχές είχαν παραβιάσει τους κανόνες για την ελεύθερη κυκλοφορία. Η Ευρωπαία Διαμεσολαβήτρια ερεύνησε το θέμα και διαπίστωσε ότι η Επιτροπή δεν είχε διαπράξει καμία πράξη κακοδιοίκησης. Όσον αφορά το Ηνωμένο Βασίλειο, η Επιτροπή ορθώς κατέληξε στο συμπέρασμα ότι οι αρχές του Ηνωμένου Βασιλείου είχαν συμμορφωθεί με τους ισχύοντες κανόνες. Ομοίως, όσον αφορά τις κυπριακές αρχές, η Επιτροπή ορθώς θεώρησε ότι ο καταγγέλλων δεν είχε προσκομίσει στοιχεία που να αποδεικνύουν ότι είχαν δημιουργήσει εμπόδιο στην άσκηση του δικαιώματος ελεύθερης κυκλοφορίας του καταγγέλλοντος.

Η υπόθεση αφορούσε την άρνηση του Ευρωπαϊκού Οργανισμού Ασφάλειας της Αεροπορίας («EASA») να χορηγήσει πρόσβαση σε έγγραφα (δηλαδή i) σχέδια επιτήρησης του EASA και ii) εκθέσεις συστάσεων έγκρισης του EASA) σχετικά με τέσσερις παρόχους υπηρεσιών συντήρησης αεροσκαφών εγκατεστημένους στην Ασία. Ο Διαμεσολαβητής ερεύνησε το ζήτημα και διαπίστωσε ότι η εξάρτηση του EASA από την προστασία των εμπορικών συμφερόντων και την προστασία του σκοπού των επιθεωρήσεων, των ερευνών και των ελέγχων δεν ήταν πειστική. Κατόπιν σχεδίου σύστασης της Διαμεσολαβήτριας, ο EASA αποφάσισε να δημοσιοποιήσει τα ζητηθέντα έγγραφα.

Ο καταγγέλλων είναι Γερμανός μηχανικός ο οποίος ήταν υπεύθυνος για την επίβλεψη της κατασκευής του Δικαστηρίου Σοβαρών Εγκλημάτων στα Τίρανα της Αλβανίας. Το κτιριακό έργο αποτέλεσε αντικείμενο σύμβασης έργου που συνήφθη μεταξύ του Υπουργείου Δικαιοσύνης της Αλβανίας (η «αναθέτουσα αρχή») και ιδιωτικής κατασκευαστικής εταιρείας (ο «ανάδοχος») και χρηματοδοτήθηκε από τον γενικό προϋπολογισμό της Ευρωπαϊκής Επιτροπής. Η σύμβαση του καταγγέλλοντος ως επόπτη έληξε στα τέλη Νοεμβρίου 2007.

Το 2008, ο καταγγέλλων απευθύνθηκε στον Διαμεσολαβητή και ισχυρίστηκε ότι η αντιπροσωπεία της Επιτροπής στην Αλβανία δεν τον στήριξε δεόντως i) στις προσπάθειές του να διασφαλίσει ότι οι εργασίες του έργου εκτελέστηκαν σύμφωνα με τη σύμβαση και ii) στις σχετικές συγκρούσεις του με άλλα μέρη που συμμετείχαν στο έργο. Προς στήριξη της πρώτης πτυχής του ισχυρισμού του, ο καταγγέλλων υποστήριξε κατ’ ουσίαν ότι ο ανάδοχος και η αναθέτουσα αρχή συμφώνησαν να χρησιμοποιούν φθηνότερα και κατώτερα υλικά από εκείνα που προβλέπονται στη σύμβαση έργου. Ο καταγγέλλων ισχυρίστηκε επίσης ότι η Επιτροπή δεν ζήτησε τη διερεύνηση θανατηφόρου ατυχήματος στο εργοτάξιο.

Στη γνώμη της, η Επιτροπή απέρριψε ουσιαστικά τις απόψεις του καταγγέλλοντος και υποστήριξε ότι παρείχε ουσιαστική στήριξη στα συμβαλλόμενα μέρη και στον καταγγέλλοντα. Μετά από έλεγχο του φακέλου της Επιτροπής σχετικά με το έργο, ο Διαμεσολαβητής διαπίστωσε ότι ο καταγγέλλων, ο οποίος είχε την κύρια ευθύνη για το έργο, ανέφερε στην Επιτροπή περιπτώσεις απειλών και εκφοβισμού εναντίον του. Η Επιτροπή αναγνώρισε τη σοβαρότητα των περιστατικών αυτών, τα οποία συζητήθηκαν σε δύο συνεδριάσεις. Ωστόσο, ο Διαμεσολαβητής δεν θεώρησε ότι αυτό ήταν ανάλογο με την αναγνωρισμένη σοβαρότητα έναντι της οποίας θα περίμενε κανείς σαφώς αποφασιστική δράση από την Επιτροπή, προκειμένου να αποφευχθεί η επανάληψη τέτοιων περιστατικών στο μέλλον. Ως εκ τούτου, η Διαμεσολαβήτρια κατέληξε στο συμπέρασμα ότι η Επιτροπή δεν υποστήριξε επαρκώς τον καταγγέλλοντα και διατύπωσε επικριτική παρατήρηση εν προκειμένω. Επιπλέον, έκρινε ότι η Επιτροπή δεν έκανε χρήση των εξουσιών που είχε στη διάθεσή της για να ζητήσει τη διενέργεια έρευνας με σκοπό την αξιόπιστη εξακρίβωση των πραγματικών περιστατικών του θανατηφόρου ατυχήματος κατά το οποίο ένας εργαζόμενος έχασε τη ζωή του. Για παράδειγμα, δεν ζήτησε διευκρινίσεις από τις αλβανικές αρχές. Ως εκ τούτου, ο Διαμεσολαβητής προέβη σε περαιτέρω επικριτική παρατήρηση.

Όσον αφορά τον ισχυρισμό του καταγγέλλοντος ότι η Επιτροπή δεν τον στήριξε στις προσπάθειές του να εξασφαλίσει τη συμμόρφωση με τη σύμβαση έργου, η έρευνα του Διαμεσολαβητή δεν αποκάλυψε κακοδιοίκηση. Ταυτόχρονα, ο Διαμεσολαβητής διαπίστωσε ότι ορισμένες πτυχές που δεν καλύπτονται από την έρευνά του, για παράδειγμα, η έγκριση, μετά τη λήξη της σύμβασης του καταγγέλλοντος, ενός συστήματος κλιματισμού προφανώς χαμηλότερης ποιότητας χωρίς μείωση της τιμής ή παράταση της περιόδου εγγύησης, θα μπορούσε να προκαλέσει ανησυχία από την άποψη της χρηστής διαχείρισης των κονδυλίων της ΕΕ. Ως εκ τούτου, η Διαμεσολαβήτρια κάλεσε το Ευρωπαϊκό Ελεγκτικό Συνέδριο, λόγω της ειδικής εμπειρογνωμοσύνης και ευθύνης του όσον αφορά τον έλεγχο της χρήσης των κονδυλίων της ΕΕ, να εξετάσει αυτές τις πτυχές.

Σύμφωνα με την οδηγία για τα τεχνικά εμπόδια στο εμπόριο, τα κράτη μέλη οφείλουν να κοινοποιούν τα σχέδια τεχνικών κανόνων στην Ευρωπαϊκή Επιτροπή. Η ενδιαφερόμενη, μια ελληνική εταιρεία παροχής υπηρεσιών Διαδικτύου, προσέφυγε κατά της άρνησης της Επιτροπής να εξασφαλίσει πρόσβαση στο αναθεωρημένο σχέδιο ενός τεχνικού κανόνα για τα ψυχαγωγικά παιχνίδια που της κοινοποίησε η Ελλάδα. Ο Ευρωπαίος Διαμεσολαβητής ξεκίνησε έρευνα εξετάζοντας τον ισχυρισμό της ενδιαφερόμενης ότι η Επιτροπή παρέβη τους διαδικαστικούς και ουσιαστικούς κανόνες του κανονισμού 1049/2001 για την πρόσβαση του κοινού στα έγγραφα και το αίτημα ότι η Επιτροπή έπρεπε να εξασφαλίσει πρόσβαση στο έγγραφο που ζητήθηκε.

Όσον αφορά τους ισχυρισμούς επί της διαδικασίας, ο Διαμεσολαβητής ζήτησε με σχέδιο σύστασης από την Επιτροπή να παραδεχθεί την αδικαιολόγητη καθυστέρηση στο χειρισμό της επιβεβαιωτικής αίτησης του ενδιαφερόμενου και να προβεί σε ενέργειες ώστε κάτι τέτοιο να μην επαναληφθεί στο μέλλον. Η Επιτροπή δέχθηκε το σχέδιο σύστασης του Διαμεσολαβητή.

Όσον αφορά τους ισχυρισμούς επί της ουσίας και το σχετικό αίτημα, η Επιτροπή επέμεινε στην άρνησή της να εξασφαλίσει πρόσβαση, με το αιτιολογικό ότι όφειλε να προστατεύσει τον διάλογο με τις ελληνικές αρχές ώστε να επιτευχθεί εναρμόνιση της ελληνικής νομοθεσίας με το δίκαιο της ΕΕ στον τομέα των ψυχαγωγικών παιχνιδιών το οποίο, σύμφωνα με το Δικαστήριο, παραβιάζεται.

Κατά την προκαταρκτική του αξιολόγηση, ο Διαμεσολαβητής διαπίστωσε ότι επειδή η προκείμενη υπόθεση αφορούσε περατωμένες διαδικασίες επί παραβάσει, η επίκληση της Επιτροπής στη σχετική εξαίρεση του κανονισμού 1049/2001 στο πλαίσιο της διαδικασίας κοινοποίησης που προβλέπει η οδηγία για τα τεχνικά εμπόδια στο εμπόριο δεν είναι πειστική. Εισηγήθηκε δε στην Επιτροπή να επιλύσει φιλικά το θέμα εξασφαλίζοντας πρόσβαση στο αναθεωρημένο σχέδιο του τεχνικού κανόνα.

Εν συνεχεία η Επιτροπή εξασφάλισε πρόσβαση στο έγγραφο και διευθέτησε το αίτημα του ενδιαφερόμενου, διαφώνησε όμως με το αιτιολογικό του Διαμεσολαβητή. Για τον λόγο αυτό, ο Διαμεσολαβητής κατέθεσε σχέδιο σύστασης στην Επιτροπή ζητώντας της να εξασφαλίζει κατά βάση την πρόσβαση του κοινού στα αναθεωρημένα σχέδια τεχνικών κανόνων που κοινοποιούνται βάσει της οδηγίας για τα τεχνικά εμπόδια στο εμπόριο, εκτός εάν το κράτος μέλος ζητήσει ρητώς να τηρηθούν απόρρητα και υποστηρίξει αυτό του το αίτημα με επιχειρήματα που θα μπορούσαν να ανατρέψουν το τεκμήριο της προσβασιμότητας.

Η Επιτροπή δεν δέχθηκε το σχέδιο σύστασης του Διαμεσολαβητή. Δεδομένου, όμως, ότι δημοσίευσε τόσο το αρχικό σχέδιο του τεχνικού κανόνα που κοινοποιήθηκε από την Ελλάδα όσο και το επόμενο, ο Διαμεσολαβητής θεώρησε ότι οι ενέργειές της δεν συνιστούν γενική πρακτική. Επομένως, περάτωσε την εξέταση της υπόθεσης διατυπώνοντας επικριτικό σχόλιο.

Η καταγγέλλουσα, Vluchtelingenwerk Vlaanderen, φλαμανδική ΜΚΟ που παρέχει βοήθεια σε πρόσφυγες, έλαβε επιχορήγηση από την Ευρωπαϊκή Επιτροπή για την υλοποίηση έργου στη Λαϊκή Δημοκρατία του Κονγκό. Τον Σεπτέμβριο του 2004, ο καταγγέλλων απέστειλε ηλεκτρονικό μήνυμα και επιστολή στην Επιτροπή, με την οποία ζητούσε την έγκριση της Επιτροπής για μια εναλλακτική απλουστευμένη μέθοδο για την αναφορά των δαπανών του έργου, συμπεριλαμβανομένων εκείνων που επιβαρύνουν τους τοπικούς επιχειρηματίες που συμμετέχουν στο έργο. Ο αρμόδιος επικοινωνίας της Επιτροπής απάντησε με ηλεκτρονικό μήνυμα ως εξής: "Εδώ,..., σας δίνω τη συμφωνία μας ...". Ωστόσο, μετά από κατασταλτικό έλεγχο, η Επιτροπή αποφάσισε να ανακτήσει ποσό ύψους 150 000 EUR από τον καταγγέλλοντα, υποστηρίζοντας ότι οι σχετικές δαπάνες δεν είχαν δηλωθεί σύμφωνα με τις διατάξεις της συμφωνίας επιχορήγησης. Ωστόσο, σύμφωνα με τον καταγγέλλοντα, οι εν λόγω δαπάνες είχαν δηλωθεί με βάση την εναλλακτική μέθοδο αναφοράς δαπανών που είχε εγκρίνει η Επιτροπή. Ως εκ τούτου, ο καταγγέλλων υπέβαλε καταγγελία στον Ευρωπαίο Διαμεσολαβητή, ισχυριζόμενος ότι η Επιτροπή παραβίασε την αρχή της δικαιολογημένης εμπιστοσύνης μη τηρώντας τη μεθοδολογία για την υποβολή εκθέσεων σχετικά με το κόστος που είχε συμφωνηθεί με αυτόν.

Στη γνώμη της, η Επιτροπή υποστήριξε ότι το ηλεκτρονικό μήνυμα που απέστειλε ο αρμόδιος επικοινωνίας της δεν συνιστούσε τροποποίηση της συμφωνίας επιχορήγησης. Ωστόσο, η Διαμεσολαβήτρια διαπίστωσε ότι το σχετικό ηλεκτρονικό μήνυμα συνιστούσε έγκριση της εναλλακτικής μεθόδου υποβολής στοιχείων κόστους που πρότεινε ο καταγγέλλων και ότι μπορούσε τουλάχιστον να υποστηριχθεί ότι η Επιτροπή είχε συμφωνήσει να παραιτηθεί από τα σχετικά μέρη της συμφωνίας επιχορήγησης με σκοπό να επιτρέψει στον καταγγέλλοντα να χρησιμοποιήσει το εναλλακτικό σύστημα υποβολής στοιχείων κόστους. Ως εκ τούτου, υπέβαλε πρόταση φιλικής λύσης στην Επιτροπή ζητώντας της να επανεξετάσει, όσον αφορά τις δαπάνες στις οποίες υποβλήθηκαν οι τοπικοί επιχειρηματίες στο πλαίσιο του έργου, αν και σε ποιο βαθμό ο καταγγέλλων συμμορφώθηκε με τα εναλλακτικά μέσα αιτιολόγησης των δαπανών και, σε αυτή τη βάση, να εξετάσει το ενδεχόμενο καταβολής του αντίστοιχου ποσού στον καταγγέλλοντα. Η Επιτροπή αποδέχθηκε την πρόταση φιλικής λύσης και δήλωσε ότι, για τα έργα για τα οποία ο καταγγέλλων έχει τηρήσει την εναλλακτική μέθοδο αναφοράς του κόστους, θα θεωρούσε τις αντίστοιχες δαπάνες επιλέξιμες και θα πραγματοποιούσε πρόσθετη πληρωμή.

Τον Μάιο του 2012, ο καταγγέλλων ενημέρωσε τον Διαμεσολαβητή ότι είχε λάβει πληρωμή ύψους 104 842 ευρώ από την Επιτροπή και τον ευχαρίστησε για την παρέμβασή του.