Skarżący zwrócił się do Komisji Europejskiej o udzielenie publicznego dostępu do korespondencji z przedsiębiorstwem technologicznym dotyczącej aktu w sprawie sztucznej inteligencji. Komisja określiła pięć dokumentów jako objęte wnioskiem. Trzy z nich były już dokumentami publicznymi, natomiast Komisja odmówiła publicznego dostępu do dwóch innych dokumentów, powołując się na wyjątki przewidziane w przepisach UE dotyczących publicznego dostępu do dokumentów w celu ochrony danych osobowych i interesów handlowych. Skarżący zwrócił się do Komisji o ponowne rozpatrzenie odmowy ujawnienia tych dwóch dokumentów (wniosek potwierdzający), ale Komisja nie udzieliła odpowiedzi w terminie ustawowym.

Rzecznik wszczął dochodzenie i starał się zapoznać z dokumentami, o których mowa w pytaniach.