Kontekst skargi

1. W kwietniu 2025 r. sieć dziennikarzy wysłała do Komisji Europejskiej list otwarty [1], w którym wyraziła obawy dotyczące systemowych opóźnień w rozpatrywaniu przez Komisję wniosków o publiczny dostęp do dokumentów oraz stosowania przez nią wyjątków od zasady przejrzystości. Aby wymienić się informacjami z dziennikarzami na ten temat, Komisja zorganizowała spotkanie, które odbyło się w maju 2025 r.

2. W lipcu 2025 r. skarżący, dziennikarz, który podpisał list otwarty, złożył wniosek [2] o publiczny dostęp do Komisji, zwracając się o ujawnienie wszelkich dokumentów związanych ze spotkaniem z dziennikarzami.

3. W sierpniu 2025 r. Komisja wydała wstępną decyzję przyznającą skarżącemu szeroki publiczny dostęp do siedmiu dokumentów (z zastrzeżeniem utajnienia danych osobowych [3] w dwóch dokumentach). Obejmowały one protokół spotkania, odpowiedź Komisji na list otwarty oraz pięć załączników do briefingu sporządzonego w ramach przygotowań do spotkania. Komisja udzieliła również dostępu do części briefingu, redagując (oprócz danych osobowych) cztery z 15 stron ze względu na konieczność ochrony procesu decyzyjnego [4].

4. Skarżący zwrócił się do Komisji o dokonanie przeglądu swojej decyzji (poprzez złożenie ponownego wniosku) w zakresie, w jakim opierała się ona na wyjątku dotyczącym ochrony procesu decyzyjnego. Skarżący nie zakwestionował utajnienia danych osobowych.

5. Gdy skarżący nie otrzymał od Komisji odpowiedzi potwierdzającej w wyznaczonym terminie (co uznaje się za dorozumianą odpowiedź negatywną), zwrócił się do Rzecznika Praw Obywatelskich, wyrażając obawy dotyczące opóźnienia Komisji w rozpatrywaniu jego wniosku o udzielenie dostępu oraz odmowy publicznego dostępu.

W przedmiocie dochodzenia

6. Rzecznik wszczął dochodzenie w sprawie dorozumianej odmowy udzielenia przez Komisję możliwie najszerszego publicznego dostępu do spornego briefingu.

7. W kontekście dochodzenia strategicznego ^[5] Rzecznik Praw Obywatelskich stwierdził już, że systemowe opóźnienia Komisji w rozpatrywaniu wniosków o udzielenie publicznego dostępu stanowią niewłaściwe administrowanie [6]. ^{W związku z tym,} chociaż Rzecznik wyraził ubolewanie z powodu opóźnienia w odpowiedzi Komisji na ponowny wniosek skarżącego, nie wszczął dochodzenia w sprawie przyczyn opóźnienia w tej konkretnej sprawie.

8. W pierwszej kolejności Rzecznik zwrócił się do Komisji o wydanie wyraźnej decyzji potwierdzającej.

9. Następnie Komisja wydała decyzję potwierdzającą, przyznając skarżącemu znacznie zwiększony publiczny dostęp do spornego briefingu, z zastrzeżeniem jedynie utajnienia danych osobowych. Komisja stwierdziła, że musi utajnić nazwiska, funkcje i szczegóły dotyczące działalności zawodowej osób fizycznych, które umożliwiłyby ich identyfikację. Ponadto stwierdził on, że zainteresowane osoby były albo pracownikami niemającymi wyższego szczebla, albo osobami spoza Komisji, które nie są osobami publicznymi.

10. Biorąc pod uwagę, że przy utajnianiu danych osobowych Komisja utajniła niektóre zdania w dokumencie w całości, skarżący obawiał się, że mogła zastosować wyjątek dotyczący ochrony prywatności i integralności osoby fizycznej zbyt szeroko. W związku z tym Rzecznik Praw Obywatelskich przystąpił do kontroli dokumentu.

Ocena Rzecznika Praw Obywatelskich

11. Pojęcie „danych osobowych”[7] jest bardzo szerokie. Obejmuje ona wszelkie informacje dotyczące zidentyfikowanej lub możliwej do zidentyfikowania osoby. Informacje te nie muszą być powiązane z życiem prywatnym danej osoby. Informacje dotyczące działalności zawodowej danej osoby mogą również stanowić dane osobowe, a mianowicie jeżeli umożliwiają identyfikację danej osoby.

12. Wynika z tego, że rodzaj informacji opisanych przez Komisję, a mianowicie imiona i nazwiska, funkcje i szczegóły dotyczące działalności zawodowej danej osoby, stanowi dane osobowe w rozumieniu przepisów Unii dotyczących ochrony danych (rozporządzenie 2018/1725 [8]).

13. Na podstawie przeprowadzonej przez zespół dochodzeniowy kontroli spornego dokumentu Rzecznik może potwierdzić, że utajnione informacje nie wykraczają poza opis przedstawiony przez Komisję. Stanowią one dane osobowe.

14. Biorąc pod uwagę, że skarżący nie zwrócił się o ujawnienie żadnych danych osobowych (a zatem nie przedstawił powodu uzasadniającego „konieczność” uzyskania dostępu do takich danych, jak wymagałoby tego rozporządzenie 2018/1725 [9]), odmowa udzielenia przez Komisję publicznego dostępu do tych informacji była uzasadniona.

Wnioski

Na podstawie dochodzenia Rzecznik zamyka tę sprawę następującym wnioskiem:

Biorąc pod uwagę fakt, że skarżącemu udzielono obecnie szerokiego publicznego dostępu do spornego dokumentu, z zastrzeżeniem jedynie utajnienia danych osobowych, sprawa zostaje zamknięta i stwierdza się, że została ona rozstrzygnięta.

Skarżący i Komisja zostaną poinformowani o niniejszej decyzji.

Teresa Anjinho
Europejski Rzecznik Praw Obywatelskich

Strasburg, dnia 16 grudnia 2025 r.

[1] Pismo jest dostępne pod adresem: https://www.politico.eu/wp-content/uploads/2025/04/14/letter-journalists-commission-transparency.pdf.

[2] Zgodnie z rozporządzeniem 1049/2001 w sprawie publicznego dostępu do dokumentów Parlamentu Europejskiego, Rady i Komisji: http://data.europa.eu/eli/reg/2001/1049/oj.

[3] Zgodnie z art. 4 ust. 1 lit. b) rozporządzenia 1049/2001.

[4] Zgodnie z art. 4 ust. 3 akapit drugi rozporządzenia 1049/2001.

[5] Dochodzenie strategiczne OI/2/2022/OAM dotyczące czasu potrzebnego Komisji Europejskiej na rozpatrzenie wniosków o publiczny dostęp do dokumentów: https://www.ombudsman.europa.eu/en/case/en/60766.

[6] Decyzja w powyższym dochodzeniu strategicznym OI/2/2022/OAM: https://www.ombudsman.europa.eu/en/decision/en/175321.

[7] Art. 3 ust. 1 rozporządzenia 2018/1725 w sprawie ochrony osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych przez instytucje, organy i jednostki organizacyjne Unii i swobodnego przepływu takich danych: http://data.europa.eu/eli/reg/2018/1725/oj.

[8] Zob. przypis 7 powyżej.

[9] Art. 9 ust. 1 rozporządzenia 2018/1725.