Στρασβούργο, 21 Ιουλίου 2003

Αξιότιμε κ. B.,

Στις 4 Ιουλίου 2002, υποβάλατε καταγγελία στον Ευρωπαίο Διαμεσολαβητή σχετικά με την άρνηση του Ευρωπαϊκού Σχολείου Ixelles να εγγράψει τον γιο σας στο πρώτο έτος του δημοτικού σχολείου.

Στις 18 Ιουλίου 2002, ο προκάτοχός μου διαβίβασε την καταγγελία στον Πρόεδρο της Ευρωπαϊκής Επιτροπής. Στις 17 Σεπτεμβρίου 2002, αποστείλατε περαιτέρω πληροφορίες σχετικά με την αλληλογραφία σας με τα Ευρωπαϊκά Σχολεία. Η Επιτροπή διαβίβασε τη γνώμη της στις 29 Οκτωβρίου 2002. Ο προκάτοχός μου σας το διαβίβασε με πρόσκληση υποβολής παρατηρήσεων, την οποία αποστείλατε στις 19 Δεκεμβρίου 2002. Στις 29 Ιανουαρίου 2003, ζητήθηκε από την Επιτροπή συμπληρωματική γνώμη. Η Επιτροπή απέστειλε τη γνώμη της στις 11 Μαρτίου 2003 και σας την απέστειλε για παρατηρήσεις στις 20 Μαρτίου 2003. Έλαβα τις συμπληρωματικές παρατηρήσεις σας στις 30 Απριλίου 2003.

Σας γράφω τώρα για να σας ενημερώσω για τα αποτελέσματα των ερευνών που έχουν γίνει.

Η ΚΑΤΗΓΟΡΙΑ

Η αρχική καταγγελία

Ο καταγγέλλων είναι υπάλληλος της Ευρωπαϊκής Επιτροπής. Ήθελε να εγγράψει τον γιο του στο πρώτο έτος του δημοτικού τμήματος στο Ixelles, ένα από τα τρία Ευρωπαϊκά Σχολεία των Βρυξελλών (Uccle, Woluwé και Ixelles). Στις 19 Μαρτίου 2002, υπέβαλε αίτηση στο σχολείο Ixelles, το οποίο βρίσκεται πολύ κοντά στον τόπο κατοικίας του. Η εγγραφή στο σχολείο Ixelles φέρεται να επιβεβαιώθηκε στις 27 Μαρτίου 2002. Ωστόσο, στις 17 Ιουνίου 2002, ο διευθυντής του σχολείου αρνήθηκε να δεχθεί τον γιο του καταγγέλλοντος σε νεοσύστατη γαλλική τάξη του πρώτου έτους του δημοτικού τμήματος, επειδή ήταν ήδη γεμάτο (32 μαθητές) και συμβούλευσε τον καταγγέλλοντα να επικοινωνήσει με το σχολείο του Uccle προκειμένου να εγγραφεί ο γιος του εκεί. Δεδομένου ότι το σχολείο αυτό βρίσκεται πολύ πιο μακριά από τον τόπο κατοικίας της οικογένειάς του, ο καταγγέλλων ήταν απρόθυμος να αποδεχθεί την πρόταση αυτή.

Ο καταγγέλλων υπέβαλε καταγγελία στην Επιτροπή σύμφωνα με το άρθρο 90 παράγραφος 2 του κανονισμού υπηρεσιακής κατάστασης, η οποία απορρίφθηκε. Ως εκ τούτου, στις 4 Ιουλίου 2002, ο καταγγέλλων υπέβαλε καταγγελία στον Ευρωπαίο Διαμεσολαβητή και ισχυρίστηκε ότι η διαδικασία λήψης αποφάσεων σχετικά με την επιλεξιμότητα των μαθητών στα Ευρωπαϊκά Σχολεία δεν είναι διαφανής.

Ο καταγγέλλων δεν κατανοεί τον τρόπο με τον οποίο επιλέχθηκαν οι 32 μαθητές και θεωρεί ότι ο γιος του πληρούσε όλα τα κριτήρια που ορίζονται στον κανονισμό του σχολείου. Θα ήθελε να είναι βέβαιος ότι οι αποφάσεις που λαμβάνονται από το σχολείο βασίζονται σε διαφανή και μη αυθαίρετα κριτήρια. Σύμφωνα με τον καταγγέλλοντα, ο διευθυντής του σχολείου στο Ixelles δεν του έδωσε ικανοποιητική απάντηση και έδωσε οδηγίες να μην ενοχληθεί από τον καταγγέλλοντα.

Ο καταγγέλλων ισχυρίζεται ότι, δεδομένου ότι η Επιτροπή χρηματοδοτεί τα Ευρωπαϊκά Σχολεία, τα τελευταία θα πρέπει να τηρούν τις αρχές της χρηστής διοίκησης. Η Ένωση δεν θα πρέπει να χρηματοδοτεί ένα σύστημα όπου η αυθαιρεσία αποτελεί συνήθη πρακτική για την εγγραφή.

Περαιτέρω πληροφορίες από τον καταγγέλλοντα

Στις 17 Σεπτεμβρίου 2002, ο καταγγέλλων ενημέρωσε τον Διαμεσολαβητή ότι ο γιος του ήταν εγγεγραμμένος στο Ευρωπαϊκό Σχολείο του Uccle. Ωστόσο, μετά από μια δοκιμή, οι αφόρητες συνθήκες διαβίωσης που δημιουργήθηκαν από την απόσταση μεταξύ του σχολείου και του τόπου κατοικίας του τον οδήγησαν να βγάλει τον γιο του από το Ευρωπαϊκό Σχολείο. Με την επιστολή του, ο καταγγέλλων παρείχε πρόσθετες πληροφορίες σχετικά με την κακοδιοίκηση που, σύμφωνα με τον ίδιο, έλαβε χώρα στο σχολείο Ixelles.

Η ΕΡΩΤΗΣΗ

Η γνώμη της Επιτροπής

Η γνώμη της Ευρωπαϊκής Επιτροπής σχετικά με την καταγγελία ήταν συνοπτικά η ακόλουθη:

Σύμφωνα με τη Σύμβαση για τον καθορισμό του καταστατικού των Ευρωπαϊκών Σχολείων της 12ης Απριλίου 1957, τα Ευρωπαϊκά Σχολεία υπάγονται στην αρμοδιότητα ενός διακυβερνητικού οργάνου, του Ανώτατου Συμβουλίου. Ο τελευταίος δεν είναι κοινοτικός οργανισμός. Απαρτίζεται από υπουργούς των συμβαλλόμενων μερών. Στις 11 Δεκεμβρίου 1957, η Ευρωπαϊκή Κοινότητα δέχθηκε να συμμετάσχει στη χρηματοδότηση των Ευρωπαϊκών Σχολείων και ταυτόχρονα έγινε μέλος του Ανωτάτου Συμβουλίου. Εκπροσωπείται από την Ευρωπαϊκή Επιτροπή.

Σύμφωνα με τη Σύμβαση, το Ανώτατο Συμβούλιο αποφασίζει για τους γενικούς κανόνες των σχολείων. Σύμφωνα με το άρθρο 47 των γενικών κανόνων (έκδοση της 24ης και 25ης Οκτωβρίου 2000), ο διευθυντής του σχολείου αποφασίζει για την εισδοχή παιδιού βάσει των όρων που καθορίζονται στα άρθρα 48 έως 52 των γενικών κανόνων, καθώς και των οδηγιών του Ανώτατου Συμβουλίου. Μία από αυτές τις οδηγίες απαιτεί την άρνηση εγγραφής ενός μαθητή όταν αυτό συνεπάγεται τη δημιουργία τάξης ενώ υπάρχουν διαθέσιμες θέσεις σε άλλα Ευρωπαϊκά Σχολεία στην ίδια πόλη. Στόχος είναι η συμμόρφωση με την απαίτηση της χρηστής δημοσιονομικής διαχείρισης των διαθέσιμων πόρων. Ο διευθυντής που αρνείται την εγγραφή κατευθύνει τους γονείς σε σχολείο με διαθέσιμες θέσεις.

Σύμφωνα με τις πληροφορίες που παρασχέθηκαν από τα Ευρωπαϊκά Σχολεία, η άρνηση να γίνει δεκτός ο γιος του καταγγέλλοντος στο σχολείο Ixelles βασίστηκε στην έλλειψη διαθέσιμων θέσεων κατά το πρώτο έτος του τμήματος πρωτοβάθμιας εκπαίδευσης. Οι χώροι είχαν διανεμηθεί κατά προτεραιότητα σε παιδιά που προέρχονταν από το νηπιαγωγείο του σχολείου. Αρκετές είχαν μεταφερθεί από τα σχολεία του Uccle και του Woluwé στο πλαίσιο μιας διαδικασίας που αποσκοπούσε στην ελάφρυνση της συμφόρησης στα δύο αυτά σχολεία και οι υπόλοιπες θέσεις είχαν αποδοθεί όπως οι άνθρωποι υπέβαλαν αίτηση. Η διαχείριση των εγγραφών συζητήθηκε εκτενώς με την ομάδα παρακολούθησης των Ευρωπαϊκών Σχολείων των Βρυξελλών. Η ομάδα αυτή αποτελείται από εκπροσώπους των γονέων, των διευθυντών των σχολείων, της Επιτροπής και της βελγικής αντιπροσωπείας.

Όλες αυτές οι πληροφορίες είχαν δοθεί στον καταγγέλλοντα από το Συμβούλιο των Διοικητών με τρεις επιστολές της 28ης Ιουνίου και της 18ης Ιουλίου 2002 (2 επιστολές).

Με βάση τα ανωτέρω, η Επιτροπή δεν βρήκε λόγο να επανεξετάσει τη συμφωνία που υπεγράφη με τα Ευρωπαϊκά Σχολεία ή να επανεξετάσει τη χρηματοδότησή τους.

Παρατηρήσεις του καταγγέλλοντος

Ο Ευρωπαίος Διαμεσολαβητής διαβίβασε τη γνώμη της Επιτροπής στον καταγγέλλοντα καλώντας τον να υποβάλει παρατηρήσεις. Στην απάντησή του της 19ης Δεκεμβρίου 2002, ο καταγγέλλων ενέμεινε στον ισχυρισμό του. Συνοπτικά ανέφερε τα εξής:

Φαίνεται ότι οι γονείς δεν γνωρίζουν καμία διάταξη που θα δημιουργούσε προτεραιότητα για τα παιδιά του νηπιαγωγείου. Επιπλέον, είναι δύσκολο να κατανοήσουμε γιατί τα παιδιά είχαν μεταφερθεί από τα σχολεία του Uccle και του Woluwé, δεδομένου ότι υπήρχαν διαθέσιμες θέσεις και στα δύο αυτά σχολεία. Τέλος, οι γονείς δεν έχουν ενημερωθεί ότι οι θέσεις θα αποδοθούν σε εκείνους που υπέβαλαν πρώτα αίτηση. Στην πραγματικότητα, φαίνεται να υπάρχουν παραδείγματα που αντιβαίνουν στην αρχή αυτή και η μόνη γνωστή απαίτηση ήταν να υποβληθεί η αίτηση εντός ορισμένου χρονικού διαστήματος.

Μολονότι οι δημοσιονομικές απαιτήσεις μπορούν να γίνουν κατανοητές, το γεγονός ότι η Ένωση χρηματοδοτεί σχολεία που χρησιμοποιούν μεταβαλλόμενους και άγραφους κανόνες δεν μπορεί να γίνει κατανοητό. Πρόκειται για ζήτημα αξιοπιστίας, διαφάνειας και αντικειμενικότητας.

Χρηματοδοτώντας μόνο τα Ευρωπαϊκά Σχολεία, η Επιτροπή δημιουργεί μονοπώλιο για τα σχολεία αυτά. Η Επιτροπή δεν χρηματοδοτεί κανένα άλλο σχολείο ή δεν χρηματοδοτεί τη σχολική φοίτηση παιδιών που δεν μπορούσαν να εγγραφούν σε Ευρωπαϊκό Σχολείο. Ο καταγγέλλων θεωρεί ότι οι γονείς στερούνται την ελευθερία επιλογής και ισχυρίζεται ότι η Επιτροπή θα πρέπει να χρηματοδοτήσει και άλλα σχολεία (γαλλικά, αγγλικά ή διεθνή).

Τέλος, δεδομένου ότι τα μόνα υφιστάμενα διορθωτικά μέτρα είναι εσωτερικά για τα σχολεία, ο καταγγέλλων θεωρεί ότι η Επιτροπή θα πρέπει να συνδράμει τους υπαλλήλους της όταν αντιμετωπίζουν προβλήματα με τα Ευρωπαϊκά Σχολεία. Όταν αντιμετωπίζουμε αυθαίρετες αποφάσεις και κακοδιοίκηση εντός των σχολείων, η μόνη δυνατότητα είναι να παραπέμψουμε το θέμα στον Ευρωπαίο Διαμεσολαβητή.

ΠΕΡΑΙΤΕΡΩ ΕΡΕΥΝΕΣ

Μετά από προσεκτική εξέταση της γνώμης της Επιτροπής και των παρατηρήσεων του καταγγέλλοντος, κρίθηκε αναγκαία η διεξαγωγή περαιτέρω ερευνών. Ως εκ τούτου, στις 29 Ιανουαρίου 2003, ο Διαμεσολαβητής απέστειλε επιστολή στην Επιτροπή και ζήτησε συμπληρωματική γνώμη. Ζητήθηκε από την Επιτροπή να εκδώσει συμπληρωματική γνώμη (1) σχετικά με τα πρόσθετα πραγματικά στοιχεία που αναφέρονται στην επιστολή του καταγγέλλοντος της 17ης Σεπτεμβρίου 2002, καθώς και (2) σχετικά με νέο ισχυρισμό και νέο ισχυρισμό που προέβαλε ο καταγγέλλων. Στις παρατηρήσεις του, ο καταγγέλλων ισχυρίστηκε ότι η Επιτροπή, χρηματοδοτώντας αποκλειστικά τα Ευρωπαϊκά Σχολεία, δημιουργεί μονοπώλιο και στερεί από τους γονείς την ελευθερία επιλογής. Ο καταγγέλλων ισχυρίζεται ότι θα χρηματοδοτηθούν και άλλα σχολεία.

Συμπληρωματική γνώμη της Επιτροπής

Στη γνώμη της, η Επιτροπή ανέφερε συνοπτικά τα εξής:

1. Η Επιτροπή είχε ζητήσει από τον διευθυντή του σχολείου Ixelles να προβεί σε δήλωση σχετικά με τον ισχυρισμό του καταγγέλλοντος για κακοδιοίκηση από τις υπηρεσίες του. Η Επιτροπή παρέπεμψε στη δήλωση αυτή και την προσυπέγραψε. Σύμφωνα με τη δήλωση αυτή, ο καταγγέλλων είχε απλώς ενημερωθεί προφορικά ότι ο γιος του θα βρισκόταν σε ένα από τα Ευρωπαϊκά Σχολεία. Ο καταγγέλλων δεν είχε λάβει ποτέ διαβεβαιώσεις σχετικά με την εγγραφή του σε συγκεκριμένο σχολείο. Οι γονείς ενημερώνονταν καταρχήν γραπτώς για την εγγραφή των τέκνων τους κατά τη διάρκεια του Ιουνίου. Στο πλαίσιο αυτό, ο καταγγέλλων ενημερώθηκε ότι ο γιος του δεν μπορούσε να εγγραφεί στο σχολείο Ixelles. Το νεοσύστατο πρώτο έτος του πρωτεύοντος τμήματος στο Ixelles ήταν γεμάτο με 32 παιδιά. Τα περισσότερα παιδιά προέρχονταν από το νηπιαγωγείο του σχολείου. Δεν θα μπορούσαν λογικά να αποκλειστούν από το σχολείο για να επιτρέψουν σε άλλα παιδιά να συμμετάσχουν. Σε πολύ σπάνιες περιπτώσεις, προκειμένου να συγκεντρωθούν οικογένειες, έγιναν δεκτά παιδιά από τα σχολεία του Woluwé και του Uccle. Τα δύο αυτά σχολεία είχαν από δύο τάξεις γαλλικών του πρώτου έτους του δημοτικού τμήματος με 23 έως 24 μαθητές το καθένα. Στον βαθμό που οι τάξεις των άλλων σχολείων δεν ήταν πλήρεις, για λόγους χρηστής δημοσιονομικής διαχείρισης, δεν επιτράπηκε ο διαχωρισμός των τάξεων στο σχολείο Ixelles, παρά τις πολλές αρνήσεις επιγραφών και την πολύ υψηλή πίεση που συνδέεται με αυτό.

2. Η συνεισφορά των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων στα Ευρωπαϊκά Σχολεία βασίζεται στη Σύμβαση για τον καθορισμό του καταστατικού των Ευρωπαϊκών Σχολείων της 21ης Ιουνίου 1994. Το τελευταίο δεν συνεπάγεται μονοπώλιο της εκπαίδευσης. Οι γονείς είναι ελεύθεροι να στείλουν τα παιδιά τους στο σχολείο της επιλογής τους. Προς τούτο, λαμβάνουν σχολικό επίδομα ίσο προς τα πραγματικά σχολικά έξοδα με ανώτατο όριο καθοριζόμενο από τον ΚΥΚ.

Η Επιτροπή απέρριψε τον ισχυρισμό του καταγγέλλοντος σχετικά με την έλλειψη διαφάνειας και αυθαιρεσίας στις διαδικασίες εγγραφής. Τα κριτήρια εγγραφής είναι σαφή και το σχολείο στις Ixelles τα τήρησε. Οι ενώσεις γονέων ήταν καλά ενημερωμένες για τα προβλήματα και οι γονείς που επιθυμούσαν να υποβάλουν καταγγελία ενημερώθηκαν για τη διαδικασία που προβλέπεται στο άρθρο 27 της σύμβασης για τον καθορισμό του καταστατικού των ευρωπαϊκών σχολείων (1) της 21ης Ιουνίου 1994.

Συμπληρωματικές παρατηρήσεις του καταγγέλλοντος

Στις παρατηρήσεις του, ο καταγγέλλων ανέφερε τα εξής:

1. Ο καταγγέλλων θεωρεί ότι υπάρχει απόκλιση μεταξύ των κριτηρίων εγγραφής του σχολείου Ixelles που ανέφερε η Επιτροπή στην πρώτη γνώμη της και στη δεύτερη γνώμη της. Δεν κατανοεί γιατί οργανώθηκαν επιγραφές ενώ ήταν σαφές ότι η τάξη ήταν πλήρης και γιατί οι μαθητές έγιναν δεκτοί μέχρι τα τέλη Ιουνίου και με βάση ποια κριτήρια. Ο καταγγέλλων δηλώνει ότι ο διευθυντής του σχολείου Ixelles δεν απάντησε ποτέ στα αιτήματά του για διευκρινίσεις. Η επιστολή με την οποία απορρίπτεται η εγγραφή του γιου του καταγγέλλοντος δεν περιέχει καμία εξήγηση ή ένδειξη σχετικά με τους τρόπους προσφυγής κατά της απόφασης. Η διαδικασία προσφυγής που προβλέπεται από τη Σύμβαση για τον καθορισμό του καταστατικού των Ευρωπαϊκών Σχολείων δεν αναφέρθηκε ούτε από τους διευθυντές των Ευρωπαϊκών Σχολείων ούτε από το Ανώτατο Συμβούλιο, ούτε από την Ευρωπαϊκή Επιτροπή. Τέλος, ο καταγγέλλων δεν κατανοεί τους λόγους για τους οποίους αρνήθηκε την κοινοποίηση καταλόγου μαθητών που έγιναν δεκτοί και απορρίφθηκαν κατά το πρώτο έτος του δημοτικού τμήματος του σχολείου Ixelles.

Ο καταγγέλλων θεωρεί ότι τα κριτήρια εγγραφής στα Ευρωπαϊκά Σχολεία δεν είναι ούτε δημόσια ούτε διαφανή.

2. Το σχολικό επίδομα καταβάλλεται για τα παιδιά ανεξάρτητα από το αν πηγαίνουν σε ευρωπαϊκό σχολείο ή σε άλλο σχολείο. Τα σχολεία που δεν λαμβάνουν συνεισφορά από τις Ευρωπαϊκές Κοινότητες συνεπάγονται πρόσθετες δαπάνες για τους γονείς. Ως εκ τούτου, ο καταγγέλλων θεωρεί ότι υπάρχει διάκριση μεταξύ των παιδιών που έχουν γίνει δεκτά και εκείνων που έχουν απορριφθεί από το Ευρωπαϊκό Σχολείο. Στο πλαίσιο αυτό, ο καταγγέλλων φαίνεται ότι υπέβαλε καταγγελία στην Επιτροπή σύμφωνα με το άρθρο 90 παράγραφος 2 του κανονισμού υπηρεσιακής κατάστασης στις 21 Ιανουαρίου 2003.

Η ΑΠΟΦΑΣΗ

1 Πεδίο της έρευνας του Διαμεσολαβητή

1.1 Τα Ευρωπαϊκά Σχολεία δημιουργήθηκαν αρχικά από τις Ευρωπαϊκές Κοινότητες και τα κράτη μέλη των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων, τα οποία υπέγραψαν το καταστατικό του Ευρωπαϊκού Σχολείου το 1957. Ο Διαμεσολαβητής έχει επανειλημμένα την άποψη ότι τα Ευρωπαϊκά Σχολεία δεν αποτελούν κοινοτικό θεσμικό όργανο ή οργανισμό.

1.2 Ωστόσο, ο Διαμεσολαβητής θεωρεί επίσης ότι η Επιτροπή έχει κάποια ευθύνη για τη λειτουργία των Ευρωπαϊκών Σχολείων, διότι εκπροσωπείται στο Ανώτατο Συμβούλιο και συμβάλλει σε μεγάλο βαθμό στη χρηματοδότησή τους. Ο Διαμεσολαβητής θεωρεί ότι η αρμοδιότητα της Επιτροπής δεν επεκτείνεται σε ζητήματα που αφορούν την εσωτερική διαχείριση των Σχολείων.

1.3 Σε αυτή τη βάση, ο Διαμεσολαβητής ζήτησε από την Επιτροπή να γνωμοδοτήσει σχετικά με την καταγγελία. Ωστόσο, η ατομική διαφορά του καταγγέλλοντος με το σχολείο δεν εμπίπτει στο πεδίο της παρούσας έρευνας. Αυτό περιλαμβάνει επίσης τον ισχυρισμό που διατύπωσε ο καταγγέλλων στις συμπληρωματικές παρατηρήσεις του και σύμφωνα με τον οποίο το Ευρωπαϊκό Σχολείο Ixelles φέρεται να αρνήθηκε να κοινοποιήσει κατάλογο των μαθητών που έγιναν δεκτοί και απορρίφθηκαν κατά το πρώτο έτος του τμήματος πρωτοβάθμιας εκπαίδευσης.

1.4 Ο Διαμεσολαβητής σημειώνει ότι ο καταγγέλλων, στις συμπληρωματικές παρατηρήσεις του, υπέβαλε επίσης έναν περαιτέρω ισχυρισμό σχετικά με την πιθανή διάκριση εκ μέρους της Επιτροπής μεταξύ γονέων που στέλνουν τα παιδιά τους σε Ευρωπαϊκό Σχολείο και γονέων που στέλνουν τα παιδιά τους σε άλλο σχολείο της επιλογής τους. Η Επιτροπή δεν είχε ακόμη την ευκαιρία να εκφράσει τις απόψεις της σχετικά με αυτόν τον νέο ισχυρισμό. Λαμβανομένου υπόψη του προχωρημένου σταδίου της παρούσας έρευνας, ο Διαμεσολαβητής θεωρεί ότι ο ισχυρισμός αυτός δεν θα πρέπει να εξεταστεί στο πλαίσιο της παρούσας έρευνας. Ωστόσο, ο καταγγέλλων είναι ελεύθερος να υποβάλει νέα καταγγελία σε σχέση με τον ισχυρισμό αυτό, αφού έχει προβεί στις αναγκαίες προηγούμενες διοικητικές ενέργειες προς την Επιτροπή.

2 Χρηστή διοίκηση στα Ευρωπαϊκά Σχολεία

2.1 Ο καταγγέλλων θεωρεί ότι η διαδικασία λήψης αποφάσεων σχετικά με την επιλεξιμότητα των μαθητών στα Ευρωπαϊκά Σχολεία δεν είναι διαφανής. Ισχυρίζεται ότι, δεδομένου ότι η Επιτροπή χρηματοδοτεί τα Ευρωπαϊκά Σχολεία, τα τελευταία θα πρέπει να τηρούν τις αρχές της χρηστής διοίκησης. Η Ένωση δεν θα πρέπει να χρηματοδοτεί ένα σύστημα όπου η αυθαιρεσία αποτελεί συνήθη πρακτική για την εγγραφή.

2.2 Η Επιτροπή υποστήριξε ότι στην περίπτωση του γιου του καταγγέλλοντος, ο διευθυντής του Ευρωπαϊκού Σχολείου Ixelles είχε αρνηθεί την εγγραφή του βάσει των εφαρμοστέων διατάξεων και για λογικούς λόγους. Ως εκ τούτου, η Επιτροπή απέρριψε τον ισχυρισμό του καταγγέλλοντος.

2.3 Ο Διαμεσολαβητής θα ήθελε να αναφερθεί στο σχέδιο σύστασης της 10ης Δεκεμβρίου 2002 που απευθυνόταν στην Επιτροπή στο πλαίσιο της έρευνας του Διαμεσολαβητή στην υπόθεση 845/2002/IJH (2) . Το σχέδιο σύστασης του Διαμεσολαβητή αποτελεί συνέχεια καταγγελίας 50 γονέων παιδιών στα Ευρωπαϊκά Σχολεία στις Βρυξέλλες σχετικά με τον τρόπο κατανομής των θέσεων μεταξύ των τριών Σχολείων για το ακαδημαϊκό έτος 2002-2003, συμπεριλαμβανομένης της εισδοχής μαθητών στο σχολείο Ixelles. Αυτό οδήγησε σε περισσότερες από 200 εσωτερικές προσφυγές.

Ο Διαμεσολαβητής έκρινε ότι η απάντηση της Επιτροπής στα γεγονότα που οδήγησαν στην καταγγελία 845/2002/IJH δεν είχε αποδείξει ότι αναγνώριζε πλήρως την ευθύνη της για την προώθηση της χρηστής διοίκησης από τα Ευρωπαϊκά Σχολεία. Ως εκ τούτου, ο Διαμεσολαβητής συνέστησε τα εξής:

«Η Επιτροπή θα πρέπει να αναγνωρίσει την ευθύνη της για την προώθηση της χρηστής διοίκησης από τα Ευρωπαϊκά Σχολεία και να σκιαγραφήσει συγκεκριμένα μέτρα που θα λάβει για την εκπλήρωση αυτής της ευθύνης στο μέλλον.»

2.5 Στις 25 Φεβρουαρίου 2003, η Επιτροπή πληροφόρησε τον Ευρωπαίο Διαμεσολαβητή ότι, μολονότι οι αρμοδιότητές της δεν επεκτάθηκαν σε θέματα που εμπίπτουν στην εσωτερική διαχείριση των Ευρωπαϊκών Σχολείων, παρακολούθησε εκ του σύνεγγυς την πρόοδο του θέματος. Η Επιτροπή δήλωσε ότι θα εφιστούσε εκ νέου την προσοχή του Γενικού Γραμματέα των Ευρωπαϊκών Σχολείων στο γεγονός ότι στο μέλλον, ιδίως όταν ανοίξει το τέταρτο σχολείο των Βρυξελλών, πρέπει να ληφθούν όλα τα αναγκαία μέτρα για να διασφαλιστεί ότι οι μετεγγραφές μαθητών θα πραγματοποιούνται υπό βέλτιστες συνθήκες.

2.6 Δεδομένου ότι τα ζητήματα που εγείρει ο καταγγέλλων στην παρούσα καταγγελία είναι παρόμοια με εκείνα που οδήγησαν στο προαναφερθέν σχέδιο σύστασης, ο Διαμεσολαβητής θεωρεί ότι δεν είναι αναγκαίο να συνεχίσει την έρευνά του σχετικά με αυτή την πτυχή της υπόθεσης.

3 Δημιουργία μονοπωλίου για την εκπαίδευση

3.1 Ο καταγγέλλων ισχυρίστηκε ότι η Επιτροπή, χρηματοδοτώντας αποκλειστικά τα Ευρωπαϊκά Σχολεία, δημιουργεί μονοπώλιο και στερεί από τους γονείς την ελευθερία επιλογής. Ο καταγγέλλων ισχυρίστηκε ότι θα πρέπει να χρηματοδοτηθούν και άλλα σχολεία.

3.2 Η Επιτροπή υπενθύμισε ότι η συνεισφορά των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων στα Ευρωπαϊκά Σχολεία βασίζεται στη Σύμβαση για τον καθορισμό του καταστατικού των Ευρωπαϊκών Σχολείων της 21ης Ιουνίου 1994. Το τελευταίο δεν συνεπάγεται μονοπώλιο της εκπαίδευσης. Οι γονείς είναι ελεύθεροι να στείλουν τα παιδιά τους στο σχολείο της επιλογής τους. Προς τούτο, λαμβάνουν σχολικό επίδομα ίσο προς τα πραγματικά σχολικά έξοδα με ανώτατο όριο καθοριζόμενο από τον ΚΥΚ.

3.3 Ο Διαμεσολαβητής σημειώνει ότι, σύμφωνα με τον Κανονισμό Υπηρεσιακής Κατάστασης και τις γενικές εκτελεστικές διατάξεις για τη χορήγηση του σχολικού επιδόματος της 1ης Μαρτίου 1975, χορηγείται σχολικό επίδομα, κατόπιν υποβολής αίτησης, στους μονίμους και εκτάκτους υπαλλήλους των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων για συντηρούμενα τέκνα που φοιτούν κανονικά και με πλήρες ωράριο σε εκπαιδευτικό ίδρυμα. Δεν γίνεται διάκριση όσον αφορά το σχολείο που επιλέγουν οι γονείς.

3.4 Από κανένα στοιχείο δεν προκύπτει ότι η Επιτροπή, χορηγώντας οικονομική ενίσχυση στα Ευρωπαϊκά Σχολεία, παρεμποδίζει την ελεύθερη επιλογή των γονέων ως προς την εκπαίδευση των τέκνων τους.

3.5 Υπό τις συνθήκες αυτές, ο Διαμεσολαβητής καταλήγει στο συμπέρασμα ότι δεν υπάρχουν στοιχεία κακοδιοίκησης όσον αφορά αυτή την πτυχή της υπόθεσης.

4 Συμπέρασμα

Βάσει των ερευνών του Διαμεσολαβητή σχετικά με την εν λόγω καταγγελία, δεν φαίνεται να υπάρχει λόγος να συνεχιστεί η έρευνα όσον αφορά την εικαζόμενη παράλειψη της Επιτροπής να προωθήσει τη χρηστή διοίκηση από τα Ευρωπαϊκά Σχολεία. Ο Διαμεσολαβητής δεν διαπίστωσε κακοδιοίκηση από την Ευρωπαϊκή Επιτροπή όσον αφορά την εικαζόμενη δημιουργία μονοπωλίου για την εκπαίδευση. Ως εκ τούτου, ο Διαμεσολαβητής περατώνει την υπόθεση.

Ο Πρόεδρος της Ευρωπαϊκής Επιτροπής θα ενημερωθεί επίσης για την απόφαση αυτή.

Με εκτίμηση,

 

Π. Νικηφόρος ΔΙΑΜΑΝΔΟΥΡΟΣ

---

(1) Επίσημη Εφημερίδα L 212, 17/08/1994 σ. 0003 - 0014

(2) http://www.ombudsman.europa.eu/recommen/en/020845.htm