Strasburg, 17 maja 2011 r.

Szanowny Panie,

W dniach 28 i 31 sierpnia 2009 r. zwrócił się Pan do Komisji Europejskiej o dostęp do niektórych dokumentów. Odpowiedź Komisji nie zadowoliła Pana. W dniu 15 października 2009 r. złożył Pan zatem ponowny wniosek o udzielenie dostępu. Komisja odpowiedziała na ponowny wniosek w dniu 29 kwietnia 2010 r.

W piśmie z dnia 29 kwietnia 2010 r. Komisja uznała, że Pana ponowny wniosek rozszerzył zakres pierwotnego wniosku o udzielenie dostępu. W tym zakresie Komisja uznała, że ponowny wniosek należy uznać za wstępny wniosek o udzielenie dostępu.

W dniu 14 lipca 2010 r. złożył Pan do mnie skargę dotyczącą rozpatrzenia przez Komisję tego kolejnego wniosku o udzielenie dostępu (skarga 1577/2010/GG).

W międzyczasie wniósł Pan do Sądu skargę dotyczącą rozpatrzenia Pańskiego pierwotnego wniosku o udzielenie dostępu (sprawa T-36/10). Ponadto wniósł Pan skargę o stwierdzenie nieważności decyzji Komisji z dnia 29 kwietnia 2010 r. (sprawa T-300/10).

W dniu 20 lipca 2010 r. wszczęłam dochodzenie w sprawie Pańskiej skargi z dnia 14 lipca 2010 r.

W pismach otwierających poinformowałem zarówno Pana, jak i Komisję, że moja decyzja o wszczęciu tego dochodzenia opiera się na założeniu, że założenie Komisji (tj. że złożył Pan kolejny wniosek o dostęp do dokumentów, które nie były objęte Pańskim wnioskiem o dostęp z sierpnia 2009 r.) jest prawidłowe. Dodałem, że nie byłoby możliwości przeprowadzenia dochodzenia przez Rzecznika Praw Obywatelskich, gdyby sprawa była objęta postępowaniem toczącym się przed Sądem.

Opinia Komisji w sprawie Pańskiej skargi i Pańskie uwagi dotyczące tej opinii nie pozwoliły mi zweryfikować, czy wyżej wymieniona hipoteza była rzeczywiście prawidłowa.

W związku z tym w dniu 17 lutego 2011 r. zwróciłem się do Pana o przedłożenie kopii Pańskich skarg w sprawach T-36/10 i T-300/10.

W odpowiedzi z dnia 3 marca 2011 r. zapewnił mnie Pan, że nie istnieje ryzyko, iż moje obecne dochodzenie może dotyczyć tych samych kwestii, co postępowanie przed Sądem. Nie przedłożył Pan jednak kopii swoich wniosków w sprawach T-36/10 i T-300/10.

We wspomnianym piśmie poinformował mnie Pan ponadto, że w celu uniknięcia powielania procedur pragnie Pan wprowadzić pewne zmiany w przedmiocie Pańskiej skargi.

Pańskie pismo z dnia 3 marca 2011 r. można rozumieć w ten sposób, że chciał Pan zastąpić zarzut, który pierwotnie podniósł Pan innymi zarzutami lub roszczeniami. Moim zdaniem nie było jednak podstaw do przeprowadzenia dochodzenia w sprawie tych dalszych zarzutów lub twierdzeń, z wyjątkiem zarzutu dotyczącego braku odpowiedzi Komisji na pismo, które skierował Pan do niej w dniu 11 sierpnia 2010 r.

W związku z tym w dniu 21 marca 2011 r. poinformowałem Pana, że jeżeli powyższa interpretacja zostanie potwierdzona, zamknę niniejsze dochodzenie i (na Pana wniosek) zgłoszę nową skargę dotyczącą rzekomego braku odpowiedzi Komisji na pismo z dnia 11 sierpnia 2011 r. Dodałem, że gdyby jednak zechciał Pan, abym kontynuował dochodzenie w sprawie Pańskiego pierwotnego zarzutu, powinien Pan przedłożyć kopie swoich wniosków w sprawach T-36/10 i T-300/10.

Poprosiłem o przekazanie powyższych informacji do dnia 31 marca 2011 r.

Nie otrzymano od Państwa takich informacji.

Warto przypomnieć, że część istotnych informacji (tj. kopie pańskich skarg w sprawach T-36/10 i T-300/10) była już wymagana w dniu 17 lutego 2011 r. Ponadto należy przypomnieć, że ewentualne znaczenie tego postępowania sądowego dla niniejszego dochodzenia zostało przeze mnie podkreślone od samego początku niniejszego dochodzenia.

W tych okolicznościach uważam, że nie ma podstaw do dalszego prowadzenia sprawy. W związku z tym zamknąłem swoje dochodzenie.

Z poważaniem,

P. Nikiforos Diamandouros