Skarżący zwrócił się do Komisji Europejskiej o udzielenie publicznego dostępu do tekstu nieformalnego porozumienia z Gambią w sprawie powrotów migrantów. Komisja udzieliła dostępu jedynie do części dokumentu. Odmawiając dostępu, powołała się na wyjątek przewidziany w przepisach UE dotyczących publicznego dostępu do dokumentów, argumentując, że ujawnienie może naruszyć stosunki międzynarodowe.

Zespół dochodzeniowy Rzecznika Praw Obywatelskich skontrolował przedmiotowy dokument, a także, w kontekście równoległego dochodzenia, pięć podobnych umów z innymi państwami spoza UE i powiązanych dokumentów. Na podstawie tych kontroli i biorąc pod uwagę szeroki margines swobody, jakim dysponują instytucje UE, gdy uznają, że interes publiczny w odniesieniu do stosunków międzynarodowych jest zagrożony, Rzecznik Praw Obywatelskich stwierdził, że decyzja Komisji o odmowie dostępu nie była oczywiście błędna. Biorąc pod uwagę, że wchodzący w grę interes publiczny nie może zostać zastąpiony innym interesem publicznym, który uznaje się za ważniejszy, Rzecznik zamknęła sprawę, nie stwierdzając niewłaściwego administrowania. Zauważyła jednak, że należy dołożyć wszelkich starań, aby zapewnić opinię publiczną, że podstawowe prawa migrantów są wystarczająco chronione i że w tym procesie istnieją odpowiednie zabezpieczenia.