Strasburg, dnia 2 lutego 2004 r.

Szanowny Panie,

W dniu 24 października 2002 r. złożył Pan, działając w imieniu W. Laboratories Limited, skargę przeciwko Komisji Europejskiej. Skarga ta dotyczyła wniosku CRAFT CRAF-1999-71596.

W dniu 12 listopada 2002 r. przekazałem skargę przewodniczącemu Komisji Europejskiej. Komisja przesłała swoją opinię w dniu 3 lutego 2003 r. Przekazałem go Panu w dniu 14 lutego 2003 r. wraz z zaproszeniem do przedstawienia uwag, które przesłał Pan w dniu 24 lutego 2003 r.

W dniu 24 marca 2003 r. zwróciłem się do Komisji o udzielenie dalszych informacji w związku z Pańską skargą. Komisja przesłała swoją odpowiedź w dniu 30 kwietnia 2003 r. Przekazałem go Panu w dniu 7 maja 2003 r. wraz z zaproszeniem do przedstawienia uwag, które przesłał Pan w dniu 12 maja 2003 r.

W dniu 18 czerwca 2003 r. przedłożyłem Komisji projekt zalecenia. Komisja przesłała szczegółową opinię w dniu 10 listopada 2003 r. Przekazałem go Panu w dniu 13 listopada 2003 r. wraz z zaproszeniem do przedstawienia uwag.

W e-mailu wysłanym w dniu 15 stycznia 2004 r. poinformował mnie Pan, że osiągnął Pan porozumienie z Komisją w sprawie rekompensaty, która ma zostać wypłacona.

Piszę teraz, aby poinformować Cię o wynikach zapytań, które zostały złożone.

 

WNIOSEK

Skarżący, małe przedsiębiorstwo ze Zjednoczonego Królestwa, był koordynatorem projektu opracowania urządzenia zabezpieczającego mającego na celu zapobieganie przewróceniu się ciężarówek, a tym samym ratowanie życia. Projekt ten był przedmiotem umowy o udzielenie zamówienia na badania (G3ST-CT-2001-00329) zawartej z Komisją Europejską, której celem było przygotowanie wniosku w sprawie CRAFT w ramach szczegółowego programu badań i rozwoju technologicznego „Konkurencyjny i zrównoważony wzrost”.

Pismem z dnia 3 października 2001 r. Komisja przesłała skarżącemu dwa egzemplarze projektu umowy. Kopie te miały zostać podpisane przez skarżącego i jego spółkę partnerską oraz zwrócone Komisji. W swoim piśmie Komisja zwróciła się do skarżącego o odnotowanie, że:

„- sama Komisja nie może podpisać umowy przed zakończeniem procedur zaciągania zobowiązań;

przedłożenie niniejszej umowy nie oznacza żadnego zobowiązania prawnego ze strony Komisji, ponieważ zawarcie umowy zależy od wyniku tych procedur.”

Artykuł 3 („Okres obowiązywania”) projektu umowy przewidywał, że czas trwania projektu wynosi siedem miesięcy od dnia 26 września 2001 r.(1)

Skarżący i jego spółka partnerska podpisali projekty umów i zwrócili je Komisji.

Umowa została podpisana przez Komisję w dniu 16 stycznia 2002 r. i przesłana skarżącemu na podstawie pisma z dnia 1 lutego 2002 r. Według skarżącego otrzymał on to pismo w dniu 4 lutego 2002 r.

Wniosek CRAFT musiał zostać przedłożony do dnia 28 lutego 2002 r., aby kwalifikował się do pomocy. Aby jednak skorzystać z „kontroli wstępnej UE”, wniosek musiał zostać przedłożony Komisji już do dnia 7 lutego 2002 r. Propozycja skarżącego została przedłożona w dniu 12 lutego 2002 r. w celu przeprowadzenia tej wstępnej kontroli kwalifikowalności. Według skarżącego wynikało to z faktu, że oparł się on na (błędnej) opinii Beta Technology Ltd (krajowego punktu kontaktowego ds. takich wniosków w Zjednoczonym Królestwie), zgodnie z którą właściwym terminem był dzień 13 lutego 2002 r.

Komisja ostatecznie odrzuciła wniosek skarżącego ze względu na to, że nie był on kwalifikowalny, ponieważ całkowity wnioskowany wkład WE przekraczał 50 % kosztów projektu.

Według skarżącego jego wniosek został sprawdzony za pomocą kalkulatora CRAFT (2) i przez Beta Technology Ltd przed przedłożeniem go Komisji. Jego zdaniem wykorzystanie danych liczbowych brutto zamiast danych liczbowych netto, tj. zwykłe nieporozumienie, skutkowało wnioskiem o wkład WE w wysokości 54 %.

Skarżący uznał, że to, co uznał za „niezwykle krótki harmonogram”, stworzyło warunki, w których można było popełnić błędy. Skarżący twierdzi, że na przygotowanie wniosku miał zaledwie kilka dni, a z pewnością mniej niż tydzień. Skarżący stwierdził, że zrobił wszystko, co w jego mocy, aby przygotować się do zawarcia umowy, kiedy ostatecznie do niej dotarł, na własne ryzyko i koszt w czasie i pieniądzu. Według skarżącego jego wniosek nie spełnił jednego kryterium, które nie zostało mu właściwie wyjaśnione przez Beta Technology Ltd.

Skarga została po raz pierwszy złożona do Rzecznika Praw Obywatelskich przez posłankę do PE dr Caroline Jackson w dniu 31 lipca 2002 r. (skarga 1436/2002/GG). W dniu 30 sierpnia 2002 r. Rzecznik Praw Obywatelskich poinformował skarżącego i dr Jacksona, że skarga jest niedopuszczalna, ponieważ nie podjęto jeszcze odpowiednich działań.

W dniu 11 września 2002 r. skarżący skierował następnie pismo do Dyrekcji Generalnej ds. Badań Naukowych Komisji Europejskiej. W odpowiedzi z dnia 9 października 2002 r. Komisja wyraziła pogląd, że służby Komisji stworzyły szereg narzędzi lub usług w celu uniknięcia niekwalifikowalności aplikacji:

• listę kontrolną dotyczącą samokwalifikacji zawartą w broszurze informacyjnej CRAFT;

 

• kontrola samokwalifikowalności w odniesieniu do podziału kosztów za pomocą kalkulatora CRAFT, dostępnego w internecie;

 

• sieć krajowych punktów kontaktowych MŚP (małych i średnich przedsiębiorstw), aby pomóc w przygotowaniu wniosków;

 

• kontrola przedkwalifikowalności przeprowadzana przez służby Komisji w odniesieniu do wniosków, które zostały złożone co najmniej trzy tygodnie przed terminem 28 lutego 2002 r. (tj. do dnia 7 lutego 2002 r. włącznie).

Zdaniem Komisji było zatem wystarczająco dużo czasu na przeprowadzenie kontroli kwalifikowalności przy użyciu tych narzędzi lub usług.

W niniejszej skardze, która została złożona do Rzecznika Praw Obywatelskich pod koniec października 2002 r., skarżący ponowił swoją poprzednią skargę. Stwierdziła również, że Komisja powinna zwrócić jej koszty związane z nagrodą rozpoznawczą (29 920 EUR).

WNIOSEK

Opinia Komisji

W swojej opinii Komisja przedstawiła następujące uwagi:

W następstwie decyzji Komisji z dnia 26 września 2001 r. wybrano umowę o udzielenie zamówienia na prace rozpoznawcze złożoną przez skarżącego. Co do zasady wykonawcy mogli rozpocząć prace, a wynikające z nich koszty kwalifikowalne zostały od tego momentu zaakceptowane. Fakt ten został wyraźnie wymieniony we wzorze umowy o udzielenie zamówienia na badania, dostępnym na odpowiedniej stronie internetowej, a także na stronach internetowych MŚP Techweb. Ponadto w dniu 3 października 2001 r. skarżący został poinformowany o wyborze swojej umowy o udzielenie zamówienia na badania.

Po opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym z dnia 1 grudnia 2001 r. orientacyjne terminy składania wniosków CRAFT w 2002 r. zostały zmienione. Terminy przewidziane na 16 stycznia i 17 kwietnia 2002 r. zostały zastąpione terminem 28 lutego 2002 r. Zmiana ta została natychmiast szeroko nagłośniona. W momencie wyboru wniosku skarżącego o przyznanie nagrody rozpoznawczej informacje dotyczące tej zmiany terminu nie były jeszcze dostępne. W wyżej wymienionym piśmie z dnia 3 października 2001 r. wskazano jednak, że wnioski muszą wpłynąć przed ostatecznym terminem realizacji programu, i zwrócono się do skarżącego o regularne sprawdzanie aktualizacji terminu w Internecie. Wszyscy wykonawcy, których dotyczy zmiana (ponad 300) zostali poinformowani osobiście. Skarżący został poinformowany faksem w dniu 11 stycznia 2002 r.

Wraz z wnioskiem skarżącego w dniu 26 września 2001 r. wybrano 14 innych wniosków o przyznanie nagrody rozpoznawczej. Wszyscy zostali poinformowani, że mogą rozpocząć pracę od tego dnia. 12 z nich zdołało przedłożyć kwalifikujący się wniosek w ramach etapu 2 (CRAFT) do dnia 28 lutego 2002 r., co doprowadziło do wypłaty ich Nagrody Eksploracyjnej. Jeden z nich przedłożył kwalifikujący się wniosek dotyczący etapu 2, który nie był wnioskiem dotyczącym CRAFT, a ostatni z nich poinformował Komisję, że chce odstąpić od umowy.

Z powyższego jasno wynikało, że umowa skarżącego rozpoczęła się w dniu 26 września 2001 r. (a nie w dniu 1 lutego 2002 r., kiedy otrzymał on umowę podpisaną przez Komisję) i że w ten sposób zapewniono wystarczająco dużo czasu na przygotowanie dobrej propozycji etapu 2, która miała zostać złożona przed dniem 28 lutego 2002 r.

Propozycję skarżącego uznano za niekwalifikowalną, ponieważ całkowity wkład WE przekroczył 50 % kosztów projektu. Należy zauważyć, że w przypadku zauważenia rozbieżności w formularzach wniosków, jak w tym przypadku (pomiędzy formularzami A a tabelą B4), do celów kontroli kwalifikowalności przeważały dane liczbowe w podpisanych formularzach.

Uwagi skarżącego

W swoich uwagach dotyczących opinii Komisji skarżący podtrzymał skargę i przedstawił następujące dalsze uwagi:

W piśmie z dnia 3 października 2001 r. wyraźnie wskazano, że projekt umowy nie zawiera żadnego zobowiązania prawnego ze strony Komisji. Informacje o nowym terminie otrzymano dnia 11 stycznia 2002 r. Skróciło to dostępny czas na złożenie wniosku z co najmniej czterech miesięcy, na podstawie projektu umowy, do półtora miesiąca. Rzeczywista umowa została zawarta w dniu 4 lutego 2002 r. Kontrola „wstępnej kontroli” z łatwością wykazałaby niewielki błąd, który został popełniony.

Problemy dotyczące Beta Technology Ltd zostały omówione z rządem Zjednoczonego Królestwa i mogą zostać rozwiązana.

Dalsze zapytania

Po dokładnym rozważeniu opinii Komisji i uwag skarżącego okazało się, że konieczne są dalsze dochodzenia.

Wniosek o udzielenie dodatkowych informacji

Rzecznik zwrócił się zatem do Komisji o wyjaśnienie: 1) dlaczego można oczekiwać, że skarżący rozpocznie prace nad swoim projektem i wyda pieniądze na ten projekt, mimo że Komisja wyjaśniła w piśmie z dnia 3 października 2001 r., że przedłożenie skarżącemu projektu umowy nie pociąga za sobą żadnego zobowiązania prawnego ze strony Komisji oraz 2) dlaczego pomimo faktu, że termin został przesunięty na dzień 28 lutego 2002 r., umowa, która wydawała się być podpisana przez Komisję w dniu 16 stycznia 2002 r., została wysłana skarżącemu dopiero w dniu 1 lutego 2002 r.

Odpowiedź Komisji

W swojej odpowiedzi Komisja przedstawiła następujące uwagi:

Przyjęty przez Komisję we wrześniu 1999 r. wzór umowy o udzielenie zamówienia na prace rozpoznawcze przewidywał możliwość przyjęcia daty decyzji Komisji o wyborze wniosku (czyli daty przed podpisaniem umowy) jako daty rozpoczęcia projektu (art. 3 ust. 1 umowy). Oznaczało to, że koszty mogą być ponoszone od tej daty początkowej. Powodem tego przepisu było to, że program „Exploratory Award” dotyczył działań przygotowawczych, które musiały doprowadzić do złożenia wniosku dotyczącego projektu CRAFT lub innego projektu BRT (zwanego „propozycją etapu 2”). W związku z tym szybkie rozpoczęcie fazy rozpoznawczej miało szczególne znaczenie, ponieważ wnioski w ramach etapu 2 musiały być składane przed terminami zaproszeń do składania wniosków.

W dniu 3 października 2001 r. projekt umowy został przesłany piętnastu koordynatorom ds. przyznawania nagród rozpoznawczych (w tym skarżącemu) zaledwie tydzień po podjęciu przez Komisję decyzji o wyborze ich wniosków w celu przyspieszenia tego procesu. W ten sposób Komisja upewniała się, że koordynatorzy zostali jak najszybciej poinformowani o podjętej decyzji i mieli czas niezbędny do sprawdzenia ich danych osobowych, a także ich partnerów” oraz treści ich umowy, która przewidywała, że datą początkową będzie dzień 26 września 2001 r. Podczas gdy koordynatorzy weryfikowali i zmieniali swoje umowy, Komisja mogła wewnętrznie sfinalizować procedury administracyjne. W ten sposób MŚP mogłyby rozpocząć pracę na własne ryzyko, bez opóźnień wynikających z procedur administracyjnych Komisji.

Skarżący zwrócił Komisji podpisaną umowę. Zanim to uczyniła, nie zwróciła się o żadną zmianę ani o żadne dodatkowe informacje na temat warunków. Podpisując, skarżący potwierdził treść i zaakceptował te warunki. Na późniejszym etapie skarżący przedłożył formularz wniosku o płatność z dnia 10 lutego 2002 r., w którym zwrócił się o wypłatę przyznanej mu kwoty (22 440 EUR) w celu zwrotu poniesionych kosztów „za okres od dnia 26 września 2001 r. do dnia 10 lutego 2002 r.”.

Po podpisaniu umowy przez dyrektora odpowiedniego programu tematycznego Komisja musiała wykonać szereg czynności administracyjnych, zanim umowa mogła zostać wysłana. Te kroki zawsze trwały kilka dni.

Uwagi skarżącego

W swoich uwagach skarżący przedstawił następujące uwagi:

Komisja nie udzieliła odpowiedzi na pytania Rzecznika Praw Obywatelskich. Do dnia 11 stycznia 2002 r. skarżący pracował nad terminem 17 kwietnia 2002 r. Z uwagi na spekulacyjny charakter umowy i przewidywany 14-tygodniowy czas, jaki pozostał do wykonania prac wyszczególnionych w umowie o udzielenie zamówienia na badania, wykonano proporcjonalną ilość prac (ocenia się, że do tego czasu wykonano jedynie 10 % prac). Nagle stało się jasne, że pozostało tylko 6 tygodni na ukończenie prac, podczas gdy nadal nie otrzymano powiadomienia o istnieniu umowy prawnej, na mocy której skarżący miałby otrzymać wynagrodzenie. Skarżący był zatem zmuszony do znacznie szybszej, a tym samym mniej skutecznej i dokładnej pracy.

Po otrzymaniu podpisanej umowy w dniu 4 lutego 2002 r. skarżący zwiększył tempo pracy, a ponieważ było to przedsiębiorstwo składające się w rzeczywistości tylko z dwóch osób, pracowały one dzień i noc, aby spełnić warunki umowy.

Oczywiście skarżący domagał się zapłaty za pracę wykonaną w okresie od 26 września 2001 r. do 10 lutego 2002 r. Komisja zdawała się jednak sugerować, że skarżący pracował równomiernie przez cały ten okres. Tak nie było.

„Działania administracyjne”, które przeprowadziła Komisja, trwały 16 dni od dnia podpisania umowy do dnia jej wysłania w dniu 1 lutego 2002 r. Stanowiło to prawie połowę czasu, jaki pozostał do terminu składania wniosków, wywierając tym samym jeszcze większą presję na skarżącego.

PROJEKT ZALECENIA

Projekt zalecenia

W dniu 18 czerwca 2003 r. Rzecznik Praw Obywatelskich przedłożył Komisji następujący projekt zalecenia:

Komisja powinna rozważyć rekompensatę dla skarżącego w zakresie, w jakim poniósł on szkodę w wyniku niewłaściwego administrowania stwierdzonego przez Rzecznika Praw Obywatelskich.

Projekt zalecenia opierał się na następujących przesłankach:

1 Skarżący, małe przedsiębiorstwo ze Zjednoczonego Królestwa, zawarło umowę o udzielenie zamówienia na badania (G3ST-CT-2001-00329) mającą na celu przygotowanie wniosku w sprawie CRAFT w ramach szczegółowego programu badań i rozwoju technologicznego „Konkurencyjny i zrównoważony wzrost”. Projekt umowy został przesłany skarżącemu w dniu 3 października 2001 r., podpisany przez niego i jego spółkę partnerską i zwrócony Komisji. Projekt umowy przewidywał okres obowiązywania umowy wynoszący siedem miesięcy od dnia 26 września 2001 r. Faksem z dnia 11 stycznia 2002 r. Komisja poinformowała skarżącego, że termin ten został przesunięty na dzień 28 lutego 2002 r. W dniu 1 lutego 2002 r. Komisja przesłała skarżącemu podpisaną przez siebie umowę. Według skarżącego otrzymał on tę umowę w dniu 4 lutego 2002 r. W przypadku wniosków, które Komisja otrzymała do dnia 7 lutego 2002 r., dostępna była wstępna kontrola kwalifikowalności wniosków. Wniosek skarżącego został złożony w dniu 12 lutego 2002 r. Według skarżącego krajowy punkt kontaktowy ds. takich wniosków w Zjednoczonym Królestwie, Beta Technology Ltd, poinformował go, że termin składania wniosków dotyczących testu wstępnego upłynął dnia 13 lutego 2002 r. Komisja ostatecznie odrzuciła wniosek skarżącego jako niekwalifikowalny. W swojej skardze do Rzecznika Praw Obywatelskich skarżący twierdził, że to, co uznał za „śmiesznie krótki harmonogram”, stworzyło warunki, w których można popełnić błędy.

2 Komisja uznała, że umowa skarżącego rozpoczęła się w dniu 26 września 2001 r. i że w związku z tym zapewniono wystarczająco dużo czasu na przygotowanie dobrej propozycji, która miała zostać złożona przed dniem 28 lutego 2002 r.

3 Rzecznik zauważył, że zarzut skarżącego, zgodnie z którym Komisja nie dała mu wystarczająco dużo czasu w ramach odnośnej umowy, obejmował dwa różne aspekty, a mianowicie (1) termin 28 lutego 2002 r. na przedłożenie wniosków oraz (2) termin 7 lutego 2002 r. na przedłożenie wniosków dotyczących badania wstępnego, które mają zostać przeprowadzone przez służby Komisji.

4 W odniesieniu do ostatecznego terminu składania wniosków Rzecznik zauważył, że skarżący uznał, iż jego wniosek nie został przyjęty z powodu niewielkiego błędu, który można było łatwo wykryć. Rzecznik zauważył ponadto, że skarżący przedłożył swój wniosek Komisji w dniu 12 lutego 2002 r. Prawdą jest, że czas pozostały skarżącemu został znacznie skrócony w porównaniu z harmonogramem (siedem miesięcy) przewidzianym w umowie, niezależnie od tego, czy uważa się, że właściwą datą w tym kontekście powinna być data poinformowania skarżącego o nowym terminie (11 stycznia 2002 r.), czy też data otrzymania przez niego umowy podpisanej przez Komisję (4 lutego 2002 r.). Należy jednak wziąć pod uwagę fakt, że złożenie wniosku zajęło skarżącemu niewiele ponad tydzień po otrzymaniu podpisanej umowy. Ponadto, gdy skarżący przedłożył Komisji swój wniosek, przed upływem ostatecznego terminu, tj. 28 lutego 2002 r., pozostały jeszcze ponad dwa tygodnie. W tych okolicznościach Rzecznik uznał, że nie ustalono, iż termin 28 lutego 2002 r. uniemożliwiał skarżącemu złożenie kwalifikującego się wniosku.

5 Rzecznik zauważył, że Komisja zaproponowała kontrolę przedkwalifikowalności wniosków, które zostały złożone co najmniej trzy tygodnie przed terminem 28 lutego 2002 r. (tj. do dnia 7 lutego 2002 r. włącznie). Biorąc pod uwagę, że wydaje się, iż odnośny program był skierowany do małych i średnich przedsiębiorstw, które zazwyczaj miały jedynie ograniczone doświadczenie w realizacji takich projektów dla UE, oferowana w ten sposób możliwość miała pewne znaczenie i była przydatna dla zainteresowanych przedsiębiorstw. Rzecznik uznał, że dobrą praktyką administracyjną jest zapewnienie, przy oferowaniu takiej możliwości, aby wszystkie zainteresowane przedsiębiorstwa mogły z niej skorzystać. Oznaczało to w szczególności, że przedsiębiorstwa powinny były dysponować wystarczającym okresem czasu na przygotowanie swoich wniosków przed upływem terminu kontroli wstępnej kwalifikowalności w dniu 7 lutego 2002 r.

6 Zdaniem Komisji w tym kontekście należy wziąć pod uwagę datę 26 września 2001 r. wymienioną jako data początkowa w umowie. Rzecznik zauważył jednak, że sama Komisja w piśmie z dnia 3 października 2001 r. dołączonym do projektu umowy wyraźnie ostrzegła skarżącego, że Komisja nie przyjęła żadnego zobowiązania prawnego przed podpisaniem umowy. Nie można było zatem oczekiwać, że żaden ostrożny wykonawca wywiąże się ze swoich zobowiązań wynikających z projektu umowy przed jego podpisaniem przez Komisję. Nie wyklucza to jednak, jak przekonująco wyjaśnił skarżący, że taki wykonawca wykonał jednak proporcjonalną ilość pracy w oparciu o oczekiwanie, że Komisja ostatecznie podpisze umowę. Rzecznik uznał ponadto, że fakt, iż skarżący podpisał projekt umowy, który przewidywał datę początkową 26 września 2001 r. bez żądania zmiany, miał, wbrew temu, co twierdziła Komisja, ograniczone znaczenie w niniejszym kontekście. Kiedy skarżący podpisał projekt umowy, nie mógł wiedzieć, że zamiast przewidzianych w nim siedmiu miesięcy będzie miał ostatecznie tylko pięć miesięcy na przygotowanie wniosku. Skarżący nie mógł również racjonalnie przewidzieć, że upłyną ponad trzy miesiące, zanim Komisja ostatecznie podpisze umowę, i że otrzyma podpisaną umowę na mniej niż miesiąc przed ostatecznym terminem składania wniosków. Nawiasem mówiąc, powołanie się przez Komisję na warunki umowy należy przeciwstawić twierdzeniu Komisji, zgodnie z którym termin składania wniosków upłynął w dniu 28 lutego 2002 r., podczas gdy umowa wyraźnie przewidywała okres siedmiu miesięcy rozpoczynający się w dniu 26 września 2001 r. Nie wydaje się, aby Komisja uznała za konieczne zmodyfikowanie umowy w tym zakresie.

7 Rzecznik nie mógł wykluczyć, że skarżący dysponowałby wystarczającym okresem czasu na przygotowanie wniosku i przedłożenie go Komisji do kontroli wstępnej kwalifikowalności, gdyby Komisja niezwłocznie poinformowała skarżącego po ostatecznym podpisaniu umowy w dniu 16 stycznia 2002 r. Biorąc pod uwagę, że Komisja krótko wcześniej indywidualnie poinformowała każde z zainteresowanych przedsiębiorstw o nowym terminie, nic nie wskazywało na to, że Komisja nie mogła poinformować skarżącego o podpisaniu umowy w dniu 16 stycznia 2002 r. lub wkrótce po tej dacie. Skarżący słusznie zauważył, że Komisja potrzebowała 16 dni od daty podpisania umowy, zanim wysłała ją skarżącemu, co stanowiło prawie połowę czasu, jaki był dostępny do terminu składania wniosków w dniu 28 lutego 2002 r. W tym kontekście ważniejsze było to, że zgodnie ze sprawozdaniem skarżącego (którego Komisja nie zakwestionowała) otrzymał on podpisaną umowę w dniu 4 lutego 2002 r., a zatem miał tylko 3 lub 4 dni na przygotowanie lub sfinalizowanie wniosku i przedłożenie go do kontroli wstępnej kwalifikacji zaproponowanej przez Komisję. Rzecznik uznał, że tak krótki okres był wyraźnie niewystarczający.

8 Rzecznik doszedł zatem do wniosku, że Komisja dopuściła się niewłaściwego administrowania, nie przyznając skarżącemu rozsądnego terminu na przedstawienie wniosku dotyczącego kontroli przedkwalifikowalności, którą zaproponowała przeprowadzić.

9 W świetle tego ustalenia Rzecznik uznał, że Komisja powinna rozważyć rekompensatę dla skarżącego w zakresie, w jakim poniósł on szkodę w wyniku niewłaściwego administrowania stwierdzonego przez Rzecznika.

Szczegółowa opinia Komisji

W swojej szczegółowej opinii Komisja udzieliła odpowiedzi na argumenty podniesione przez skarżącego.

Komisja przyznała jednak, że wyjątkowe okoliczności spowodowane różnymi zjawiskami utrudniły skarżącemu prawidłowe wykonanie zamówienia. Podkreśliła, że zależy jej na tym, by nie zniekształcać opinii obywateli na temat instytucji europejskich i nie szkodzić przedmiotowym MŚP. Komisja uznała również, że w świetle faktów przedstawionych przez Rzecznika Praw Obywatelskich i niekoniecznie zgadzając się z jego wnioskami, wyjątkowy charakter sprawy uzasadnia przyznanie odszkodowania, na zasadzie czysto gratia, za część poniesionych wydatków.

Według Komisji skontaktowano się ze skarżącym, a umowa jest w trakcie zawierania.

Uwagi skarżącego

W e-mailu wysłanym w połowie stycznia 2004 r. skarżący poinformował Rzecznika, że osiągnięto porozumienie w sprawie odszkodowania w wysokości 21 000 EUR. Zdaniem skarżącego kolegium komisarzy nadal musi podjąć decyzję, ale ma nadzieję, że jest to formalność, która zostanie szybko rozpatrzona.

Skarżący podziękował Rzecznikowi Praw Obywatelskich za pomoc i troskę.

DECYZJA

1 Niezapewnienie wystarczającego czasu na przygotowanie wniosku dotyczącego CRAFT

1.1 Skarżący, małe przedsiębiorstwo ze Zjednoczonego Królestwa, zawarło umowę o udzielenie zamówienia na badania (G3ST-CT-2001-00329) mającą na celu przygotowanie wniosku w sprawie CRAFT w ramach szczegółowego programu badań i rozwoju technologicznego „Konkurencyjny i zrównoważony wzrost”. Projekt umowy został przesłany skarżącemu w dniu 3 października 2001 r., podpisany przez niego i jego spółkę partnerską i zwrócony Komisji. Projekt umowy przewidywał okres obowiązywania umowy wynoszący siedem miesięcy od dnia 26 września 2001 r. Faksem z dnia 11 stycznia 2002 r. Komisja poinformowała skarżącego, że termin ten został przesunięty na dzień 28 lutego 2002 r. W dniu 1 lutego 2002 r. Komisja przesłała skarżącemu podpisaną przez siebie umowę. Według skarżącego otrzymał on tę umowę w dniu 4 lutego 2002 r. W przypadku wniosków, które Komisja otrzymała do dnia 7 lutego 2002 r., dostępna była wstępna kontrola kwalifikowalności wniosków. Wniosek skarżącego został złożony w dniu 12 lutego 2002 r. Według skarżącego Beta Technology Ltd, krajowy punkt kontaktowy ds. takich wniosków w Zjednoczonym Królestwie, poinformował go, że termin składania wniosków dotyczących testu wstępnego upłynął w dniu 13 lutego 2002 r. Komisja ostatecznie odrzuciła wniosek skarżącego jako niekwalifikowalny. W swojej skardze do Rzecznika Praw Obywatelskich skarżący twierdził, że to, co uznał za „śmiesznie krótki harmonogram”, stworzyło warunki, w których można popełnić błędy.

1.2 W swojej opinii Komisja uznała, że umowa skarżącego rozpoczęła się w dniu 26 września 2001 r. i że w ten sposób zapewniono wystarczająco dużo czasu na przygotowanie dobrej propozycji, która miała zostać złożona przed dniem 28 lutego 2002 r.

1.3 W dniu 18 czerwca 2003 r., po przeprowadzeniu dalszych dochodzeń, Rzecznik Praw Obywatelskich przedłożył Komisji projekt zalecenia, wzywając ją do rozważenia rekompensaty dla skarżącego w zakresie, w jakim poniósł on szkodę w wyniku niewłaściwego administrowania, które jego zdaniem miało miejsce.

1.4 W swojej szczegółowej opinii dotyczącej tego projektu zalecenia Komisja przyznała, że wyjątkowe okoliczności utrudniły skarżącemu prawidłowe wykonanie zamówienia. Komisja uznała, że w świetle faktów przedstawionych przez Rzecznika Praw Obywatelskich i niekoniecznie zgadzając się z jego wnioskami, wyjątkowy charakter sprawy uzasadnia przyznanie odszkodowania, na zasadzie czysto gratia, w odniesieniu do części kosztów.

1.5 W swoich uwagach skarżący poinformował Rzecznika, że osiągnięto porozumienie w sprawie rekompensaty w wysokości 21 000 EUR.

2 Wnioski

Z uwag Komisji wynika, że Komisja przyjęła projekt zalecenia Rzecznika Praw Obywatelskich i podjęła kroki w celu jego wdrożenia. Rzecznik stwierdza na podstawie uwag skarżącego, że czyniąc to, Komisja usatysfakcjonowała skarżącego. W związku z tym Rzecznik Praw Obywatelskich zamyka sprawę.

Przewodnicząca Komisji zostanie również poinformowana o tej decyzji.

Z poważaniem,

 

P. Nikiforos DIAMANDOUROS

---

(1) Termin przedłożenia wniosku CRAFT został następnie skrócony do dnia 28 lutego 2002 r. (zob. opinia Komisji).

(2) Patrz poniżej.