De klager heeft bij de Europese Innovatieraad een subsidie aangevraagd ter ondersteuning van start-ups en kleine en middelgrote ondernemingen die innovatieve producten of diensten introduceren. Zijn voorstel was niet succesvol. Zij betwistte deze uitkomst onder meer met het argument dat de deskundigen die belast waren met de herziening van haar voorstel hun evaluatie hadden gedelegeerd aan artificiële intelligentie (AI) van derden.

Om de beweringen van de klager te onderzoeken, heeft het Europees Uitvoerend Agentschap Innovatieraad en het mkb (Eismea) contact opgenomen met de relevante deskundigen. Sommigen erkenden het gebruik van AI tijdens het beoordelingsproces, maar alleen voor aanvullende taken. Na verder onderzoek heeft Eismea in detail uitgelegd waarom het gebruik van AI door deskundigen geen negatieve invloed had op de uitkomst van de aanvraag van de klager.

Hoewel de Ombudsman onvoldoende redenen vond om de specifieke zaak voort te zetten – namelijk de bezorgdheid van klager over de inhoudelijke evaluatie van zijn voorstel – vond zij het belangrijk om onderzoek te doen naar de regels voor het gebruik van AI van derden door deskundigen die de Europese Commissie, Eismea en andere uitvoerende agentschappen adviseren in het kader van soortgelijke financieringsprogramma’s. De Ombudsman heeft in dit verband informatie ingewonnen bij de Commissie, die in het algemeen verantwoordelijk is voor het toezicht op dergelijke programma’s en de vaststelling van de desbetreffende regels.

De Ombudsman constateerde dat de Commissie onlangs heeft gespecificeerd dat deskundigen AI van derden alleen voor aanvullende taken kunnen gebruiken en hun gebruik van AI moeten documenteren. Dit is een verbetering. Tegelijkertijd oordeelde de Ombudsman dat het niet optimaal is om te vragen dat deze documentatie pas aan de relevante EU-organen wordt verstrekt nadat een klacht is ingediend over het gebruik van AI door deskundigen. De Ombudsman stelde voor dat de Commissie zou onderzoeken hoe haar deskundigen hun gebruik van AI zouden kunnen documenteren en deze informatie proactief aan de Commissie zouden kunnen verstrekken om te anticiperen op mogelijke vragen en klachten.

De zaak betrof het besluit van de delegatie van de Europese Unie in Papoea-Nieuw-Guinea om de offerte van klager als abnormaal laag af te wijzen. Klager voerde aan dat de delegatie niet om specifieke verduidelijkingen had gevraagd, haar besluit niet had gemotiveerd en haar afwijzing had gebaseerd op elementen die geen verband hielden met de in de inschrijving vermelde prijs.

De Ombudsman stelde vast dat de delegatie specifieker had moeten zijn toen zij de klager om opheldering over de prijs verzocht en een duidelijk verband had moeten leggen tussen de prijs en alle elementen die bij haar beoordeling in aanmerking zijn genomen. De delegatie heeft ook haar besluit om de inschrijving als abnormaal laag af te wijzen onvoldoende onderbouwd, hetgeen in strijd is met de motiveringsplicht. Deze tekortkomingen komen neer op wanbeheer.

Hoewel de Commissie tijdens het onderzoek aanvullende verduidelijkingen heeft verstrekt, constateerde de Ombudsman dat met deze verduidelijkingen de vastgestelde tekortkomingen onvoldoende werden aangepakt.

De Ombudsman was van mening dat het in dit geval niet passend zou zijn een overeenkomstige aanbeveling te doen, aangezien de opdracht is gegund. Zij deed desalniettemin drie suggesties om dergelijke problemen in toekomstige soortgelijke gevallen te voorkomen.

De zaak betrof een verzoek om toegang van het publiek tot documenten in verband met de uitgaven van een universiteit in het kader van een door de EU gefinancierd project. Klager had zijn verzoek in juli 2025 bij de Europese Commissie ingediend.

De Commissie antwoordde voor het eerst in september 2025. Zij heeft vastgesteld dat tien documenten binnen het toepassingsgebied van het verzoek om toegang vielen, waartoe zij weigerde het publiek in hun geheel toegang te verlenen. Daarbij voerde de Commissie aan dat openbaarmaking de commerciële belangen van de betrokken universiteit zou kunnen ondermijnen.

Klager betwistte het besluit van de Commissie door in september 2025 een "bevestigend verzoek" in te dienen. Toen de Commissie geen expliciet antwoord gaf, wendde de klager zich in oktober 2025 tot de Ombudsman.

De Ombudsman heeft een onderzoek geopend naar de impliciete weigering van de Commissie om het publiek toegang te verlenen en heeft de Commissie als eerste stap verzocht zo spoedig mogelijk een uitdrukkelijk antwoord op het confirmatief verzoek van klager vast te stellen. Bij gebrek aan een antwoord binnen de gestelde termijn heeft het onderzoeksteam van de Ombudsman de betrokken documenten geïnspecteerd, samen met documentatie over de raadpleging van de betrokken universiteit.

De Commissie heeft klager in mei 2026 geantwoord en hem ruime gedeeltelijke toegang tot de litigieuze documenten verleend. Klager heeft in zijn opmerkingen over het confirmatieve besluit van de Commissie de resterende redacties niet aangevochten. De Ombudsman was derhalve van mening dat de klacht over de impliciete weigering van toegang door de Commissie was afgehandeld door de nu verleende toegang. Niettemin betreurde de Ombudsman de vertraging die de Commissie heeft opgelopen bij de behandeling van het verzoek om toegang van klager, dat zelfs na de opening van haar onderzoek voortduurde. De Ombudsman blijft de kwestie van vertragingen op basis van bij haar ingediende klachten nauwlettend volgen.

De zaak betrof het besluit van het Europees Uitvoerend Agentschap onderzoek (REA) om geen “excellentiekeurmerk” toe te kennen aan een voorstel voor EU-financiering in het kader van een oproep tot het indienen van voorstellen van 2023 voor het Marie Sklodowska-Curie Postdoctoral Fellowship (MSCA-PF), dat deel uitmaakt van het Horizon Europa-programma van de EU. REA had geweigerd het excellentiekeurmerk aan het voorstel toe te kennen omdat verzoekster in het Verenigd Koninkrijk was gevestigd.

De Ombudsman stelde vast dat het REA een redelijke verklaring voor zijn besluit had gegeven en in overeenstemming met de toepasselijke regels had gehandeld. Als zodanig sloot ze het onderzoek af met de bevinding dat er geen sprake was van wanbeheer. Zij deed echter een voorstel voor verbetering aan het REA om de klager en andere in het Verenigd Koninkrijk gevestigde aanvragers in dezelfde situatie een toelichting te verstrekken en/of een openbare verklaring af te geven waarin de specifieke situatie van in het Verenigd Koninkrijk gevestigde aanvragers in de oproepen tot het indienen van voorstellen van de MSCA-PF van 2023 wordt verduidelijkt, met name met betrekking tot het excellentiekeurmerk.

De zaak betrof de wijze waarop het Europees Uitvoerend Agentschap voor gezondheid en digitaal beleid (Hadea) gevolg heeft gegeven aan de bevindingen van een onderzoek van het Europees Bureau voor fraudebestrijding (OLAF) naar een entiteit die heeft deelgenomen aan twee door de EU gefinancierde projecten in het kader van het Horizon 2020-programma.

Op basis van bevindingen van onregelmatigheden door OLAF heeft HaDEA de klager in kennis gesteld van zijn voornemen om zijn deelname aan de projecten te beëindigen, kosten terug te vorderen die niet-subsidiabel worden geacht en deze te registreren in het systeem voor vroegtijdige opsporing en uitsluiting (EDES) van de Europese Commissie, een databank van “onbetrouwbare” personen en entiteiten die EU-middelen hebben aangevraagd of juridische verbintenissen met EU-organen zijn aangegaan. Klager voerde onder meer aan dat HaDEA haar niet in de gelegenheid heeft gesteld haar standpunt kenbaar te maken alvorens haar in EDES te registreren.

De Ombudsman stelde vast dat het besluit om klager in EDES te registreren niet noodzakelijkerwijs van invloed was op zijn juridische situatie en dat klager in de praktijk in de gelegenheid werd gesteld zijn standpunten uiteen te zetten. De Ombudsman sloot het onderzoek af met de conclusie dat er geen sprake was van wanbeheer.

De Ombudsman deed niettemin een suggestie voor verbetering dat HaDEA, wanneer zij een entiteit in kennis stelt van bevindingen tegen haar, de betrokken entiteit ook informeert indien dergelijke bevindingen kunnen leiden tot registratie in EDES.