Szanowny Panie W.,
W dniu 29 czerwca 1996 r. złożył Pan skargę do Europejskiego Rzecznika Praw Obywatelskich dotyczącą stosowania ograniczeń wiekowych w konkursach organizowanych przez Parlament Europejski.
W dniu 11 lipca 1996 r. przekazałem skargę przewodniczącemu Parlamentu Europejskiego. Parlament przesłał swoją opinię w dniu 3 października 1996 r., a ja przekazałem ją Panu wraz z zaproszeniem do przedstawienia uwag, jeśli Pan sobie tego życzy. W dniu 25 listopada 1996 r. otrzymałem Pańskie uwagi dotyczące opinii Parlamentu.
Podczas dochodzenia w sprawie Pańskiej skargi Rzecznik Praw Obywatelskich otrzymał szereg skarg od niezadowolonych obywateli Unii, którzy skarżyli się na ograniczenia wiekowe. W związku z tym w dniu 14 lipca 1997 r. podjąłem decyzję o wszczęciu dochodzenia z własnej inicjatywy 626/97/BB w sprawie stosowania ograniczeń wiekowych przy rekrutacji do instytucji europejskich. W dniu 4 listopada 1998 r. zakończyłem dochodzenie z własnej inicjatywy.
Piszę teraz, aby poinformować Cię o wynikach zapytań, które zostały złożone. Przepraszam za czas potrzebny na rozpatrzenie Pańskiej skargi ze względu na konieczność wszczęcia dochodzenia z własnej inicjatywy w sprawie stosowania ograniczeń wiekowych przy rekrutacji do instytucji wspólnotowych.

WNIOSEK

W swojej skardze skarżący wyjaśnił, że zwrócił się pisemnie do Parlamentu Europejskiego w celu poszukiwania zatrudnienia w administracji instytucji wspólnotowych. W dniu 8 marca 1996 r. kierownik wydziału ds. konkursów odpowiedział na swoje pismo, stwierdzając, że granica wieku uprawniająca do udziału w konkursach została ustalona na 35 lat, z kilkoma wyjątkami.
Skarżący był rozczarowany tą odpowiedzią i w związku z tym napisał do swojej M.E.P. Carole TONGUE, która zasugerowała, że powinien skontaktować się z Europejskim Rzecznikiem Praw Obywatelskich. W swoim piśmie do Europejskiego Rzecznika Praw Obywatelskich skarżący stwierdził, że dyskryminacja ze względu na wiek jest niesprawiedliwa i niesprawiedliwa. Ponadto zapytał o podstawę prawną, którą Unia Europejska wykorzystuje do ustalenia obecnych ograniczeń wiekowych, i zwrócił się do Rzecznika Praw Obywatelskich o interwencję w jego imieniu, aby zapewnić mu godność ubiegania się o stanowisko w instytucjach europejskich.

WNIOSEK

Opinia Parlamentu W
swojej opinii Parlament stwierdził, że chociaż jest świadomy kwestii granicy wieku, ma tendencję do preferowania konkursów międzyinstytucjonalnych, których organizacja wymaga porozumienia między instytucjami w sprawie warunków wjazdu.
Ponadto Parlament przedstawił w skrócie następujące powody stosowania ograniczeń wiekowych: struktura kariery zawodowej w europejskiej służbie cywilnej; problemy adaptacyjne związane z wielokulturowym i wielojęzycznym środowiskiem pracy; rekrutacja na możliwie najszerszym obszarze geograficznym; rekrutacja młodszych kandydatów ułatwia osiągnięcie lepszej równowagi płci.
Uwagi skarżącego
W swoich uwagach skarżący zauważył, że uwagi Parlamentu odnoszą się do absolwentów służby cywilnej. Stwierdził, że nie jest absolwentem i że nie chce ubiegać się o stanowisko absolwenta, lecz o stanowisko pracy fizycznej. Ponadto skarżący nie wierzył, że warunki i okoliczności przedstawione w uwagach Parlamentu będą miały zastosowanie do sektora ręcznego.

DECYZJA

1 Dochodzenie z własnej inicjatywy 626/97/BB w sprawie stosowania ograniczeń wiekowych przy rekrutacji do instytucji wspólnotowych
1.1 Decyzja Rzecznika Praw Obywatelskich z dnia 14 lipca 1997 r. o wszczęciu dochodzenia z własnej inicjatywy 626/97/BB w sprawie stosowania ograniczeń wiekowych przy rekrutacji do instytucji europejskich była uzasadniona znaczną liczbą skarg, w tym skargą skarżącego. Na podstawie art. 138e Traktatu ustanawiającego Wspólnotę Europejską Rzecznik Praw Obywatelskich jest uprawniony do prowadzenia dochodzenia w sprawie możliwego niewłaściwego administrowania w działaniach instytucji i organów Wspólnoty.
1.2 Przed wszczęciem dochodzenia z własnej inicjatywy Rzecznik przeprowadził badanie porównawcze dotyczące stosowania ograniczeń wiekowych w różnych państwach członkowskich. Badania te wykazały, że obecnie nie istnieje wspólna zasada prawna ani konstytucyjna zezwalająca na dyskryminację ze względu na wiek w sektorze publicznym lub zakazująca takiej dyskryminacji. Państwa członkowskie stosują granicę wieku, która na ogół przekracza 35 lat. W niektórych państwach członkowskich widoczna była jednak tendencja do zakazywania ograniczeń wiekowych jako dyskryminujących.
1.3 Dochodzenie z własnej inicjatywy Rzecznika Praw Obywatelskich oraz jego dochodzenia w sprawie skarg indywidualnych wykazały, że limity wiekowe stosowane przez instytucje wspólnotowe wahają się od 35, 40 i 45 do 55 lat. Przyczyny ich stosowania zostały wyjaśnione na przykład w odniesieniu do zrównoważonego zarządzania w strukturze kariery zawodowej, równowagi geograficznej, dobrego stosunku między pracownikami płci męskiej i żeńskiej, rosnących wraz z wiekiem problemów z dostosowaniem się do wielokulturowego i wielojęzycznego środowiska, możliwości zmniejszania mobilności wraz z wiekiem, bezrobocia młodych ludzi oraz możliwości ograniczenia liczby kandydatów.
1.4 Jeśli chodzi o przepisy dotyczące praw człowieka w zakresie niedyskryminacji, dochodzenie z własnej inicjatywy wykazało, że nie można wykluczyć, iż zakres stosowania europejskiej konwencji praw człowieka może obejmować również dyskryminację ze względu na wiek w przypadkach, w których nie ma obiektywnego i racjonalnego uzasadnienia takiej dyskryminacji.
1.5 Rzecznik stwierdził, że wiek należy uznać za możliwą przyczynę dyskryminacji. Jeśli chodzi o Unię Europejską, zostało to szczególnie wyjaśnione w traktacie amsterdamskim, w związku z czym konieczność zwalczania dyskryminacji ze względu na wiek zakończy się dopiero jego wejściem w życie.
1.6 W oparciu o własne dochodzenie Rzecznik Praw Obywatelskich jest zdania, że każdy obywatel Unii powinien mieć możliwość poszukiwania zatrudnienia w administracji Unii Europejskiej. Jeżeli zostanie uznane za właściwe ograniczenie tej możliwości, należy to przeprowadzić z wystarczającym uzasadnieniem, unikając w procedurach rekrutacji wszelkich elementów, które mogłyby zostać uznane za dyskryminujące lub arbitralne.
2 Podstawa prawna stosowania limitów wiekowych
2.1 Rzecznik rozumie, że na podstawie art. 1 ust. 1 lit. g) załącznika III do regulaminu pracowniczego Parlament Europejski i inne instytucje wspólnotowe mogą określić limit wiekowy w ogłoszeniach o konkursie. Rzecznik jest jednak zdania, że obecna praktyka w instytucjach wspólnotowych polegająca na ustalaniu różnych granic wieku z różnych powodów i bez wystarczającego uzasadnienia nie może być uznana za prawidłowe stosowanie granic wieku.
2.2 Dochodzenia Rzecznika Praw Obywatelskich wydają się wskazywać, że instytucje wspólnotowe mogłyby przewidzieć ustalenie jednej wspólnej granicy wieku z odpowiednim uzasadnieniem i wystarczającym uzasadnieniem. Jeżeli instytucje wspólnotowe nie są w stanie zrezygnować ze stosowania ograniczeń wiekowych, lepiej byłoby wyjaśnić odpowiedni przepis regulaminu pracowniczego w celu zagwarantowania, że ograniczenia wiekowe nie będą stosowane w sposób dyskryminujący lub arbitralny.
3 Zasada polityki polegająca na zaprzestaniu stosowania ograniczeń wiekowych
3.1 W dniu 20 października 1997 r. Parlament Europejski podjął decyzję o podniesieniu granicy wieku do 45 lat w odniesieniu do zbliżających się konkursów na grupy zaszeregowania początkowe z przeglądem po dwóch latach na podstawie sprawozdania, które służby personalne mają przedłożyć sekretarzowi generalnemu Parlamentu.
3.2 Ponadto w dniu 21 stycznia 1998 r. Komisja Europejska podjęła decyzję o zniesieniu ograniczeń wiekowych w swojej polityce rekrutacyjnej. W swoich uwagach dotyczących dochodzenia Rzecznika z własnej inicjatywy Komisja uznała, że konieczne jest wprowadzenie w życie jej decyzji w porozumieniu z innymi instytucjami oraz że w międzyczasie Komisja zastosuje ograniczenie wiekowe do 45 lat.
3.3 W związku z powyższym Rzecznik uznaje, że rzeczywiście istnieje potrzeba wspólnego porozumienia międzyinstytucjonalnego. Na podstawie dochodzeń prowadzonych przez Europejskiego Rzecznika Praw Obywatelskich z własnej inicjatywy oraz biorąc pod uwagę zapowiedź Komisji Europejskiej dotyczącą zasady polityki polegającej na zaprzestaniu stosowania ograniczeń wiekowych wraz z ewentualnym porozumieniem międzyinstytucjonalnym, Rzecznik nie znalazł podstaw do kontynuowania dochodzenia z własnej inicjatywy w sprawie stosowania ograniczeń wiekowych.
Dochodzenie
Europejskiego Rzecznika Praw Obywatelskich w sprawie tej skargi nie ujawniło przypadku niewłaściwego administrowania przez Parlament Europejski, w związku z czym postanawia on zamknąć sprawę.

DODATKOWE UWAGI

Rzecznik Praw Obywatelskich zwrócił się do Komisji Europejskiej o informowanie go o działaniach podjętych w celu uzyskania takiego wspólnego porozumienia międzyinstytucjonalnego w sprawie zniesienia ograniczeń wiekowych.
Przewodnicząca Parlamentu Europejskiego zostanie również poinformowana o tej decyzji.
Z poważaniem,
Jacobie SÖDERMANIE