Szanowna Pani,

W dniu 15 listopada 2001 r. złożył Pan skargę do Europejskiego Rzecznika Praw Obywatelskich przeciwko Parlamentowi Europejskiemu dotyczącą Pańskiego udziału w konkursie otwartym EUR/B/142/98.

W dniu 5 grudnia 2001 r. przekazałem skargę przewodniczącemu Parlamentu Europejskiego. Parlament przesłał swoją opinię w dniu 12 kwietnia 2002 r. Przekazałem go Panu wraz z zaproszeniem do przedstawienia uwag, które przesłał Pan w dniu 31 maja 2002 r.

W dniu 26 listopada 2002 r. skierowałem pismo do przewodniczącego Parlamentu Europejskiego z prośbą o przekazanie niektórych dokumentów dotyczących Pana udziału w konkursie EUR/B/142/98. Parlament przesłał te dokumenty w dniu 23 stycznia 2003 r.

Piszę teraz, aby poinformować Cię o wynikach zapytań, które zostały złożone.

WNIOSEK

W dniu 28 października 1998 r. Parlament Europejski, Komisja, Komitet Ekonomiczno-Społeczny i Komitet Regionów opublikowały ogłoszenie o konkursie otwartym EUR/B/142/98 na zatrudnienie asystentów administracyjnych w grupie zaszeregowania B5/B4 w sektorze zarządzania personelem i nieruchomościami (Dz.U. C 330 A, s. 22). Skarżący, urzędnik Komisji w grupie zaszeregowania C, został dopuszczony do tego konkursu i zdał egzaminy pisemne. Skarżący przystąpił do egzaminów ustnych w lutym 2001 r. i zdał egzamin. Pismem z dnia 12 czerwca 2001 r. Wydział ds. Konkurencji Parlamentu Europejskiego poinformował jednak skarżącą, że komisja konkursowa, po sprawdzeniu wyników, postanowiła nie umieszczać jej na liście rezerwowej. Decyzja opierała się na fakcie, że chociaż skarżąca pomyślnie zdała egzamin pisemny i ustny i uzyskała ogółem co najmniej 60% punktów, nie znalazła się wśród 95 najlepszych kandydatów.

Pismem z dnia 21 czerwca 2001 r. skarżąca zwróciła się do przewodniczącego komisji konkursowej o poinformowanie jej o wyniku w każdym teście. Pismem z dnia 17 lipca 2001 r. kierownik departamentu ds. konkurencji poinformował skarżącego o tych znakach. Pismem z dnia 20 lipca 2001 r. skarżąca zwróciła się do przewodniczącego komisji konkursowej o dokonanie przeglądu testu 1.e), zrozumienie tekstu napisanego w drugim języku wybranym przez kandydata (holenderskim) oraz poinformowanie jej o ocenie 95. kandydata z krótkiej listy. Skarżąca wskazuje, że przez cały okres swojej kariery zawodowej chodziła do szkoły w języku niderlandzkim i praktykowała język niderlandzki. Pismem z dnia 31 lipca 2001 r. departament personalny Parlamentu Europejskiego poinformował skarżącą, że jej wniosek o ponowne rozpatrzenie został odrzucony na tej podstawie, że jedynie kandydaci, którzy nie zdali egzaminu, mogą zostać poddani ponownemu rozpatrzeniu. Została również poinformowana, że 95. kandydatka z krótkiej listy uzyskała 158,11 punktów na 220.

Skarżąca, która uzyskała 152,93 punktów na 220, złożyła następnie skargę do Rzecznika Praw Obywatelskich w dniu 30 sierpnia 2001 r. i zwróciła się do niego o pomoc w uzyskaniu przeglądu testu 1.e), w którym uzyskała 12 punktów na 20, biorąc pod uwagę, że różnica między nią a ostatnią laureatką krótkiej listy wynosiła zaledwie 5,18 punktów. Skarga (1287/2001/SM) została odrzucona na podstawie art. 195 Traktatu WE, ponieważ skarżący nie przedstawił wystarczających dowodów potwierdzających. W dniu 15 listopada 2001 r. skarżący złożył nową skargę, w następstwie której Rzecznik Praw Obywatelskich postanowił wszcząć dochodzenie.

W niniejszej skardze skarżący zarzucił 1), że oświadczenie Parlamentu zawarte w piśmie z dnia 31 lipca 2001 r. skierowanym do skarżącego, zgodnie z którym może on rozważyć ponowne rozpatrzenie egzaminów pisemnych, w przypadku gdy kandydat nie uzyskał minimalnej liczby punktów, ale nie zrobi tego, jeżeli kandydat uzyskał ocenę wyższą niż minimalna, narusza zasadę równego traktowania, 2) że komisja konkursowa musiała popełnić błędy w korekcie podczas oceny egzaminu 1.e), ponieważ jego znajomość języka niderlandzkiego - który jest drugim językiem wybranym w danym konkursie - jest doskonała, w związku z czym powinna była uzyskać ocenę wyższą niż 12/20 w teście 1.e). Skarżąca twierdziła zatem, że Parlament powinien dokonać przeglądu jej testu.

WNIOSEK

W odniesieniu do pierwszego zarzutu Parlament stwierdził, że wszystkie testy pisemne są korygowane przez dwóch niezależnych korektorów. W przypadku rozbieżności między korektorami komisja konkursowa przedkłada testy trzeciemu lub czwartemu korektorowi. Kandydaci, którzy zawiodą i mogą powołać się na akt naruszający ich interesy, są niezwłocznie informowani o niepowodzeniu oraz o uzyskanych ocenach.

Dokonywany przez organ powołujący przegląd wniosków o ponowne rozpatrzenie złożonych przez niewybranych kandydatów ogranicza się do kontroli ocen komisji konkursowej i sprawdzenia, czy nie doszło do oczywistego naruszenia przepisów mających zastosowanie do prac komisji konkursowych. Nie przeprowadza się szczegółowego ponownego badania z nową oceną, ponieważ byłoby to sprzeczne z zasadą równego traktowania kandydatów.

Ze względu na poufność postępowania oraz w celu zagwarantowania anonimowości w korekcie egzaminów kandydaci mogą uzyskać dostęp do ocen z każdego egzaminu tylko wtedy, gdy nie przeszli tych egzaminów. Kandydaci, którzy zdali wszystkie testy pisemne, ale nie zostali wpisani na listę rezerwową, mogą uzyskać, na wniosek, dostęp do punktów na każdym teście dopiero po przyjęciu listy rezerwowej. Informacje te zostały przekazane skarżącemu pismem z dnia 17 lipca 2001 r.

Parlament podnosi, że jego podejście jest zgodne z utrwalonym orzecznictwem, zgodnie z którym przekazanie informacji dotyczących oceny - personelu lub charakteru porównawczego - kandydatów, które wykraczają poza przekazanie ocen uzyskanych w poszczególnych testach, naruszałoby zasadę niezależności komisji konkursowych i obiektywizmu ich postępowania (1).

Przed przyjęciem listy rezerwowej organ powołujący z urzędu sprawdza, czy komisja konkursowa przestrzegała przepisów dotyczących jej postępowania, biorąc pod uwagę uzasadnione sprawozdanie komisji konkursowej. W związku z tym organ powołujący sprawuje kontrolę w tych samych granicach, co kontrola sprawowana na wniosek niewybranego kandydata. Nie doszło do naruszenia zasady równego traktowania.

W odniesieniu do drugiego zarzutu organ powołujący sprawdził, zgodnie z zasadami opisanymi powyżej, czy komisja konkursowa prawidłowo zastosowała zasady dotyczące jej postępowania oraz czy istniała zgodność między przyznanymi ocenami a sprawozdaniem końcowym przedłożonym przez komisję konkursową. W wyniku tej weryfikacji organ powołujący nie wykrył istotnej rozbieżności między ocenami przyznanymi przez korektorów a decyzją zawartą w sprawozdaniu końcowym komisji konkursowej.

Jeżeli chodzi o ewentualne błędy komisji konkursowej, organ powołujący nie może zweryfikować oceny komisji konkursowej jako takiej. Organ powołujący musi ograniczyć się do sprawdzenia, czy komisja konkursowa przestrzega obowiązujących zasad i ustalonych kryteriów.

Organ powołujący mógł sprawdzić, czy dwóch korektorów niezależnie skorygowało test 1.e), czy istniała zgodność między ich ocenami oraz czy komisja konkursowa potwierdziła te oceny przy podejmowaniu decyzji w sprawie oceny skarżącego. Nie jest zatem możliwe, bez kwestionowania zasady niezależności komisji konkursowych, dalsze kontrolowanie oceny komisji konkursowej. Takie postępowanie w odniesieniu do jednego kandydata naruszałoby ponadto zasadę równego traktowania kandydatów.

Skarżąca podtrzymała skargę i przedstawiła następujące uwagi.

W odniesieniu do drugiego zarzutu skarżąca twierdzi, że podczas badania jej szorstkiego projektu z egzaminu w teście 1e) należało jej przyznać lepszy wynik niż 12/20. Skarżąca zwraca również uwagę, że na egzaminie ustnym w konkursie uzyskała wynik 19/20 i ku swemu zaskoczeniu zauważa, że istnieje znaczna różnica między egzaminem ustnym a pisemnym w jej drugim języku.

Jeżeli chodzi o jej wniosek o ponowne zbadanie testu, skarżąca wskazuje, że część testu 1 e) dotycząca wielokrotnego wyboru nie jest rzekomo korygowana ręcznie i że powinna ona mieć prawo do ponownej oceny testu. Skarżąca twierdzi również, że nie zgadza się z Parlamentem, iż taka kontrola naruszyłaby zasadę niezależności prac komisji konkursowej i że komisja konkursowa naruszyłaby zasadę równego traktowania.

Skarżąca wskazała wreszcie, że uczestniczyła w konkursie Komisji COM/B/2/01 i że znalazła się na liście 300 laureatów pierwszej selekcji. Potwierdza to jej ideę, że coś poszło nie tak w drugim teście językowym konkursu EUR/B/142/98.

Po dokonaniu oceny opinii Parlamentu i uwag skarżącego Rzecznik uznał, że konieczne są dalsze dochodzenia. W związku z tym w dniu 26 listopada 2002 r. zwrócił się on do Parlamentu z wnioskiem o przekazanie następujących dokumentów:

(1) tekst i pytania testu 1. e) konkursu EUR/B/142/98.

(2) poprawiony dokument egzaminacyjny skarżącego w zakresie, w jakim dotyczy to powyższego testu.

(3) kryteria korekcji i siatkę poprawnych odpowiedzi dla wyżej wymienionego badania.

(4) arkusz oceny komisji konkursowej dla dokumentu egzaminacyjnego skarżącego.

Parlament udzielił odpowiedzi w dniu 23 stycznia 2003 r. i udostępnił Rzecznikowi żądane dokumenty.

Stwierdził on, że zasady dotyczące dostępu kandydatów do ich scenariuszy po dokonaniu oceny, przyjęte w dniu 4 października 2001 r., mają zastosowanie wyłącznie do konkursów, których komisje konkursowe zostały utworzone po dniu 1 stycznia 2001 r. Dopiero po przyjęciu tych zasad komisje konkursowe powołane po dniu 1 stycznia 2001 r. otrzymały instrukcje dotyczące obowiązku sporządzenia dla każdego egzaminu i dla każdego kandydata arkusza oceny odzwierciedlającego ocenę całego egzaminu przez komisję konkursową. To właśnie te arkusze oceny, sporządzone przez komisję konkursową i podpisane przez jej przewodniczącego, są następnie przesyłane wszystkim kandydatom wnioskującym o dostęp do ich oznaczonych skryptów.

Jak już Parlament Europejski poinformował Rzecznika w piśmie z dnia 17 kwietnia 2001 r. dotyczącym skarg 457/99/IP, 610/99/IP, 1000/99/IP i 25/2000/IP, akta kandydatów biorących udział w konkursach przeprowadzonych przed wdrożeniem niniejszych przepisów zawierają jedynie streszczenie opinii komisji konkursowej, tj. ogólną ocenę, wraz z oryginalnymi testami złożonymi przez kandydatów.

DECYZJA

1.1 Skarżący twierdził, że oświadczenie Parlamentu zawarte w piśmie z dnia 31 lipca 2001 r. skierowanym do skarżącego, zgodnie z którym może on rozważyć ponowne rozpatrzenie egzaminów pisemnych, w przypadku gdy kandydat nie uzyskał minimalnej liczby punktów, ale nie zrobi tego, jeżeli kandydat uzyskał ocenę wyższą niż minimalna, narusza zasadę równego traktowania.

1.2 Parlament stwierdził, że przed przyjęciem listy rezerwowej organ powołujący z urzędu sprawdza, czy komisja konkursowa przestrzegała przepisów dotyczących jej prac, biorąc pod uwagę uzasadnione sprawozdanie komisji konkursowej. W związku z tym organ powołujący sprawuje kontrolę w tych samych granicach, co kontrola sprawowana na wniosek niewybranego kandydata. Nie doszło do naruszenia zasady równego traktowania.

1.3 Rzecznik zauważa, że zasada równego traktowania ustanowiona w art. 5 ust. 3 regulaminu pracowniczego jest zasadą ogólną stanowiącą część prawa mającego zastosowanie do wspólnotowej służby publicznej. Dyskryminacja sprzeczna z tą zasadą ma miejsce, gdy identyczne lub porównywalne sytuacje są traktowane w nierówny sposób, a dyskryminacja nie jest obiektywnie uzasadniona.

1.4 Rzecznik zauważa, że Parlament Europejski wyjaśnił, iż w takim samym stopniu sprawdza oceny kandydatów, którzy nie zdali egzaminu pisemnego, jak i tych, którzy zdali egzamin pisemny, oraz że jedyna różnica dotyczy czasu, w którym odbywa się kontrola. W tych okolicznościach Rzecznik uważa, że pismo Parlamentu Europejskiego do skarżącego z dnia 31 lipca 2001 r. wprowadzało w błąd. Dochodzenie Rzecznika nie wykazało jednak, że Parlament Europejski naruszył zasadę równego traktowania. Rzecznik nie stwierdza zatem niewłaściwego administrowania przez Parlament Europejski w odniesieniu do zarzutu przedstawionego przez skarżącego.

2.1 Skarżąca twierdziła, że komisja konkursowa musiała popełnić błędy w korekcie podczas oceny testu 1.e), ponieważ jej znajomość języka niderlandzkiego - drugiego języka wybranego w danym konkursie - jest doskonała, w związku z czym powinna była uzyskać wyższą ocenę niż 12/20 w teście 1.e). Skarżąca twierdziła zatem, że Parlament powinien dokonać przeglądu jej testu.

2.2 Parlament stwierdził, że po weryfikacji organ powołujący nie wykrył znaczącej różnicy między ocenami przyznanymi przez korektorów a decyzją zawartą w sprawozdaniu końcowym komisji konkursowej. Organ powołujący nie może zweryfikować oceny komisji konkursowej jako takiej. Organ powołujący musi ograniczyć się do sprawdzenia, czy komisja konkursowa przestrzega obowiązujących zasad i ustalonych kryteriów.

2.3 Rzecznik zauważa, że test pisemny 1.e) miał na celu ocenę zrozumienia tekstu napisanego w drugim języku oraz umiejętności pisania w tym języku. Test, który łącznie został oceniony na 20 punktów, został podzielony na dwie części, a mianowicie pierwszą część składającą się z 8 pytań wielokrotnego wyboru (maksymalnie 8 punktów) i drugą część - pytanie 9 - polegającą na napisaniu krótkiej odpowiedzi o maksymalnej długości 100/150 słów na pytanie dotyczące bezpieczeństwa żywności (maksymalnie 12 punktów). Skarżący uzyskał 8/8 w pierwszej części i 12/20 w całym teście 1.e).

2.4 Rzecznik zauważa, że jeśli chodzi o część testu polegającą na udzieleniu odpowiedzi na piśmie, wydaje się, że nie ma dostępnej oceny komisji konkursowej innej niż ogólna ocena 12/20 za cały test. Oznacza to, że ocena skarżącego powinna być zaskakująco niska w odniesieniu do odpowiedzi na pytanie 9. Przyczyna tego wydaje się trudna do ustalenia, ponieważ komisja konkursowa nie wydała żadnej pisemnej oceny dotyczącej oceny odpowiedzi skarżącego. Rzecznik uważa, że brak takiej oceny w niniejszej sprawie jest niefortunny i godny ubolewania, ponieważ niewątpliwie wpływa na zaufanie do metody oceny stosowanej przez komisję konkursową. Ponadto uniemożliwia to pełne ustosunkowanie się do twierdzenia skarżącego.

2.5 Ponieważ zgodnie z nowymi przepisami Parlamentu komisje konkursowe muszą teraz sporządzić kartę oceny odzwierciedlającą ich ocenę, wydaje się, że podobnych problemów należy unikać w przyszłości. Ponieważ konkurs został zamknięty, a komisja konkursowa zakończyła prace i została rozwiązana, dalsze dochodzenia w sprawie wniosku skarżącego nie wydają się przydatne.

Na podstawie dochodzenia Rzecznika Praw Obywatelskich w sprawie tej skargi wydaje się, że Parlament nie dopuścił się niewłaściwego administrowania. W związku z tym Rzecznik Praw Obywatelskich zamyka sprawę.

Przewodnicząca Parlamentu Europejskiego zostanie również poinformowana o tej decyzji.

Z poważaniem,

Jacob SÖDERMAN

(1) sprawa C-245/95 P Parlament przeciwko Innamorati, Rec. 1996, s. I-3423, pkt 23–31; T-157/96, Affatato przeciwko Komisji, Rec. 1998, s. II-97, pkt 33–35.