Geachte mevrouw B.,
Op 7 mei 1998 heeft u bij de Europese Ombudsman een klacht ingediend over de berekening van uw pensioen voor de periode 1963-1985, waarin u als tijdelijk leraar aan de Europese School van Varese heeft gewerkt.
Op 30 juli 1998 heb ik de klacht doorgestuurd naar de voorzitter van de Europese Commissie. De Commissie heeft haar advies op 13 november 1998 toegezonden en ik heb u verzocht desgewenst opmerkingen te maken. Op 23 december 1998 heb ik uw opmerkingen over het standpunt van de Commissie ontvangen.
Ik schrijf u nu om u de resultaten te laten weten van de onderzoeken die zijn gedaan.

Het KLACHT

Volgens klager waren de relevante feiten als volgt:
Klager is sinds 1963 werkzaam als docent met een contractuele status aan de Europese School van Varese. De school heeft haar meegedeeld dat de arbeidsjaren 1963-1985 niet in aanmerking zouden worden genomen voor de berekening van haar pensioen, aangezien de school voor die jaren nooit bijdragen aan een pensioenfonds heeft betaald. Klager beweert echter dat de school volgens het statuut van het onderwijzend personeel en de regels die van toepassing zijn op degenen die verantwoordelijk zijn voor cursussen, bijdragen aan een pensioenfonds had moeten betalen. Klager beweert voorts dat de administratie van de school heeft verklaard dat zij had gekozen voor de socialezekerheidsregeling optie B (onafhankelijke pensioenregeling), die de school uitsluit van het betalen van bijdragen aan een pensioenfonds (in vergelijking met optie A waaraan de school deelneemt).
Pas sinds 1986, toen zij daartoe werd gedwongen na een onderzoek door de Italiaanse arbeidsinspectie, begon de school uiteindelijk bijdragen te betalen aan het "Istituto Nazionale della Previdenza Sociale" (hierna I.N.P.S.) voor alle leerkrachten met een contractuele status die onder dezelfde pensioenregeling werden geplaatst. De school, die ook bij beschikking van de rechtbank van 14 juni 1990 verplicht was om met terugwerkende kracht de bijdragen voor 130 medewerkers voor de voorgaande jaren te betalen, weigerde deze bijdragen te betalen en stelde tegen deze beschikking beroep in bij de Italiaanse rechtbank. In zijn arrest van 13 september 1996 besliste de Pretore van Varese (rechter in burgerlijke zaken) ten gunste van de School. Zij bevestigde de geldigheid van het besluit van de school om de bijdragen niet met terugwerkende kracht te betalen.
Klager schreef verschillende brieven aan de Europese Commissie (cabinets van de commissarissen Cresson en Liikanen, DG IX - Personeelszaken en algemeen beheer). In haar antwoorden verklaarde de Commissie dat klager, toen zij voor socialezekerheidsregeling B koos, had besloten de school uit te sluiten van de betaling van socialezekerheidsbijdragen namens haar. Bovendien was het geschil beslecht door de Italiaanse rechterlijke instanties. Daarom was een interventie van de Commissie niet nodig.

Het onderzoek

In haar
advies wees de Commissie er in de eerste plaats op dat volgens de Overeenkomst van 12 april 1957 betreffende het statuut van de Europese school de Europese scholen worden bestuurd door de raad van bestuur, die een intergouvernementeel orgaan is en geen communautaire instelling. De Commissie heeft stemrecht in deze raad van bestuur en draagt bij aan de begroting van de Europese scholen. Elke afzonderlijke Europese school heeft echter het statuut van een autonome instelling van nationaal publiekrecht overeenkomstig de wetgeving van de overeenkomstsluitende partijen.
De Commissie merkte verder op dat klager, die deel uitmaakt van het onderwijzend personeel met een contractuele status, had gekozen voor de socialezekerheidsregeling, optie B, die elke bijdrage van de school aan een pensioenfonds uitsloot. De Commissie vestigde de aandacht op het feit dat de geschillen tussen de klager en de school (een niet-communautair orgaan) volledig intern van aard zijn en dus onderworpen zijn aan het Italiaanse recht en aan de bevoegdheid van de Italiaanse rechtbanken. Aangezien de zaak uiteindelijk op 5 februari 1998 door het Tribunal de cassation de Varese was beslecht, had de Commissie niet het recht om in het geding tussenbeide te komen.
Niettemin wees de Commissie erop dat haar bevoegde diensten naar behoren hadden geantwoord op de verschillende brieven van klager waarin zij haar voldoende uitleg gaf over haar besluit om niet tussenbeide te komen in haar geschil met de school.
In
haar opmerkingen handhaafde klager haar klacht en verklaarde dat de Commissie, als lid van de raad van bestuur, samen met de Rekenkamer de begroting van de Europese scholen moet controleren en ervoor moet zorgen dat de scholen volgens de rechtsregels functioneren. Ze voegde eraan toe dat ze nooit een keuze had met betrekking tot haar socialezekerheidsstelsel. Ze werd praktisch gedwongen om voor optie B te kiezen, omdat ze, toen ze voor het eerst voor optie A koos, een heel jaar zonder baan zat.

BESLUIT

1. Het vermeende verzuim van de Europese School van Varese om pensioenbijdragen te betalen voor de periode 1963-1985
1.1 De bewering van klager bestaat uit het feit dat de Europese School van Varese geen pensioenbijdragen heeft betaald voor de periode 1963-1985 en dat de Europese Commissie, als lid van de raad van bestuur en als belangrijkste financieringsorgaan van de Europese Scholen, de nodige stappen had moeten ondernemen om de zaak te schikken. De Commissie voerde aan dat zij niet verantwoordelijk was omdat het geschil een intern karakter had en dus onderworpen was aan het Italiaanse recht en aan de bevoegdheid van de Italiaanse rechterlijke instanties.
1.2 De Ombudsman merkt op dat de klacht betrekking had op het besluit van de Europese School van Varese om geen pensioenbijdragen aan klager te betalen. De arbeidsverhoudingen en het socialezekerheidsstelsel van het onderwijzend personeel op contractuele basis van de Europese scholen zijn onderworpen aan het nationale recht van de lidstaat waar de school haar zetel heeft, en dus aan de bevoegdheid van de nationale rechterlijke instanties indien hierover een geschil ontstaat tussen een lid van het onderwijzend personeel en de school (1). In casu blijkt dat de appelrechter van Varese in zijn beslissing van 5 februari 1998 uitspraak heeft gedaan. Om deze reden kon de Commissie, zoals zij in haar opmerkingen heeft aangegeven, niet interveniëren in het geschil tussen klager en de school.
1.3 Uit de door klager verstrekte documentatie blijkt ook dat de bevoegde diensten van de Commissie naar behoren hebben geantwoord op alle correspondentie die klager over dit onderwerp tot hen heeft gericht. De Commissie heeft dienovereenkomstig uiteengezet waarom zij in deze zaak niet kon ingrijpen. De Commissie vestigde ook de aandacht van klager op de beroepsmogelijkheden die in het Italiaanse recht beschikbaar zijn en informeerde over de mogelijkheid om een brief te sturen naar de raad van bestuur, het hoogste orgaan in het systeem van de Europese School. Daarom leek er in deze zaak geen sprake te zijn geweest van wanbeheer door de Europese Commissie.
2 Conclusie Op
basis van het onderzoek van de Europese Ombudsman naar deze klacht lijkt er geen sprake te zijn geweest van wanbeheer door de Europese Commissie. De Ombudsman heeft daarom besloten de zaak te sluiten.
De voorzitter van de Europese Commissie zal ook van dit besluit in kennis worden gesteld.
Met vriendelijke groet
Jacob SÖDERMAN

---

(1) Zie "Ecoles européennes - Document d'information", DG IX - Eenheid Europese Scholen, april 1995, blz. 16-17.