Skarżący, poseł do Parlamentu Europejskiego, wyraził obawy dotyczące jego zdaniem rozbieżności między aktem w sprawie sztucznej inteligencji a kodeksem postępowania w zakresie sztucznej inteligencji ogólnego przeznaczenia (GPAI). Komisja Europejska potwierdziła niedawno, że kodeks, opracowany przez zainteresowane strony, jest „odpowiednim” dobrowolnym narzędziem dla dostawców AI ogólnego przeznaczenia do wykazania zgodności z aktem w sprawie AI. Skarżący twierdził jednak, że kodeks zwalnia dostawców AI ogólnego przeznaczenia z obowiązku dokumentowania lub przynajmniej szacowania zużycia energii przez ich modele podczas ich szkolenia i testowania, który to obowiązek wynika z aktu w sprawie AI.

Rzecznik Praw Obywatelskich zbadał tę kwestię i stwierdził, że Komisja racjonalnie wyjaśniła, w jaki sposób jej Urząd ds. Sztucznej Inteligencji zamierza ocenić zużycie energii przez GPAI, w przypadku gdy dostawcom brakuje pewnych informacji niezbędnych do dokonania oszacowania. W związku z tym Komisja przedstawiła niezbędne gwarancje, że spełni podstawowy cel aktu w sprawie sztucznej inteligencji w tym zakresie. W tym kontekście Rzecznik zauważyła, że kodeks ma być rozwiązaniem tymczasowym, które może ulec dalszej poprawie i prawdopodobnie zostanie zastąpione ukierunkowanymi instrumentami, takimi jak „zharmonizowane normy” opracowane przez europejskie organizacje normalizacyjne.

Na tej podstawie Rzecznik stwierdził, że na obecnym etapie dalsze dochodzenie w sprawie tej skargi nie jest uzasadnione.

Sprawa pierwotnie dotyczyła tego, że Komisja Europejska nie informowała skarżącego o stanie prac nad skargą w sprawie uchybienia zobowiązaniom państwa członkowskiego dotyczącą zgodności niektórych hiszpańskich przepisów z unijnymi przepisami o ochronie danych i dyrektywą o handlu elektronicznym.

Rzecznik Praw Obywatelskich zwrócił się do Komisji o poinformowanie skarżącego o statusie skargi, przyczynach opóźnienia w jej ocenie oraz planie działania Komisji w tej sprawie. Ponieważ Komisja nie przekazała skarżącemu wystarczająco szczegółowych informacji, zespół dochodzeniowy Rzecznika Praw Obywatelskich spotkał się również z przedstawicielami Komisji i skontrolował akta Komisji, aby lepiej zrozumieć, w jaki sposób Komisja rozpatruje skargę w sprawie uchybienia zobowiązaniom państwa członkowskiego.

Rzecznik Praw Obywatelskich stwierdził, że chociaż Komisja nie zajmowała się tą sprawą w pewnym okresie, po tym, jak odpowiednie przepisy hiszpańskie zaczęły w pełni obowiązywać, Komisja regularnie kontaktowała się z organami krajowymi i oceniała sprawę. Rzecznik Praw Obywatelskich stwierdził również, że chociaż Komisja nie przekazała skarżącemu w odpowiednim czasie informacji, co jest godne ubolewania, w trakcie tego dochodzenia przedstawiła szczegółowe wyjaśnienia dotyczące czasu potrzebnego na rozpatrzenie skargi w sprawie uchybienia zobowiązaniom państwa członkowskiego i jej statusu. Ponadto Komisja skierowała do Hiszpanii wezwanie do usunięcia uchybienia w trakcie dochodzenia dotyczącego pierwszego aspektu skargi w sprawie uchybienia zobowiązaniom państwa członkowskiego.

W związku z tym Rzecznik zamknął dochodzenie, stwierdzając, że dalsze dochodzenia nie są uzasadnione.

Sprawa dotyczyła Komisji Europejskiej´s rozpatrującej skargę w sprawie uchybienia zobowiązaniom państwa członkowskiego dotyczącą decyzji Czech´s o połączeniu jej Urzędu ds. Kolei z Urzędem ds. Konkurencji. Główną obawą było to, że połączenie mogło naruszyć prawo UE oraz że Czechy mogły nie zapewnić niezależnego i skutecznego nadzoru nad sektorem kolejowym.

Rzecznik Praw Obywatelskich stwierdził, że Komisja nie przedstawiła skarżącemu wystarczającego uzasadnienia swojego ustalenia, zgodnie z którym Czechy nie naruszyły prawa UE. Po przeanalizowaniu wyjaśnień Komisji przedstawionych podczas dochodzenia Rzecznik Praw Obywatelskich stwierdził, że Komisja zbadała sprawę z należytą starannością i że jej decyzja o zamknięciu sprawy opierała się na solidnych podstawach.

Rzecznik zamknęła dochodzenie stwierdzeniem braku niewłaściwego administrowania w odniesieniu do oceny przez Komisję skargi w sprawie uchybienia zobowiązaniom państwa członkowskiego. Biorąc pod uwagę, że w toku dochodzenia Komisja przedstawiła szczegółowe uzasadnienie, ten aspekt sprawy został rozstrzygnięty. Rzecznik zasugerował Komisji, aby w przypadku zamiaru zamknięcia postępowania w sprawie uchybienia zobowiązaniom państwa członkowskiego zawsze przedstawiała skarżącym odpowiednie uzasadnienie.

Sprawa dotyczyła czasu poświęconego przez Komisję Europejską na zakończenie oceny skargi w sprawie uchybienia zobowiązaniom państwa członkowskiego przeciwko Hiszpanii złożonej w 2018 r. Skarga w sprawie uchybienia zobowiązaniom państwa członkowskiego dotyczyła zmian legislacyjnych wprowadzonych w 2014 r. w hiszpańskiej ustawie o portach, a następnie przedłużenia przez władze portowe Balearów okresu obowiązywania koncesji na prowadzenie rekreacyjnych sportów wodnych na obszarze publicznym portu. W skardze w sprawie uchybienia zobowiązaniom państwa członkowskiego skarżący twierdził zasadniczo, że wspomniane zmiany legislacyjne i przedłużenie przez władze portowe Balearów okresu obowiązywania koncesji naruszają art. 49, 56 i 106 TFUE.

Rzecznik Praw Obywatelskich stwierdził, że Komisja nie wykazała staranności i aktywności w tej sprawie oraz że nie przedstawiła przekonujących powodów, dla których nie była w stanie sfinalizować swojej oceny po ponad siedmiu latach. Rzecznik uznał, że stanowi to niewłaściwe administrowanie, i zalecił, aby Komisja niezwłocznie zakończyła ocenę. Rzecznik wskazała również problemy związane z informacjami przekazanymi skarżącemu i prowadzeniem dokumentacji w związku z dialogiem EU Pilot prowadzonym przez Komisję z Hiszpanią i przedstawiła dwie odpowiednie sugestie dotyczące poprawy w tym zakresie.

Chociaż Komisja rozpoczęła nowy dialog poprzedzający wszczęcie postępowania w sprawie uchybienia zobowiązaniom państwa członkowskiego (dawniej zwany dialogiem EU Pilot) z Hiszpanią po wszczęciu dochodzenia przez Rzecznika Praw Obywatelskich, Komisja nie zakończyła oceny skargi w sprawie uchybienia zobowiązaniom państwa członkowskiego, gdy Rzecznik zamykał tę sprawę. Nie przedstawił również racjonalnego uzasadnienia tego czasu. W związku z tym Rzecznik Praw Obywatelskich potwierdził stwierdzenie niewłaściwego administrowania. Rzecznik Praw Obywatelskich będzie nadal monitorować prowadzenie przez Komisję rejestrów w odniesieniu do dialogów poprzedzających wszczęcie postępowania w sprawie uchybienia zobowiązaniom państwa członkowskiego, a także sposób, w jaki Komisja komunikuje się ze skarżącymi przy zamykaniu tych dialogów.

Sprawa dotyczyła wniosku o publiczny dostęp do dokumentu związanego z decyzją Komisji Europejskiej o uznaniu projektu wydobycia minerałów zlokalizowanego w Serbii za „projekt strategiczny” na podstawie aktu w sprawie surowców krytycznych (CRMA). W szczególności skarżący ubiegał się o dostęp do odpowiedniego zatwierdzenia tej decyzji przez zainteresowane państwo trzecie. Skarżący złożył wniosek do Komisji Europejskiej w lipcu 2025 r.

Komisja udzieliła pierwszej odpowiedzi w sierpniu 2025 r. Zidentyfikowała ona jeden dokument jako objęty zakresem wniosku o udzielenie dostępu, do którego odmówiła udzielenia publicznego dostępu w całości. Czyniąc to, Komisja argumentowała, że ujawnienie mogłoby zagrozić stosunkom międzynarodowym UE z państwem, w którym znajduje się projekt.

Skarżący zakwestionował decyzję Komisji, składając we wrześniu 2025 r. „wniosek potwierdzający”. Gdy Komisja nie udzieliła wyraźnej odpowiedzi, skarżący zwrócił się do Rzecznika Praw Obywatelskich w październiku 2025 r.

Rzecznik wszczął dochodzenie w sprawie dorozumianej odmowy udzielenia publicznego dostępu przez Komisję i w pierwszej kolejności zwrócił się do Komisji o jak najszybsze przyjęcie wyraźnej odpowiedzi na ponowny wniosek skarżącego. W przypadku braku odpowiedzi w wyznaczonym terminie zespół dochodzeniowy Rzecznika Praw Obywatelskich skontrolował przedmiotowy dokument wraz z dokumentacją dotyczącą konsultacji z danym państwem trzecim.

Komisja udzieliła skarżącemu odpowiedzi w maju 2026 r., udzielając szerokiego częściowego dostępu do przedmiotowego dokumentu, usuwając jedynie ograniczone dane osobowe, których skarżący nie zakwestionował. W związku z tym Rzecznik uznał, że skarga dotycząca dorozumianej odmowy dostępu ze strony Komisji została rozstrzygnięta na podstawie udzielonego obecnie dostępu. Rzecznik wyraziła jednak ubolewanie z powodu opóźnienia Komisji w rozpatrywaniu wniosku o udzielenie dostępu złożonego przez skarżącą, które utrzymywało się nawet po wszczęciu przez nią dochodzenia. Rzecznik Praw Obywatelskich nadal uważnie monitoruje kwestię opóźnień na podstawie złożonych do niej skarg.

 

Sprawa dotyczyła sposobu, w jaki Komisja Europejska poinformowała opinię publiczną o statusie swojej inicjatywy ustawodawczej dotyczącej ram zrównoważonych systemów żywnościowych (FSFS), która stanowiła część strategii „od pola do stołu”. Pomimo wystąpienia z tą inicjatywą i przeprowadzenia konsultacji publicznych Komisja nie uwzględniła jej w swoim programie prac na 2024 r. Skarżąca, będąca organizacją, która uczestniczyła we wspomnianych konsultacjach publicznych, wyraziła zaniepokojenie, że Komisja nie poinformowała opinii publicznej o statusie inicjatywy i powodach opóźnienia w przyjęciu odpowiedniego wniosku ustawodawczego.

Podczas dochodzenia przeprowadzonego przez Rzecznik Komisja wyjaśniła, że w 2023 r. zmieniła swoje priorytety polityczne ze względu na zakłócenia gospodarcze spowodowane rosyjską wojną napastniczą przeciwko Ukrainie, protestami rolników w całej Unii oraz szerszymi obawami zainteresowanych stron dotyczącymi unijnego rolnictwa. W 2025 r. Komisja przyjęła nową „Wizję na rzecz rolnictwa i żywności”. Ponieważ w dokumencie tym nie wspomniano o FSFS, Komisja uznała, że dla zainteresowanych stron było jasne, że inicjatywa ta została przerwana. Ponadto Komisja poinformowała, że jest w trakcie aktualizowania informacji dostępnych na jej stronie internetowej na temat wszystkich swoich inicjatyw z zakresu polityk unijnych.

Rzecznik z zadowoleniem przyjęła zobowiązanie Komisji do zapewnienia większej przejrzystości w odniesieniu do statusu jej inicjatyw z zakresu polityk unijnych i uznała, że dalsze dochodzenie w tej sprawie nie jest uzasadnione.