Strasburg, dnia 22 grudnia 2003 r.

W dniu 18 stycznia 2003 r. złożył Pan skargę do Europejskiego Rzecznika Praw Obywatelskich przeciwko Komisji Europejskiej dotyczącą rozpatrywania przez Komisję Pana wniosku o stanowisko oddelegowanego eksperta krajowego.

W dniu 19 lutego 2003 r. Rzecznik przekazał skargę przewodniczącemu Komisji. Komisja przesłała swoją opinię w dniu 2 maja 2003 r., a ja przekazałem ją Państwu wraz z zaproszeniem do przedstawienia uwag, jeśli Państwo sobie tego życzą. Przesłał Pan swoje uwagi w dniu 24 czerwca 2003 r.

W dniu 10 listopada 2003 r. zwróciłem się do Komisji z prośbą o dostęp do jej akt. Wgląd do akt został przeprowadzony w dniu 25 listopada 2003 r. Kopia sprawozdania z tej kontroli została przesłana Panu i Komisji w dniu 1 grudnia 2003 r.

Piszę teraz, aby poinformować Cię o wynikach zapytań, które zostały złożone.

WNIOSEK

Według skarżącego istotne fakty są następujące:

We wrześniu 2001 r. Dyrekcja Generalna ds. Rynku Wewnętrznego (zwana dalej DG MARKT) Komisji Europejskiej rozesłała do stałych przedstawicielstw Komisji w państwach członkowskich cztery ogłoszenia o naborze na stanowiska oddelegowanych ekspertów krajowych w czterech oddzielnych działach. Skarżący ubiegał się o stanowisko dostępne w Dziale D/1 „Swobodny Przepływ Towarów”.

Pismem z dnia 16 stycznia 2002 r. skarżący został poinformowany, że jego wniosek nie został uwzględniony. W piśmie stwierdzono, że „przesłaliśmy Pani życiorys w DG, ale z przykrością informuję, że Pani wniosek nie został rozpatrzony pozytywnie. Państwa dane będą jednak przechowywane w aktach przez okres jednego roku”.

W dniu 11 lutego 2002 r. skarżący zwrócił się pisemnie do Komisji z wnioskiem o: i) uzasadnić swoją decyzję o niewybraniu jego wniosku; (ii) podania nazwiska wybranego kandydata oraz (iii) udostępnienia mu kopii wszelkich powiązanych dokumentów.

W odpowiedzi z dnia 13 marca 2002 r. Komisja wskazała, że pismo wysłane w dniu 16 stycznia 2002 r. było pismem przewodnim wysłanym w celu poinformowania wnioskodawców, że ich dane będą przechowywane przez rok. Instytucja wskazała, że w tym momencie nie przeprowadzono wyboru i że ze względu na wewnętrzną restrukturyzację odnośnych służb nie była pewna, czy stanowisko oddelegowanego eksperta krajowego zostanie wkrótce obsadzone. Ponadto Komisja stwierdziła, że publikacja stanowiska nie jest wiążąca dla instytucji, która może podjąć decyzję o nieobsadzaniu tego stanowiska.

W dniu 2 kwietnia 2002 r. skarżący wystosował do Komisji kolejne pismo. Wskazał on, że w piśmie z dnia 16 stycznia 2002 r. wyraźnie wskazano, że jego wniosek nie został uwzględniony. Zdaniem skarżącego oznaczało to przeprowadzenie procedury wyboru. Ponadto uznał on, że Komisja powinna była poinformować kandydatów o każdej decyzji podjętej w ramach właściwego postępowania. W odpowiedzi z dnia 8 maja 2002 r. Komisja powtórzyła uwagi zawarte w piśmie z dnia 13 marca 2002 r.

W piśmie z dnia 4 września 2002 r., w odpowiedzi na kolejne pismo skarżącego z dnia 18 czerwca 2002 r., Komisja stwierdziła, że: (i) na stanowisko w Dziale D/1 otrzymano trzy wnioski, w tym wnioski skarżącego; (ii) w związku ze zmianą struktury wewnętrznej DG MARKT i ponownym rozważeniem przydziału zasobów ludzkich postanowiono nie zajmować stanowiska oddelegowanego eksperta krajowego w Dziale D/1; (iii) DG MARKT nie zatrudniła żadnego oddelegowanego eksperta krajowego w związku z przedmiotowym ogłoszeniem o naborze; (iv) ponieważ nie podjęto żadnej pisemnej decyzji w sprawie decyzji o nieobsadzeniu stanowiska, nie było możliwe udzielenie skarżącemu dostępu do takiego dokumentu, o który wnioskował w swoim piśmie z dnia 11 lutego 2002 r. Ponadto DG MARKT wyraziła ubolewanie, że pismo wysłane do kandydatów w styczniu 2002 r. było standardowym pismem zwykle wysyłanym w celu poinformowania kandydatów, że ich kandydatura została odrzucona. W niniejszej sprawie lepiej byłoby wyjaśnić, że Komisja postanowiła nie zajmować tego stanowiska i w związku z tym uzasadnić swoją decyzję.

W skardze do Europejskiego Rzecznika Praw Obywatelskich skarżący zarzucał Komisji Europejskiej nieprzestrzeganie zasad dobrej administracji przy przesyłaniu mu pisma z dnia 16 stycznia 2002 r., ponieważ zawarte w nim informacje były nieprawidłowe. Ponadto Komisja nie udzieliła dostępu do dokumentów związanych z decyzją Komisji o niezapełnieniu stanowiska oddelegowanego eksperta krajowego.

Skarżący domagał się również odszkodowania w wysokości 100 000 EUR za szkody materialne i moralne, które rzekomo poniósł.

WNIOSEK

Opinia Komisji Europejskiej

W swojej opinii Komisja przypomniała kontekst faktyczny skargi i podniosła następujące kwestie:

Skarżący był jednym z trzech kandydatów, którzy zgłosili się na stanowisko SND po opublikowaniu wakatu we wrześniu 2001 r. przez DG MARKT. Wszyscy kandydaci, którzy zgłosili się na to stanowisko, zostali poinformowani standardowym pismem, że ich kandydatura nie została przyjęta. Komisja przyznała, że informacje podane w niniejszym piśmie wprowadzały w błąd skarżącego, który mógł stwierdzić, że wybrano innego kandydata.

Jednakże w piśmie z dnia 13 marca 2002 r., w odpowiedzi na pismo skarżącego z dnia 11 lutego 2002 r., służby Komisji przedstawiły skarżącemu szczegółowe wyjaśnienie dotyczące decyzji o nieobsadzaniu stanowiska oddelegowanego eksperta krajowego.

W dniu 2 kwietnia 2002 r. skarżący napisał kolejne pismo, w którym stwierdził, że ogłoszenie o wakacie wzbudziło uzasadnione oczekiwania co do wyboru na to stanowisko. Oświadczył również, że został poinformowany o wyznaczeniu innego kandydata. W związku z tym ponownie zwrócił się o dostęp do dokumentów związanych z decyzją o nieobsadzaniu stanowiska oddelegowanego eksperta krajowego.

W dniu 8 maja 2002 r. właściwe służby Komisji odpowiedziały skarżącemu i potwierdziły treść pisma z dnia 13 marca 2002 r. Ponadto dodały one, że Komisja nie może być związana publikacją ogłoszenia o naborze.

W dniu 18 czerwca 2002 r. skarżący złożył skargę do Komisji zgodnie z kodeksem dobrego postępowania administracyjnego, który został uznany przez sekretarza generalnego i zarejestrowany pod numerem referencyjnym A/330162. Dyrektor generalny DG MARKT odpowiedział na tę skargę w dniu 4 września 2002 r. Potwierdził on informacje zawarte w piśmie z dnia 13 marca 2002 r. i wskazał, że żaden oddelegowany ekspert krajowy nie został zatrudniony w Dziale D/1 DG MARKT w następstwie ogłoszenia o naborze z września 2001 r. Dyrektor generalny ponownie przeprosił za to, że skarżący otrzymał jedynie standardowe pismo informujące go, że jego wniosek nie został rozpatrzony pozytywnie. Podkreślił jednak również, że informacja, iż dane skarżącego będą przechowywane w bazie danych DG MARKT, jest prawidłowa.

Pismem z dnia 7 października 2002 r. skarżący odwołał się od odpowiedzi na swoją skargę (A/330162) i złożył wniosek o dostęp do niektórych dokumentów.

W odpowiedzi z dnia 12 listopada 2002 r. sekretarz generalny Komisji wskazał, że chociaż mógł on przyznać, iż wystąpiły pewne braki w prowadzeniu przedmiotowego postępowania, zostały one naprawione w późniejszym wyjaśnieniu udzielonym skarżącemu.

W dniu 15 listopada 2002 r. DG MARKT przekazała skarżącemu następujące dokumenty: kopię komunikatu pana M., dyrektora generalnego DG MARKT, do pana R., dyrektora generalnego Dyrekcji Generalnej ds. Administracji (DG ADMIN), z dnia 24 października 2001 r., dotyczącego zmiany struktury DG MARKT, która doprowadziła do połączenia działów D/1 i D/2; kopię pisma DG ADMIN do DG MARKT z dnia 19 listopada 2001 r., w którym przekazano trzy zgłoszenia na stanowisko oddelegowanego eksperta krajowego w Dziale D/1 oraz zanonimizowane kopie pism do dwóch pozostałych kandydatów na stanowisko oddelegowanego eksperta krajowego, identyczne z tymi przesłanymi skarżącemu w dniu 16 stycznia 2002 r.

Ogólnie rzecz biorąc, Komisja przyznała, że odpowiedź udzielona skarżącemu w dniu 16 stycznia 2002 r. nie zawierała pełnego i dokładnego wyjaśnienia powodów, dla których nie został on wybrany. Komisja przeprosiła już w piśmie z dnia 13 marca 2002 r. Podkreśliła jednak, że publikacja wakatu oddelegowanego eksperta krajowego nie może wzbudzić uzasadnionych oczekiwań ze strony kandydatów, że zostaną oni powołani. Oddelegowani eksperci krajowi są finansowani z linii budżetowej A-7003. Każdej dyrekcji generalnej przydziela się pulę środków budżetowych, którą zarządza w sposób zdecentralizowany. Decyzje o utworzeniu lub przeniesieniu stanowisk oddelegowanych ekspertów krajowych nie wymagają żadnych szczególnych formalności. Decyzję o zatrudnieniu oddelegowanego eksperta krajowego podejmuje się zazwyczaj na podstawie wniosku danej dyrekcji generalnej skierowanego do Dyrekcji Generalnej ds. Personelu i Administracji. W tym konkretnym przypadku, ponieważ postanowiono nie przystępować do rekrutacji, taki wniosek nie został złożony.

Wreszcie Komisja wskazała, że jeśli chodzi o numer wpisu do rejestru na pismach wysłanych do niewybranych kandydatów na stanowisko oddelegowanego eksperta krajowego w dniu 16 stycznia 2002 r., nie była ona w stanie wyjaśnić istnienia identycznego numeru wpisu do rejestru (238) dla dwóch z nich. Według Komisji najbardziej prawdopodobnym wyjaśnieniem było to, że dwa pisma zostały przedstawione do podpisu w tej samej dokumentacji, a trzecie (o numerze rejestracyjnym 240) w oddzielnej dokumentacji.

Uwagi skarżącego

W swoich uwagach skarżący zasadniczo podtrzymał skargę.

Ponadto wskazał on, że niedopuszczalne jest, aby Komisja nie była w stanie przedstawić racjonalnego wyjaśnienia powodu, dla którego dwa pisma wysłane do odrzuconych kandydatów w dniu 16 stycznia 2002 r. miały ten sam numer rejestracyjny, a trzecie miało inny numer. Skarżący uznał, że można to wytłumaczyć faktem, że treść pism nie była taka sama.

Powtórzył zarzuty, które wysunął w swojej skardze, i podtrzymał swoje roszczenie o odszkodowanie.

Dalsze zapytania

Po dokładnym rozważeniu opinii Komisji i uwag skarżącego okazało się, że konieczne są dalsze dochodzenia. W piśmie z dnia 10 listopada 2003 r. Rzecznik Praw Obywatelskich zwrócił się zatem do Komisji o udzielenie mu dostępu do akt sprawy.

W dniu 25 listopada 2003 r. służby Rzecznika zbadały akta Komisji. Akta Komisji zawierały odpowiednie dokumenty dotyczące zmiany schematu organizacyjnego DG MARKT, dokumenty dotyczące stanowisk oddelegowanych ekspertów krajowych w DG MARKT, wewnętrzną korespondencję związaną ze sprawą między różnymi służbami Komisji oraz korespondencję między Komisją a skarżącym. Służby Komisji dostarczyły służbom Rzecznika wykaz stanowisk oddelegowanych ekspertów krajowych od 2000 r., chociaż nie znajdowały się one w aktach sprawy. Z tej listy wynikało, że w dziale D/1 nie zatrudniono żadnego oddelegowanego eksperta krajowego. Służby Rzecznika otrzymały również kopię wszystkich pism wychodzących z DG MARKT z dnia 16 stycznia 2002 r. o numerach rejestracyjnych 238 239 240. W odniesieniu do tych dokumentów, które zgodnie z wnioskiem Komisji należy uznać za poufne, przedstawiciele Komisji wyjaśnili, że jeżeli kilka wychodzących pism opiera się na tym samym standardowym piśmie o tym samym brzmieniu, do wszystkich tych pism stosuje się ten sam numer rejestracyjny. Może jednak wystąpić „luka” w numerach rejestracyjnych w odniesieniu do korespondencji od jednej jednostki, a nawet od jednego urzędnika. Wynika to z faktu, że cała dyrekcja generalna stosuje ten sam system ADONIS, czyli ten sam system numerów rejestracyjnych. Oznacza to, że za każdym razem, gdy ktoś zarejestruje literę wychodzącą, wybierany jest numer następny w kolejce.

DECYZJA

1 Rozpatrywanie przez Komisję wniosku skarżącego

1.1 Skarżący ubiegał się o stanowisko oddelegowanego eksperta krajowego w DG MARKT, dział D/1 "Swobodny Przepływ Towarów", w następstwie ogłoszenia o naborze opublikowanego przez DG MARKT i przekazanego Stałym Przedstawicielstwom Komisji we wrześniu 2001 r. Pismem z dnia 16 stycznia 2002 r. został poinformowany, że jego wniosek nie został uwzględniony.

W swojej skardze skarżący twierdził, że Komisja Europejska, przesyłając mu pismo z dnia 16 stycznia 2002 r., naruszyła zasady dobrej administracji, ponieważ zawarte w nim informacje były nieprawidłowe.

1.2 W swojej opinii Komisja przyznała, że informacje podane w piśmie z dnia 16 stycznia 2002 r. wprowadzały w błąd i że pismo to mogło skłonić skarżącego do uznania, że inny kandydat został wybrany na stanowisko SND.

1.3 Zasady dobrej administracji wymagają, aby instytucje jasno i precyzyjnie uzasadniały swoje decyzje. W odniesieniu do niniejszej sprawy Komisja przyznała, że jej pismo z dnia 16 stycznia 2002 r. wprowadzało skarżącego w błąd.

Rzecznik zauważa jednak, że w piśmie z dnia 4 września 2002 r., a następnie w swojej opinii skierowanej do Rzecznika, Komisja wyjaśniła skarżącemu powody, dla których podjęto decyzję o nieobsadzaniu stanowiska oddelegowanego eksperta krajowego, i przeprosiła za wprowadzające w błąd pismo z dnia 16 stycznia 2002 r.

1.4 Kontrola dokumentacji Komisji przeprowadzona przez służby Europejskiego Rzecznika Praw Obywatelskich nie ujawniła żadnych elementów, które mogłyby podważyć wyjaśnienia Komisji.

1.5 W związku z powyższym Rzecznik nie uważa za konieczne dalszego badania tego aspektu sprawy.

2 Wniosek skarżącego o dostęp do dokumentów

2.1 W swojej skardze skarżący twierdził, że Komisja nie udzieliła mu dostępu do dokumentów związanych z decyzją Komisji o nieobsadzeniu stanowiska oddelegowanego eksperta krajowego.

2.2 W swojej opinii Komisja stwierdziła, że w dniu 15 listopada 2002 r. DG MARKT przekazała skarżącemu wszystkie istniejące dokumenty związane z przedmiotowym postępowaniem, a zatem kopię noty pana M., dyrektora generalnego DG MARKT, do pana R., dyrektora generalnego Dyrekcji Generalnej ds.

2.3 Służby Rzecznika przeprowadziły kontrolę akt Komisji. W aktach Komisji nie znaleziono żadnej pisemnej decyzji Komisji dotyczącej decyzji o nieobsadzeniu stanowiska oddelegowanego eksperta krajowego. Ponadto okazało się, że poza dokumentami, które Komisja ujawniła skarżącemu, nie było żadnych innych dokumentów związanych z tą decyzją. Kontrola wykazała również, że zanonimizowane kopie pism otrzymanych przez skarżącego odpowiadały pismom wysłanym przez Komisję do pozostałych dwóch kandydatów.

2.4 Na tej podstawie Rzecznik uważa, że Komisja nie dopuściła się niewłaściwego administrowania w odniesieniu do tego aspektu sprawy.

3 Żądanie odszkodowawcze skarżącego

3.1 Skarżący domagał się odszkodowania w wysokości 100 000 EUR za szkody materialne i moralne.

3.2 W swojej opinii Komisja podkreśliła, że publikacja wakatu oddelegowanego eksperta krajowego nie może wzbudzić uzasadnionych oczekiwań ze strony kandydatów, że zostaną oni powołani.

3.3 W świetle powyższych wniosków dotyczących zarzutów skarżącego, Rzecznik uważa, że skarżący nie przedstawił żadnych dowodów na ustalenie szkody, jaką rzekomo wyrządził mu list wprowadzający w błąd z dnia 16 stycznia 2002 r.

4 Wnioski

Na podstawie dochodzenia Rzecznika Praw Obywatelskich w sprawie tej skargi wydaje się, że Komisja Europejska nie dopuściła się niewłaściwego administrowania. W związku z tym Rzecznik Praw Obywatelskich zamyka sprawę.

Z poważaniem,

 

P. Nikiforos DIAMANDOUROS