Szanowna Pani L.,
W dniu 29 grudnia 1999 r. złożyła Pani skargę do Europejskiego Rzecznika Praw Obywatelskich. W swojej skardze twierdzi Pan, że Parlament Europejski nie zwrócił Pan prawidłowo kosztów podróży w następstwie zaproszenia do udziału w konkursie PE/210/LA.
W dniu 17 lutego 2000 r. przekazałem skargę przewodniczącemu Parlamentu Europejskiego. Parlament przesłał swoją opinię w dniach 5 lipca i 22 sierpnia 2000 r., a ja przekazałem ją Panu wraz z zaproszeniem do przedstawienia uwag, które przesłał Pan w dniu 24 października 2000 r.
Piszę teraz, aby poinformować Cię o wynikach zapytań, które zostały złożone.

WNIOSEK

Skarżąca wyraziła zainteresowanie udziałem w konkursie PE/210/LA Parlamentu Europejskiego w 1998 r., kiedy pracowała i mieszkała w Ugandzie. W związku z tym przekazała służbom Parlamentu swój ugandyjski adres. Skarżąca otrzymała następnie zaproszenie do udziału w konkursie pod swoim adresem w Ugandzie.
Miejscem zamieszkania skarżącego była Uganda. Skarżąca stwierdziła, że w pismach z dnia 13 lipca i 12 sierpnia 1999 r. Parlament odmówił uznania jej miejsca zamieszkania za Ugandę i prawidłowego zwrotu kosztów podróży.
Skarżący odniósł się do zasad zwrotu kosztów podróży, które zostały załączone do zaproszenia, zgodnie z którymi
· zwrot kosztów podróży zależał od odległości między miejscem zamieszkania a miejscem, w którym odbywa się konkurs;
· Miejsce zamieszkania zdefiniowano jako miejsce, w którym Parlament wysłał zaproszenie do udziału w konkursie;
Wszelkie zmiany adresu po wysłaniu tego zaproszenia nie mogły być brane pod uwagę.
Następnie skarżący złożył skargę do Rzecznika Praw Obywatelskich. Twierdziła, że nie została prawidłowo zwrócona.

WNIOSEK

Opinia Parlamentu Europejskiego W
swojej opinii Parlament odniósł się do „Przepisów dotyczących udziału w kosztach podróży i zakwaterowania kandydatów zaproszonych przez Parlament Europejski do udziału w testach pisemnych związanych z konkursami lub ogłoszeniami o naborze”. Ustęp 3 stanowi, że: „Do celów obliczenia udziału Parlamentu Europejskiego w kosztach podróży za miejsce zamieszkania kandydata uznaje się miejsce, do którego Parlament wysłał zaproszenie do udziału w konkursie. Żadna późniejsza zmiana adresu nie będzie brana pod uwagę".
Parlament stwierdził, że ponieważ przedmiotowy adres znajduje się w Ugandzie, w pełni akceptuje swój obowiązek zwrotu skarżącemu kwoty 180 EUR. Ponieważ skarżący otrzymał już 60 EUR, saldo należne wynosi 120 EUR. Instrukcje dotyczące dokonania tej płatności zostały wydane odpowiednim służbom.
Parlament wyjaśnił ponadto, że jego urzędnicy dokładają wszelkich starań, aby przestrzegać przepisów mających zastosowanie do działalności instytucji, z należytym poszanowaniem zasady należytego zarządzania finansami wymaganej na mocy art. 2 rozporządzenia finansowego. W tym konkretnym przypadku fakt, że wiadomo było, iż skarżący udał się do Brukseli z Helsinek, a nie z Ugandy, spowodował pewne trudności z zatwierdzeniem płatności według stawki maksymalnej. Niemniej jednak zainteresowanym pracownikom wydano instrukcje w celu zapewnienia stosowania w całości przepisów regulujących zwrot kosztów podróży związanych z udziałem w egzaminach pisemnych do konkursu.
Uwagi skarżącego Służby
Rzecznika skontaktowały się telefonicznie ze skarżącym w dniu 4 października 2000 r. Podczas tej rozmowy skarżąca oświadczyła, że jest zadowolona z wyniku skargi.
W dniu 24 października 2000 r. skarżąca wysłała pisemny komunikat, w którym stwierdziła ponadto, że kwota zwrócona przez Parlament nie pokrywa pełnych kosztów podróży. Uznała również za zasadne, aby Parlament wniósł wkład w koszty zakwaterowania.

DECYZJA

1 Pełny zwrot kosztów podróży
Skarżąca twierdziła, że nie otrzymała prawidłowego zwrotu kosztów podróży, biorąc pod uwagę, że w momencie zaproszenia do udziału w konkursie jej miejscem zamieszkania i pracy była Uganda. Parlament potwierdził, że zgodnie z ust. 3 odpowiedniego przepisu regulującego zwrot kosztów podróży za miejsce zamieszkania kandydata uznaje się miejsce, do którego Parlament wysłał zaproszenie do udziału w konkursie, którym w przypadku skarżącego była Uganda. W związku z tym wydała instrukcje dotyczące maksymalnej płatności na rzecz skarżącego w wysokości 180 EUR.
2 Wnioski Rzecznik
uważa zatem, że Parlament podjął kroki w celu rozstrzygnięcia sprawy. Rzecznik postanowił zamknąć sprawę.
Przewodnicząca Parlamentu Europejskiego zostanie również poinformowana o tej decyzji.
Z poważaniem
Jacob SÖDERMAN