Kontekst skargi

1. Skarga złożona przez rosyjskiego eksportera [1] mocznika i azotanu amonu dotyczyła odmowy przekazania eksporterowi przez Komisję kopii pierwotnej wersji skargi złożonej do Komisji, w której stwierdzono istnienie „dumpingu”[2] w odniesieniu do mocznika i azotanu amonu w UE.

2. Zgodnie z podstawowym rozporządzeniem antydumpingowym UE [3] Komisja może wszcząć dochodzenie antydumpingowe na podstawie skargi lub z urzędu. Aby wszcząć dochodzenie, Komisja musi dysponować „wystarczającymi dowodami” na istnienie dumpingu oraz dowodami na to, że dumping ten powoduje szkodę dla znacznej liczby producentów w UE (tj. dla „przemysłu” Unii [4]).

3. W dochodzeniach wszczętych na podstawie skargi Komisja ma 45 dni po otrzymaniu skargi na dokonanie oceny, czy istnieją „wystarczające dowody” do wszczęcia dochodzenia. Jeżeli po upływie tego 45-dniowego terminu Komisja uzna, że istnieją „wystarczające dowody”, publikuje „zawiadomienie o wszczęciu” dochodzenia w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej. Jeżeli Komisja nie znajdzie „wystarczających dowodów” w terminie 45 dni, skargę należy oddalić.

4. W momencie wszczęcia dochodzenia Komisja udostępnia zainteresowanym stronom, w tym przemysłowi Unii i przedsiębiorstwom wywożącym do UE produkty, których dotyczy zarzut dumpingu, kopię skonsolidowanej jawnej wersji skargi antydumpingowej.

5. W sierpniu 2018 r. Komisja wszczęła dochodzenie antydumpingowe dotyczące przywozu mieszanin mocznika i azotanu amonu pochodzących z Rosji, Trynidadu i Tobago oraz Stanów Zjednoczonych Ameryki [5]. Zgodnie z „zawiadomieniem o wszczęciu postępowania”^[6] Komisja otrzymała skargę od przemysłu Unii w dniu 29 czerwca 2018 r.  W momencie wszczęcia dochodzenia, 45 dni później, Komisja uznała, że istnieją „wystarczające dowody” uzasadniające wszczęcie dochodzenia. Publikując zawiadomienie o wszczęciu postępowania, Komisja przekazała wszystkim zainteresowanym stronom kopię skonsolidowanej jawnej wersji skargi antydumpingowej ^[7].

6. W dniu 28 sierpnia 2018 r. skarżący, rosyjski eksporter mocznika i azotanu amonu, zwrócił się do Komisji o dostarczenie mu kopii pierwotnej wersji skargi antydumpingowej przedłożonej Komisji wraz ze wszystkimi załącznikami do tej skargi. W tym samym dniu skarżący zwrócił się również do rzecznika praw stron Komisji ds. handlu [8] o udzielenie mu dostępu do akt antydumpingowych. Rzecznik praw stron doradził skarżącemu, aby przed zwróceniem się do niego skontaktował się z zespołem Dyrekcji Generalnej Komisji ds. Handlu odpowiedzialnym za dochodzenie.

7. Następnie w styczniu 2019 r. skarżący ponownie skontaktował się z urzędnikiem przeprowadzającym spotkanie wyjaśniające, aby zwrócić się o dostęp do pierwotnej wersji skargi antydumpingowej. Wskazała ona, że Komisja wyjaśniła jej ustnie, iż skonsolidowana wersja skargi antydumpingowej nieopatrzona klauzulą poufności zawierała wszystkie dowody nieopatrzone klauzulą poufności przedstawione w pierwotnej wersji skargi.

8. Skarżący wskazał urzędnikowi przeprowadzającemu spotkanie wyjaśniające, że Rzecznik Praw Obywatelskich w swojej decyzji zamykającej sprawę 577/2014/MDC [9] stwierdził, że należy również udzielić dostępu do pierwotnej wersji skargi. Sprawa 577/2014/MDC dotyczyła dostępu do pierwotnej wersji wniosku o dokonanie przeglądu wygaśnięcia ostatecznego środka antydumpingowego.

9. Rzecznik praw stron odpowiedział skarżącemu, że jego zdaniem nieujawnienie pierwotnej wersji skargi nie ma wpływu na jego prawo do obrony. Rzecznik praw stron uznał, że ustalenie Rzecznika Praw Obywatelskich w sprawie 577/2014/MDC nie ma zastosowania w niniejszej sprawie. Sprawa 577/2014/MDC dotyczyła przeglądu wygaśnięcia, który jego zdaniem jest inną procedurą o innych skutkach, wymogach i terminach niż wszczęcie nowego dochodzenia antydumpingowego.

10. Niezadowolony z odpowiedzi skarżący zwrócił się do Rzecznika w dniu 4 lutego 2019 r.

W przedmiocie dochodzenia

11. Rzecznik wszczął dochodzenie w sprawie skargi, w której Komisja odmówiła przekazania skarżącemu kopii pierwotnej wersji skargi antydumpingowej:

1) odbiega od decyzji Rzecznika Praw Obywatelskich w sprawie 577/2014/MDC; oraz

2) narusza prawo skarżącego do obrony, ponieważ nie jest on w stanie ocenić, czy pierwotna wersja skargi antydumpingowej zawierała „wystarczające dowody” do wszczęcia dochodzenia.

12. W trakcie dochodzenia zespół dochodzeniowy Rzecznika zbadał akta Komisji w tej sprawie. Rzecznik otrzymał również pisemną odpowiedź Komisji na skargę, a następnie uwagi skarżącego w odpowiedzi na odpowiedź Komisji.

Argumenty przedstawione Rzecznikowi Praw Obywatelskich

Skarżący

13. Skarżący uważa wyjaśnienia rzecznika praw stron za niewystarczające i nieadekwatne w świetle decyzji Rzecznika Praw Obywatelskich w sprawie 577/2014/MDC. Skarżący w tej sprawie zwrócił się, na podstawie art. 6 ust. 7 podstawowego rozporządzenia antydumpingowego, o dostęp do pierwotnej wersji wniosku o dokonanie przeglądu wygaśnięcia obowiązującego środka antydumpingowego. Art. 6 ust. 7 stanowi, że zainteresowane strony mogą zapoznać się ze wszystkimi niepoufnymi informacjami udostępnionymi przez którąkolwiek ze stron w dochodzeniu, które są wykorzystywane w dochodzeniu i są istotne dla przedstawienia ich spraw.

14. Skarżący twierdzi, że w sprawie 577/2014/MDC Rzecznik Praw Obywatelskich uznał, że Komisja powinna była udzielić dostępu do pierwotnej wersji wniosku o przedłużenie stosowania ceł antydumpingowych w celu skorzystania z prawa do obrony.

15. Skarżący jest zdania, że wszczęcie dochodzeń antydumpingowych powinno być traktowane w taki sam sposób jak przeglądy wygaśnięcia. Zauważyła, że art. 6 ust. 7 podstawowego rozporządzenia antydumpingowego ma zastosowanie do obu rodzajów dochodzeń. W obu sytuacjach pierwotna wersja wniosku lub skargi stanowi część informacji „wykorzystanych” przez Komisję w dochodzeniu. Odmowa ujawnienia przez Komisję pierwotnej wersji skargi w tej sprawie jest zatem niezgodna z decyzją Rzecznika Praw Obywatelskich w sprawie 577/2014/MDC.

16. Skarżący utrzymuje ponadto, że do Komisji nie należy ocena, czy dana informacja jest istotna dla wykonywania prawa zainteresowanych stron do obrony. Skarżący uważa, że pierwotna wersja skargi jest istotna dla obrony jego sprawy, ponieważ pozwala mu ustalić, w jakim stopniu pierwotna wersja skargi, złożona w dniu 29 czerwca 2018 r., zawierała „wystarczające dowody” do wszczęcia dochodzenia antydumpingowego. Gdyby okazało się, że pierwotna wersja skargi nie zawiera „wystarczających dowodów”, spowodowałoby to wadliwość całego postępowania antydumpingowego.

przez Komisję

17. Komisja twierdzi, że sytuację w sprawie 577/2014/MDC należy odróżnić od sytuacji w niniejszej sprawie. Postępowanie antydumpingowe, o którym mowa w sprawie 577/2014/MDC, dotyczyło przeglądu wygaśnięcia, który opiera się na innej procedurze niż wszczęcie nowego postępowania antydumpingowego.

18. Po pierwsze, podczas dochodzenia w ramach przeglądu wygaśnięcia obowiązujące cła antydumpingowe pozostają w mocy w oczekiwaniu na wynik przeglądu wygaśnięcia. Natomiast wszczęcie dochodzenia antydumpingowego nie ma istotnych skutków, ponieważ wszelkie cła zostaną nałożone dopiero po zakończeniu tego dochodzenia. Po drugie, istnieje ustawowy termin na złożenie wniosku o dokonanie przeglądu wygaśnięcia, a mianowicie trzy miesiące przed końcem pięcioletniego okresu obowiązywania ceł antydumpingowych. Wobec braku [ważnie złożonego i uzasadnionego] wniosku w tym trzymiesięcznym terminie przemysł Unii nie jest już uprawniony do złożenia wniosku o wszczęcie przeglądu wygaśnięcia. Natomiast to, co ma znaczenie dla zainteresowanych stron w ramach postępowania w sprawie wszczęcia dochodzenia antydumpingowego, to możliwość sprawdzenia, czy istniały „wystarczające dowody”, aby Komisja mogła podjąć decyzję o wszczęciu tego postępowania w chwili, gdy decyzja o wszczęciu została podjęta przez Komisję.

19. Zgodnie z powyższymi zasadami skarżący otrzymał w tym przypadku dostęp do skonsolidowanej jawnej wersji skargi (zawierającej „wystarczające dowody” uzasadniające wszczęcie dochodzenia) w dniu opublikowania wszczęcia dochodzenia w Dzienniku Urzędowym. Decyzję Komisji o wszczęciu dochodzenia podjęto na podstawie informacji zawartych w niniejszej wersji skonsolidowanej. Z kolei wersja skonsolidowana zawierała wszystkie informacje dostarczone przez przemysł Unii w pierwotnej wersji skargi, które zostały dodatkowo uzasadnione w ciągu 45 dni od otrzymania tej skargi.

20. Komisja wyjaśniła, że zasadniczo przed wszczęciem dochodzenia ocenia zarzuty i dowody przedstawione przez przemysł Unii, który złożył skargę. W razie potrzeby Komisja zwróci się również do tych skarżących o dodatkowe informacje. Po osiągnięciu niezbędnego poziomu dowodów (gdy pojawią się „wystarczające dowody uzasadniające wszczęcie dochodzenia”, zgodnie z art. 5 ust. 3 podstawowego rozporządzenia antydumpingowego), Komisja rozpocznie dochodzenie. Komisja uważa zatem, że nie chodzi o to, czy pierwotna wersja skargi była wystarczająca do wszczęcia dochodzenia, lecz o to, czy na podstawie dostępnych jej dowodów, w tym wszelkich zmian w procesie gromadzenia informacji i oceny, który ma miejsce w ciągu tych 45 dni, Komisja dysponowała „wystarczającymi dowodami” do wszczęcia dochodzenia.

21. Komisja przyznaje, że dostęp do pierwotnej wersji skargi umożliwiłby stronom zidentyfikowanie wszelkich różnic między pierwotną a ostateczną wersją skonsolidowaną. Zidentyfikowanie takich różnic byłoby jednak pozbawione znaczenia dla wykonywania prawa do obrony, ponieważ decyzja o wszczęciu postępowania jest podejmowana wyłącznie na podstawie informacji zawartych w ostatecznej wersji skonsolidowanej. Wersja ta została udostępniona skarżącemu.

Ocena Rzecznika Praw Obywatelskich

22. Rzecznik zauważa przede wszystkim, że skonsolidowana wersja skargi, która została udostępniona skarżącemu, nie była streszczeniem skargi. Jest to raczej wersja zawierająca wszystkie informacje zawarte w pierwotnej wersji skargi, dodatkowo uzasadnione lub wyjaśnione w okresie 45 dni przed wszczęciem dochodzenia.

23. Wyjaśnia to, dlaczego skonsolidowana wersja skargi jest szersza niż pierwotna wersja skargi.

24. Skarżący twierdzi, że dostęp do pierwotnej wersji skargi antydumpingowej przedłożonej Komisji w dniu 29 czerwca 2018 r. ma znaczenie dla wykonywania jego prawa do obrony. Wynika to z faktu, że istnieje prawny wymóg, aby pierwotna wersja skargi zawierała „wystarczające dowody” umożliwiające Komisji wszczęcie dochodzenia. Twierdzi, że „[j]eżeli skarga początkowo nie zawierała »wystarczających dowodów«, byłoby to wadliwe ab initio w całym postępowaniu”. Skarżący pragnie zatem porównać pierwotną wersję skargi z wersją skonsolidowaną, aby sprawdzić, czy pierwotna wersja zawierała „wystarczające dowody” na istnienie dumpingu i szkody. Skarżący twierdzi ponadto, że nieujawnienie przez Komisję pierwotnej wersji skargi antydumpingowej jest niezgodne z decyzją Rzecznika Praw Obywatelskich w sprawie 577/2014/MDC.

25. Rzecznik zauważa przede wszystkim, że podstawowe fakty w tej sprawie nie są kwestionowane. Ani Komisja, ani skarżący nie kwestionują faktu, że Komisja zgromadziła dodatkowe informacje w okresie 45 dni między złożeniem pierwotnej wersji skargi a wszczęciem dochodzenia antydumpingowego. Te dodatkowe informacje są zawarte w wersji skonsolidowanej (wraz z informacjami zawartymi w pierwotnej wersji skargi).

26. Rzecznik zauważa ponadto, że sprawa 577/2014/MDC dotyczyła odmowy udzielenia przez Komisję dostępu do pierwotnego wniosku o dokonanie przeglądu wygaśnięcia ostatecznego środka antydumpingowego. W przeglądzie wygaśnięcia akt niekorzystny dla eksportera występuje w wyniku wszczęcia przeglądu wygaśnięcia, ponieważ cła, które już obowiązują i które miały wygasnąć, są automatycznie kontynuowane w wyniku decyzji o wszczęciu przeglądu wygaśnięcia.

27. W związku z tym ważne jest, aby osoby, na które ponownie nałożono cła, w wyniku wszczęcia przeglądu wygaśnięcia miały prawo do bycia wysłuchanymi.

28. Aby umożliwić im skorzystanie z prawa do bycia wysłuchanym, ważne jest zapewnienie im dostępu do wszystkich informacji i dokumentów, które mają decydujące znaczenie dla decyzji o wszczęciu przeglądu wygaśnięcia.

29.  W odniesieniu do informacji i dokumentów, które mają decydujące znaczenie dla podjęcia decyzji o wszczęciu przeglądu wygaśnięcia, Rzecznik zauważa, że art. 11 ust. 2 podstawowego rozporządzenia antydumpingowego określa dwa łączne warunki wszczęcia przeglądu wygaśnięcia: (i) wniosek musi zostać formalnie złożony nie później niż trzy miesiące przed końcem pięcioletniego okresu oraz (ii) wniosek musi zawierać wystarczające dowody na to, że wygaśnięcie środków prawdopodobnie doprowadziłoby do kontynuacji lub ponownego wystąpienia dumpingu i szkody.

30. Bardzo istotne jest zatem, aby strony miały dostęp do pierwotnej wersji wniosku o dokonanie przeglądu wygaśnięcia w celu sprawdzenia, czy rzeczywiście przedłożono „wystarczające dowody” co najmniej trzy miesiące przed wygaśnięciem ceł.  Odmowa udzielenia dostępu do tej pierwotnej wersji wniosku o dokonanie przeglądu uniemożliwiłaby stronie, której dotyczy dochodzenie, skorzystanie z przysługującego jej prawa do obrony. Okoliczność, że skonsolidowana wersja wniosku o dokonanie przeglądu wygaśnięcia może również zawierać wszystkie informacje zawarte w pierwotnej wersji wniosku o dokonanie przeglądu wygaśnięcia, nie wystarczy, aby umożliwić stronom obronę, ponieważ istotnymi punktami są nie tylko informacje wykorzystane przez Komisję przy wszczęciu przeglądu wygaśnięcia, ale także dokładnie wtedy, gdy Komisja otrzymała te informacje, oraz to, czy informacje otrzymane w tym odpowiednim czasie stanowiły „wystarczające dowody” do przeprowadzenia przeglądu wygaśnięcia [10].

31.  Z tego powodu Rzecznik stwierdził w sprawie 577/2014/MDC, że skarżącemu w ramach procedury przeglądu wygaśnięcia należy zapewnić dostęp do pierwotnej wersji wniosku o dokonanie przeglądu wygaśnięcia, aby sprawdzić, czy wersja ta, przedłożona co najmniej trzy miesiące przed wygaśnięciem środków antydumpingowych, zawierała „wystarczające dowody” na istnienie dumpingu i szkody.

32. Nie można wyciągnąć takich samych wniosków w odniesieniu do tej sprawy, która dotyczy wszczęcia dochodzenia antydumpingowego.

33. Decyzja o wszczęciu nowego dochodzenia antydumpingowego nie jest aktem niekorzystnym dla eksportera, ponieważ w wyniku wszczęcia dochodzenia nie nakłada się żadnych ceł antydumpingowych. Cła będą nakładane wyłącznie w trakcie dochodzenia (tymczasowe cła antydumpingowe) lub po jego zakończeniu (ostateczne cła antydumpingowe). Eksporter, na którego nałożono cła, ma prawo do bycia wysłuchanym w odniesieniu do nałożenia takich ceł. Prawo to obejmuje dostarczanie wszelkich informacji uzyskanych przez Komisję i wykorzystywanych przez nią do czasu nałożenia tych ceł (zob. art. 6 ust. 7 podstawowego rozporządzenia antydumpingowego). Ten dostęp do informacji służy zapewnieniu, aby strona, której dotyczy nałożenie ceł, mogła sprawdzić i zakwestionować, czy Komisja ma podstawę dowodową do nałożenia ceł. W odniesieniu do konieczności przestrzegania art. 6 ust. 7 oraz poszanowania prawa do bycia wysłuchanym w związku z nałożeniem tych ceł nie ma znaczenia, w jakim momencie Komisja uzyskała te informacje. Mogła ona zostać złożona w pierwotnej wersji skargi, mogła zostać złożona w celu ustalenia skonsolidowanej wersji skargi lub mogła zostać uzyskana w trakcie późniejszego dochodzenia.[11] Natomiast w przeglądzie wygaśnięcia akt niekorzystny dla eksporterów (ponowne nałożenie ceł) opiera się wyłącznie na dowodach dostarczonych trzy miesiące przed wygaśnięciem. Tak więc, w przeciwieństwie do przeglądu wygaśnięcia, eksporter nie ma formalnego interesu prawnego w wykonywaniu prawa do bycia wysłuchanym, aby dokładnie wiedzieć, jakie były różnice między wersją skonsolidowaną a pierwotną wersją skargi.

34. Na tej podstawie Komisja ma rację, gdy uważa, że udzielenie skarżącemu dostępu do pierwotnej wersji skargi antydumpingowej nigdy nie jest konieczne, aby umożliwić skarżącemu skorzystanie z prawa do bycia wysłuchanym.

35. W odniesieniu do kwestii, czy Komisja jest uprawniona do gromadzenia informacji w ciągu 45 dni po złożeniu do niej skargi, Rzecznik zauważa, że art. 5 ust. 2 podstawowego rozporządzenia antydumpingowego, który dotyczy wszczęcia nowego dochodzenia antydumpingowego, odnosi się do faktu, że pierwotna wersja skargi musi zawierać „dowody” dumpingu i szkody. Nie wskazuje ona, że pierwotna wersja skargi musi zawierać „wystarczające dowody” na istnienie dumpingu i szkody. Natomiast art. 11 ust. 2 podstawowego rozporządzenia antydumpingowego, który odnosi się do przeglądów wygaśnięcia, wyraźnie stanowi, że „[w] przypadku gdy wniosek zawiera wystarczające dowody na to, że wygaśnięcie środków prawdopodobnie doprowadziłoby do kontynuacji lub ponownego wystąpienia dumpingu i szkody, wszczyna się przegląd wygaśnięcia”(podkreślenie dodane). Ta różnica w brzmieniu między tymi dwoma przepisami nie jest ani przypadkowa, ani nieistotna.

36. Nie ma powodu, dla którego Komisja nie mogłaby nadal gromadzić dowodów w 45-dniowym okresie poprzedzającym wszczęcie dochodzenia, aby upewnić się, że dysponuje „wystarczającymi dowodami” w momencie wszczynania dochodzenia.

37. W świetle powyższej analizy Rzecznik stwierdza, że Komisja nie naruszyła prawa skarżącego do bycia wysłuchanym, gdy odmówiła dostępu do pierwotnej wersji skargi antydumpingowej. Rzecznik stwierdza również, że nieujawnienie pierwotnej wersji skargi jest zgodne z jej zaleceniem w sprawie 577/2014/MDC. W związku z tym w odniesieniu do konkretnego zarzutu naruszenia prawa do obrony nie doszło do niewłaściwego administrowania.

38. Niemniej jednak Komisja potwierdziła (a Rzecznik Praw Obywatelskich zweryfikował), że wszystkie informacje dostarczone przez przemysł Unii w pierwotnej wersji skargi antydumpingowej zostały zawarte w skonsolidowanej wersji skargi. W związku z tym Komisja mogła, nie naruszając żadnego przepisu dotyczącego ochrony informacji poufnych, po prostu przychylić się do wniosku skarżącego o udzielenie dostępu do pierwotnej wersji skargi. Rzecznik nie zgadza się, że podjęcie takiego kroku stanowiłoby dorozumiane uznanie, że dostęp do pierwotnej wersji skargi był niezbędny do skorzystania z prawa do bycia wysłuchanym. Gdyby skarżący próbował argumentować, korzystając ze swojego prawa do bycia wysłuchanym, że Komisja popełniła błąd przy wszczęciu dochodzenia, ponieważ nie dysponowała, 45 dni przed wszczęciem dochodzenia, „wystarczającymi dowodami” na istnienie dumpingu i szkody, Komisja mogłaby łatwo odnieść się do tego argumentu. Istotnie, mimo że skarżący nie posiadał pierwotnej wersji skargi, przedstawił Komisji dokładnie ten argument. Komisja po prostu i prawidłowo zajęła się tą kwestią.

39. Rzecznik jest zatem zmuszony zwrócić uwagę, że udzielenie dostępu do pierwotnej wersji skargi na żądanie mogłoby potencjalnie uniknąć przedłużającego się i niepotrzebnego sporu administracyjnego ze skarżącym. Komisja mogłaby zatem rozważyć, czy podjęcie takiego kroku w przyszłych przypadkach byłoby przydatne.

Wnioski

Na podstawie dochodzenia Rzecznik zamyka tę sprawę następującym wnioskiem:

Komisja nie dopuściła się niewłaściwego administrowania, gdy odmówiła dostępu do pierwotnej wersji skargi antydumpingowej.

Skarżący i Komisja zostaną poinformowani o niniejszej decyzji.

Emily O'Reilly

Europejski Rzecznik Praw Obywatelskich

Strasburg, 14 lipca 2020 r.

[1] Traktat upoważnia Europejskiego Rzecznika Praw Obywatelskich do przyjmowania skarg od obywateli UE lub wszelkich osób fizycznych lub prawnych mających miejsce zamieszkania lub siedzibę statutową w państwie członkowskim. Podczas gdy spółka dominująca grupy EuroChem ma siedzibę w Szwajcarii, grupa EuroChem obejmuje również podmioty w Niemczech, Hiszpanii, Francji i Bułgarii, które są stronami dochodzenia będącego przedmiotem niniejszej sprawy.

[2] Przedsiębiorstwo spoza UE uznaje się za „dumping”, jeżeli wywozi ono produkt do UE po cenie niższej niż wartość normalna produktu. Wartość normalna to albo cena produktu sprzedawanego na rynku krajowym przedsiębiorstwa spoza UE, albo cena oparta na kosztach produkcji i zysku.

[3] Rozporządzenie (UE) 2016/1036 z dnia 8 czerwca 2016 r. w sprawie ochrony przed przywozem produktów po cenach dumpingowych z krajów niebędących członkami Unii Europejskiej („podstawowe rozporządzenie antydumpingowe”): https://eur-lex.europa.eu/legal-content/EN/TXT/PDF/?uri=CELEX:32016R1036&from=EN

[4] „Przemysł unijny” zdefiniowano w art. 4 podstawowego rozporządzenia antydumpingowego.

[5] Zgodnie z art. 5 podstawowego rozporządzenia antydumpingowego.

[6] https://eur-lex.europa.eu/legal-content/EN/TXT/PDF/?uri=Dz.U.:JOC_2018_284_R_0008&from=EN

[7] Za pośrednictwem portalu internetowego: https://webgate.ec.europa.eu/tron/TDI

[8] Rzecznik praw stron ds. handlu ułatwia komunikację między zainteresowanymi stronami a służbami Komisji w postępowaniach w sprawie handlu oraz oferuje mediację – w kwestiach proceduralnych – między zainteresowanymi stronami a Dyrekcją Generalną ds. Handlu. Jego rolą jest zagwarantowanie skutecznego wykonywania praw procesowych zainteresowanych stron oraz zapewnienie bezstronnego, sprawiedliwego i rozsądnego postępowania w sprawie handlu.

[9] Decyzja Europejskiego Rzecznika Praw Obywatelskich zamykająca dochodzenie w sprawie skargi 577/2014/MDC dotyczącej odmowy udzielenia przez Komisję Europejską dostępu, na podstawie rozporządzenia Rady 1225/2009, do wniosku o dokonanie przeglądu dotyczącego wygaśnięcia ceł antydumpingowych na przywóz azotanu amonu z Rosji: https://www.ombudsman.europa.eu/en/decision/en/65462

[10] Jeżeli w pierwotnej wersji wniosku o dokonanie przeglądu wygaśnięcia nie zostaną przedstawione „wystarczające dowody”, obowiązujący środek antydumpingowy automatycznie wygaśnie. Natomiast jeżeli w pierwotnej wersji wniosku o dokonanie przeglądu wygaśnięcia przedstawiono „wystarczające dowody”, cła antydumpingowe są automatycznie kontynuowane w okresie objętym dochodzeniem. Istotne znaczenie ma zatem spełnienie prawnego wymogu przedstawienia „wystarczających dowodów”. W przypadku automatycznego wygaśnięcia ceł antydumpingowych jedynym rozwiązaniem dostępnym dla odpowiednich przedsiębiorstw unijnych byłoby złożenie nowej skargi antydumpingowej. Co jednak istotne, w czasie trwania tego nowego dochodzenia antydumpingowego nie obowiązywałyby żadne cła. Wyjaśnia to powody, dla których w przepisach prawnych wprowadzono takie rozróżnienie między przeglądami wygaśnięcia a wszczęciem dochodzenia.

[11] Chociaż decyzja o wszczęciu dochodzenia nie jest aktem niekorzystnym dla eksportera (jedynie nałożenie ceł doprowadzi do takiego aktu), decyzja o niewszczynaniu dochodzenia jest aktem, który niekorzystnie wpływa na skarżący przemysł UE. W tym względzie kwestia, czy dowody przedstawione Komisji w tym momencie były wystarczające do wszczęcia dochodzenia, ma znaczenie dla wykonywania przez skarżący przemysł Unii jego prawa do bycia wysłuchanym.