Αξιότιμε κύριε R.,
στις 7 Σεπτεμβρίου 1998, υποβάλατε καταγγελία στον Ευρωπαίο Διαμεσολαβητή κατά της Ευρωπαϊκής Επιτροπής, σχετικά με τον χειρισμό της καταγγελίας σας από την Επιτροπή στις 27 Οκτωβρίου 1997.
Στις 2 Δεκεμβρίου 1998, διαβίβασα την καταγγελία στον Πρόεδρο της Ευρωπαϊκής Επιτροπής. Στις 29 Μαρτίου 1999, η Επιτροπή διαβίβασε τη γνώμη της για το θέμα αυτό, την οποία σας διαβίβασα στις 13 Απριλίου 1999, με πρόσκληση να διατυπώσετε τις παρατηρήσεις σας, εφόσον το επιθυμείτε. Στις 12 Μαΐου 1999, έλαβα τις παρατηρήσεις σας επί της γνώμης της Επιτροπής. Ο Διαμεσολαβητής έλαβε περαιτέρω μέτρα στις 23 Ιουνίου 1999 για να λάβει συμπληρωματικές πληροφορίες σχετικά με την υπόθεση. Στις 12 Ιουλίου 1999 έλαβα άλλη μια επιστολή από εσάς.
Σας γράφω τώρα για να σας ενημερώσω για το αποτέλεσμα των ερευνών που έχουν γίνει.
Είναι σημαντικό να υπενθυμιστεί ότι η Συνθήκη ΕΚ εξουσιοδοτεί τον Ευρωπαίο Διαμεσολαβητή να διερευνά πιθανές περιπτώσεις κακοδιοίκησης μόνο στο πλαίσιο των δραστηριοτήτων των κοινοτικών θεσμικών οργάνων και οργανισμών. Το καταστατικό του Ευρωπαίου Διαμεσολαβητή προβλέπει συγκεκριμένα ότι καμία ενέργεια οποιασδήποτε άλλης αρχής ή προσώπου δεν μπορεί να αποτελέσει αντικείμενο καταγγελίας στον Διαμεσολαβητή. Ως εκ τούτου, βάσει των διατάξεων αυτών, οι έρευνες του Διαμεσολαβητή κατευθύνθηκαν στην εξέταση του κατά πόσον υπήρξε κακοδιοίκηση από την Ευρωπαϊκή Επιτροπή.

Η ΚΑΤΗΓΟΡΙΑ

Η καταγγελία αφορά πρωτοβουλία-πλαίσιο για την «Απασχόληση και ανάπτυξη των ανθρώπινων πόρων» την οποία θέσπισε η Ευρωπαϊκή Επιτροπή βάσει του άρθρου 11 του κανονισμού (ΕΟΚ) αριθ. 2082/93 του Συμβουλίου (1).
Η Ευρωπαϊκή Επιτροπή εγκαινίασε το πρόγραμμα «Ορίζοντας ΙΙ» για τα έτη 1995-1997 στο πλαίσιο του έργου 95 H GAL Castro Navas στη Γαλικία (Ισπανία) για τη βελτίωση των προοπτικών απασχόλησης των ατόμων με αναπηρία και άλλων μειονεκτουσών ομάδων. Δικαιούχος του έργου, με τον οποίο ο καταγγέλλων συνήψε σύμβαση εργασίας, ήταν το Ίδρυμα Menela. Το Ίδρυμα έλαβε χρηματοδοτική συνεισφορά από το Ευρωπαϊκό Κοινωνικό Ταμείο.
Σύμφωνα με τον καταγγέλλοντα, τερμάτισε τη συνεργασία του με το Ίδρυμα στις 31 Οκτωβρίου 1996 λόγω της παράλειψης του Ιδρύματος να εξοφλήσει τα τιμολόγιά του και άλλων παρατυπιών που, κατά την άποψή του, σημειώθηκαν κατά την υλοποίηση του έργου.
Τον Ιούλιο του 1997 υπέβαλε καταγγελία στην Ευρωπαϊκή Επιτροπή, με την οποία ισχυριζόταν παρατυπίες και κατάχρηση κοινοτικών πόρων κατά την εκτέλεση του σχεδίου από το Ίδρυμα.
Ο καταγγέλλων ανέφερε ότι το θεσμικό όργανο απάντησε στις 30 Ιουλίου 1997 ενημερώνοντάς τον ότι, σύμφωνα με τη συνήθη διαδικασία σε παρόμοιες υποθέσεις, η επιστολή του είχε διαβιβαστεί στη μονάδα που είναι αρμόδια για τη διοίκηση του Ευρωπαϊκού Κοινωνικού Ταμείου στην Ισπανία, η οποία θα χειριζόταν το θέμα αυτό.
Ο καταγγέλλων απέστειλε νέα επιστολή στη Γενική Διεύθυνση V της Επιτροπής στις 27 Οκτωβρίου 1997, στην οποία η Επιτροπή δεν απάντησε. Ως εκ τούτου, ο καταγγέλλων απέστειλε επιστολή στον Ευρωπαίο Διαμεσολαβητή στις 7 Σεπτεμβρίου 1998, σχετικά με την εικαζόμενη παράλειψη της Ευρωπαϊκής Επιτροπής να παρακολουθήσει δεόντως την εκταμίευση των κονδυλίων μέσω του Ευρωπαϊκού Κοινωνικού Ταμείου (ΕΚΤ) από το Ίδρυμα Menela και τον χειρισμό από την Επιτροπή της καταγγελίας του που υποβλήθηκε το 1997.

Η ΕΡΩΤΗΣΗ

Η γνώμη της Επιτροπής
Στη γνώμη της επί της καταγγελίας, η Επιτροπή διατύπωσε τις ακόλουθες παρατηρήσεις:
Η Επιτροπή επιβεβαίωσε την παραλαβή της επιστολής του καταγγέλλοντος του Ιουλίου 1997. Υπογράμμισε ότι δικαιούχος της χρηματοδοτικής συνεισφοράς ήταν το Ίδρυμα Menela στην Ισπανία, το οποίο, ως εκ τούτου, ήταν αποκλειστικά υπεύθυνο για την πληρωμή των τιμολογίων της προσφεύγουσας. Προς επίρρωση της θέσης αυτής, η Επιτροπή επικαλέστηκε τις διατάξεις του άρθρου 21 παράγραφος 1 του κανονισμού αριθ. 2082/93 (2).
Το θεσμικό όργανο ενημέρωσε επίσης ότι, σύμφωνα με τη συνήθη διαδικασία, διαβίβασε την επιστολή του καταγγέλλοντος στη μονάδα που είναι αρμόδια για τη διοίκηση του Ευρωπαϊκού Κοινωνικού Ταμείου στο ισπανικό Υπουργείο Απασχόλησης και Κοινωνικών Υποθέσεων στις 30 Ιουλίου 1997 και ζήτησε από τις ισπανικές αρχές να τηρηθούν ενήμερες για το αποτέλεσμα της έρευνας.
Η Επιτροπή τόνισε ότι έλαβε απάντηση από τις ισπανικές αρχές μόλις λίγες ημέρες πριν από την αποστολή της γνώμης της σχετικά με την καταγγελία στον Διαμεσολαβητή. Σύμφωνα με την απάντηση αυτή, τα τιμολόγια του καταγγέλλοντος, συνολικού ύψους περίπου 3 εκατομμυρίων ισπανικών πεσετών, περιλαμβάνονταν στο υπόλοιπο που εκκρεμούσε στο τέλος του 1996. Η καταβολή του ποσού αυτού διαβιβάστηκε στην περιφερειακή κυβέρνηση της Γαλικίας, η οποία ήταν υπεύθυνη για το πρόγραμμα, για την επακόλουθη καταβολή του στον δικαιούχο του έργου, δηλαδή στο Ίδρυμα Menela. Όσον αφορά τα άλλα τιμολόγια του καταγγέλλοντος, οι ενδιαφερόμενες αρχές εξήγησαν ότι περιλαμβάνονταν στο υπόλοιπο του 1997 που βρισκόταν υπό επεξεργασία.
Τέλος, η Επιτροπή θεώρησε ότι ο Ευρωπαίος Διαμεσολαβητής θα μπορούσε να θεωρήσει χρήσιμο να επικοινωνήσει απευθείας με τις εθνικές αρχές, εφόσον το επιθυμούσε.
Παρατηρήσεις του καταγγέλλοντος
Στις παρατηρήσεις του, ο καταγγέλλων ενέμεινε ουσιαστικά στην αρχική του καταγγελία. Επιπλέον, προσήψε στην Επιτροπή ότι δεν ενήργησε κατά της ελλείψεως απαντήσεως εκ μέρους της αρμόδιας διοικητικής
μονάδας του Ευρωπαϊκού Κοινωνικού Ταμείου στην Ισπανία.

ΠΕΡΑΙΤΕΡΩ ΕΡΕΥΝΕΣ

Στις 23 Ιουνίου 1999, ο Ευρωπαίος Διαμεσολαβητής επικοινώνησε τηλεφωνικά με τη διοικητική μονάδα του Ευρωπαϊκού Κοινωνικού Ταμείου στην Ισπανία. Στις 25 Ιουνίου 1999 έλαβε περαιτέρω πληροφορίες σχετικά με την υπόθεση.
Η διοικητική μονάδα του Ευρωπαϊκού Κοινωνικού Ταμείου πληροφόρησε τον Διαμεσολαβητή ότι, στις 15 Δεκεμβρίου 1998, μετά από υπενθύμιση της Ευρωπαϊκής Επιτροπής, απέστειλε επιστολή στην περιφερειακή κυβέρνηση της Γαλικίας ζητώντας πληροφορίες σχετικά με το στάδιο της έρευνας. Επισήμανε επίσης ότι, όσον αφορά τα έγγραφα που απέστειλαν οι αρχές της Γαλικίας, φαινόταν ότι το ίδρυμα Menela, δικαιούχος του σχεδίου, είχε λάβει τα κοινοτικά κονδύλια και ότι ο καταγγέλλων είχε επίσης λάβει πληρωμές για το 1996. Λαμβάνοντας υπόψη τα γεγονότα αυτά, εξέτασε το ενδεχόμενο να θέσει την υπόθεση στο αρχείο και ενημέρωσε σχετικά την Ευρωπαϊκή Επιτροπή με επιστολή της 3ης Φεβρουαρίου 1999.
Στις 12 Ιουλίου 1999, ο Διαμεσολαβητής έλαβε συμπληρωματική ανακοίνωση από τον καταγγέλλοντα. Εξέφρασε την ευγνωμοσύνη του στον Διαμεσολαβητή για το ενδιαφέρον του για την υπόθεση και τον ενημέρωσε ότι, στις 16 Ιουνίου 1999, μετά από διαπραγματεύσεις με το Ίδρυμα Menela, αποδέχθηκε το ποσό των 1.700.000 Pts που του προσφέρθηκε. Ενόψει της συμφωνίας που επετεύχθη με το Ίδρυμα Menela, ο καταγγέλλων δήλωσε ότι δεν θα πρέπει να διενεργηθούν περαιτέρω έρευνες.
Ωστόσο, ο καταγγέλλων επανέλαβε τη δυσαρέσκειά του για τον τρόπο με τον οποίο η Επιτροπή χειρίστηκε την καταγγελία του.

Η ΑΠΟΦΑΣΗ

Βάσει των πληροφοριών που παρασχέθηκαν από τον καταγγέλλοντα και των παρατηρήσεων που υπέβαλε η Ευρωπαϊκή Επιτροπή, ο Διαμεσολαβητής κατέληξε στα ακόλουθα συμπεράσματα:
1. Εικαζόμενη παράλειψη της Ευρωπαϊκής Επιτροπής να παρακολουθεί δεόντως την εκταμίευση των κοινοτικών κονδυλίων.
1.1 Ο καταγγέλλων ισχυρίστηκε ότι η Επιτροπή δεν είχε παρακολουθήσει δεόντως την εκταμίευση των κοινοτικών κονδυλίων από το Ίδρυμα Menela. Ανέφερε ειδικότερα ότι το Ίδρυμα παρέλειψε να εξοφλήσει ορισμένα από τα τιμολόγιά του σχετικά με την περίοδο κατά την οποία είχε συμμετάσχει στο έργο.
1.2. Η Επιτροπή διευκρίνισε, με τη γνωμοδότησή της, ότι δικαιούχος της χρηματοδοτικής συνεισφοράς ήταν το Ίδρυμα Menela στην Ισπανία, το οποίο ήταν το μόνο υπεύθυνο για την πληρωμή των τιμολογίων της προσφεύγουσας. Σύμφωνα με τη συνήθη διαδικασία, η Ευρωπαϊκή Επιτροπή διαβίβασε την επιστολή του καταγγέλλοντος στη μονάδα που είναι αρμόδια για τη διοίκηση του Ευρωπαϊκού Κοινωνικού Ταμείου στην Ισπανία.
1.3. Μία από τις βασικές αρχές της κοινοτικής πολιτικής για την οικονομική και κοινωνική συνοχή είναι η λεγόμενη «εταιρική σχέση» μεταξύ των διαφόρων παραγόντων που συμμετέχουν στη διαδικασία. Όπως ορίζεται στους κανόνες που διέπουν τις δραστηριότητες των διαρθρωτικών ταμείων της ΕΚ, οι κοινοτικές ενέργειες πρέπει να πραγματοποιούνται μέσω στενών διαβουλεύσεων μεταξύ της Επιτροπής, του ενδιαφερόμενου κράτους μέλους και των αρμόδιων αρχών και φορέων του, σε εθνικό, περιφερειακό ή τοπικό επίπεδο. Η εταιρική αυτή σχέση πρέπει να διεξάγεται σε πλήρη συμμόρφωση με τις αντίστοιχες θεσμικές, νομικές και οικονομικές εξουσίες καθενός από τους εταίρους (3).
1.4 Όσον αφορά την καταβολή των κονδυλίων του ΕΚΤ, οι σχετικοί κανονισμοί προβλέπουν σαφή κατανομή των αρμοδιοτήτων μεταξύ των διαφόρων φορέων, κατ' εφαρμογή της αρχής της εταιρικής σχέσης. Η Επιτροπή είναι υπεύθυνη για τις πληρωμές προς τις εθνικές, περιφερειακές ή τοπικές αρχές που αναφέρονται στην αίτηση ενίσχυσης που υποβάλλεται από το κράτος μέλος (4). Ωστόσο, την ευθύνη για την πληρωμή στους τελικούς δικαιούχους φέρουν τα κράτη μέλη τα οποία «εξασφαλίζουν ότι οι δικαιούχοι λαμβάνουν τις προκαταβολές και τις πληρωμές το συντομότερο δυνατόν»(5).
1.5 Υπό το πρίσμα των προηγούμενων κανόνων, ο Διαμεσολαβητής θεωρεί ότι η Επιτροπή δεν παρέλειψε να ενεργήσει έναντι των τελικών αποδεκτών της χρηματοδοτικής συνδρομής της, δεδομένου ότι επρόκειτο για αρμοδιότητα του κράτους μέλους. Τηρουμένης δεόντως της αρχής της εταιρικής σχέσης, το ίδρυμα δεν έχει την εξουσία να υποκαταστήσει ή να υποκαταστήσει τις αρμόδιες εθνικές αρχές διοχετεύοντας τις συνεισφορές του απευθείας στους τελικούς δικαιούχους. Ως εκ τούτου, ο Διαμεσολαβητής θεωρεί ότι δεν υπάρχει κακοδιοίκηση όσον αφορά αυτή την πτυχή της υπόθεσης.
2. 2.1
Τον Ιούλιο του 1997, ο καταγγέλλων υπέβαλε επίσημη καταγγελία στην Επιτροπή, ισχυριζόμενος παρατυπίες και κατάχρηση κοινοτικών πόρων από το ισπανικό ίδρυμα «Menela Foundation», δικαιούχο του σχεδίου 95 H GAL Castro Navas στη Γαλικία, το οποίο χρηματοδοτήθηκε από την Ένωση. Ο καταγγέλλων ισχυρίστηκε ότι είχε ένα εκκρεμές υπόλοιπο με αυτό το Ίδρυμα και ζήτησε από την Επιτροπή να ερευνήσει το θέμα.
2.2 Η Επιτροπή επισήμανε ότι, ακολουθώντας τη συνήθη διαδικασία σε παρόμοιες υποθέσεις, διαβίβασε τον φάκελο στις αρμόδιες εθνικές αρχές της Ισπανίας με το αίτημα να τηρείται ενήμερο για το αποτέλεσμα της έρευνας.
2.3 Ο καταγγέλλων ισχυρίστηκε ότι η Επιτροπή δεν είχε λάβει κανένα μέτρο κατά των ισπανικών αρχών, παρά το γεγονός ότι δεν απάντησαν στο αίτημα του θεσμικού οργάνου για σχεδόν ενάμιση χρόνο. Οι υπηρεσίες της Επιτροπής είχαν λάβει περαιτέρω μέτρα κατά των ισπανικών αρχών μόνο μετά την έρευνα της Ευρωπαίας Διαμεσολαβήτριας.
2.4 Ωστόσο, ο Διαμεσολαβητής σημειώνει ότι σε επιστολή που έλαβε στις 12 Ιουλίου 1999, ο καταγγέλλων τον ενημέρωσε ότι στις 16 Ιουνίου 1999 είχε καταλήξει σε συμφωνία με το «Ίδρυμα Μενέλα». Ο καταγγέλλων τόνισε ότι, ενόψει της συμφωνίας αυτής, δεν θα πρέπει να διενεργηθούν περαιτέρω έρευνες. Εξέφρασε επίσης την ευγνωμοσύνη του στον Διαμεσολαβητή για το ενδιαφέρον του για την υπόθεση. Ως εκ τούτου, ο Διαμεσολαβητής θεωρεί ότι, λαμβανομένων υπόψη των ανωτέρω πραγματικών διαπιστώσεων, ιδίως της συμφωνίας που επιτεύχθηκε μεταξύ του καταγγέλλοντος και του Ιδρύματος προς ικανοποίηση του καταγγέλλοντος, δεν συντρέχουν λόγοι για τη συνέχιση των ερευνών σχετικά με την εν λόγω πτυχή της υπόθεσης.
3. Συμπέρασμα
Με βάση τις πληροφορίες που παρασχέθηκαν από τον καταγγέλλοντα και τις παρατηρήσεις που υπέβαλε η Ευρωπαϊκή Επιτροπή, δεν φαίνεται να υπήρξε κακοδιοίκηση από την Ευρωπαϊκή Επιτροπή όσον αφορά την πρώτη πτυχή της υπόθεσης. Όσον αφορά τη δεύτερη πτυχή, ο Διαμεσολαβητής θεωρεί ότι το θεσμικό όργανο έχει λάβει μέτρα για τη διευθέτηση του ζητήματος και, ως εκ τούτου, έχει ικανοποιήσει τον καταγγέλλοντα. Στο πλαίσιο αυτό, η Ευρωπαία Διαμεσολαβήτρια αποφασίζει, ως εκ τούτου, να θέσει την υπόθεση στο αρχείο.
Ο Πρόεδρος της Ευρωπαϊκής Επιτροπής καθώς και ο Περιφερειακός Διαμεσολαβητής της Ανδαλουσίας θα ενημερωθούν επίσης για την απόφαση αυτή.
Με εκτίμηση,
Jacob SÖDERMAN

---

(1) κανονισμός (ΕΟΚ) αριθ. 2082/93 του Συμβουλίου, της 20ής Ιουλίου 1993, για την τροποποίηση του κανονισμού (ΕΟΚ) αριθ. 4253/88 για τις διατάξεις εφαρμογής του κανονισμού (ΕΟΚ) αριθ. 2052/88 όσον αφορά το συντονισμό των παρεμβάσεων των διαφόρων διαρθρωτικών ταμείων μεταξύ τους καθώς και με τις παρεμβάσεις της Ευρωπαϊκής Τράπεζας Επενδύσεων και των άλλων υφιστάμενων χρηματοδοτικών οργάνων· ΕΕ L 193 της 31.7.1993.

(2) Άρθρο 21 παράγραφος 1 του κανονισμού (ΕΟΚ) αριθ. 2082/93 του Συμβουλίου: «η καταβολή της χρηματοδοτικής συνδρομής πραγματοποιείται [] στην εθνική, περιφερειακή ή τοπική αρχή ή φορέα που ορίζεται για το σκοπό αυτό στην αίτηση που υποβάλλει το οικείο κράτος μέλος κατά γενικό κανόνα εντός δύο μηνών από την παραλαβή αποδεκτής αίτησης».

(3) Κανονισμός (ΕΟΚ) αριθ. 2081/93 του Συμβουλίου για την τροποποίηση του κανονισμού (ΕΟΚ) αριθ. 2052/88 για την αποστολή των διαρθρωτικών ταμείων, την αποτελεσματικότητα και τον συντονισμό των παρεμβάσεών τους μεταξύ τους καθώς και με τις παρεμβάσεις της Ευρωπαϊκής Τράπεζας Επενδύσεων και των άλλων υφιστάμενων χρηματοδοτικών οργάνων, ΕΕ L 193 της 31.7.1993, σ. 5· Άρθρο 4.

(4) Βλ. ανωτέρω, κανονισμό (ΕΟΚ) αριθ. 2082/93 του Συμβουλίου, άρθρο 21, παράγραφος 1.

(5) Βλ. ανωτέρω, κανονισμό (ΕΟΚ) αριθ. 2082/93 του Συμβουλίου, άρθρο 21, παράγραφος 5.