Geachte heer/mevrouw,

Op 27 oktober 2020 heeft u bij de Europese Ombudsman een klacht ingediend tegen het Europees Bureau voor fraudebestrijding (OLAF) over bovengenoemde klacht.

Na een zorgvuldige analyse van alle informatie die u ter ondersteuning van uw klacht heeft verstrekt, hebben wij besloten het onderzoek af te sluiten met de volgende conclusie:

Wij constateren dat de klacht geen wanbeheer aan het licht brengt.

Het standpunt van OLAF is terecht gebaseerd op de bepalingen van Verordening (EU) nr. 883/2013 ^[1] en de door OLAF aangehaalde relevante rechtspraak van het Hof van Justitie. OLAF is met name op grond van artikel 10 van Verordening (EU) nr. 883/2013 verplicht de geheimhoudingsplicht en het beroepsgeheim in acht te nemen. Deze verplichting blijft ook na de afsluiting van het onderzoek van toepassing. In uw geval heeft OLAF het eindverslag doorgestuurd naar de bevoegde gerechtelijke autoriteiten en u correct geïnformeerd over de mogelijkheid om uw rechten te doen gelden, waaronder het recht op toegang tot alle relevante informatie, voordat zij een voor u bezwarend besluit hebben vastgesteld. De toezending van deze informatie aan de nationale autoriteiten is geregeld in artikel 12 van Verordening (EU) nr. 883/2013. Uit de bij uw klacht verstrekte informatie blijkt dat het onderzoek door de nationale autoriteiten momenteel aan de gang is.

De bevindingen van het Gerecht in zaak T-110/15, International Management Group/Europese Commissie (arrest van het Gerecht van 26 mei 2016), waarnaar u verwijst, ondersteunen het standpunt van OLAF.

In punt 36 van zijn arrest heeft het Gerecht het volgende geoordeeld: “Samenvattend sluit het op OLAF toepasselijke wetgevingskader in beginsel een recht van toegang van de betrokkenen tot het dossier van OLAF uit. Slechts indien de autoriteiten tot wie het eindverslag is gericht, voornemens zijn bezwarende handelingen vast te stellen, dienen deze autoriteiten, overeenkomstig de op hen toepasselijke procedureregels, toegang te verlenen tot het eindverslag van OLAF teneinde deze personen in staat te stellen hun rechten van verdediging uit te oefenen.”

In uw klacht vermeldt u ook dat OLAF uw verzoek om toegang eerst heeft behandeld op basis van de verkeerde rechtsgrondslag (Verordening (EG) nr. 1049/2001 ^[2]). Ik merk echter op dat u in uw oorspronkelijke verzoek van 19 juni 2020 vetgedrukt hebt onderstreept dat u uw verzoek precies op basis van deze verordening indient. Het is dus begrijpelijk dat OLAF uw verzoek in eerste instantie heeft behandeld op grond van Verordening (EG) nr. 1049/2001.

U zult waarschijnlijk teleurgesteld zijn als u geen positief antwoord op uw klacht ontvangt. Ik hoop echter dat u bovenstaande uitleg nuttig zult vinden.

Aanvaard alstublieft, meneer, mijn welgemeende groeten.

Tina Nilsson
Hoofd van de afdeling Business Management

Straatsburg, 19/11/2020

[1] Verordening nr. 883/2013 van het Europees Parlement en de Raad van 11 september 2013 betreffende onderzoeken door het Europees Bureau voor fraudebestrijding (OLAF) en tot intrekking van Verordening (EG) nr. 1073/1999 van het Europees Parlement en de Raad en Verordening (Euratom) nr. 1074/1999 van de Raad: https://eur-lex.europa.eu/legal-content/FR/TXT/?uri=CELEX%3A02013R0883-20170101

[2] Verordening (EG) nr. 1049/2001 van het Europees Parlement en de Raad van 30 mei 2001 inzake de toegang van het publiek tot documenten van het Europees Parlement, de Raad en de Commissie: https://eur-lex.europa.eu/legal-content/FR/TXT/?uri=CELEX%3A32001R1049&qid=1605250202479