Szanowny Panie,

W dniu 6 lutego 2001 r. złożył Pan skargę przeciwko Komisji Europejskiej, w której twierdził Pan, że Komisja nie odpowiedziała na pytania zadane przez Pana w piśmie z dnia 30 listopada 1999 r.

W dniu 9 marca 2001 r. przekazałem skargę Komisji. Komisja przesłała swoją opinię w dniu 15 maja 2001 r., a ja przekazałem ją Panu w dniu 18 maja 2001 r. wraz z zaproszeniem do przedstawienia uwag, jeśli Pan sobie tego życzy. W dniu 23 maja 2001 r. przesłał mi Pan swoje uwagi dotyczące opinii Komisji.

Zwracam się do Państwa z prośbą o zapoznanie się z wynikami przeprowadzonych badań.

WNIOSEK

W dniu 30 listopada 1999 r. skarżący, obywatel Niemiec, skierował do Komisji listę pytań dotyczących kwestii mobbingu w miejscu pracy i jego związku z dyrektywą Rady 89/391/EWG z dnia 12 czerwca 1989 r. w sprawie wprowadzenia środków w celu poprawy bezpieczeństwa i zdrowia pracowników w miejscu pracy [1]. W dniu 3 lutego 2000 r. Komisja poinformowała skarżącego, że jego pytania zostaną przekazane komitetowi doradczemu zajmującemu się odnośnymi kwestiami. Komisja zapowiedziała, że będzie informować skarżącego o dalszym rozwoju sytuacji. Według skarżącego nie otrzymał on jednak żadnych dalszych informacji.

Skarżący twierdzi, że Komisja powinna odpowiedzieć na jego pytania.

WNIOSEK

Skarga została przesłana do Komisji Europejskiej w celu przedstawienia uwag.

W swojej opinii Komisja przedstawiła następujące uwagi:

Decyzją Rady 74/325/EWG z dnia 27 czerwca 1974 r.(2) ustanowiono Komitet Doradczy ds. Skarżący został poinformowany w dniu 3 lutego 2000 r., że wspomniany komitet powołał grupę ad hoc zajmującą się kwestią mobbingu w miejscu pracy i że w związku z tym jego pytania zostały przekazane temu komitetowi.

Grupa ad hoc spotkała się tylko raz, ponieważ otrzymano pytania skarżącego i nie było możliwe omówienie tych ostatnich przy tej okazji. Kwestie te miały jednak zostać rozpatrzone na pierwszym spotkaniu grupy w 2001 r., które zaplanowano na 8 maja 2001 r. Komisja przewidziała przekazanie skarżącemu bardziej szczegółowej odpowiedzi na jego pytania w maju 2001 r., z zastrzeżeniem postępu dyskusji w grupie ad hoc. Skarżący został ostatnio poinformowany o stanie postępowania w dniu 13 lutego 2001 r.

W swoich uwagach skarżący podziękował Rzecznikowi Praw Obywatelskich za jego udane działania. Podkreślił, że nie wiedział o piśmie Komisji z dnia 13 lutego 2001 r. Skarżący dodał, że nie złożyłby skargi, gdyby wiedział o tym piśmie. Uznał, że doszło do nieporozumienia i zwrócił się do Rzecznika o poinformowanie o tym Komisji.

DECYZJA

1.1 Skarżący twierdził, że Komisja nie odpowiedziała na listę pytań dotyczących mobbingu w miejscu pracy i jego związku z dyrektywą Rady 89/391/EWG z dnia 12 czerwca 1989 r. w sprawie wprowadzenia środków w celu poprawy bezpieczeństwa i zdrowia pracowników w miejscu pracy (3), którą przesłał Komisji dnia 30 listopada 1999 r.

1.2 Komisja wskazała, że komitet doradczy ds. bezpieczeństwa, higieny i ochrony zdrowia w miejscu pracy, ustanowiony decyzją Rady 74/325/EWG z dnia 27 czerwca 1974 r.(4), powołał grupę ad hoc zajmującą się kwestią mobbingu w miejscu pracy, której zadaniem było wspieranie Komisji w danym sektorze. W związku z tym Komisja postanowiła skierować pytania skarżącego do tej komisji. Kwestie te zostaną rozpatrzone na pierwszym spotkaniu grupy w 2001 r., które zaplanowano na 8 maja 2001 r. Komisja przewidziała przekazanie skarżącemu bardziej szczegółowej odpowiedzi na jego pytania w maju 2001 r., z zastrzeżeniem postępu dyskusji w grupie ad hoc. Skarżący został ostatnio poinformowany o stanie postępowania w dniu 13 lutego 2001 r.

1.3 W swoich uwagach skarżący wyjaśnił, że nie wiedział o piśmie Komisji z dnia 13 lutego 2001 r. i że nie złożyłby skargi, gdyby wiedział o tym piśmie. Uznał, że doszło do nieporozumienia i zwrócił się do Rzecznika o poinformowanie o tym Komisji.

Z opinii Komisji i uwag skarżącego wynika, że Komisja podjęła kroki w celu rozstrzygnięcia sprawy i tym samym usatysfakcjonowała skarżącego. Rzecznik zamyka zatem sprawę.

Przewodnicząca Komisji Europejskiej zostanie również poinformowana o tej decyzji.

Z poważaniem,

Jacob SÖDERMAN

(1) Dz.U. 1989, L 183, s. 1.

(2) Dz.U. L 185 z 1974 r., s. 15.

(3) Dz.U. 1989, L 183, s. 1.

(4) Dz.U. L 185 z 1974 r., s. 15.