WSTĘP DO SKARGI

1. Skarżący pracuje jako urzędnik w Parlamencie Europejskim.

2. Prace pracowników Parlamentu są oceniane w rocznych sprawozdaniach z oceny. Po przeprowadzeniu oceny instytucja wszczyna procedurę przyznawania tzw. punktów za zasługi, które są przyznawane pracownikom na podstawie ich wyników, umiejętności i postępowania. Te punkty za osiągnięcia są następnie wykorzystywane do określenia, którzy członkowie personelu mają być awansowani.

3. Zdaniem skarżącej Parlament popełnił błąd przy sporządzaniu sprawozdania z oceny za 2004 r. Zwróciła się więc do Rzecznika Praw Obywatelskich.

PRZEDMIOT POSTĘPOWANIA WYJAŚNIAJĄCEGO

4. Rzecznik wszczął dochodzenie w sprawie następujących zarzutów:

Sprawozdanie z oceny skarżącego za 2004 r. zostało sporządzone po popełnieniu kilku błędów proceduralnych, a mianowicie dotyczących pierwszego oceniającego.

Sprawozdanie z oceny za 2004 r. zawierało błędy merytoryczne.

WNIOSEK

5. W dniu 8 stycznia 2009 r. skarżąca skierowała skargę do Rzecznika Praw Obywatelskich. W dniu 19 marca 2009 r. Rzecznik Praw Obywatelskich wszczął dochodzenie i przekazał skargę Parlamentowi, który następnie przekazał swoją opinię Rzecznikowi Praw Obywatelskich. Opinia została przekazana skarżącej, która przedstawiła swoje uwagi w dniu 16 października 2009 r.

ANALIZA I WNIOSKI RZECZNIKA PRAW OBYWATELSKICH

A. Zarzuty błędów przy sporządzaniu sprawozdania z oceny za 2004 r.

Argumenty przedstawione Rzecznikowi Praw Obywatelskich

6. W swojej opinii Parlament uznał, że art. 2 ust. 8 statutu Rzecznika Praw Obywatelskich ma zastosowanie w niniejszej sprawie, i w związku z tym zakwestionował dopuszczalność skargi. Wskazała, że skarżąca nigdy nie zakwestionowała sprawozdania z oceny za 2004 r. Podpisała ją w dniu 6 czerwca 2005 r. i tym samym stała się ostateczna w tym dniu, zgodnie z ogólnymi przepisami wykonawczymi mającymi zastosowanie do art. 43 regulaminu pracowniczego [1]. Zgodnie z tymi przepisami miała ona możliwość przekazania sprawozdania z oceny komisji ds. sprawozdań w terminie dziesięciu dni roboczych od otrzymania ostatecznej odpowiedzi oceniającego. Gdyby była niezadowolona z treści sprawozdania z oceny, mogłaby również złożyć zażalenie na podstawie art. 90 ust. 2. Nie wykorzystała jednak żadnej z tych możliwości.

7. W swoich uwagach skarżąca wyjaśniła, że w dniu 11 lipca 2005 r. skierowała sprawę do komisji ds. sprawozdań i przy tej okazji wspomniała o swoim sprawozdaniu z oceny za rok 2004. Ponadto w dniu 28 marca 2006 r. złożyła zażalenie na podstawie art. 90 ust. 2.

Ocena Rzecznika Praw Obywatelskich

8. Rzecznik pragnie wyjaśnić chronologię faktów w następujący sposób:

• W dniu 6 czerwca 2005 r. skarżąca podpisała sprawozdanie z oceny za 2004 r.
• Decyzją z dnia 27 czerwca 2005 r. skarżący otrzymał jeden punkt za osiągnięcia za 2004 r.
• W dniu 11 lipca 2005 r. skarżący skontaktował się z komitetem ds. sprawozdań [2] w sprawie przyznania jednego punktu za osiągnięcia za 2004 r. W piśmie towarzyszącym jej sprawie przed komisją ds. sprawozdań „wymieniła” trzy nieznacznie negatywne uwagi w swoim sprawozdaniu z oceny za 2004 r. pod nagłówkiem „Efektywność”.
• W dniu 13 lipca 2005 r. komisja ds. sprawozdań wydała pozytywną opinię, zalecając przyznanie skarżącemu drugiego punktu merytorycznego.
• W dniu 11 stycznia 2006 r. dyrektor generalny potwierdził swoją decyzję o przyznaniu skarżącemu jednego punktu merytorycznego.
• W dniu 28 marca 2006 r. skarżąca złożyła skargę na podstawie art. 90 ust. 2 na decyzję z dnia 11 stycznia 2006 r. o przyznaniu jej jednego punktu za zasługi za rok 2004. W skardze tej skarżąca odniosła się do błędu proceduralnego popełnionego w sprawozdaniu z oceny za 2004 r. (stwierdziła, że wystąpił błąd dotyczący tego, kto był pierwszym oceniającym, oraz błędy w treści sprawozdania z oceny za 2004 r.). Zwróciła również uwagę na brak uzasadnienia decyzji z dnia 11 stycznia 2006 r. i zwróciła się o drugą kwestię merytoryczną.
• W dniu 4 sierpnia 2006 r. sekretarz generalny oddalił zażalenie na podstawie art. 90 ust. 2 dotyczące przyznania jednego punktu merytorycznego. Wyjaśnił, że sprawozdanie z oceny skarżącego za 2004 r. wykazało dobry poziom wyników, ale odnotował trzy nieznacznie negatywne uwagi pod nagłówkiem „Wydajność”. Porównał jej sprawozdanie z sprawozdaniem jej kolegów, którzy uzyskali dwa punkty za osiągnięcia, i zauważył, że w sprawozdaniach z oceny nie było żadnych negatywnych komentarzy. Stwierdził, że nie popełniono żadnego oczywistego błędu.
• W dniu 30 czerwca 2008 r. skarżąca złożyła pierwszą skargę do Rzecznika Praw Obywatelskich (1851/2008/BB). Twierdziła ona, że:

1. w sprawozdaniu z oceny za 2004 r. wystąpiły błędy proceduralne;

2. w sprawozdaniu z oceny za 2004 r. wystąpiły istotne błędy;

3. decyzja Sekretarza Generalnego z dnia 11 stycznia 2006 r. nie została uzasadniona;

4. brak wsparcia ze strony jej hierarchii;

5. jej sprawozdanie z oceny za 2005 r. było niesprawiedliwe i nieprawidłowe, a za 2005 r. przyznano jej niesprawiedliwą liczbę punktów za osiągnięcia.

Stwierdziła, że Parlament powinien ponownie rozważyć decyzję o przyznaniu jej jednego punktu za osiągnięcia w 2004 r.

• W dniu 1 października 2008 r. Rzecznik Praw Obywatelskich uznał skargę za niedopuszczalną. Uznał on, że skarżąca nie wyczerpała wewnętrznych środków odwoławczych w odniesieniu do powyższych zarzutów (1), (2), (4) i (5). W odniesieniu do zarzutów (1) i (2) Rzecznik Praw Obywatelskich uznał również, że nie zostały one przedstawione w terminie dwóch lat. W odniesieniu do zarzutu (3) i jej twierdzenia Rzecznik Praw Obywatelskich uznał, że nie ma podstaw do wszczęcia dochodzenia ze względu na rozumowanie przedstawione przez sekretarza generalnego w piśmie z dnia 4 sierpnia 2006 r.
• W dniu 8 stycznia 2009 r. skarżący zwrócił się do Rzecznika Praw Obywatelskich o ponowne rozważenie jego stanowiska.
• W dniu 19 marca 2009 r., w następstwie wyjaśnień przedstawionych przez skarżącego, Rzecznik Praw Obywatelskich podjął decyzję o wszczęciu dochodzenia w sprawie zarzutów (1) i (2).

9. Rzecznik rozumie, że Parlament kwestionuje dopuszczalność skargi, ponieważ skarżąca nie wyczerpała wewnętrznych środków odwoławczych w odniesieniu do sprawozdania z oceny. Zwraca on uwagę, że zgodnie z art. 2 ust. 8 jego statutu „[n]ie można składać do Rzecznika Praw Obywatelskich skarg dotyczących stosunków pracy między instytucjami i organami wspólnotowymi a ich urzędnikami i innymi pracownikami, chyba że zainteresowana osoba wyczerpała wszystkie możliwości składania wewnętrznych wniosków i skarg administracyjnych, w szczególności procedury, o których mowa w art. 90 ust. 1 i 2 regulaminu pracowniczego”.

10. Rzecznik przede wszystkim podkreśla, że należy dokonać rozróżnienia między (1) przyjęciem sprawozdania z oceny a (2) przyznawaniem punktów za osiągnięcia na podstawie sprawozdań z oceny. Przyjęcie sprawozdania z oceny jest aktem, który można zaskarżyć w drodze procedur określonych w art. 90 regulaminu pracowniczego, a następnie w drodze skargi wniesionej do sądów Unii lub skargi do Rzecznika Praw Obywatelskich. Przyznanie punktów za osiągnięcia, choć opiera się na ocenie porównawczej różnych sprawozdań z oceny członków personelu, jest odrębnym aktem, który sam w sobie może zostać zakwestionowany w drodze procedur określonych w art. 90 regulaminu pracowniczego, a następnie w drodze skargi wniesionej do sądów Unii lub skargi do Rzecznika Praw Obywatelskich.

11. Różne kwestie pojawiają się, gdy pracownik kwestionuje z jednej strony swoje sprawozdanie z oceny, a z drugiej strony decyzję dotyczącą przyznania punktów za osiągnięcia.

12. Sprawozdanie z oceny zawiera jedynie obiektywną ocenę pracy danego urzędnika. Nie zawiera oceny porównawczej personelu. Charakter zakwestionowania sprawozdania z oceny będzie zatem koncentrował się na zasadności obiektywnej oceny tego pracownika i na zastosowaniu odpowiednich gwarancji proceduralnych w odniesieniu do tej oceny.

13. O ile sprawozdania z oceny poszczególnych pracowników zostaną z pewnością wykorzystane w celu podjęcia decyzji w sprawie liczby punktów za osiągnięcia, które należy przyznać (biorąc pod uwagę, że przyznanie punktów za osiągnięcia opiera się na ocenie porównawczej różnych sprawozdań z oceny), o tyle zakwestionowanie takiej decyzji będzie się koncentrować wyłącznie na błędach w ocenie porównawczej różnych sprawozdań z oceny oraz na zastosowaniu odpowiednich gwarancji proceduralnych w odniesieniu do tej oceny. Ewentualne zakwestionowanie decyzji o przyznaniu punktów za osiągnięcia nie może zmienić merytorycznej oceny pracy wykonywanej przez pracowników przy sporządzaniu ich sprawozdań z oceny.

14. Po dokładnym przeanalizowaniu wyjaśnień przedstawionych przez Parlament w opinii Rzecznik uznaje, że skarżąca nie złożyła skargi na podstawie art. 90 ust. 2 w związku ze sprawozdaniem z oceny za 2004 r. Złożyła ona zażalenie jedynie w odniesieniu do decyzji o przyznaniu jej jednego punktu za zasługi za 2004 r. i w tym kontekście wspomniała o swoim sprawozdaniu z oceny za 2004 r. W związku z tym, ponieważ nie złożyła ona zażalenia na podstawie art. 90 ust. 2 regulaminu pracowniczego, Parlament nie miał wówczas możliwości dokonania przeglądu obiektywnej oceny pracy skarżącej i przeglądu stosowania odpowiednich gwarancji proceduralnych w jej przypadku [3]. W tych okolicznościach opinia Parlamentu, że jej sprawozdanie z oceny za 2004 r. stało się ostateczne, jest prawidłowa.

15. Biorąc pod uwagę, że skarżąca nie zakwestionowała swojego sprawozdania z oceny za 2004 r., a zatem nie wyczerpała wewnętrznych środków odwoławczych w związku z decyzją o przyjęciu sprawozdania z oceny, Rzecznik nie jest w stanie zbadać zarzutów skarżącej w przedmiotowej sprawie.

B. Wnioski

Na podstawie dochodzenia w sprawie tej skargi Rzecznik zamyka je następującym wnioskiem:

Biorąc pod uwagę, że skarżąca nie zakwestionowała swojego sprawozdania z oceny za 2004 r., a tym samym nie wyczerpała dostępnych wewnętrznych środków odwoławczych, Rzecznik nie jest w stanie zbadać jej zarzutów.

Skarżący i Parlament zostaną poinformowani o tej decyzji.

P. Nikiforos DIAMANDOUROS

Sporządzono w Strasburgu dnia 2 lipca 2010 r.

[1] Ogólne przepisy wykonawcze mające zastosowanie do art. 43 regulaminu pracowniczego przyjętego przez Prezydium w dniu 8 marca 1999 r.

[2] Komitet ds. sprawozdań jest wspólnym komitetem składającym się z członków mianowanych przez administrację i członków mianowanych przez komitet pracowniczy. Odpowiada za rozpatrywanie odwołań od sprawozdań z oceny i punktów merytorycznych. Komitet wydaje opinię w sprawie tych odwołań, która nie jest wiążąca dla organu powołującego.

[3] Praktyczne znaczenie wymogu terminowego złożenia skargi na podstawie art. 90 ust. 2 jest bowiem szczególnie widoczne w niniejszej sprawie. Podsumowując, przeprowadzenie kontroli obiektywnej oceny pracy pracownika może być w praktyce możliwe tylko wtedy, gdy kontrola ta zostanie przeprowadzona w rozsądnie krótkim czasie. Gdyby skarżąca złożyła skargę na podstawie art. 90 ust. 2 w związku ze sprawozdaniem z oceny w terminie czterech miesięcy od jego przyjęcia w czerwcu 2005 r., wówczas praktycznie możliwe byłoby dokonanie przeglądu tego sprawozdania z oceny. Nie złożyła jednak takiej skargi.