Bhain an cás le diúltú an Choimisiúin Eorpaigh rochtain a thabhairt don ghearánach, páirtí leasmhar, ar an gcéad iarraidh ó thionscal an Aontais síneadh a chur le dleachtanna frithdhumpála ar tháirgí amóiniam ón Rúis. D'fhiosraigh an tOmbudsman an tsaincheist agus chinn sé nach raibh diúltú an Choimisiúin bunaithe ar fhorálacha infheidhme an Rialacháin frithdhumpála agus go bhféadfadh sé gur chuir sé isteach ar chearta cosanta an ghearánaigh sa nós imeachta sin. Dá bhrí sin, mhol sí don Choimisiún an iarraidh ábhartha a nochtadh.

Cé nár aontaigh an Coimisiún le cinneadh an Ombudsman maidir le drochriarachán, ghlac sé lena moladh an iarraidh ábhartha a nochtadh. Dá bhrí sin, dhún an tOmbudsman an cás.

Bhain an cás le hiarraidh ó chuideachta Ioruach ar rochtain phoiblí ar dhoiciméid a bhaineann le teagmhálacha idir an Coimisiún agus an Iodáil arb é is aidhm dóibh a fhíorú an raibh an Iodáil i gcomhréir leis na cearta chun saorghluaiseachta earraí, is é sin i ndáil le teorainneacha a chuirtear ar úsáid ‘stocaí sneachta’ (deartar stocaí sneachta chun freastal ar an gcuspóir céanna le slabhraí sneachta).

Dhiúltaigh an Coimisiún don iarraidh ar an mbonn go bhféadfadh nochtadh na ndoiciméad an bonn a bhaint d’imscrúdú leanúnach. D'fhiosraigh an tOmbudsman an cheist. Tugadh rochtain ansin ar na doiciméid a iarradh, rud a d’fhág gur chinn an tOmbudsman gur shocraigh an Coimisiún an tsaincheist.

D'athraigh an gearánach, saoránach na Fraince, a áit chónaithe ón mBeilg chun na Fraince. Rinne sé iarratas go ndéanfaí a fheithicil, a cláraíodh roimhe sin sa Bheilg, a chlárú sa Fhrainc. Dhiúltaigh údaráis na Fraince an teastas tástála ródacmhainneachta arna eisiúint ag na húdaráis Bheilgeacha a aithint agus theastaigh uathu go ndéanfaí tástáil ródacmhainneachta iomlán ar fheithicil an ghearánaigh sa Fhrainc mar choinníoll cláraithe. Dá bhrí sin rinne an gearánach gearán chuig an gCoimisiún Eorpach gur sháraigh an Fhrainc dlí an AE maidir le saoirse ghluaiseachta. Chuir an Coimisiún tús le himeachtaí sáraithe. Tar éis soiléiriú a fháil ó údaráis na Fraince, chinn sé cás an ghearánaigh a dhúnadh. Níor aontaigh an gearánach leis an gcinneadh sin agus chuaigh i dteagmháil leis an Ombudsman.

I dtuairim a chuir sé chuig an Ombudsman, mheas an Coimisiún, go hachomair, nach gcuireann dlí an AE oibleagáid ar Bhallstát, nuair a bhíonn sé ag ath-chlárú feithiclí a cláraíodh roimhe sin i mBallstát eile, tástáil ródacmhainneachta iomlán, nó cuid de, a rinneadh sa Bhallstát eile sin a aithint go huathoibríoch.

Mar fhreagra ar cheisteanna breiseanna ón Ombudsman faoi léirmhíniú an chásdlí ábhartha, d'athraigh an Coimisiún a thuairim bunaidh. Mhínigh sé go raibh sé beartaithe aige, tar éis breithiúnas le déanaí ón gCúirt Bhreithiúnais, athbhreithniú a dhéanamh ar a chinneadh tosaigh cás sáraithe an ghearánaigh a dhúnadh agus tuilleadh soiléirithe a lorg ó údaráis na Fraince. Mheas an tOmbudsman, dá bhrí sin, gur shocraigh an Coimisiún an cás, trína leithéid a dhéanamh. Dhún sé an cás mar sin.

Rinne an gearánach, comhlachas feirmeoirí de chuid na Fraince, gearán leis an gCoimisiún Eorpach gur theip ar údaráis na Fraince forálacha dhlí an Aontais maidir le hallmhairiú comhthreomhar táirgí íocshláinte tréidliachta (VMPanna) a chomhlíonadh. D’áitigh sé nár cheadaigh an Fhrainc rochtain a bheith ag tréidlianna, feirmeoirí, cógaiseoirí agus dáileoirí miondíola eile ar an nós imeachta údaraithe simplithe le haghaidh allmhairí comhthreomhara VMPanna. Ina theannta sin, dhiúltaigh údaráis na Fraince rochtain ar an nós imeachta simplithe le haghaidh allmhairí comhthreomhara VMPanna a dheonú do dhéileálaithe mórdhíola atá údaraithe VMPanna a dháileadh i mBallstáit eile.

Chuir an Coimisiún tús le himeachtaí um shárú agus sheol sé litir fógra fhoirmiúil chuig údaráis na Fraince. Ina dhiaidh sin, mhodhnaigh údaráis na Fraince an reachtaíocht náisiúnta maidir leis an nós imeachta údaraithe le haghaidh allmhairí comhthreomhara VMPanna. Dá bhrí sin, chinn an Coimisiún an cás a dhúnadh. Líomhain an gearánach nach raibh na hargóintí a chuir an Coimisiún ar fáil ina chinneadh lena ndúntar an gearán maidir le sárú leordhóthanach agus nach raibh siad áititheach. Mhaígh sé gur cheart don Choimisiún a chinneadh chun an gearán um shárú a dhúnadh a chur ar ceal, nó imeacht nua um shárú a thionscnamh i gcoinne údaráis na Fraince.

Sa tuairim uaidh, bhí an Coimisiún den tuairim ar dtús nach bhféadfaí allmhairí comhthreomhara pearsanta VMPanna a údarú mura gcomhlíontar forálacha ábhartha Threoir 2001/82/CE den chód Comhphobail a bhaineann le táirgí íocshláinte tréidliachta. Thug an Coimisiún dá aire, mar achoimre, go bhfuil allmhairí comhthreomhara VMPanna oscailte go ginearálta d’fheirmeoirí, tréidlianna agus cógaiseoirí nó do dhéileálaithe mórdhíola má chomhlíonann siad forálacha sonracha na Treorach sin a bhaineann le VMPanna agus faireachas cógas a dháileadh, a shealbhú agus a dháileadh.

Mheas an tOmbudsman nár thug an Coimisiún údar cuí lena chinneadh gearán sáraithe an ghearánaigh a dhúnadh. Dá bhrí sin, chuir sé dréachtmholadh faoi bhráid an Choimisiúin. Tar éis a dhréachtmholta, chinn an Coimisiún tús a chur le himeachtaí nua um shárú maidir leis na bacainní a bhuail déileálaithe mórdhíola a dhéanann iarracht allmhairí comhthreomhara VMPanna a dhéanamh. Dá bhrí sin, mheas an tOmbudsman go raibh bearta leordhóthanacha déanta ag an gCoimisiún go dtí seo chun a dhréachtmholadh a chur chun feidhme. Chinn sé, dá bhrí sin, an cás a dhúnadh.