Komisja Europejska finansuje programy badawcze w Europie poprzez programy ramowe w zakresie badań i rozwoju technologicznego. Skarga dotyczy domniemanych nieprawidłowości w ocenie wniosku złożonego przez konsorcjum ubiegające się o takie finansowanie w ramach sekcji energetycznej programu.

W lutym 2013 r. Komisja poinformowała skarżącego, że jego wniosek dotyczący projektu został odrzucony. Skarżący złożył następnie do Komisji wniosek o zadośćuczynienie. Ponieważ nie była zadowolona z wyników tej procedury odwoławczej, zarzuciła Rzecznikowi, że Komisja popełniła błąd w ocenie jej wniosku. Skarżyła się ona również na to, że urzędnik Komisji na forum publicznym ujawnił wyniki postępowania w sprawie naboru dwa tygodnie przed powiadomieniem o oficjalnych wynikach. Podczas dochodzenia skarżący twierdził, że jeden z niezależnych ekspertów oceniających miał konflikt interesów.

Rzecznik nie stwierdził niewłaściwego administrowania w odniesieniu do oceny wniosku skarżącego. Rzecznik stwierdził jednak, że przedwczesne ujawnienie przez Komisję wyników procedury wyboru stanowiło niewłaściwe administrowanie.

Ponadto Rzecznik Praw Obywatelskich stwierdził, że Komisja nie poradziła sobie z pojawieniem się konfliktu interesów w przypadku jednego z jej ekspertów oceniających i nie zajęła się tym problemem. Niepowodzenie to było równoznaczne z niewłaściwym administrowaniem. W celu usprawnienia procedur Komisji Rzecznik Praw Obywatelskich zauważył, że Komisja powinna zapewnić, aby na początku uzyskała wszelkie niezbędne informacje dotyczące istotnych interesów oraz aby zajęła się wszelkimi pojawiającymi się pozorami konfliktu interesów.

The case concerned access to documents relating to the EU's natural gas policy and, specifically, documents regarding the control of investments by third countries in the network infrastructure of the EU Member States. A British academic complained to the Ombudsman about the Commission's refusal to grant access to most of the documents sought. He complained also that the Commission relied on more than one exception in refusing access to some individual documents and that it did not specify which exception applied to which section of the particular document.

The Ombudsman inquired into the issue and concluded that, while it could have been more transparent, no further inquiries were justified into the complainant's allegation that the Commission failed to specify the precise exception it applied in cases where it relied on more than one exception for refusing access. She also concluded that there was no maladministration by the Commission as regards the remainder of the complaint.

In her decision, the Ombudsman also made a further remark that the Commission, where it rejects a request for access to documents by relying on more than one of the exceptions set out in Regulation 1049/2001, should provide the applicant with sufficient information to allow him or her to understand which exception is invoked as regards specific sections of the document concerned.

Sprawa dotyczyła rzekomego braku uzasadnienia przez Komisję Europejską odrzucenia projektów skarżącego w dziedzinie transeuropejskiej infrastruktury energetycznej. Rzecznik Praw Obywatelskich zbadał tę kwestię i uznał wyjaśnienia przedstawione przez Komisję w toku dochodzenia za przekonujące i zadowalające.

Skarga dotyczy dostępu do dokumentów związanych z przeglądem rozporządzeń w sprawie emisji CO2 z pojazdów i została złożona przez Greenpeace, pozarządową organizację ochrony środowiska.

W tym kontekście skarżący zwrócił się do Komisji o dostęp do wymiany informacji z niemieckimi producentami samochodów i stowarzyszeniami motoryzacyjnymi w okresie od dnia 15 maja do dnia 15 lipca 2012 r. Komisja udzieliła dostępu do wszystkich dokumentów, które uznała za objęte wnioskiem skarżącego.

W skardze do Rzecznika skarżący argumentował, że ujawnione dokumenty nie stanowią spójnego zbioru korespondencji. Skarżący twierdził zatem, że Komisja nie dokonała pełnego ujawnienia żądanych dokumentów.

Biorąc pod uwagę, że skarga opierała się na braku zgody co do istnienia niektórych dokumentów, Rzecznik postanowił, w ramach pierwszego etapu dochodzenia, przeprowadzić kontrolę dokumentów. W celu ustalenia, czy jakiekolwiek dokumenty mogły zostać niewłaściwie umieszczone, służby Rzecznika zbadały szerszą kategorię dokumentów niż te wchodzące w zakres wniosków skarżącego o dostęp.

Na podstawie kontroli dokumentów Rzecznik wskazał dwa dodatkowe dokumenty, które Komisja powinna była wskazać w swojej odpowiedzi na wniosek skarżącego. Biorąc jednak pod uwagę, że Komisja udzieliła już dostępu do pierwszego dokumentu oraz że pełna treść drugiego dokumentu została ujawniona skarżącemu w sprawozdaniu z kontroli, Rzecznik uznał, że nie ma podstaw do dalszych dochodzeń dotyczących tych dwóch dokumentów.

Na bardziej ogólnym poziomie Rzecznik uznał, że nic nie wskazuje na to, aby Komisja posiadała jakiekolwiek inne dokumenty od producentów samochodów i stowarzyszeń motoryzacyjnych poza tymi, które zostały już ujawnione skarżącemu. Ponadto Rzecznik uznał, że treść skontrolowanych dokumentów wyjaśnia domniemany brak spójności ujawnionych dokumentów.

W świetle powyższych rozważań Rzecznik uznał, że dalsze dochodzenia nie są uzasadnione, i w związku z tym zamknął sprawę.

Europejska Platforma Technologiczna ds. Biopaliw (zwana dalej „Platformą”) jest organem niezależnym od Komisji, ale ściśle z nią powiązanym. Platforma wnosi bezpośredni wkład w politykę Komisji w zakresie badań nad biopaliwami oraz pośredni wkład w ogólną politykę energetyczną Komisji.

Organizacja pozarządowa, która obawiała się, że Komisja nie uwzględniła w wystarczającym stopniu kwestii leżących w interesie publicznym w dziedzinie biopaliw, złożyła skargę do Europejskiego Rzecznika Praw Obywatelskich.

Głównym zarzutem, który Rzecznik Praw Obywatelskich podniósł w ramach dochodzenia, było to, że Komisja nie odniosła się w odpowiedni sposób do obaw skarżącego dotyczących zrównoważonej reprezentacji zainteresowanych stron w składzie platformy.

We wstępnej ocenie Rzecznik stwierdził, że chociaż Komisja przedstawiła wyjaśnienia dotyczące funkcjonowania platformy w kontekście polityki badań nad biopaliwami oraz, bardziej ogólnie, ogólnej polityki Komisji, nie odniosła się ona odpowiednio do wszystkich obaw skarżącego. Rzecznik zaproponował, jako rozwiązanie polubowne, aby Komisja rozważyła określenie, czy istnieją mechanizmy zapewniające (i) obiektywność zaleceń platformy, (ii) zwrócenie uwagi na kwestie leżące w interesie publicznym oraz (iii) w jakim stopniu Komisja uwzględnia wkład zewnętrzny.

Analizując odpowiedź Komisji na jego wniosek, Rzecznik Praw Obywatelskich uznał inicjatywy podjęte przez Komisję zarówno w odniesieniu do obiektywności zaleceń platformy, jak i równości szans dla zainteresowanych stron. Rzecznik wskazał jednak pewne niedociągnięcia i w związku z tym sporządził projekt zaleceń, które Komisja powinna rozważyć przy podejmowaniu (i) niezbędnych inicjatyw w celu zwiększenia obiektywności zaleceń platformy w dziedzinie polityki badań nad biopaliwami oraz (ii) dalszych środków zapewniających jej pluralistyczny i obiektywny wkład w inicjatywy polityczne w dziedzinie energii odnawialnej.

Pomimo zastrzeżeń wobec ustaleń Rzecznika dotyczących niewłaściwego administrowania Komisja przedstawiła inicjatywy podjęte w celu wdrożenia projektu zaleceń Rzecznika.

Rzecznik Praw Obywatelskich stwierdził, że chociaż inicjatywy te nie były szczegółowe, stanowiły one kroki we właściwym kierunku. Rzecznik zaufała, że zobowiązania Komisji przełożą się na konkretne działania i praktyki w zakresie wdrażania nowego programu „Horyzont 2020”.

W świetle powyższych rozważań Rzecznik Praw Obywatelskich stwierdził, że dalsze dochodzenia w sprawie skargi nie były uzasadnione.