Αξιότιμε κ. P.,
Στις 5 Οκτωβρίου 1999 υποβάλατε καταγγελία στον Ευρωπαίο Διαμεσολαβητή κατά της Ευρωπαϊκής Επιτροπής, υπό την ιδιότητά σας ως δικηγόρου της ισπανικής εταιρείας "Zumos y Conservas de Almería, S.A.". Η καταγγελία αφορούσε την εικαζόμενη άδικη απόφαση της Επιτροπής να ακυρώσει τη χρηματοδοτική συνεισφορά της που προβλεπόταν στην απόφαση C(86) 2100/525.
Στις 3 Νοεμβρίου 1999, διαβίβασα την καταγγελία στον Πρόεδρο της Ευρωπαϊκής Επιτροπής. Η Επιτροπή διαβίβασε τη γνώμη της μεταφρασμένη στα ισπανικά στις 8 Φεβρουαρίου 2000 και σας τη διαβίβασα στις 14 Φεβρουαρίου με πρόσκληση να διατυπώσετε τις παρατηρήσεις σας, εφόσον το επιθυμείτε. Στις 25 Απριλίου 2000, η Επιτροπή απέστειλε νέα γνώμη επί της καταγγελίας, την οποία σας απέστειλα με τηλεομοιοτυπία στις 26 Απριλίου 2000. Στις 10 Μαΐου 2000 έλαβα την παρατήρησή σας.
Σας γράφω τώρα για να σας ενημερώσω για το αποτέλεσμα των ερευνών που έχουν γίνει.

Η ΚΑΤΗΓΟΡΙΑ

Η ισπανική εταιρεία «Zumos y Conservas de Almería, S.A.» συμμετείχε στην πρόσκληση υποβολής προτάσεων στο πλαίσιο του κανονισμού (ΕΟΚ) αριθ. 355/77 του Συμβουλίου, της 15ης Φεβρουαρίου 1977, περί κοινών μέτρων βελτίωσης των συνθηκών μεταποίησης και εμπορίας των γεωργικών προϊόντων (1). Το έργο της διατηρήθηκε και η Επιτροπή αποφάσισε να χορηγήσει στην εταιρεία χρηματοδοτική επιδότηση ύψους 115.342.000 ESP στο πλαίσιο του ΕΓΤΠΕ [απόφαση C(86) 2100/525 της Επιτροπής].
Με την απόφαση C(94) 1181 της 6ης Ιουνίου 1994, η Επιτροπή αποφάσισε να ανακαλέσει την επιδότηση και ζήτησε από τον καταγγέλλοντα την επιστροφή της καταβληθείσας προκαταβολής ύψους 63.782.712 ESP.
Ο καταγγέλλων ζήτησε από την Επιτροπή να επανεξετάσει την απόφασή της, υπογραμμίζοντας το γεγονός ότι η εταιρεία ενεργούσε πάντοτε σύμφωνα με τις διατάξεις του προγράμματος.
Στις 5 Οκτωβρίου 1999, το θεσμικό όργανο, αφού εξέτασε τον φάκελο του καταγγέλλοντος, απάντησε ότι δεν υπήρχαν στοιχεία που να μπορούν να μεταβάλουν την αρχική του θέση. Ως εκ τούτου, ο καταγγέλλων απέστειλε επιστολή στον Διαμεσολαβητή. Στην καταγγελία του, ο καταγγέλλων ισχυρίστηκε ότι η απόφαση της Επιτροπής να του ζητήσει την επιστροφή της καταβληθείσας προκαταβολής ήταν αδικαιολόγητη και ανεπαρκώς αιτιολογημένη. Κατά συνέπεια, σύμφωνα με τον καταγγέλλοντα, η απόφαση αυτή πρέπει να ακυρωθεί.

Η ΕΡΩΤΗΣΗ

Η γνώμη της Επιτροπής
Η Επιτροπή απέστειλε μια πρώτη γνώμη στις 8 Φεβρουαρίου 2000, στην οποία ενημέρωνε ότι, λαμβάνοντας υπόψη τους ισχυρισμούς που διατύπωσε ο καταγγέλλων στην καταγγελία του προς το Διαμεσολαβητή, οι υπηρεσίες της Επιτροπής εξέταζαν περαιτέρω την υπόθεση. Δεδομένου ότι η εξέταση του φακέλου δεν ήταν πλήρης, η Επιτροπή δεσμεύτηκε να καταλήξει σε συμπέρασμα το συντομότερο δυνατόν και να ενημερώσει σχετικά τον Διαμεσολαβητή.
Στις 25 Απριλίου 2000, η Επιτροπή πληροφόρησε τον Διαμεσολαβητή ότι είχε λάβει τελικά απόφαση επί της υποθέσεως.
Το θεσμικό όργανο εξήγησε ότι η ανάκτηση των 63.782.712 ESP ζητήθηκε μετά την απόφαση της Επιτροπής της 6ης Ιουνίου 1994 να ακυρώσει το πρόγραμμα, λόγω της αδράνειας του δικαιούχου εκείνη τη στιγμή.
Σύμφωνα με το άρθρο 19 παράγραφος 2 του κανονισμού (ΕΟΚ) αριθ. 355/77 του Συμβουλίου:
«Κατά τη διάρκεια της περιόδου κατά την οποία χορηγείται ενίσχυση από το ταμείο, η αρχή ή ο οργανισμός που έχει οριστεί για τον σκοπό αυτό από το οικείο κράτος μέλος, κατόπιν αιτήματος της Επιτροπής, της διαβιβάζει όλα τα δικαιολογητικά έγγραφα που αποδεικνύουν ότι πληρούνται οι χρηματοδοτικοί ή άλλοι όροι που προβλέπονται για κάθε έργο ( ) Η Επιτροπή μπορεί να αποφασίσει ( ) να αναστείλει, να μειώσει ή να διακόψει την ενίσχυση από το ταμείο: ( Η ) στον δικαιούχο, σε αντίθεση με τις λεπτομέρειες που περιέχονται στην αίτησή του και αναφέρονται στην απόφαση χορήγησης της ενίσχυσης, δεν έχει αρχίσει τις εργασίες εντός δύο ετών από την ημερομηνία κοινοποίησης της εν λόγω απόφασης ούτε έχει παράσχει επαρκείς εγγυήσεις πριν από τη λήξη της εν λόγω περιόδου ότι το έργο θα υλοποιηθεί. Η απόφαση κοινοποιείται στα ενδιαφερόμενα κράτη μέλη και στον δικαιούχο. ( )»
Ωστόσο, η Επιτροπή επισήμανε ότι, μετά από προσεκτική εξέταση της υπόθεσης, φάνηκε ότι η σχετική απόφαση δεν μπορούσε να κοινοποιηθεί στον δικαιούχο. Για να είναι εκτελεστή μια τέτοια απόφαση πρέπει να κοινοποιηθεί. Δεδομένου ότι αυτό δεν ήταν δυνατό, η Επιτροπή συμφώνησε να ακυρώσει την εντολή ανάκτησης.
Το θεσμικό όργανο τόνισε επίσης ότι δεν προτίθεται να προβεί σε νέα κοινοποίηση της απόφασης αριθ. C(94) 1181 της 6ης Ιουνίου 1996, δεδομένου ότι, σύμφωνα με τις ισπανικές αρχές, ο δικαιούχος είχε αρχίσει εκ νέου τη δραστηριότητά του.
Η Επιτροπή ενημέρωσε ότι εξακολουθεί να εξετάζει τη δυνατότητα κίνησης νέων διαδικασιών για την αναστολή ή τη μείωση της επιχορήγησης, βάσει του κανονισμού (ΕΟΚ) αριθ. 4253/88 του Συμβουλίου. Στην περίπτωση αυτή, η διαδικασία θα ξεκινήσει με επιστολή της Επιτροπής προς τον δικαιούχο, στην οποία θα του ζητηθεί να σχολιάσει τις αιτιάσεις της Επιτροπής.

Παρατηρήσεις του καταγγέλλοντος Στις παρατηρήσεις του σχετικά με τη γνώμη της Επιτροπής, ο καταγγέλλων εξέφρασε την ικανοποίησή του για την απόφαση της Επιτροπής να συμφωνήσει να ακυρώσει το αίτημα επιστροφής της προκαταβολής ύψους 63.782.712 ESP.
Ο καταγγέλλων ευχαρίστησε επίσης τον Διαμεσολαβητή για τις προσπάθειές του να επιλύσει την υπόθεση και θεώρησε ότι οι στόχοι της καταγγελίας του θα επιτευχθούν πλήρως.

Η ΑΠΟΦΑΣΗ

Με βάση τις πληροφορίες που παρασχέθηκαν από τον καταγγέλλοντα και τη γνώμη που υπέβαλε η Ευρωπαϊκή Επιτροπή, φαίνεται ότι η υπόθεση διευθετήθηκε από την Επιτροπή με πλήρη ικανοποίηση του καταγγέλλοντος. Ως εκ τούτου, ο Διαμεσολαβητής αποφάσισε να θέσει την υπόθεση στο αρχείο.
Ο Πρόεδρος της Ευρωπαϊκής Επιτροπής θα ενημερωθεί επίσης για την απόφαση αυτή.
Με εκτίμηση,
Jacob SÖDERMAN

---

(1) ΕΕ αριθ. L 051 της 23.3.1977, σ. 0001-0006.