Ιστορικό

1. Το 2000, το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο χορήγησε στον καταγγέλλοντα, υπάλληλο του εν λόγω θεσμικού οργάνου, παρέκκλιση («παρέκκλιση») από την πολιτική κινητικότητας που είχε θέσει πρόσφατα σε εφαρμογή ^[1]. Η παρέκκλιση χορηγήθηκε λόγω του γεγονότος ότι η κόρη της υπέστη σοβαρή εγκεφαλική βλάβη. Η παρέκκλιση ανέφερε ρητά ότι θα εφαρμοζόταν για όσο διάστημα η κατάσταση της θυγατέρας παρέμενε ασυμβίβαστη με τη μεταβίβαση. Ωστόσο, μετά από αρκετά χρόνια κατά τα οποία το Κοινοβούλιο τήρησε την παρέκκλιση, το 2010 άρχισε να ζητεί από τον καταγγέλλοντα είτε να αποδεχθεί τη μετάθεσή του σε άλλη θέση είτε να συνταξιοδοτηθεί πρόωρα είτε να αρχίσει αντ’ αυτού την τηλεργασία. Υπό τις ιδιαίτερες συνθήκες του καταγγέλλοντος, η κινητικότητα θα συνεπαγόταν μετακίνηση σε άλλη πόλη.

2. Η Διαμεσολαβήτρια κίνησε έρευνα σχετικά με τον ισχυρισμό της καταγγέλλουσας ότι το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο είχε ανακαλέσει εσφαλμένα την παρέκκλιση που της είχε χορηγηθεί το 2000 λόγω των εξαιρετικών οικογενειακών συνθηκών της, οι οποίες δεν έχουν αλλάξει εν τω μεταξύ. Ο ισχυρισμός της καταγγέλλουσας, ο οποίος αποτελεί επίσης μέρος της έρευνας του Διαμεσολαβητή, είναι ότι το Κοινοβούλιο θα πρέπει να συμμορφωθεί με την παρέκκλιση και να την αποκλείσει από τη διαδικασία κινητικότητας.

3. Το Κοινοβούλιο υποστήριξε ότι η παρέκκλιση δεν προοριζόταν να είναι μόνιμη, δεδομένου ότι τη στιγμή που χορηγήθηκε η προϋπόθεση της κόρης της καταγγέλλουσας «δεν ήταν τέτοια ώστε να αποκλείονται δυνατότητες μάθησης ή άλλα ευνοϊκά αποτελέσματα». Το Κοινοβούλιο δήλωσε επίσης ότι, σύμφωνα με τη νομολογία του Δικαστηρίου, είχε ήδη προβεί σε εύλογες προσαρμογές στην κατάσταση της καταγγέλλουσας, επιτρέποντάς της να παραμείνει στην πόλη Χ για πολλά χρόνια. Ωστόσο, η συνέχιση της κατάστασης αυτής ήταν αντίθετη προς την αρχή της ίσης μεταχείρισης, συνιστούσε υπερβολική επιβάρυνση και έπρεπε να αποφευχθεί προκειμένου να αποκατασταθεί η ισορροπία μεταξύ του συμφέροντος του καταγγέλλοντος και του συμφέροντος της υπηρεσίας.

4. Η καταγγελία επέμενε ότι η παρέκκλιση χορηγήθηκε βάσει της κατάστασης της κόρης της, την οποία το Κοινοβούλιο γνώριζε ότι ήταν μη αναστρέψιμη, και ότι προοριζόταν να παραμείνει σε ισχύ για όσο διάστημα διήρκεσε ο όρος αυτός. Η καταγγέλλουσα δήλωσε ότι αισθάνεται πιεσμένη και εκφοβισμένη από τη συνεχιζόμενη θέση του Κοινοβουλίου ότι θα πρέπει είτε να υποβάλει αίτηση για άλλη αποστολή είτε να αποδεχθεί μια εναλλακτική λύση την οποία θεωρεί ακατάλληλη.

5. Η Διαμεσολαβήτρια έκρινε ότι η διατύπωση της παρέκκλισης δείχνει σαφώς και αδιαμφισβήτητα ότι προοριζόταν να κατοχυρώσει ένα μόνιμο δικαίωμα, χωρίς χρονικό περιορισμό, για την καταγγέλλουσα να εξαιρείται από την κινητικότητα εάν και για όσο διάστημα η κόρη της θα απαιτούσε την παρουσία της στην πόλη Χ. Επιπλέον, η παρέκκλιση δεν αντιβαίνει στην αρχή της ίσης μεταχείρισης, δεδομένου ότι η κατάσταση της καταγγέλλουσας προδήλως δεν είναι παρόμοια με εκείνη της συντριπτικής πλειονότητας των συναδέλφων της που υπόκεινται σε κινητικότητα. Ούτε αποτελεί, υπό το φως των διαθέσιμων πληροφοριών, σημαντικό εμπόδιο στην πολιτική κινητικότητας του Κοινοβουλίου. Σε κάθε περίπτωση, η Διαμεσολαβήτρια έκρινε ότι οι «εναλλακτικές λύσεις» στην κινητικότητα που προσέφερε το Κοινοβούλιο στην καταγγέλλουσα είναι απαράδεκτες και ότι η υπαγωγή της στην απαίτηση κινητικότητας θα ήταν δυσανάλογη.

6. Ως εκ τούτου, ο Διαμεσολαβητής πρότεινε στο Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο να «επιτρέψει στην καταγγέλλουσα να συνεχίσει να επωφελείται από την παρέκκλιση ... για όσο διάστημα η κατάσταση της κόρης της καταγγέλλουσας παραμένει τέτοια ώστε η ευημερία της να απαιτεί τη συνεχή παρουσία της μητέρας της (η οποία, δυστυχώς, μπορεί να είναι επ' αόριστον).»

7. Το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο απέρριψε την πρόταση αυτή. Ως εκ τούτου, ο Διαμεσολαβητής υπέβαλε σχέδιο σύστασης με τους ίδιους όρους [2].

Η απάντηση του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου στο σχέδιο σύστασης του Διαμεσολαβητή

8. Ο Πρόεδρος του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου απάντησε ότι, υπό το πρίσμα των επιχειρημάτων που είχε ήδη προβάλει το Κοινοβούλιο, πιστεύει ότι η απόφαση του Κοινοβουλίου είναι βάσιμη, σύμφωνα με το συμφέρον της υπηρεσίας και την αρχή της ίσης μεταχείρισης των μελών του προσωπικού. Ως εκ τούτου, το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο, αν και συμμερίζεται την κατάσταση της καταγγέλλουσας, θα μπορούσε απλώς να επαναλάβει ότι η καταγγέλλουσα υπόκειται στους κανόνες κινητικότητας, όπως και οι συνάδελφοί της.

9. Ωστόσο, λαμβάνοντας υπόψη την οικογενειακή κατάσταση της καταγγέλλουσας, ο Πρόεδρος του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου διαβεβαίωσε τη Διαμεσολαβήτρια ότι η κινητικότητα της καταγγέλλουσας θα σέβεται την απαίτηση να παραμένει η κόρη της στο περιβάλλον της μητρικής της γλώσσας και να μην χωρίζεται από τη μητέρα της.

Αξιολόγηση του Διαμεσολαβητή μετά το σχέδιο σύστασης

10. Ο Διαμεσολαβητής εκφράζει τη λύπη του για το γεγονός ότι το Κοινοβούλιο δεν ήταν πρόθυμο να παραδεχθεί το σφάλμα του στην παρούσα υπόθεση, αναγνωρίζοντας ότι δεν μπορεί απλώς να παρεκκλίνει από μια νόμιμη και δικαιολογημένη υπόσχεση που έδωσε στον καταγγέλλοντα πριν από χρόνια βάσει περιστάσεων που δεν έχουν αλλάξει εν τω μεταξύ.

11. Ωστόσο, ο κύριος στόχος αυτής της έρευνας ήταν να διασφαλιστεί ότι το Κοινοβούλιο δεν θα επιβάρυνε, μέσω της κινητικότητας, το ήδη βαρύ προσωπικό βάρος της καταγγέλλουσας μετακομίζοντας σε άλλη πόλη. Ο Πρόεδρος του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου διαβεβαίωσε τη Διαμεσολαβήτρια ότι η κόρη της καταγγέλλουσας δεν θα αποχωριστεί τη μητέρα της και θα παραμείνει στο περιβάλλον της μητρικής της γλώσσας. Η Διαμεσολαβήτρια αντιλαμβάνεται ότι αυτό σημαίνει ότι η καταγγέλλουσα δεν θα μετακινηθεί από τον τρέχοντα τόπο απασχόλησής της στην πόλη Χ. Αυτό επιτρέπει στη Διαμεσολαβήτρια να θεωρήσει ότι το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο έχει αποδεχθεί το σχέδιο σύστασής της και να θέσει την υπόθεση στο αρχείο.

12. Ο Διαμεσολαβητής ευχαριστεί τον Πρόεδρο της Ευρωπαϊκής Επιτροπής για την παρέμβασή του, η οποία απελευθέρωσε την κατάσταση και επέτρεψε την εξεύρεση εύλογης λύσης στην υπόθεση αυτή.

Συμπέρασμα

Με βάση την έρευνα σχετικά με την εν λόγω καταγγελία, ο Διαμεσολαβητής την περατώνει με το ακόλουθο συμπέρασμα:

Το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο αποδέχθηκε το σχέδιο σύστασης του Διαμεσολαβητή. Ως εκ τούτου, η υπόθεση περατώνεται.

Ο καταγγέλλων και το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο θα ενημερωθούν για την απόφαση αυτή.

η Έμιλι Ο' Ράιλι

Στρασβούργο, 22/4/2015

Τελικό αγγλικό κείμενο της απόφασης επί της καταγγελίας 118/2013/AN

[1] Σύμφωνα με την πολιτική κινητικότητας του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου, μετά την τοποθέτηση υπαλλήλου στην ίδια θέση επί επτά έτη, ο υπάλληλος πρέπει να τοποθετηθεί εκ νέου προς το συμφέρον της υπηρεσίας.

[2] Για περισσότερες πληροφορίες σχετικά με το ιστορικό της καταγγελίας, τα επιχειρήματα των μερών και την έρευνα του Διαμεσολαβητή, ανατρέξτε στο πλήρες κείμενο της πρότασης και του σχεδίου σύστασης του Διαμεσολαβητή που διατίθενται αντίστοιχα στη διεύθυνση: http://www.ombudsman.europa.eu/cases/correspondence.faces/en/59542/html.bookmark και http://www.ombudsman.europa.eu/en/cases/draftrecommendation.faces/en/54332/html.bookmark