Szanowny Panie M.,
W dniu 12 maja 1999 r. złożył Pan w imieniu SfE - Sozietät für Entwicklungsplanung GmbH skargę przeciwko Komisji Europejskiej, w której twierdził Pan, że Komisja Europejska nie wypłaciła Panu wynagrodzenia za pracę wykonaną na podstawie kilku umów zawartych z Komisją.
W dniu 20 maja 1999 r. przekazałem skargę Komisji Europejskiej, aby mogła ona przedstawić swoje uwagi. Komisja przesłała swoją opinię w dniu 7 października 1999 r.
W dniu 4 lutego 2000 r. przesłał mi Pan swoje uwagi dotyczące opinii Komisji, w których podniósł Pan kolejny zarzut. W dniu 10 lutego 2000 r. przekazałem Pańskie pismo Komisji w celu uzyskania jej opinii.
Komisja przesłała swoją drugą opinię w dniu 10 kwietnia 2000 r., a ja przekazałem ją Panu w dniu 13 kwietnia 2000 r. wraz z zaproszeniem do przedstawienia uwag, jeśli Pan sobie tego życzy, do dnia 31 maja 2000 r.
Do tej pory nie otrzymano od Pana żadnych uwag.
Piszę teraz, aby poinformować Cię o wynikach zapytań, które zostały złożone.

WNIOSEK

Skarżący, niemieckie przedsiębiorstwo, wykonywał prace na rzecz Komisji na podstawie różnych umów zawartych w ramach unijnego programu Phare (umowy nr 95-1224.00, 97-0450.00 i 97.0647.00). Według skarżącego Komisja nie zapłaciła następujących faktur na łączną kwotę około 200 000 €: 1) Umowa nr 95-1224.00: Faktury wysłane w dniu 29 czerwca 1998 r. i należne w dniu 29 sierpnia 1998 r.; 2) Umowa nr 97-0450.00: Faktury wysłane w dniu 22 września 1998 r. i należne w dniu 22 listopada 1998 r.; 3) Umowa nr 97-0647.00: Faktury wysłane w dniu 21 stycznia 1999 r. i należne w dniu 21 marca 1999 r.; faktury wysłane w dniu 15 kwietnia 1999 r., które stały się wymagalne w dniu 15 czerwca 1999 r.

WNIOSEK

Pierwsza opinia Komisji
W swojej pierwszej opinii Komisja przedstawiła następujące uwagi:
1) Umowa nr 95-1224: Faktury wpłynęły w dniu 2 lipca 1998 r. Ponieważ jednak zawierały one szereg roszczeń, które nie były objęte umową, zostały one początkowo zakwestionowane przez Komisję. W związku z tym weryfikacja sytuacji i wynegocjowanie polubownego rozwiązania spornych roszczeń wymagały czasu, a płatności na całą kwotę były wstrzymywane ze względów politycznych do czasu osiągnięcia porozumienia. Umowa ta została podpisana w dniu 26 lipca 1999 r., a uzgodniona kwota została wypłacona w dniu 29 lipca 1999 r.
2) Umowa nr 97-0450.00: Faktury otrzymane w dniu 23 października 1998 r. stały się wymagalne dopiero po zatwierdzeniu sprawozdania końcowego. W szczególności ze względu na duże obciążenie służb Komisji sprawozdanie końcowe zostało zatwierdzone dopiero w dniu 27 kwietnia 1999 r. Płatności dokonano następnie w dniu 27 maja 1999 r.
3) Umowa nr 97-0647.00: Faktury z dnia 21 stycznia 1999 r. wpłynęły w dniu 10 lutego 1999 r., zostały przyjęte jako "conforme aux faits" w dniu 29 kwietnia 1999 r. i zapłacone w dniu 25 maja 1999 r. Faktury z dnia 15 kwietnia 1999 r. wpłynęły w dniu 21 kwietnia 1999 r. i zostały zapłacone w dniu 15 czerwca 1999 r.

Uwagi skarżącego W swoich uwagach dotyczących pierwszej opinii Komisji skarżący twierdził, że twierdzenia zakwestionowane przez Komisję w odniesieniu do umowy nr 95-1224.00 dotyczyły jedynie niewielkiej części faktur. Możliwe byłoby zapłacenie niekwestionowanej części faktur. Ponadto Komisja podniosła tę kwestię ponad miesiąc po upływie terminu płatności, a skarżący natychmiast przesłał dokumenty potwierdzające sporne roszczenia. Postępowanie ugodowe trwało jednak około ośmiu miesięcy. Skarżący wskazał, że opóźnienie w płatności zagroziło przetrwaniu przedsiębiorstwa i spowodowało dodatkowe koszty pod względem odsetek i obciążenia administracyjnego. Twierdziła ponadto, że odsetki, do których była uprawniona zgodnie z ogólnymi warunkami umów, nie były wystarczające do pokrycia tych kosztów.
Skarżący twierdził zatem, że Komisja powinna zapłacić odsetki w łącznej kwocie 3 356,39 € z tytułu zaistniałych opóźnień:
1) Umowa nr 95-1224.00: Odsetki od € 1 431,17 z tytułu opóźnienia wynoszącego 275 dni
2) Umowa nr 97-0450.00: Odsetki € 529.13 z tytułu opóźnienia wynoszącego 187 dni
3) Umowa nr 97-0647.00: Odsetki od € 1 396,09 z powodu opóźnienia wynoszącego 85 dni.
Druga opinia Komisji
W swojej opinii w odniesieniu do dodatkowego argumentu przedstawionego przez skarżącego Komisja wyjaśniła, że nie może stosować innych stóp procentowych niż te, o których mowa w ogólnych warunkach odpowiednich umów (odpowiednio 2,5 % i 4,5 %). Wskazała, że jej zdaniem łączna kwota w wysokości 2 364,03 € (z czego 1 117,78 € zostało już wypłacone) była odpowiednia. W odniesieniu do przedmiotowych umów Komisja przedstawiła następujące uwagi szczegółowe:
1) Umowa nr 95-1224.00: Niekwestionowana kwota faktur (tj. € 30 812,94) mogła zostać zapłacona w terminie 60 dni. Komisja obliczyła zatem odsetki od tej kwoty w wysokości 2,5 % na podstawie opóźnienia wynoszącego 359 dni, tj. € 757,66.
2) Umowa nr 97-0450.00: Opóźnienie rozpoczęło bieg w dniu otrzymania faktur. Spowodowało to opóźnienie o 175 i 176 dni. W związku z tym kwota należnych odsetek wynosiła 488,59 €.
3) Umowa nr 97-0647.00: Ponieważ datą początkową opóźnienia była data otrzymania przez Komisję faktur, w dniu 1 marca 2000 r., kiedy Komisja dokonała płatności w wysokości 1 117,78 €, liczba dni opóźnienia wynosiła 69. Opóźnienie trwało do dnia obciążenia rachunku Komisji, podczas gdy data uznania rachunku wykonawcy nie miała znaczenia.
Uwagi skarżącego
Nie otrzymano od skarżącego żadnych uwag dotyczących drugiej opinii Komisji.

DECYZJA

1 Niepłacenie należnych kwot
1.1 Skarżący twierdził, że Komisja Europejska nie zapłaciła różnych kwot na łączną kwotę około 200 000 €, które były należne z tytułu umów zawartych przez skarżącego z Komisją.
1.2 Komisja odpowiedziała, że następnie zapłaciła wszystkie należne kwoty.
1.3 W związku z tym Komisja podjęła kroki w celu zadośćuczynienia skarżącemu w odniesieniu do tego argumentu.
2 Brak zapłaty odsetek za opóźnienia w płatnościach
2.1 Skarżący twierdził ponadto, że Komisja powinna była zapłacić odsetki w wysokości 3 356,39 € z tytułu zaistniałych opóźnień.
2.2 Komisja odpowiedziała, że jej zdaniem jedynie łączna kwota 2 364,03 € (z czego 1 117,78 € zostało już wypłacone) miała zostać wypłacona jako odsetki. Przedstawiła również Rzecznikowi powody, dla których uważała, że ta niższa kwota jest należna.
2.3 Skarżący nie przedstawił żadnych uwag na temat opinii Komisji.
2.4 Niniejszy zarzut dotyczy zobowiązań wynikających z umów zawartych między Komisją a skarżącym.
2.5 Zgodnie z art. 195 Traktatu WE Europejski Rzecznik Praw Obywatelskich jest uprawniony do przyjmowania skarg "dotyczących przypadków niewłaściwego administrowania w działaniach instytucji lub organów wspólnotowych". Rzecznik Praw Obywatelskich uważa, że niewłaściwe administrowanie ma miejsce, gdy organ publiczny nie działa zgodnie z wiążącym go przepisem lub zasadą (1). Niewłaściwe administrowanie można zatem stwierdzić również w przypadku wykonania zobowiązań wynikających z umów zawartych przez instytucje lub organy Wspólnot.
2.6 Rzecznik uważa jednak, że zakres kontroli, jaką może przeprowadzić w takich przypadkach, jest z konieczności ograniczony. W szczególności Rzecznik Praw Obywatelskich jest zdania, że nie powinien dążyć do ustalenia, czy doszło do naruszenia umowy przez którąkolwiek ze stron, jeżeli sprawa jest sporna. Kwestia ta mogłaby zostać skutecznie rozstrzygnięta jedynie przez właściwy sąd, który miałby możliwość wysłuchania argumentów stron dotyczących odpowiedniego prawa krajowego i oceny sprzecznych dowodów w odniesieniu do wszelkich spornych kwestii faktycznych.
2.7 Rzecznik uważa zatem, że w sprawach dotyczących sporów umownych uzasadnione jest ograniczenie dochodzenia do zbadania, czy instytucja lub organ wspólnotowy przedstawiły mu spójną i racjonalną podstawę prawną swoich działań oraz dlaczego uważa, że jego opinia na temat sytuacji umownej jest uzasadniona. W takim przypadku Rzecznik stwierdzi, że jego dochodzenie nie ujawniło przypadku niewłaściwego administrowania. Wniosek ten nie będzie miał wpływu na prawo stron do tego, aby ich spór umowny został zbadany i prawomocnie rozstrzygnięty przez właściwy sąd.
2.8 W niniejszej sprawie Komisja przedstawiła spójne i racjonalne uzasadnienie powodów, dla których uważa, że jedynie niższa obliczona przez nią kwota jest należna skarżącemu.
2.9 W tych okolicznościach nie wydaje się, aby doszło do niewłaściwego administrowania w odniesieniu do tego zarzutu.
3 Wnioski Na
podstawie dochodzenia Rzecznika Praw Obywatelskich w sprawie skargi wydaje się, że Komisja nie dopuściła się niewłaściwego administrowania. W związku z tym Rzecznik Praw Obywatelskich zamyka sprawę.
Przewodnicząca Komisji Europejskiej zostanie również poinformowana o tej decyzji.
Z poważaniem
Jacob SÖDERMAN

---

(1) Zob. sprawozdanie roczne za 1997 r., s. 22 sequ.