Το ιστορικό της καταγγελίας

1. Στις 7 Μαρτίου 2011, ο καταγγέλλων υπέβαλε καταγγελία επί παραβάσει στην Ευρωπαϊκή Επιτροπή, ισχυριζόμενος ότι η Πολωνία είχε παραβιάσει το δίκαιο της ΕΕ. Η Επιτροπή καταχώρισε την καταγγελία [1] και, στις 18 Μαρτίου 2011, απέστειλε στον καταγγέλλοντα απόδειξη παραλαβής.

2. Σε αρκετές περιπτώσεις, ο καταγγέλλων ζήτησε από την Επιτροπή να τον ενημερώσει σχετικά με την πρόοδο της έρευνάς της για την υπόθεσή του. Ανέφερε ότι απέστειλε τρία ηλεκτρονικά μηνύματα στην Επιτροπή, στις 28 Ιανουαρίου 2012, στις 26 Μαρτίου 2012 και στις 30 Μαρτίου 2012. Η Επιτροπή δεν απάντησε σε αυτά τα ηλεκτρονικά μηνύματα και ο καταγγέλλων απευθύνθηκε στον Ευρωπαίο Διαμεσολαβητή.

Επί του αντικειμένου της έρευνας

3. Ο Διαμεσολαβητής κίνησε έρευνα σχετικά με τον ακόλουθο ισχυρισμό και ισχυρισμό.

Ισχυρισμός:

Η Επιτροπή δεν απάντησε στα ηλεκτρονικά μηνύματα του καταγγέλλοντος με τα οποία ζητούσε πληροφορίες σχετικά με την τρέχουσα κατάσταση της καταγγελίας του για παράβαση.

Αίτημα:

Η Επιτροπή θα πρέπει να απαντήσει στα ηλεκτρονικά μηνύματα του καταγγέλλοντος και να τον ενημερώσει για την τρέχουσα κατάσταση της καταγγελίας του.

Η έρευνα

4. Στις 3 Απριλίου 2012, ο καταγγέλλων υπέβαλε την παρούσα καταγγελία. Στις 13 Απριλίου 2012, μέσω απλουστευμένης διαδικασίας, ο Διαμεσολαβητής επικοινώνησε τηλεφωνικά με την Επιτροπή και της ζήτησε να απαντήσει ταχέως στα προαναφερθέντα ηλεκτρονικά μηνύματα του καταγγέλλοντος.

5. Ωστόσο, η Επιτροπή δεν απάντησε στον καταγγέλλοντα και, τον Ιούνιο του 2012, ο Διαμεσολαβητής κατέληξε στο συμπέρασμα ότι η προσπάθειά του να εξεύρει ταχεία λύση στην υπόθεση αυτή είχε αποτύχει. Ως εκ τούτου, αποφάσισε να προχωρήσει σε πλήρη έρευνα. Στις 12 Ιουνίου 2012, η Διαμεσολαβήτρια κίνησε την παρούσα έρευνα και κάλεσε την Επιτροπή να γνωμοδοτήσει το συντομότερο δυνατόν και, εν πάση περιπτώσει, πριν από τις 31 Ιουλίου 2012.

6. Στις 17 Αυγούστου 2012, η Επιτροπή διαβίβασε τη γνώμη της. Στη συνέχεια, ο Διαμεσολαβητής το διαβίβασε στον καταγγέλλοντα και τον κάλεσε να υποβάλει τις παρατηρήσεις του επ’ αυτού. Ο καταγγέλλων απέστειλε τις παρατηρήσεις του στις 18 Σεπτεμβρίου 2012.

Ανάλυση και συμπεράσματα του Διαμεσολαβητή

Α. Εικαζόμενη παράλειψη απάντησης στα ηλεκτρονικά μηνύματα του καταγγέλλοντος και σχετικός ισχυρισμός

Επιχειρήματα που υποβλήθηκαν στον Διαμεσολαβητή

7. Ο καταγγέλλων παρέπεμψε στον δικτυακό τόπο της Επιτροπής, ο οποίος προβλέπει ότι η Επιτροπή θα πρέπει να προσπαθήσει να λάβει απόφαση επί της ουσίας μιας καταγγελίας, δηλαδή είτε να κινήσει διαδικασία επί παραβάσει είτε να θέσει την υπόθεση στο αρχείο, εντός δώδεκα μηνών από την καταχώρισή της από τη Γενική Γραμματεία της. Ο καταγγέλλων θεώρησε ότι, σε κάθε περίπτωση, η Επιτροπή θα έπρεπε να τον είχε ενημερώσει σχετικά με την κατάσταση της καταγγελίας του και την πρόοδο της έρευνας. Μολονότι ζήτησε επανειλημμένως σχετικές πληροφορίες από την Επιτροπή, η τελευταία ουδέποτε απάντησε.

8. Στη γνώμη της, η Επιτροπή εξήγησε ότι η ουσία της υπόθεσης του καταγγέλλοντος αφορούσε τον ισχυρισμό ότι η Πολωνία είχε εφαρμόσει εσφαλμένα την οδηγία 95/46/ΕΚ [2] (εφεξής «η οδηγία για την προστασία των δεδομένων») σε σχέση με τις εξουσίες της εποπτικής αρχής για την προστασία των δεδομένων. Ειδικότερα, ο καταγγέλλων ισχυρίστηκε ότι η εποπτική αρχή προστασίας δεδομένων —ο Γενικός Επιθεωρητής Προστασίας Δεδομένων Προσωπικού Χαρακτήρα— δεν διαθέτει εξουσίες σε σχέση με τις δραστηριότητες προστασίας δεδομένων των θρησκευτικών ενώσεων. Η Επιτροπή υποστήριξε ότι προτίθεται να διερευνήσει περαιτέρω την εν λόγω καταγγελία, με σκοπό να επαληθεύσει τη συμβατότητα του πολωνικού νόμου για την προστασία των δεδομένων προσωπικού χαρακτήρα με την οδηγία για την προστασία των δεδομένων και, ιδίως, τις εξουσίες της πολωνικής εποπτικής αρχής για την προστασία των δεδομένων σε σχέση με τις θρησκευτικές ενώσεις.

9. Όσον αφορά τον ισχυρισμό του καταγγέλλοντος, η Επιτροπή επισήμανε ότι ζήτησε ενημέρωση σχετικά με την πορεία της υπόθεσής του στις 28 Ιανουαρίου 2012, στις 26 Μαρτίου 2012, στις 17 Μαΐου 2012 και στις 30 Μαρτίου 2012. Η Επιτροπή αναγνώρισε ότι, μετά την καταχώριση της εν λόγω καταγγελίας και την αποστολή της απόδειξης παραλαβής, δεν παρέσχε περαιτέρω πληροφορίες στον καταγγέλλοντα. Η Επιτροπή εξέφρασε τη λύπη της για τις καθυστερήσεις που σημειώθηκαν στην απάντηση στα ηλεκτρονικά μηνύματα του καταγγέλλοντος. Επισήμανε ότι, εν τω μεταξύ, ήτοι στις 17 Ιουλίου 2012, του παρέσχε πλήρη απάντηση.

10. Στις παρατηρήσεις του, ο καταγγέλλων ευχαρίστησε τον Διαμεσολαβητή για την παρέμβασή του. Επιβεβαίωσε επίσης ότι έλαβε την απάντηση της Επιτροπής και ότι αναμένει τώρα από την Επιτροπή να διερευνήσει περαιτέρω την καταγγελία του.

Η αξιολόγηση του Διαμεσολαβητή

11. Ο Διαμεσολαβητής σημειώνει εξαρχής ότι η παρούσα καταγγελία αφορά μόνο την εικαζόμενη παράλειψη της Επιτροπής να ενημερώσει τον καταγγέλλοντα σχετικά με την κατάσταση της καταγγελίας του για παράβαση. Δεν αφορά την επί της ουσίας αξιολόγηση της καταγγελίας από την Επιτροπή και/ή τα μέτρα που έλαβε ή προτίθεται να λάβει συναφώς η Επιτροπή. Ο Διαμεσολαβητής επισημαίνει ότι, εάν ο καταγγέλλων δεν είναι ικανοποιημένος με την έρευνα της Επιτροπής, μετά την ολοκλήρωσή της, παραμένει ελεύθερος να υποβάλει νέα καταγγελία στον Διαμεσολαβητή.

12. Όσον αφορά την εικαζόμενη παράλειψη ενημέρωσης του καταγγέλλοντος σχετικά με την κατάσταση της καταγγελίας του, ο Διαμεσολαβητής έχει επανειλημμένα αποφανθεί ότι συνιστά ορθή διοικητική πρακτική για την Επιτροπή να ενημερώνει τους καταγγέλλοντες σχετικά με το κράτος και την έκβαση των καταγγελιών τους για παράβαση. Στο πλαίσιο αυτό, ο Διαμεσολαβητής παραπέμπει στην ανακοίνωση της Επιτροπής προς το Συμβούλιο και το Κοινοβούλιο σχετικά με την επικαιροποίηση του χειρισμού των σχέσεων με τον καταγγέλλοντα όσον αφορά την εφαρμογή του δικαίου της Ένωσης (COM 2012/154 final), η οποία καθορίζει το διαδικαστικό πλαίσιο που θα πρέπει να ακολουθεί η Επιτροπή κατά τον χειρισμό καταγγελιών επί παραβάσει.

13. Στην προκειμένη περίπτωση, ο καταγγέλλων ζήτησε τέσσερις φορές από την Επιτροπή να του παράσχει ενημέρωση σχετικά με την κατάσταση της καταγγελίας του. Η πρώτη αίτηση απεστάλη στις 28 Ιανουαρίου 2012. Η Επιτροπή απάντησε στις 17 Ιουλίου 2012. Ως εκ τούτου, είναι σαφές ότι η Επιτροπή χρειάστηκε περισσότερους από πέντε μήνες για να παράσχει στον καταγγέλλοντα τις ζητούμενες πληροφορίες. Κατά την άποψη του Διαμεσολαβητή, αυτό δείχνει ότι η Επιτροπή δεν απάντησε εντός εύλογου χρονικού διαστήματος στα ηλεκτρονικά μηνύματα του καταγγέλλοντος. Πρόκειται για περίπτωση κακοδιοίκησης.

14. Στην επιστολή της με ημερομηνία 17 Ιουλίου 2012, η Επιτροπή ενημέρωσε τον καταγγέλλοντα σχετικά με την πορεία της έρευνάς της όσον αφορά τα ζητήματα που είχε θέσει και τον ενημέρωσε σχετικά με την πρόθεσή της να ζητήσει από τις πολωνικές αρχές να της παράσχουν τις απαραίτητες συμπληρωματικές ουσιώδεις πληροφορίες. Η Επιτροπή δεσμεύτηκε επίσης να ενημερώσει τον καταγγέλλοντα σχετικά με τα επόμενα μέτρα που θα λάβει στο πλαίσιο της παρούσας διαδικασίας. Ως εκ τούτου, η Επιτροπή έδωσε την απάντηση που ζήτησε ο καταγγέλλων.

15. Στην απάντησή της, η Επιτροπή εξέφρασε τη λύπη της για την καθυστέρηση που σημειώθηκε. Ο Διαμεσολαβητής δεν θεωρεί ότι αυτό αρκεί. Λαμβανομένου υπόψη του χρόνου που χρειάστηκε η Επιτροπή για να αποστείλει την εν λόγω απάντηση, θα αποτελούσε σαφώς ορθή διοικητική πρακτική να ζητήσει συγγνώμη για την καθυστέρηση που σημειώθηκε. Ωστόσο, ο Διαμεσολαβητής σημειώνει ότι, στις παρατηρήσεις του, ο καταγγέλλων επιβεβαίωσε ότι είχε λάβει την απάντηση της Επιτροπής, δεν υπέβαλε περαιτέρω παρατηρήσεις και ευχαρίστησε τον Διαμεσολαβητή για την παρέμβασή του. Υπό τις συνθήκες αυτές, ο Διαμεσολαβητής θεωρεί ότι δεν συντρέχουν λόγοι για περαιτέρω έρευνες σχετικά με την εν λόγω καταγγελία.

Γ. Συμπεράσματα

Με βάση την έρευνά του σχετικά με την εν λόγω καταγγελία, ο Διαμεσολαβητής την περατώνει με το ακόλουθο συμπέρασμα:

Δεν υπάρχουν λόγοι για περαιτέρω έρευνες σχετικά με την υπόθεση αυτή.

Ο καταγγέλλων και η Επιτροπή θα ενημερωθούν για την απόφαση αυτή.

Π. Νικηφόρος Διαμαντούρος

Στρασβούργο, 24 Ιανουαρίου 2013

[1] Αριθμός αναφοράς: CHAP(2011)00776.

[2] Οδηγία 95/46/ΕΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 24ης Οκτωβρίου 1995, για την προστασία των φυσικών προσώπων έναντι της επεξεργασίας δεδομένων προσωπικού χαρακτήρα και για την ελεύθερη κυκλοφορία των δεδομένων αυτών (ΕΕ 1995, L 281, σ. 31).