Ο καταγγέλλων ζήτησε από το Συμβούλιο της ΕΕ να χορηγήσει στο κοινό πρόσβαση σε έγγραφα που αφορούν άτυπες ρυθμίσεις με τρίτες χώρες σχετικά με την επιστροφή μεταναστών (συμφωνίες επανεισδοχής). Το Συμβούλιο αρνήθηκε την πρόσβαση, επικαλούμενο εξαίρεση βάσει της νομοθεσίας της ΕΕ για την πρόσβαση του κοινού στα έγγραφα, και υποστηρίζοντας ότι η δημοσιοποίηση θα μπορούσε να υπονομεύσει τις διεθνείς σχέσεις.

Η ομάδα έρευνας της Διαμεσολαβήτριας εξέτασε τα επίμαχα έγγραφα και έλαβε πρόσθετες εξηγήσεις από το Συμβούλιο, συμπεριλαμβανομένων εμπιστευτικών πληροφοριών. Με βάση τα ανωτέρω και λαμβάνοντας υπόψη το ευρύ περιθώριο διακριτικής ευχέρειας που διαθέτουν τα θεσμικά όργανα της ΕΕ όταν θεωρούν ότι διακυβεύεται το δημόσιο συμφέρον όσον αφορά τις διεθνείς σχέσεις, η Διαμεσολαβήτρια διαπίστωσε ότι η απόφαση του Συμβουλίου να αρνηθεί την πρόσβαση δεν ήταν προδήλως εσφαλμένη. Δεδομένου ότι το διακυβευόμενο δημόσιο συμφέρον δεν μπορεί να αντικατασταθεί από άλλο δημόσιο συμφέρον που θεωρείται πιο σημαντικό, η Διαμεσολαβήτρια περάτωσε την υπόθεση χωρίς να διαπιστώσει κακοδιοίκηση. Τούτου λεχθέντος, θα πρέπει να καταβληθεί κάθε δυνατή προσπάθεια για να καθησυχαστεί το κοινό ότι γίνονται σεβαστά τα θεμελιώδη δικαιώματα των μεταναστών και ότι υπάρχουν επαρκείς διασφαλίσεις σε αυτή τη διαδικασία.