Obie sprawy dotyczyły rozpatrzenia przez Komisję Europejską skargi przeciwko Finlandii w sprawie uchybienia zobowiązaniom państwa członkowskiego w związku z odmową uznania przez władze fińskie kwalifikacji zawodowych psychoterapeutów wydanych przez uniwersytet z siedzibą w Zjednoczonym Królestwie. Skarżący – studenci, których dotyczy nieuznanie – twierdzili, że Komisja niewłaściwie rozpatrzyła skargę w sprawie uchybienia zobowiązaniom państwa członkowskiego i nie podjęła decyzji w jej sprawie w rozsądnym terminie.

Rzecznik Praw Obywatelskich stwierdził, że Komisja z opóźnieniem rozpoczęła ocenę skargi w sprawie uchybienia zobowiązaniom państwa członkowskiego, a jej ocena zajęła około siedmiu lat, co jest długim okresem. Czas trwania oceny wynikał jednak głównie z czynników, które były albo uzasadnione, albo przynajmniej nie mogły zostać przypisane Komisji. W szczególności Komisja czekała na wydanie przez Trybunał Sprawiedliwości Unii Europejskiej orzeczenia w trybie prejudycjalnym w tej sprawie, a następnie na zakończenie kolejnych powiązanych postępowań krajowych i działań następczych w Finlandii.

Ponieważ Komisja zamknęła sprawę w marcu 2025 r., przedstawiając racjonalne wyjaśnienia swojej oceny, Rzecznik zamknęła dochodzenie, stwierdzając, że dalsze dochodzenia w tej sprawie nie są uzasadnione.

Sprawa dotyczyła czasu poświęconego przez Komisję Europejską na zakończenie oceny skargi w sprawie uchybienia zobowiązaniom państwa członkowskiego przeciwko Hiszpanii złożonej w 2018 r. Skarga w sprawie uchybienia zobowiązaniom państwa członkowskiego dotyczyła zmian legislacyjnych wprowadzonych w 2014 r. w hiszpańskiej ustawie o portach, a następnie przedłużenia przez władze portowe Balearów okresu obowiązywania koncesji na prowadzenie rekreacyjnych sportów wodnych na obszarze publicznym portu. W skardze w sprawie uchybienia zobowiązaniom państwa członkowskiego skarżący twierdził zasadniczo, że wspomniane zmiany legislacyjne i przedłużenie przez władze portowe Balearów okresu obowiązywania koncesji naruszają art. 49, 56 i 106 TFUE.

Rzecznik Praw Obywatelskich stwierdził, że Komisja nie wykazała staranności i aktywności w tej sprawie oraz że nie przedstawiła przekonujących powodów, dla których nie była w stanie sfinalizować swojej oceny po ponad siedmiu latach. Rzecznik uznał, że stanowi to niewłaściwe administrowanie, i zalecił, aby Komisja niezwłocznie zakończyła ocenę. Rzecznik wskazała również problemy związane z informacjami przekazanymi skarżącemu i prowadzeniem dokumentacji w związku z dialogiem EU Pilot prowadzonym przez Komisję z Hiszpanią i przedstawiła dwie odpowiednie sugestie dotyczące poprawy w tym zakresie.

Sprawa dotyczyła sposobu rozpatrzenia przez Komisję Europejską wniosku o publiczny dostęp do dokumentów dotyczących wykonania wyroku związanego z europejskimi normami zharmonizowanymi. W swoim wyroku Trybunał Sprawiedliwości uznał te normy, które są opracowywane przez europejskie organizacje normalizacyjne na wniosek Komisji, za część prawa UE ze względu na ich istotne skutki prawne. W związku z tym Trybunał orzekł, że Komisja musi poczynić praktyczne ustalenia dotyczące podawania tych standardów do wiadomości publicznej. Skarżący zwrócił się o dostęp do wewnętrznej oceny wyroku Trybunału dokonanej przez Komisję.

Komisja odmówiła dostępu do dokumentów, które uznała za wchodzące w zakres wniosku, powołując się na potrzebę ochrony porady prawnej i toczących się postępowań sądowych, a także na swój proces decyzyjny. W szczególności Komisja argumentowała, że jej wewnętrzna ocena jest ściśle związana z kilkoma sprawami nadal zawisłymi przed sądami UE.

Na podstawie kontroli dokumentów Rzecznik Praw Obywatelskich stwierdził, że w dużej mierze zawierają one ogólne informacje, do których opinia publiczna i strony toczącego się postępowania sądowego, na które powołuje się Komisja, mogą już mieć dostęp. Chociaż stanowisko Komisji, zgodnie z którym nie można było udzielić częściowego dostępu do żądanych dokumentów, nie przekonało Rzecznika Praw Obywatelskich, uznała ona, że dalsze dochodzenia w tej sprawie nie są uzasadnione, biorąc pod uwagę, że informacje dotyczące sposobu wykonania wyroku przez Komisję są już publicznie dostępne. Rzecznik zasugerowała jednak, aby Komisja ponownie rozważyła swoje stanowisko w sprawie wniosku o udzielenie dostępu w świetle jej uwag w celu udzielenia częściowego dostępu.