Sprawa dotyczyła rzekomo niewystarczającego wyjaśnienia Komisji Europejskiej dotyczącego jej decyzji o niewszczynaniu postępowania w sprawie uchybienia zobowiązaniom państwa członkowskiego przeciwko Austrii.

Rzecznik Praw Obywatelskich zapytał o tę kwestię, zwracając się do Komisji o dostarczenie dalszych informacji na temat swojej decyzji. W odpowiedzi Komisja wyjaśniła swoje stanowisko. Rzecznik Praw Obywatelskich stwierdził, że przedstawione w ten sposób informacje były spójne, wystarczające i racjonalne. W związku z tym zamknęła sprawę, stwierdzając, że nie doszło do niewłaściwego administrowania.

Skarżącym w przedmiotowej sprawie jest włoskie przedsiębiorstwo lotnicze, które w grudniu 2003 r. złożyło do Komisji skargę w sprawie pomocy państwa dotyczącą domniemanej niezgodnej z prawem pomocy państwa otrzymanej przez jednego z jego konkurentów w odniesieniu do lotów obsługiwanych z i do regionalnego portu lotniczego we Włoszech. We wrześniu 2007 r. Komisja wszczęła przeciwko Włochom postępowanie przewidziane w art. 108 ust. 2 TFUE. W czerwcu 2012 r. skarżący, niezadowolony z opóźnienia Komisji w podjęciu decyzji w sprawie skargi dotyczącej pomocy państwa, zwrócił się do Rzecznika Praw Obywatelskich.

W swojej opinii Komisja argumentowała, że w przedmiotowej sprawie czas trwania dochodzenia był uzasadniony. Podniosła ona, że przy ocenie niniejszej skargi należy wziąć pod uwagę różne czynniki, takie jak złożoność sprawy, wielokrotnie zmieniający się zakres dochodzenia, oczekujące na przyjęcie nowe wytyczne w sprawie sektora lotnictwa, a także konieczność zlecenia różnych badań i przetłumaczenia kilku dokumentów przedłożonych w języku angielskim na język włoski.

W swojej ocenie sprawy Rzecznik nie był przekonany do argumentów Komisji i zauważył, że minęło około dziesięciu lat od złożenia przez skarżącego skargi dotyczącej pomocy państwa. W związku z tym stwierdziła, że Komisja nie podjęła w odpowiednim czasie decyzji w sprawie skargi skarżącego dotyczącej pomocy państwa i w związku z tym sporządziła projekt zalecenia. Zwróciła się do Komisji o jak najszybsze podjęcie decyzji w sprawie złożonej przez skarżącego skargi dotyczącej pomocy państwa, a w każdym razie nie później niż do dnia 30 czerwca 2014 r.

Komisja zgodziła się następnie z „głównymi punktami” projektu zaleceń Rzecznika Praw Obywatelskich, ale zwróciła się do Rzecznika o przedłużenie terminu zakończenia oceny do dnia 31 października 2014 r., ponieważ umożliwiłoby to Rzecznikowi zakończenie oceny na podstawie nowych wytycznych w sprawie sektora lotnictwa, które zostały przyjęte w dniu 20 lutego 2014 r. Rzecznik nie był jednak przekonany powodami, na które powoływała się Komisja, biorąc pod uwagę, że Komisja (i) zajmowała się skargą skarżącego w sprawie pomocy państwa od około dziesięciu lat oraz (ii) posiadała również dogłębną wiedzę na temat wytycznych, ponieważ sama je opracowała i przyjęła. Rzecznik wyraził zatem ubolewanie, że Komisja nie skorzystała z tej okazji, aby skorygować ten przypadek niewłaściwego administrowania. Mimo to Rzecznik Praw Obywatelskich uznał, że perspektywa ostatecznego wyniku do końca października 2014 r. stanowi pewien postęp. W tych okolicznościach i biorąc pod uwagę, że w swoich uwagach skarżący nie starał się dotrzymać zalecanego przez Rzecznika terminu 30 czerwca 2014 r., Rzecznik nie widział potrzeby dalszych dochodzeń. Biorąc również pod uwagę, że Komisja przeprosiła skarżącego za opóźnienie, zamknęła sprawę.

Skarżący, hiszpański prawnik, złożył skargę do Europejskiego Rzecznika Praw Obywatelskich w związku z faktem, że Komisja Europejska opublikowała konsultacje publiczne wyłącznie w języku angielskim.

Rzecznik wszczął dochodzenie nie tylko w sprawie braku dostępności konkretnych konsultacji wspomnianych przez skarżącego w językach innych niż angielski, ale także w sprawie ogólnej kwestii polityki językowej Komisji w procedurach konsultacji publicznych. Dochodzenie Rzecznika Praw Obywatelskich wykazało, że we wszystkich językach urzędowych UE przeprowadzono bardzo niewiele konsultacji publicznych. Ponadto nie istniał przewidywalny wzorzec językowy, ponieważ kilka konsultacji skierowanych do ogółu społeczeństwa przeprowadzono w jednym języku lub w bardzo ograniczonej liczbie języków. Stanowiły one przypadki niewłaściwego administrowania.

Rzecznik Praw Obywatelskich sporządził projekt zalecenia dla Komisji, zgodnie z którym powinna ona publikować wszystkie swoje konsultacje we wszystkich językach urzędowych UE lub zapewniać obywatelom tłumaczenie na żądanie. Zalecił również, aby Komisja opracowała jasne, obiektywne i rozsądne wytyczne dotyczące używania języków Traktatu podczas konsultacji publicznych, które powinny być podawane do wiadomości obywateli.

Komisja odrzuciła pierwszy projekt zalecenia Rzecznika Praw Obywatelskich. Jeśli chodzi o drugą kwestię, przyjęła do wiadomości uwagi Rzecznika dotyczące niespójności w używaniu języków urzędowych i zobowiązała się do pracy na rzecz spójniejszej polityki językowej w odniesieniu do konsultacji publicznych. Rzecznik uznał, że Komisja nie wdrożyła prawidłowo jego projektu zaleceń. Biorąc pod uwagę, że Parlament Europejski przyjął właśnie rezolucję w sprawie konsultacji publicznych i ich dostępności we wszystkich językach UE, która obejmowała zakres projektów zaleceń Rzecznika Praw Obywatelskich, Rzecznik nie uznał za stosowne przedkładania Parlamentowi sprawozdania specjalnego. W związku z tym zakończył dochodzenie uwagą krytyczną. Rzecznik Praw Obywatelskich poinformował Parlament o swojej decyzji, tak aby mogła ona zostać uwzględniona przy ocenie przez Parlament odpowiedzi Komisji na jego rezolucję.

Streszczenie decyzji w sprawie skargi 930/2010/(ANA)CK przeciwko Komisji Europejskiej

Skarżący złożył skargę do Europejskiego Rzecznika Praw Obywatelskich, że Komisja Europejska nie rozpatrzyła odpowiednio jego skargi w sprawie uchybienia zobowiązaniom państwa członkowskiego, w której twierdził, że Cypr naruszył prawo UE, żądając od niego zapłaty dwóch podatków przy przywozie używanego samochodu. Argumentował, że jeden z podatków stanowi "podatek akcyzowy".

W marcu 2011 r. Rzecznik Praw Obywatelskich przedstawił propozycję polubownego rozwiązania, wzywając Komisję do ponownego rozpatrzenia skargi skarżącego przeciwko Cyprowi w sprawie uchybienia zobowiązaniom państwa członkowskiego. W odpowiedzi na wniosek Komisja poinformowała Rzecznika Praw Obywatelskich, że w dniu 7 kwietnia 2011 r. skierowała do Cypru wezwanie do usunięcia uchybienia dotyczące faktu, że podatek nie jest w pełni zgodny z art. 110 TFUE. Dodała, że jest w trakcie badania innego aspektu cypryjskich przepisów dotyczących opodatkowania samochodów w ramach starszej sprawy (sprawa 2005/4093). Komisja oświadczyła następnie, że będzie na bieżąco informować skarżącego o wszelkich dalszych działaniach, jakie podejmie w tych sprawach.

Rzecznik Praw Obywatelskich stwierdził, że dalsze dochodzenia nie są uzasadnione, ponieważ wydaje się, że istotne kwestie poruszone w skardze skarżącego w sprawie uchybienia zobowiązaniom państwa członkowskiego są przedmiotem odpowiedniej uwagi ze strony Komisji. Aby pomóc Komisji w dalszym usprawnianiu procedur, Rzecznik Praw Obywatelskich wygłosił dwie dodatkowe uwagi.

W dniu 27 września 2007 r. skarżący, obywatel Niderlandów zamieszkały w Niemczech, który otrzymuje niderlandzki zasiłek dla bezrobotnych, złożył skargę do Komisji w związku z domniemaną dyskryminacyjną praktyką stosowaną przez publiczne przedsiębiorstwo nadawcze w południowo-zachodniej części Niemiec wobec obywateli spoza Niemiec w odniesieniu do zwolnienia z opłat abonamentowych za usługi telewizyjne i radiowe. Po interwencji Rzecznika w grudniu 2007 r. i lipcu 2008 r. Komisja przesłała skarżącemu dwie odpowiedzi. Nie otrzymawszy jednak merytorycznej odpowiedzi, skarżący ponownie złożył skargę do Rzecznika Praw Obywatelskich w lipcu 2008 r. Podniósł on, że Komisja nie rozpatrzyła prawidłowo, zarówno pod względem proceduralnym, jak i merytorycznym, jego skargi z dnia 27 września 2007 r.

Jeżeli chodzi o istotę sprawy, Komisja wyjaśniła w swojej opinii, że niderlandzki zasiłek dla bezrobotnych otrzymywany przez skarżącego (który nie jest uzależniony od wysokości dochodów) nie był porównywalny ze świadczeniem niemieckim, które uprawnia jego beneficjentów do zwolnienia z opłat abonamentowych za telewizję i radio w Niemczech (i które jest uzależnione od wysokości dochodów). Zdaniem Komisji nie doszło zatem do naruszenia przepisów UE dotyczących swobodnego przepływu osób. Rzecznik Praw Obywatelskich stwierdził, że wydaje się, iż Komisja prawidłowo przeanalizowała i wyjaśniła kwestie merytoryczne, które pojawiły się w tej sprawie, i w związku z tym nie stwierdziła żadnego przypadku niewłaściwego administrowania.

Jeżeli chodzi o postępowanie, Komisja twierdziła, że rozpatrzyła sprawę w rozsądnym terminie i poinformowała skarżącego o swoim wniosku, że nie doszło do naruszenia. Rzecznik zauważył najpierw, że skarga skarżącego była trzykrotnie przenoszona z jednej służby Komisji do drugiej, zanim została rozpatrzona. Stwierdził on, że Komisja nie przestrzegała przepisów komunikatu Komisji do Parlamentu Europejskiego i Europejskiego Rzecznika Praw Obywatelskich w sprawie stosunków ze skarżącym w związku z naruszeniami prawa wspólnotowego, w szczególności w odniesieniu do (i) rejestracji skarg, (ii) wysłania potwierdzenia odbioru oraz (iii) zamknięcia sprawy. W związku z tym przedstawił Komisji projekt zalecenia, zgodnie z którym powinna ona (i) uznać, że nie przestrzega komunikatu, (ii) przeprosić za to pominięcie oraz (iii) podjąć niezbędne środki w celu zapewnienia zgodności z komunikatem przy rozpatrywaniu spraw w przyszłości.

Komisja przyznała, że nie przestrzegała pkt 3 i 4 komunikatu i przeprosiła za ich nieprzestrzeganie. Nie przyznała jednak wyraźnie, że naruszyła pkt 10 komunikatu. Nie przeprosił też za to, że tego nie zrobił. Rzecznik stwierdził zatem, że jego projekt zalecenia został częściowo przyjęty przez Komisję. W odniesieniu do trzeciej części projektu zalecenia Rzecznik Praw Obywatelskich zauważył, że w międzyczasie wszczął dochodzenie z własnej inicjatywy w sprawie związku między nowym projektem EU Pilot a gwarancjami proceduralnymi określonymi w komunikacie. W związku z tym stwierdził, że dalsze dochodzenie w tej sprawie nie jest uzasadnione.