Ο Ευρωπαίος Διαμεσολαβητής, Π. Νικηφόρος Διαμαντούρος, επέκρινε την Ευρωπαϊκή Επιτροπή για τη μη λήψη περαιτέρω μέτρων προκειμένου η Γερμανία να συμμορφωθεί με απόφαση του Δικαστηρίου της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Το Δικαστήριο είχε αποφανθεί ότι ο γερμανικός κανονισμός για τις συσκευασίες ορισμένων ποτών συνιστούσε εμπόδιο στο ενδοκοινοτικό εμπόριο. Η Επιτροπή θα μπορούσε να διορθώσει την αποτυχία της κατά τη διάρκεια μιας δεύτερης διαδικασίας επί παραβάσει σχετικά με τον κανονισμό που βρίσκεται επί του παρόντος σε εξέλιξη, λέει ο Διαμεσολαβητής.

Ιστορικό

Τον Ιούλιο του 2002, οι γερμανικές αρχές ανακοίνωσαν ότι, από την 1η Ιανουαρίου 2003, ένα σύστημα παρακράτησης ποσού έναντι επιστροφής θα καταστεί υποχρεωτικό για τις συσκευασίες μεταλλικού νερού, μπύρας και αναψυκτικών μιας χρήσης.

Μετά τη διαδικασία επί παραβάσει που κίνησε η Επιτροπή κατά της Γερμανίας, το Δικαστήριο έκρινε ότι οι σχετικοί κανόνες συνιστούσαν φραγμό στο ενδοκοινοτικό εμπόριο, δεδομένου ότι οι παραγωγοί και οι διανομείς δεν είχαν αρκετό χρόνο για να προσαρμοστούν στους νέους κανόνες. Με δεύτερη απόφαση, η οποία εκδόθηκε κατόπιν αιτήσεως γερμανικού δικαστηρίου για την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως, το Δικαστήριο έκρινε ότι σύστημα παρακρατήσεως ποσού έναντι επιστροφής μπορεί να θεσπιστεί μόνον εφόσον έχει χορηγηθεί αρκούντως μακρά μεταβατική περίοδος. Το Δικαστήριο έκρινε επίσης ότι η αλλαγή σε νέο σύστημα διαχείρισης των απορριμμάτων συσκευασίας ήταν συμβατή με το κοινοτικό δίκαιο μόνον εάν υπήρχε λειτουργικό σύστημα κατά τον χρόνο της αλλαγής.

Τον Μάρτιο του 2005, ένας δικηγόρος που ενεργούσε για λογαριασμό αρκετών ευρωπαϊκών εταιρειών ποτών κατήγγειλε στον Διαμεσολαβητή ότι η Επιτροπή δεν είχε λάβει τα αναγκαία μέτρα για να υποχρεώσει τη Γερμανία να συμμορφωθεί με τις αποφάσεις του Δικαστηρίου. Η Επιτροπή υποστήριξε ότι οι αποφάσεις δεν παρείχαν νομική βάση για να υποχρεωθεί η Γερμανία να αναστείλει τους σχετικούς κανόνες. Υποστήριξε ότι η απόφαση στην πρώτη υπόθεση στηριζόταν αποκλειστικά στη διαπίστωση ότι η μεταβατική περίοδος δεν ήταν αρκετά μεγάλη και ότι εν τω μεταξύ είχε παρέλθει αρκετός χρόνος. Η Επιτροπή υποστήριξε επίσης ότι η δεύτερη απόφαση δεν ασκεί επιρροή εν προκειμένω, δεδομένου ότι πρόκειται απλώς για προδικαστική απόφαση.

Η Διαμεσολαβήτρια έκρινε το επιχείρημα της Επιτροπής μη πειστικό. Κατά την άποψή του, η απόφαση του Δικαστηρίου σήμαινε ότι μια μεταβατική περίοδος πρέπει να προηγείται της εισαγωγής ενός νέου συστήματος. Η Διαμεσολαβήτρια έκρινε επίσης ότι η θέση της Επιτροπής ότι δεν χρειάζεται να αναληφθεί περαιτέρω δράση θα μπορούσε να δικαιολογηθεί μόνο εάν ήταν διαθέσιμο στη Γερμανία ένα λειτουργικό σύστημα διαχείρισης των απορριμμάτων συσκευασίας κατά τον χρόνο που η Επιτροπή είχε εγκρίνει την εν λόγω θέση. Ωστόσο, ήταν σαφές ότι, κατά την υιοθέτηση της θέσης αυτής, η Επιτροπή δεν είχε ακόμη εξακριβώσει αν όντως συνέβαινε κάτι τέτοιο. Ως εκ τούτου, ο Διαμεσολαβητής έκρινε ότι η προσέγγιση της Επιτροπής ήταν ασυνεπής ή ακόμη και αντιφατική. Ως εκ τούτου, σε μια επικριτική παρατήρηση, η Διαμεσολαβήτρια κατέληξε στο συμπέρασμα ότι η Επιτροπή δεν είχε παράσχει έγκυρα επιχειρήματα για να αποδείξει ότι δεν ήταν αναγκαία η λήψη περαιτέρω μέτρων. Δεδομένου ότι μια δεύτερη διαδικασία επί παραβάσει σχετικά με τον γερμανικό κανονισμό βρίσκεται ακόμη σε εξέλιξη, ο Διαμεσολαβητής θεωρεί ότι η Επιτροπή θα μπορούσε να λάβει υπόψη τις παρατηρήσεις του στο πλαίσιο της εν λόγω διαδικασίας.

Για να διαβάσετε την πλήρη απόφαση του Διαμεσολαβητή, επισκεφθείτε τη διεύθυνση:

Για πληροφορίες σχετικά με την υπόθεση: Gerhard Grill, κύριος νομικός σύμβουλος, τηλ. +33 388 17 2423