Szanowna Pani S.,
W dniu 9 listopada 1997 r. złożyła Pani skargę do Europejskiego Rzecznika Praw Obywatelskich dotyczącą decyzji Komisji o niezaproszeniu Pani do składania ofert w ramach procedury przetargowej.
W dniu 16 grudnia 1997 r. przekazałem skargę przewodniczącemu Komisji Europejskiej. Komisja przesłała swoją opinię w dniu 19 marca 1998 r., a ja przekazałem ją Państwu wraz z zaproszeniem do przedstawienia uwag, jeśli Państwo sobie tego życzą. W dniu 29 maja 1998 r. otrzymałem Pańskie uwagi dotyczące opinii Komisji.
Piszę teraz, aby poinformować Cię o wynikach zapytań, które zostały złożone.

WNIOSEK

Kontekst skargi jest zasadniczo następujący: Wiosną 1997 r. Komisja zorganizowała procedurę przetargu ograniczonego na tłumaczenie na język duński (1). Zgodnie z opublikowanym ogłoszeniem procedura ta została uregulowana w dyrektywie Rady 92/50 z dnia 18 czerwca 1992 r. odnoszącej się do koordynacji procedur udzielania zamówień publicznych na usługi (2).
Punkt 6 ogłoszenia o zamówieniu stanowił:

„W przypadku każdej podpartii liczba kandydatów, którzy zostaną zaproszeni do składania ofert, będzie wynosić od 3 do 30. Liczba ta zostanie ustalona przez instytucję zamawiającą, tak aby zaspokoić jej potrzeby i zapewnić rzeczywistą konkurencję. „(Tłumaczenie zapewniane przez służby Rzecznika Praw Obywatelskich)

W pkt 13 opublikowanego ogłoszenia o zamówieniu wskazano m.in.:

"g) [Wnioskodawcy] składają oświadczenia sporządzone przez swoich największych klientów (maksymalnie 5), dla których wykonali tłumaczenia w tym samym okresie [1 stycznia 1994 r. - 31 grudnia 1996 r.], określające rodzaj tłumaczenia, liczbę przetłumaczonych stron oraz, w miarę możliwości, ocenę jakości." (Tłumaczenie zapewniane przez służby Rzecznika Praw Obywatelskich)

Skarga dotyczyła zaproszenia do składania ofert w ramach podpartii 11 (edukacja, szkolenie zawodowe, młodzież) i 14 (dokumenty prawne). W dniu 24 września 1997 r. skarżąca została poinformowana przez Komisję, że nie została zaproszona do składania ofert. Pismem z dnia 30 września 1997 r. skarżący zwrócił się do Komisji o ponowne rozpatrzenie tej decyzji. Pismem z dnia 16 października 1997 r. Komisja udzieliła skarżącemu obszerniejszej odpowiedzi, w której stwierdziła, że utrzymała w mocy swoją decyzję.
W tym kontekście skarga została złożona do Europejskiego Rzecznika Praw Obywatelskich. W skardze skarżąca stwierdziła, że nie może zrozumieć, że jej kwalifikacje zostały uznane za niewystarczające. W związku z tym ma podejrzenie, że jej wniosek nie został rozpatrzony sprawiedliwie i prawidłowo. Podejrzenie to opiera się zasadniczo, po pierwsze, na wysokiej jakości jej kwalifikacji, a po drugie, na jej wcześniejszym zatrudnieniu w Trybunale Obrachunkowym, które mogło odegrać negatywną rolę w ocenie jej wniosku przez Komisję.

WNIOSEK

Opinia Komisji W
swojej opinii Komisja po pierwsze odniosła się do faktu, że w ramach innych procedur przetargowych poprzedzających procedurę, o której mowa, udzielono szeregu zamówień, które okazały się nieproporcjonalne do zapotrzebowania Komisji. Aby osiągnąć lepszą równowagę między ilością pracy a liczbą wykonawców, Komisja skorzystała z procedury przetargu ograniczonego na podstawie art. 27 ust. 2 dyrektywy 92/50. W ramach tej procedury instytucja zamawiająca może określić zakres, w jakim powinna mieścić się liczba usługodawców, których zamierza zaprosić. Okoliczność, że wnioskodawca spełnia w ten sposób warunki określone w ogłoszeniu o zamówieniu, nie oznacza automatycznie, że zostanie on zaproszony do składania ofert. Komisja wybrała tę procedurę, ponieważ w przeszłości zapotrzebowanie na tłumaczenie specjalistycznych dokumentów prawnych i tekstów dotyczących kwestii edukacyjnych z języka francuskiego na język duński było bardzo niskie.
Jeśli chodzi o ocenę skarżących, Komisja stwierdziła zasadniczo, że inni wnioskodawcy zostali ogólnie uznani za bardziej wykwalifikowanych niż skarżący. Komisja zauważyła w szczególności, że jeśli chodzi o przytoczony powyżej wymóg zawarty w pkt 13 lit. g) dotyczący ocen jakości przeprowadzonych przez poprzednich klientów, skarżąca przedstawiła jedynie zaświadczenie Trybunału Sprawiedliwości, w którym określono wartość pieniężną wykonanych przez nią tłumaczeń. Wybrani wnioskodawcy przedstawili bardziej wyczerpujące referencje od poprzednich klientów, którzy dokonali wyraźnej oceny jakości pracy tych wnioskodawców.
Jeżeli chodzi o zarzut skarżącego dotyczący niewłaściwych motywów, Komisja stwierdziła, że do niej nie należy komentowanie krytyki wysuwanej przez skarżącego wobec innych instytucji UE. Komisja selekcyjna nigdy nie posiadała informacji dotyczących poprzedniego zatrudnienia skarżącego w Trybunale Obrachunkowym, w związku z czym nie mogła mieć wpływu na jej decyzję.
Uwagi skarżącego W
swoich uwagach skarżący podtrzymał skargę. Skarżąca podniosła w szczególności, że przedłożyła więcej niż jedno zaświadczenie Trybunału Sprawiedliwości jako dowód swojej pracy w Trybunale. Skarżąca przyznała również, że jej wniosek nie został poparty ocenami jakości od poprzednich klientów.
Ponadto skarżący stwierdził, że Komisja priorytetowo potraktowała zdolność wnioskodawców do produkowania dużych ilości w ilościach wyższych niż ich zdolność do produkowania wysokiej jakości tłumaczeń.

NASTĘPUJĄCE PYTANIA

Opinia Komisji i uwagi skarżących zawierały różne informacje na temat dowodów przedstawionych Komisji przez skarżącego. Rzecznik uznał zatem, że konieczne jest wgląd do akt Komisji w celu upewnienia się, że decyzja o odrzuceniu wniosku skarżącego została podjęta zgodnie z prawem i zasadami dobrej administracji. Badanie zostało przeprowadzone w dniu 17 września 1998 r. Kontrola wykazała, że wszystkie dowody przedstawione Komisji przez skarżącego znajdowały się w aktach sprawy i że miały one ten sam charakter co świadectwo, do którego Komisja odniosła się w swojej pierwszej opinii. Wydaje się zatem, że jedyną nieścisłością jest to, że Komisja w swojej opinii w sprawie tej skargi wskazała niewłaściwą liczbę dokumentów.

DECYZJA

Kwestią podniesioną w skardze jest to, czy Komisja prawidłowo przeprowadziła procedurę przetargową. Skarżący twierdzi, że postępowanie charakteryzowało się niewłaściwymi motywami. Dochodzenia nie ujawniły elementów, które wskazywałyby na taką sytuację. W szczególności należy zauważyć, że nie ma dowodów na to, że Komisja powinna była wziąć pod uwagę wcześniejsze zatrudnienie skarżącego w Trybunale Obrachunkowym. Po drugie, należy zauważyć, że nic nie wskazuje na to, że dokumenty przedstawione przez skarżącą w celu potwierdzenia jej kwalifikacji nie zostały uwzględnione w ocenie kwalifikacji skarżącej.

WNIOSEK

Na podstawie dochodzenia Europejskiego Rzecznika Praw Obywatelskich w sprawie tej skargi wydaje się, że Komisja Europejska nie dopuściła się niewłaściwego administrowania. W związku z tym Rzecznik podjął decyzję o zamknięciu sprawy.
Przewodnicząca Komisji Europejskiej zostanie również poinformowana o tej decyzji.
Z poważaniem
Jacob Söderman

---

(1) Dz.U. C 250/50 z 1997 r.

(2) Dz.U. L 209/1 z 1992 r.