Skarga do Komisji Europejskiej

1. Skarżący jest właścicielem przedsiębiorstwa prowadzącego działalność w zakresie określania płci ptaków za pomocą DNA („działalność ptaków”). Uznał on, że hiszpański konkurent („konkurent”) naliczał ceny poniżej kosztów z powodu niezgodnej z prawem pomocy państwa.

2. W 2013 r. złożył on skargę dotyczącą pomocy państwa do departamentu Komisji odpowiedzialnego za rolnictwo, która została zamknięta z powodu braku wystarczających informacji. W 2014 r. złożył on drugą skargę dotyczącą pomocy państwa do departamentu Komisji odpowiedzialnego za politykę konkurencji. Po skontaktowaniu się z władzami hiszpańskimi departament ds. konkurencji Komisji potwierdził, że władze hiszpańskie przyznały konkurentowi pięć różnych rodzajów pomocy, ale żadnej w odniesieniu do jego działalności związanej z ptakami ^[1].

3. Skarżący skierował następnie pismo do komisarza ds. konkurencji, twierdząc, że jego konkurent nadużywał swojej pozycji dominującej, stosując nadmiernie niskie i drapieżne ceny dzięki pomocy przyznanej przez władze hiszpańskie. W grudniu 2015 r. Komisja odrzuciła zarzuty skarżącego dotyczące nadużycia pozycji dominującej jako bezzasadne. W dniu 26 stycznia 2016 r. Komisja doradziła skarżącemu złożenie formalnej skargi dotyczącej ewentualnej pomocy państwa. Skarżący uczynił to w dniu 12 lutego 2016 r.

Odpowiedź Komisji Europejskiej na skargę

4. W dniu 8 marca 2016 r. Komisja poinformowała skarżącego, że nie może ocenić jego skargi, ponieważ w jego formularzu skargi dotyczącej pomocy państwa nadal brakuje istotnych informacji. Skarżący odpowiedział, że nie może dostarczyć brakujących informacji i że do Komisji należy przeprowadzenie dochodzenia w sprawie domniemanego naruszenia zasad pomocy państwa.

5. W kolejnych miesiącach skarżący wymienił dalszą korespondencję z Komisją, a także spotkał się z zespołem Komisji odpowiedzialnym za jego skargę dotyczącą pomocy państwa.

6. We wrześniu 2017 r. Komisja przesłała skarżącemu wyczerpującą odpowiedź, w której ustosunkowała się do jego argumentów dotyczących pomocy państwa. Wyjaśnił on, że pomoc została przyznana jego konkurentowi na podstawie zatwierdzonego programu pomocy państwa ^[2] oraz że inne niewielkie kwoty pomocy zostały również przyznane na podstawie tzw. zasady de minimis.^[3] Żaden z tych środków pomocy nie dotyczył jednak działalności konkurenta związanej z ptactwem. Komisja wyjaśniła również, że finansowanie przyznane bezpośrednio przedsiębiorstwom przez organy UE nie jest objęte zasadami pomocy państwa. W odniesieniu do możliwego niewłaściwego wykorzystania pomocy przyznanej konkurentowi Komisja odpowiedziała, że na podstawie informacji otrzymanych przez władze hiszpańskie (sprawozdania z finansowanych projektów) nie ma dowodów na to, że pomoc przyznana na działalność konkurenta niezwiązaną z ptactwem przyniosła korzyści jego działalności związanej z ptactwem. Komisja zauważyła również, że beneficjent pomocy złożył już wniosek o ogłoszenie upadłości. W związku z tym nie było podstaw do dalszego badania skargi.

7. W odpowiedziach udzielonych Komisji w październiku i listopadzie 2017 r. skarżący powtórzył swój zarzut, że zgodna z prawem pomoc przyznana na działalność jego konkurenta niezwiązaną z ptactwem została wykorzystana niezgodnie z przeznaczeniem na rzecz jego działalności związanej z ptactwem. Nie zgodził się, że niewypłacalność jego konkurenta oznacza, iż Komisja nie powinna dalej badać jego skargi dotyczącej pomocy państwa. Zwrócił on również uwagę Komisji na fakt, że jego konkurent działał również w Stanach Zjednoczonych za pośrednictwem nowo utworzonej spółki zależnej.

8. W grudniu 2017 r. Komisja przesłała skarżącemu ostateczną decyzję oddalającą jego skargę. Stwierdził on również, że nie ma dowodów na to, że pomoc przyznana jego konkurentowi została wykorzystana do utworzenia spółki zależnej w Stanach Zjednoczonych. W każdym razie taki środek nie miałby wpływu na konkurencję, ponieważ właściwe rynki geograficzne były różne.

9. Skarżący nie był zadowolony z odpowiedzi Komisji i zwrócił się do Rzecznika Praw Obywatelskich.

Ustalenia Europejskiego Rzecznika Praw Obywatelskich

10. Skarżący twierdzi, że Komisja nie zbadała w pełni jego skargi dotyczącej pomocy państwa i zastrzeżeń dotyczących ochrony konkurencji. Z informacji przedstawionych w skardze do Rzecznika Praw Obywatelskich wynika jednak, że Komisja podjęła szereg kroków w celu rozpatrzenia jego skargi.^[4] Komisja odpowiedziała na jego wstępną korespondencję w rozsądnym terminie i zwróciła się do niego o dostarczenie dodatkowych informacji, które były niezbędne do złożenia skargi dotyczącej pomocy państwa. Następnie skontaktowała się z właściwymi organami krajowymi, odpowiedziała na dalszą korespondencję skarżącego i spotkała się z nim w celu dalszego omówienia jego skargi. Wyjaśnił mu również powody, dla których jego obawy antymonopolowe były bezpodstawne (brak dowodów na nadużycie pozycji dominującej).

11. W odniesieniu do skargi dotyczącej pomocy państwa Komisja stwierdziła, że na podstawie zebranych informacji nie ma dowodów na poparcie twierdzenia skarżącego, że pomoc, która została zgodnie z prawem przyznana na działalność konkurenta niezwiązaną z ptactwem, była wykorzystywana niezgodnie z przeznaczeniem do subsydiowania jego działalności związanej z ptactwem. Skarżący nie przedstawił żadnych przekonujących dowodów, które mogłyby podważyć ten wniosek. Ponadto, jak wskazała Komisja, zarzut ten został dodatkowo podważony przez fakt, że jego konkurent w międzyczasie złożył wniosek o ogłoszenie upadłości.

12. W związku z tym nic nie wskazuje na to, że wnioski Komisji, zgodnie z którymi w niniejszej sprawie nie doszło do naruszenia przepisów antymonopolowych i że nie było podstaw do wszczęcia szczegółowego postępowania wyjaśniającego w sprawie pomocy państwa, są obarczone oczywistym błędem w ocenie.

13. W związku z tym Rzecznik nie stwierdza niewłaściwego administrowania w tej sprawie [5].

Lambros Papadias

Kierownik ds. dochodzeń – Dział 3

Strasburg, 8 marca 2019 r.

[1] Art. 107 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej

[2] Rozporządzenie Komisji (UE) nr 651/2014 z dnia 17 czerwca 2014 r. uznające niektóre rodzaje pomocy za zgodne z rynkiem wewnętrznym w zastosowaniu art. 107 i 108 Traktatu, dostępne pod adresem: https://eur-lex.europa.eu/legal-content/EN/TXT/PDF/?uri=CELEX:32014R0651&from=EN.

[3] Kwoty te zostały przyznane jako „pomoc de minimis” i nie trzeba było ich zgłaszać Komisji. Zob. rozporządzenie Komisji (UE) nr 1407/2013 z dnia 18 grudnia 2013 r. w sprawie stosowania art. 107 i 108 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej do pomocy de minimis, dostępne pod adresem: https://eur-lex.europa.eu/legal-content/EN/TXT/PDF/?uri=CELEX:32013R1407&from=EN

[4] Zgodnie z prawami zainteresowanych stron wynikającymi z art. 24 ust. 2 rozporządzenia Rady (UE) 2015/1589 ustanawiającego szczegółowe zasady stosowania art. 108 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej, dostępnymi pod adresem: https://eur-lex.europa.eu/legal-content/EN/TXT/PDF/?uri=CELEX:32015R1589&from=EN.

[5] Skarga ta została rozpatrzona w ramach procedury delegowanej zgodnie z art. 11 decyzji Europejskiego Rzecznika Praw Obywatelskich w sprawie przyjęcia przepisów wykonawczych.