Ιστορικό της καταγγελίας

1. Ο καταγγέλλων ήταν μέλος του προσωπικού προϋπολογισμού εκτελεστικού οργανισμού της ΕΕ, απασχολούμενος ως συμβασιούχος υπάλληλος με σύμβαση αορίστου χρόνου. Υπέβαλε αίτηση για θέση εργασίας στο EUIPO ως απάντηση σε κενή θέση για ειδικούς σε οικονομικά θέματα. Η αίτησή του ήταν ανεπιτυχής.

2. Ο καταγγέλλων ζήτησε από το EUIPO πληροφορίες αξιολόγησης που θα μπορούσαν να τον βοηθήσουν να κατανοήσει την ανεπιτυχή αίτησή του για θέση εργασίας.

3. Το EUIPO απάντησε ότι δεν μπορούσε να του παράσχει τέτοιες πληροφορίες, διότι η διαδικασία προσλήψεως είχε πραγματοποιηθεί χωρίς τη χρήση πινάκων αξιολογήσεως ή παρόμοιων βοηθημάτων.

4. Στη συνέχεια, ο καταγγέλλων ζήτησε πιο συγκεκριμένες πληροφορίες, στις οποίες το EUIPO απάντησε, εν ολίγοις, εφιστώντας την προσοχή του σε ό,τι θεωρούσε χρήσιμες διαδικτυακές δημοσιεύσεις (ετήσιο σχέδιο πολιτικής προσωπικού και εκθέσεις για τους ανθρώπινους πόρους) και στους σχετικούς ισχύοντες κανόνες για τις δικές του εργασίες [1] και για τις εργασίες της EPSO. [2]

5. Στη συνέχεια, ο καταγγέλλων υπέβαλε αίτηση επανεξέτασης (30 Μαρτίου 2023) της απόφασης του EUIPO να απορρίψει την αίτησή του για θέση εργασίας και, στο πλαίσιο αυτό, ζήτησε επίσης από το EUIPO το ακόλουθο έγγραφο και πληροφορίες:

“1. CAST [...] FGIV- Προκήρυξη κενής θέσης οικονομικού ειδικού.

2. Η χρονική ισχύς του καταλόγου CAST [...] FGIV-Financial Specialist.

3. Αριθμός υποψηφίων που εξακολουθούν να είναι διαθέσιμοι για πρόσληψη μέσω του πίνακα.

4. Αριθμός θέσεων εργασίας CA FG(IV) που πρόκειται να πληρωθούν κατά τη διάρκεια του 2023.

5. Αριθμός συμβασιούχων υπαλλήλων που προσλήφθηκαν με σύμβαση αορίστου χρόνου σύμφωνα με το άρθρο 85 του ΚΛΠ [Καθεστώς που εφαρμόζεται στο λοιπό προσωπικό της Ευρωπαϊκής Ένωσης], άρθρο 7 παράγραφος 3 και παράρτημα III της απόφασης MB-19-10 κατά τα τελευταία τέσσερα έτη.»

6. Από το σημείο αυτό και μετά, το EUIPO χειρίστηκε τα αιτήματα του καταγγέλλοντος σύμφωνα με τη διαδικασία της νομοθεσίας της ΕΕ για την πρόσβαση του κοινού στα έγγραφα [3]. Το έπραξε λαμβάνοντας υπόψη τη διαφορά μεταξύ του δικαιώματος αίτησης πρόσβασης σε υφιστάμενα έγγραφα και της γενικής υποχρέωσης της διοίκησης να απαντά σε αιτήσεις παροχής πληροφοριών. Στην πρώτη απάντησή του (12 Απριλίου 2023), το EUIPO του έδωσε τις σχετικές απαιτήσεις απασχόλησης (για να απαντήσει στο πρώτο αίτημά του) και του υπενθύμισε ότι είχε ήδη λάβει απάντηση στα υπόλοιπα αιτήματά του. Προσέθεσε περαιτέρω πληροφορίες δίνοντάς του τον αριθμό των υποψηφίων που κρίθηκαν κατάλληλοι για πρόσληψη.

7. Το EUIPO ενημέρωσε τον καταγγέλλοντα για το δικαίωμά του να ζητήσει επανεξέταση της απάντησής του βάσει του κανονισμού 1049/2001 για την πρόσβαση του κοινού στα έγγραφα («επιβεβαιωτική αίτηση»). Αυτό έπραξε η καταγγέλλουσα στις 24 Απριλίου 2023.

8. Στην επιβεβαιωτική αίτησή του, ο καταγγέλλων τόνισε τον λόγο του αιτήματός του, ο οποίος ήταν «να ζητηθούν διαβεβαιώσεις σχετικά με τις πραγματικές ευκαιρίες κινητικότητας μεταξύ οργανισμών που προσφέρει το EUIPO σε συμβασιούχους υπαλλήλους (ΣΥ) που προσλαμβάνονται με [αόριστη] σύμβαση βάσει του άρθρου 85 του ΚΛΠ από άλλα θεσμικά όργανα ή οργανισμούς της ΕΕ μέσω της πρόσκλησης: CAST [...].»

9. Ο καταγγέλλων εξέφρασε την ικανοποίησή του για την κοινοποίηση «ορισμένων σχετικών πληροφοριών σχετικά με τον κατάλογο επιτυχόντων που καταρτίστηκε μέσω της προαναφερθείσας πρόσκλησης και την παραλαβή ορισμένων σχετικών εγγράφων (προκήρυξη κενής θέσης, γενικές πληροφορίες και όροι απασχόλησης των συμβασιούχων υπαλλήλων και των έκτακτων υπαλλήλων),» αλλά έκρινε ότι «εξακολουθούν να υπάρχουν ορισμένα ερωτήματα που δεν έχουν απαντηθεί ή στα οποία έχει δοθεί αόριστη απάντηση». Θεώρησε ότι το EUIPO δεν είχε κατανοήσει ή λάβει σοβαρά υπόψη τον σκοπό του αιτήματός του. Ειδικότερα, ήθελε να μάθει τον συνολικό αριθμό των θέσεων συμβασιούχων υπαλλήλων που το EUIPO σκόπευε να καλύψει κατά τη διάρκεια του έτους και κατά τα επόμενα έτη, και έκρινε ότι το EUIPO είχε απλώς απαντήσει ότι η απάντηση έπρεπε να συναχθεί από το ετήσιο σχέδιο πολιτικής προσωπικού του EUIPO, το οποίο δεν έκρινε χρήσιμο.  

10. Στην απάντησή του, το EUIPO ανταποκρίθηκε αρχικά στην επιθυμία του καταγγέλλοντος να λάβει πίνακα προσωπικού για τους συμβασιούχους υπαλλήλους για την περίοδο 2023 έως 2027. Τον ενημέρωσε ότι οι συμβασιούχοι υπάλληλοι δεν τοποθετούνται σε θέσεις που περιλαμβάνονται στον πίνακα προσωπικού του Οργανισμού. Αυτό σήμαινε ότι αυτό που ζητούσε δεν υπήρχε. Οι πληροφορίες που θα μπορούσαν ενδεχομένως να του φανούν χρήσιμες είναι αυτές που είχε δημοσιεύσει το EUIPO στο ετήσιο σχέδιο πολιτικής προσωπικού του. Το EUIPO δήλωσε ότι δεν διαθέτει περισσότερες πληροφορίες σχετικά με το ζήτημα αυτό.

11. Όσον αφορά την επιθυμία του καταγγέλλοντος να λάβει πληροφορίες ειδικά σχετικά με τη διαχείριση των συμβάσεων αορίστου χρόνου και των θέσεων συμβασιούχων υπαλλήλων από το EUIPO, το EUIPO παρέπεμψε εκ νέου τον καταγγέλλοντα στις ετήσιες εκθέσεις του για τους ανθρώπινους πόρους από το 2019 έως το 2022.

12. Όσον αφορά την επιθυμία του καταγγέλλοντος να λάβει πληροφορίες σχετικά με τη στρατηγική ανθρώπινου δυναμικού του EUIPO για τη διυπηρεσιακή κινητικότητα των συμβασιούχων υπαλλήλων, το EUIPO παρέπεμψε τον καταγγέλλοντα στους σχετικούς εφαρμοστέους νομικούς κανόνες. 

13. Στη συνέχεια, ο καταγγέλλων απευθύνθηκε στον Διαμεσολαβητή, υποστηρίζοντας ότι το EUIPO δεν ανταποκρίθηκε επαρκώς στο αίτημά του. Επισημαίνει ότι σκοπός του αιτήματός του ήταν να ζητήσει διευκρινίσεις σχετικά με τις ευκαιρίες διυπηρεσιακής κινητικότητας για συμβασιούχους υπαλλήλους σύμφωνα με το άρθρο 85 του ΚΛΠ [4] και ότι, για τον σκοπό αυτό, ζήτησε ακριβή πρόβλεψη προγραμματισμού του προσωπικού για τους συμβασιούχους υπαλλήλους για την περίοδο 2023 έως 2027, καθώς και στατιστικά στοιχεία σχετικά με τον αριθμό των συμβασιούχων υπαλλήλων με σύμβαση αορίστου χρόνου που είχε προσλάβει το EUIPO, και γενικότερα διευκρινίσεις σχετικά με την πολιτική του EUIPO όσον αφορά τη διυπηρεσιακή κινητικότητα.

14. Ο καταγγέλλων έκρινε ότι το EUIPO θα έπρεπε να είχε προβεί σε ολοκληρωμένη ανάλυση της φύσης και του πλαισίου του αιτήματός του και ότι η ανάλυση αυτή θα έπρεπε να είχε οδηγήσει το EUIPO στον προσδιορισμό του κατάλληλου εγγράφου που θα ανταποκρινόταν επαρκώς στο αίτημά του. Θεωρεί ότι το αίτημά του σχετικά με το πρόγραμμα προσωπικού για τους συμβασιούχους υπαλλήλους για την περίοδο 2023-2027 δεν έχει αντιμετωπιστεί επαρκώς. Φάνηκε να θεωρεί ότι ορισμένες από τις πληροφορίες που επιθυμούσε να λάβει μπορούσαν να εξαχθούν από τις βάσεις δεδομένων του EUIPO.

15. Ο καταγγέλλων θεώρησε ότι το EUIPO θα πρέπει να παράσχει επικαιροποιημένα αποτελέσματα του μοντέλου σχεδιασμού του εργατικού δυναμικού για την περίοδο 2023-2027 (για όλες τις ομάδες κατηγοριών προσωπικού) και να το πράξει ως ετήσια σύνολα. Θα πρέπει επίσης να γνωστοποιεί το ποσοστό του συνολικού συμβασιούχου προσωπικού που απασχολείται από το EUIPO, μεταξύ άλλων με πληροφορίες σχετικά με το ποιος προέρχεται από άλλα θεσμικά όργανα και οργανισμούς της ΕΕ, καθώς και με κατανομή μεταξύ συμβάσεων αορίστου και ορισμένου χρόνου (θεωρεί ότι η βάση δεδομένων του EUIPO μπορεί να περιέχει αυτές τις πληροφορίες). Τέλος, το EUIPO θα πρέπει να παράσχει εξαντλητική περιγραφή των προσπαθειών του να καταστήσει δυνατή τη διαθεσμική κινητικότητα, τόσο από το EUIPO όσο και από αυτό, για συμβασιούχους υπαλλήλους. Αυτό θα συμβάλει στην επαλήθευση του κατά πόσον η διαχείριση των συμβάσεων προσωπικού από το EUIPO προωθεί αποτελεσματικά την κινητικότητα του προσωπικού μεταξύ αυτού και άλλων θεσμικών οργάνων και οργανισμών της ΕΕ [5].

Η έρευνα

16. Ο Διαμεσολαβητής κίνησε έρευνα. Στην αίτησή της για απάντηση, η Διαμεσολαβήτρια ζήτησε από το EUIPO να παράσχει κατάλογο των εγγράφων που είχε αντιληφθεί ότι ζητούσε ο καταγγέλλων. Η Διαμεσολαβήτρια υπέβαλε το αίτημα αυτό προκειμένου να αποκτήσει μεγαλύτερη σαφήνεια όσον αφορά το πεδίο εφαρμογής των αιτημάτων του καταγγέλλοντος και τις σχετικές απαντήσεις του EUIPO. Ο κανονισμός 1049/2001 παρέχει δικαίωμα πρόσβασης μόνο σε υφιστάμενα έγγραφα. Ωστόσο, τα αιτήματα του καταγγέλλοντος κάλυπταν δεδομένα/πληροφορίες τα οποία —εάν υπήρχαν— ενδέχεται να πρέπει να ταυτοποιηθούν και να ανακτηθούν. Στο πλαίσιο αυτό, ο Διαμεσολαβητής ζήτησε από το EUIPO να λάβει υπόψη τη νομολογία σύμφωνα με την οποία ένα «έγγραφο» βάσει του κανονισμού 1049/2001 μπορεί σε ορισμένες περιπτώσεις να θεωρηθεί ότι περιλαμβάνει πληροφορίες που έχουν ανακτηθεί από βάση δεδομένων μέσω «συνήθους πράξης»[6].

17. Μετά την απάντηση του EUIPO, η Διαμεσολαβήτρια ζήτησε περαιτέρω διευκρινίσεις σχετικά με τα πραγματικά περιστατικά. Μια διευκρίνιση που έδωσε το EUIPO ήταν ότι οι εκθέσεις στις οποίες είχε παραπέμψει τον καταγγέλλοντα θα πρέπει να θεωρηθεί ότι περιέχουν τις πληροφορίες ότι το EUIPO, από το 2019, δεν είχε προσλάβει συμβασιούχους υπαλλήλους με συμβάσεις αορίστου χρόνου.

Επί της προβαλλομένης παραλείψεως προσκομίσεως εγγράφων και πληροφοριών

Επιχειρήματα που υποβλήθηκαν στον Διαμεσολαβητή

18. Ο καταγγέλλων έκρινε, συνοπτικώς, ότι το EUIPO όφειλε να κατανοήσει καλύτερα τον συνολικό χαρακτήρα των διαφόρων αιτημάτων του και να παράσχει, κατ’ ουσίαν, λεπτομερή περιγραφή της εκ μέρους του διαχειρίσεως των συμβάσεων εργασίας. Ο λογαριασμός αυτός θα περιλάμβανε υφιστάμενα στατιστικά δεδομένα, δεδομένα που πρέπει να παραχθούν και δεδομένα για το μέλλον, καθώς και εξηγήσεις σχετικά με τη διαχείριση των συμβάσεων. Ο καταγγέλλων εξέφρασε την άποψη ότι η διαφάνεια στο θέμα αυτό είναι γενικά σημαντική και παρουσιάζει ευρύτερο ενδιαφέρον. Επιθυμούσε επίσης να λάβει τις πληροφορίες αυτές προς στήριξη διοικητικής ενστάσεως την οποία σκόπευε να υποβάλει κατά της αποφάσεως του EUIPO να μην τον προσλάβει.

19. Το EUIPO προσέγγισε τα αιτήματα παροχής πληροφοριών του καταγγέλλοντος προσδιορίζοντας τα υφιστάμενα έγγραφα που περιείχαν όσο το δυνατόν περισσότερες πληροφορίες που αντιστοιχούσαν στα εν λόγω αιτήματα και ενημερώνοντας τον καταγγέλλοντα, όταν συνέβαινε αυτό, ότι δεν υπήρχε αντίστοιχο έγγραφο ή πληροφορία.

20. Το EUIPO διευκρίνισε ότι τα δεδομένα που αναφέρονται στις προαναφερθείσες εκθέσεις του αποτελούν εξαγωγή από τη σχετική βάση δεδομένων του EUIPO και ότι δεν μπορούσαν να εξαχθούν διαφορετικά ή πρόσθετα δεδομένα από αυτήν.

21. Απαντώντας σε αίτημα του Διαμεσολαβητή, το EUIPO διευκρίνισε ότι ο αριθμός των συμβασιούχων υπαλλήλων που προσλήφθηκαν με σύμβαση αορίστου χρόνου κατά τα προηγούμενα τέσσερα έτη ήταν μηδενικός.

22. Ο Διαμεσολαβητής έδωσε στον καταγγέλλοντα την ευκαιρία να σχολιάσει τις απαντήσεις του EUIPO, πράγμα που έπραξε. Στις παρατηρήσεις του, ο καταγγέλλων θεώρησε ότι η προσέγγιση του EUIPO είναι ελλιπής και υπερβολικά τυπολατρική, ιδίως όσον αφορά την ερμηνεία του όρου «σχέδιο εγκατάστασης». Δήλωσε ότι το EUIPO δεν είχε εξετάσει πλήρως «τα συγκεκριμένα ζητήματα που τέθηκαν στην αρχική έρευνά μου». Ισχυρίστηκε ότι το EUIPO θα πρέπει να εξακολουθήσει να παρέχει ορισμένα σύνολα δεδομένων και στατιστικά στοιχεία και ότι θα πρέπει να παρέχει «αδιαμφισβήτητη επιβεβαίωση ότι το Γραφείο δεν έχει αναλάβει συγκεκριμένες δράσεις για την προώθηση της διυπηρεσιακής κινητικότητας μεταξύ συμβασιούχων υπαλλήλων με συμβάσεις αορίστου χρόνου...». Τόνισε τη βασική του ανησυχία ότι το προσωπικό με σύμβαση αορίστου χρόνου δεν έχει την ίδια δυνατότητα πρόσληψης στο EUIPO με άλλους συμβασιούχους υπαλλήλους [7].

Η αξιολόγηση του Διαμεσολαβητή

23. Ο κανονισμός 1049/2001 για την πρόσβαση του κοινού στα έγγραφα εφαρμόζεται μόνο στα υφιστάμενα έγγραφα. Η υπό κρίση υπόθεση αφορά κυρίως σειρά αιτημάτων παροχής πληροφοριών και/ή δεδομένων, ορισμένα εκ των οποίων αφορούν το μέλλον.

24. Η νομολογία της ΕΕ έχει επιβεβαιώσει ότι τα αποτελέσματα αναζήτησης από βάσεις δεδομένων μπορούν σε ορισμένες περιπτώσεις να θεωρηθούν «έγγραφα» βάσει του κανονισμού 1049/2001. Αυτό υπόκειται στο γενικό τεκμήριο ειλικρίνειας που ισχύει όταν η διοίκηση δηλώνει ότι δεν υπάρχει ζητούμενο έγγραφο.

25. Ενώ ο νομοθέτης της ΕΕ δεν έχει θεσπίσει ειδικό χωριστό δικαίωμα των πολιτών να ζητούν πληροφορίες (σε αντίθεση με τα έγγραφα) από τα θεσμικά όργανα της ΕΕ, τα θεσμικά όργανα της ΕΕ έχουν γενική υποχρέωση να απαντούν στα αιτήματα των πολιτών για πληροφορίες. Αυτό προκύπτει από τις γενικές αρχές της χρηστής διοίκησης.

26. Εν προκειμένω, το EUIPO έδωσε εξαρχής προσοχή στη σημαντική διάκριση μεταξύ των αιτημάτων του καταγγέλλοντος για πρόσβαση σε «έγγραφα» και των αιτημάτων του για «πληροφορίες». Παρείχε στον καταγγέλλοντα έγγραφα που μπορούσαν εύκολα να χαρακτηριστούν ως «έγγραφα» και τον παρέπεμψε σε σχετικές πηγές που θεωρούσε ότι θα μπορούσαν να τον βοηθήσουν [τον σχετικό σύνδεσμο προς τον ιστότοπο της EPSO [8], τους ισχύοντες νομικούς κανόνες ή ορισμένες από τις εκθέσεις της που περιέχουν πληροφορίες σχετικά με τη διαχείριση των θέσεων συμβασιούχων υπαλλήλων από το EUIPO]. Το EUIPO δεν είχε την πρόθεση να ικανοποιήσει πλήρως τα συμφέροντα του καταγγέλλοντος παραπέμποντας στις εν λόγω πηγές, αλλά έκρινε ότι θα μπορούσαν να είναι χρήσιμες σε κάποιο βαθμό. Ως εκ τούτου, η συνολική προσέγγιση του EUIPO όσον αφορά το αίτημα του καταγγέλλοντος για παροχή εγγράφων και πληροφοριών ήταν ορθή.

27. Το ένα ζήτημα πληροφόρησης που το EUIPO δεν αντιμετώπισε τόσο γρήγορα και τόσο ρητά όσο θα έπρεπε, ήταν το ενδιαφέρον του καταγγέλλοντος να γνωρίζει πόσους συμβασιούχους υπαλλήλους με συμβάσεις αορίστου χρόνου είχε προσλάβει τα τελευταία χρόνια. Μολονότι το EUIPO παρέπεμψε τον καταγγέλλοντα στις εκθέσεις του για τους ανθρώπινους πόρους, είναι αληθές ότι οι εκθέσεις αυτές παρείχαν τις πληροφορίες αυτές με έμμεσο τρόπο. Μόνο μετά από συγκεκριμένα αιτήματα του Διαμεσολαβητή για διευκρινίσεις σχετικά με το θέμα αυτό έλαβε ο καταγγέλλων τις πληροφορίες αυτές.

28. Όσον αφορά το ευρύτερο ενδιαφέρον του καταγγέλλοντος για τις στατιστικές και τον σχεδιασμό προσλήψεων του EUIPO για το μέλλον, η Διαμεσολαβήτρια υπενθυμίζει ότι ούτε ο κανονισμός 1049/2001 ούτε η γενική υποχρέωση ανταπόκρισης σε αιτήματα των πολιτών για πληροφορίες δημιουργούν υποχρέωση για τα θεσμικά όργανα ή τους οργανισμούς της ΕΕ να δημιουργούν νέα έγγραφα, λεπτομερή δεδομένα ή προβλέψεις σχετικά με μελλοντικές δράσεις διαχείρισης. Ο Διαμεσολαβητής δεν βρίσκει λόγο να αμφισβητήσει τη δήλωση του EUIPO ότι δεν μπορεί να εξάγει από τις βάσεις δεδομένων του, κατά τρόπο συνήθη, τα δεδομένα και τα στατιστικά στοιχεία που ζητεί ο καταγγέλλων.

Συμπέρασμα

Βάσει της έρευνας, ο Διαμεσολαβητής περατώνει την υπόθεση με το ακόλουθο συμπέρασμα:[9]

Ο συνολικός χειρισμός από το EUIPO των αιτημάτων του καταγγέλλοντος για έγγραφα και πληροφορίες ήταν κατάλληλος. Ως εκ τούτου, ο Διαμεσολαβητής δεν διαπιστώνει κακοδιοίκηση στην παρούσα υπόθεση.

Ο καταγγέλλων και το EUIPO θα ενημερωθούν για την απόφαση αυτή.

Rosita Hickey
Διευθυντής Ερευνών

Στρασβούργο, 18/01/2024

[1] Παράρτημα Ill της απόφασης αριθ. MB-19-10 του διοικητικού συμβουλίου του Γραφείου Διανοητικής Ιδιοκτησίας της Ευρωπαϊκής Ένωσης, της 25ης Σεπτεμβρίου 2019, σχετικά με τις γενικές διατάξεις εφαρμογής του άρθρου 79 παράγραφος 2 του καθεστώτος που εφαρμόζεται στο λοιπό προσωπικό της Ευρωπαϊκής Ένωσης, οι οποίες διέπουν το καθεστώς που εφαρμόζεται στους συμβασιούχους υπαλλήλους που απασχολούνται σύμφωνα με τους όρους του άρθρου 3α της εν λόγω απόφασης.

https://euipo.europa.eu/tunnel-web/secure/webdav/guest/document_library/contentPdfs/about_euipo/governance/management_board/decisions/MB-30-19_decision_on_CAs_en.pdf

[2] https://eu-careers.europa.eu/en/Cast-Permanent

[3] Σύμφωνα με τον κανονισμό 1049/2001 για την πρόσβαση του κοινού στα έγγραφα του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου, του Συμβουλίου και της Επιτροπής· 

https://eur-lex.europa.eu/legal-content/en/TXT/?uri=CELEX%3A32001R1049

[4] Καθεστώς που εφαρμόζεται επί του λοιπού προσωπικού της διοίκησης της ΕΕ (https://eur-lex.europa.eu/legal-content/EN/TXT/?uri=CELEX%3A01962R0031-20230101)

[5] Αναφέρθηκε στην απόφαση αριθ. MB-19-10 του διοικητικού συμβουλίου του Γραφείου Διανοητικής Ιδιοκτησίας της Ευρωπαϊκής Ένωσης, της 25ης Σεπτεμβρίου 2019, σχετικά με τις γενικές διατάξεις εφαρμογής του άρθρου 79 παράγραφος 2 του καθεστώτος που εφαρμόζεται στο λοιπό προσωπικό της Ευρωπαϊκής Ένωσης, οι οποίες διέπουν το καθεστώς που εφαρμόζεται στους συμβασιούχους υπαλλήλους που απασχολούνται σύμφωνα με τους όρους του άρθρου 3α, αιτιολογική σκέψη 7: «Για να διευκολυνθεί η κινητικότητα, είναι σημαντικό να καταστεί δυνατή η σύνδεση μεταξύ των συμβασιούχων υπαλλήλων που απασχολούνται από την Υπηρεσία και εκείνων που απασχολούνται από άλλους οργανισμούς, με τη χρήση κοινών/παρόμοιων κατευθυντήριων γραμμών για την επιλογή και τη διαχείριση των συμβασιούχων υπαλλήλων.»

[6] Βλ. απόφαση του Γενικού Δικαστηρίου (τρίτο τμήμα) της 26ης Οκτωβρίου 2011, Dufour κατά Ευρωπαϊκής Κεντρικής Τράπεζας, υπόθεση T-

436/09, https://eur-lex.europa.eu/legal-content/EN/TXT/?uri=CELEX:62009TJ0436

[7] «...φαίνεται ότι η διαδικασία πρόσληψης συμβασιούχων υπαλλήλων από εφεδρικούς πίνακες προσλήψεων ευνοεί κυρίως υποψηφίους στους οποίους μπορεί να προσφερθεί πενταετής σύμβαση, ενδεχομένως ανανεώσιμη για άλλα 5 έτη. Η πρακτική αυτή φαίνεται να θέτει σε μειονεκτική θέση τους υπαλλήλους που έχουν ήδη συμβάσεις αορίστου χρόνου. Είναι σημαντικό να σημειωθεί ότι το προφίλ εργασίας που παρείχε το Γραφείο πριν από τη συνέντευξη επιλογής δεν αναφέρει τη συμβατική διάρκεια, όπως αποδεικνύεται στο συνημμένο έγγραφο. Η κατάσταση αυτή ενισχύει τη δικαιολογημένη προσδοκία όλων των υποψηφίων που περιλαμβάνονται σε εφεδρικό πίνακα προσλήψεων να έχουν ίσες ευκαιρίες πρόσληψης.»

[8] https://eu-careers.europa.eu/el

[9] Η παρούσα καταγγελία εξετάστηκε στο πλαίσιο του κατ’ εξουσιοδότηση χειρισμού υποθέσεων, σύμφωνα με την απόφαση του Ευρωπαίου Διαμεσολαβητή για τη θέσπιση εκτελεστικών διατάξεων