Αξιότιμοι κύριοι V. και W.,

Στις 19 Φεβρουαρίου 2004 και στις 24 Μαρτίου 2004, υποβάλατε καταγγελία, εξ ονόματος του κ. Χ, διευθυντή της εταιρείας Υ (εφεξής «ο καταγγέλλων»), στον Ευρωπαίο Διαμεσολαβητή κατά της Επιτροπής, σχετικά με τη μη πληρωμή τιμολογίου στο πλαίσιο της τελικής αξιολόγησης ενός έργου στη Νότια Αφρική.

Στις 27 Απριλίου 2004, διαβίβασα την καταγγελία στον Πρόεδρο της Επιτροπής. Η Επιτροπή απέστειλε τη γνώμη της στις 22 Ιουνίου 2004 και στις 15 Ιουλίου 2004 με ενημερώσατε ότι η υπόθεση θα μπορούσε να θεωρηθεί ότι έχει διευθετηθεί. Στις 25 Αυγούστου 2004, η Επιτροπή διαβίβασε στον Διαμεσολαβητή αποδεικτικά στοιχεία για την πραγματοποίηση της σχετικής πληρωμής.

Σας γράφω τώρα για να επιβεβαιώσω τα αποτελέσματα των ερευνών που έχουν γίνει και να κλείσω επίσημα την υπόθεση.

Η ΚΑΤΗΓΟΡΙΑ

Η καταγγελία υποβλήθηκε για πρώτη φορά στις 18 Φεβρουαρίου 2004 από τον διευθυντή εταιρείας με την επωνυμία Y. Ωστόσο, καθώς έλειπαν δικαιολογητικά έγγραφα, οι υπηρεσίες του Διαμεσολαβητή επικοινώνησαν με τον καταγγέλλοντα και, στις 29 Μαρτίου 2004, οι νομικοί σύμβουλοι της εταιρείας απέστειλαν τα ζητηθέντα έγγραφα.

Σύμφωνα με τον καταγγέλλοντα, τα πραγματικά περιστατικά μπορούν να συνοψιστούν ως εξής:

Το 1998, η εταιρεία πραγματοποίησε την ενδιάμεση αξιολόγηση του έργου Ζ στη Νότια Αφρική στο πλαίσιο σύμβασης που υπεγράφη με την Ευρωπαϊκή Επιτροπή.

Τον Ιούνιο του 2001, η αντιπροσωπεία της Επιτροπής στη Νότια Αφρική επικοινώνησε με την εταιρεία για να διενεργήσει την τελική αξιολόγηση του Ζ. Ωστόσο, για τη δεύτερη αυτή αποστολή, η εταιρεία υπέγραψε σύμβαση με το Ζ και όχι με την Επιτροπή. Στις 5 Δεκεμβρίου 2001, η εταιρεία υπέβαλε τιμολόγιο, στο οποίο περιλαμβάνονταν τέλη και επιστρεπτέα έξοδα ύψους 10 336,67 ευρώ. Ωστόσο, η Z δεν ήταν σε θέση να πληρώσει την εταιρεία για τις υπηρεσίες της.

Ο καταγγέλλων επικοινώνησε επανειλημμένα με τον Ζ και την αντιπροσωπεία της Επιτροπής, αλλά χωρίς επιτυχία. Στη συνέχεια, επικοινώνησε με το Γραφείο Συνεργασίας για την Ευρωπαϊκή Βοήθεια (ΓΔ AIDCO).

Στις 11 Δεκεμβρίου 2003, έλαβε απάντηση από τη ΓΔ AIDCO. Δεδομένου ότι η σύμβαση υπεγράφη μεταξύ της Z και της εταιρείας, η ΓΔ AIDCO έκρινε ότι δεν υπήρχε νομική βάση για να πληρώσει η Επιτροπή τον καταγγέλλοντα, αλλά δεσμεύτηκε να διασφαλίσει ότι η Z θα εκπλήρωνε τις δεσμεύσεις της έναντι του καταγγέλλοντος. Αυτό επιβεβαιώθηκε αργότερα με επιστολή της Επιτροπής της 11ης Φεβρουαρίου 2004.

Στις 22 Μαρτίου 2004, μετά από ταξίδι στη Νότια Αφρική και συζητήσεις με την αντιπροσωπεία της Επιτροπής, ο καταγγέλλων απέστειλε εκ νέου επιστολή στη ΓΔ AIDCO. Ισχυρίστηκε ότι ο ρόλος της Επιτροπής ήταν η κύρια αιτία των προβλημάτων που αντιμετώπισε ο καταγγέλλων και ότι, ως εκ τούτου, η Επιτροπή ήταν υπεύθυνη. Ειδικότερα, ο καταγγέλλων επισήμανε τα εξής:

1) η αντιπροσωπεία της Επιτροπής επικοινώνησε με τον καταγγέλλοντα για την τελική αξιολόγηση του Ζ. Δεδομένου ότι θα χρειαζόταν πολύς χρόνος για την υπογραφή σύμβασης με την Επιτροπή, η Επιτροπή πρότεινε την υπογραφή σύμβασης μεταξύ του Ζ και της εταιρείας·

2) Η Z ενημέρωσε την Επιτροπή ότι δεν θα ήταν σε θέση να πληρώσει για την αποστολή αυτή. Η Επιτροπή φαίνεται ότι προσφέρθηκε να καταβάλει πρόσθετα κεφάλαια (25.000 ευρώ) στον Z·

3) Ο Z και ο καταγγέλλων υπέγραψαν τη σύμβαση και η αντιπροσωπεία διέταξε την έναρξη της αποστολής·

4) το πρώτο τιμολόγιο που υπέβαλε η εταιρεία εξοφλήθηκε από τον Z. Η Επιτροπή δεν κατέβαλε το πρόσθετο ποσό των 25 000 ευρώ, θεωρώντας ότι ο Z διέθετε επαρκή κεφάλαια για να πληρώσει για το σύνολο της αποστολής·

5) από οικονομικό έλεγχο προέκυψε ότι ο Z δεν διέθετε επαρκείς πόρους. Το δεύτερο τιμολόγιο που υπέβαλε ο καταγγέλλων δεν μπόρεσε να εξοφληθεί.

Η επιστολή αυτή ενημέρωνε επίσης την Επιτροπή ότι είχε υποβληθεί καταγγελία στον Ευρωπαίο Διαμεσολαβητή.

Συνοπτικά, ο καταγγέλλων ισχυρίζεται ότι η Επιτροπή είναι υπεύθυνη για τη μη πληρωμή από τον Ζ του τιμολογίου του καταγγέλλοντος ύψους 10 336,67 ευρώ. Ο καταγγέλλων ζητεί την καταβολή ποσού 10 336,67 EUR, καθώς και τόκους υπερημερίας. Ισχυρίζεται επίσης ότι θα πρέπει να αποσαφηνιστούν τα εσωτερικά διοικητικά προβλήματα εντός της Επιτροπής, τα οποία φαίνεται να αποτελούν την αιτία της απουσίας πληρωμής.

Η ΕΡΩΤΗΣΗ

Στη γνώμη της, η Επιτροπή διατύπωσε συνοπτικά τα ακόλουθα σημεία:

Η Επιτροπή αποφάσισε να χορηγήσει ποσό ύψους 3 163 499 ευρώ σε μια μη κυβερνητική οργάνωση με την ονομασία Z. Το σχέδιο ανανεώθηκε αρκετές φορές και τελικά έληξε στις 31 Δεκεμβρίου 2001.

Η Επιτροπή υπέγραψε σύμβαση με τον καταγγέλλοντα για τη διενέργεια της ενδιάμεσης αξιολόγησης του έργου. Μια τελική αξιολόγηση, η οποία δεν είχε αρχικά προγραμματιστεί, κρίθηκε αργότερα αναγκαία. Ωστόσο, η Επιτροπή δεν μπόρεσε να ανανεώσει τη συμφωνία χρηματοδότησης για τέταρτη φορά. Ως εκ τούτου, αποφασίστηκε να χρηματοδοτηθεί η αξιολόγηση μέσω της πέμπτης ετήσιας εκτίμησης του προγράμματος και οι υπηρεσίες της Επιτροπής ενθάρρυναν τον καταγγέλλοντα να υπογράψει σύμβαση με τον Ζ. Παρά κάποιους δισταγμούς, ο καταγγέλλων αποδέχθηκε και η σύμβαση υπεγράφη στις 5 Ιανουαρίου 2001. Αυτή ήταν η μόνη λύση για να προχωρήσει η τελική αξιολόγηση. Ο καταγγέλλων διενήργησε την τελική αξιολόγηση, η οποία εγκρίθηκε από όλα τα μέρη. Ωστόσο, υπήρχαν λογιστικά προβλήματα και προβλήματα επιλεξιμότητας όσον αφορά ορισμένες δαπάνες που υπέβαλε ο Ζ στην Επιτροπή. Κατά συνέπεια, η Επιτροπή αρνήθηκε να μεταφέρει κεφάλαια στον Z. Ο Z δεν κατέβαλε το τιμολόγιο που απεστάλη με την καταγγελία για συνολικό ποσό 10 336,67 ευρώ.

Μολονότι η Επιτροπή δεν υπέγραψε σύμβαση με τον καταγγέλλοντα, αναγνωρίζει ότι ενθάρρυνε τον καταγγέλλοντα να υπογράψει σύμβαση με τον Ζ. Οι αρμόδιες υπηρεσίες της Επιτροπής προσπάθησαν να βρουν λύση. Ωστόσο, η απουσία συμβατικής σχέσης με τον καταγγέλλοντα και οι διαπιστωθείσες παρατυπίες τον εμπόδισαν να πληρώσει απευθείας τον καταγγέλλοντα.

Κατά συνέπεια, η Επιτροπή αποφάσισε να διενεργήσει έλεγχο του έργου. Ο εν λόγω έλεγχος αποκάλυψε προβλήματα με την τήρηση λογιστικών βιβλίων, καταδεικνύοντας ότι ο Z θα μπορούσε να είναι αφερέγγυος. Για τον λόγο αυτό, η Ζ δεν είναι πλέον σε θέση να εκπληρώσει τις δεσμεύσεις της έναντι του καταγγέλλοντος. Η Επιτροπή επικοινώνησε με τον Z με σκοπό τη μεταβίβαση χρέους. Ο Ζ συμφώνησε με αυτή τη λύση. Για τον σκοπό αυτό και κατ’ εξαίρεση, η Z θα επιτρέψει στην Επιτροπή να πληρώσει απευθείας τον καταγγέλλοντα για λογαριασμό της. Η πληρωμή αυτή πρέπει να πραγματοποιηθεί στις 30 Ιουνίου 2004.

Στις 25 Αυγούστου 2004, η Επιτροπή απέστειλε στον Διαμεσολαβητή απόδειξη πληρωμής.

Ο καταγγέλλων δεν υπέβαλε γραπτές παρατηρήσεις. Ωστόσο, στις 15 Ιουλίου 2004, οι νομικοί σύμβουλοι του καταγγέλλοντος ενημέρωσαν τον Διαμεσολαβητή ότι θεωρούσαν ότι η υπόθεση είχε διευθετηθεί.

Η ΑΠΟΦΑΣΗ

1.1 Το 1998, μια εταιρεία, με την επωνυμία Υ, πραγματοποίησε την ενδιάμεση αξιολόγηση του σχεδίου Ζ στη Νότια Αφρική στο πλαίσιο σύμβασης που υπεγράφη με την Ευρωπαϊκή Επιτροπή. Το 2001, η εταιρεία πραγματοποίησε την τελική αξιολόγηση του Ζ. Ωστόσο, για τη δεύτερη αυτή αποστολή, η σύμβαση υπεγράφη με τον Ζ και όχι με την Επιτροπή. Στις 5 Δεκεμβρίου 2001, η εταιρία υπέβαλε τιμολόγιο, το οποίο ο Z δεν ήταν σε θέση να εξοφλήσει. Ο καταγγέλλων, ο διαχειριστής της εταιρείας, ισχυρίζεται ότι η Επιτροπή είναι υπεύθυνη για τη μη πληρωμή από τον Ζ του τιμολογίου του καταγγέλλοντος για 10 336,67 EUR. Ο καταγγέλλων ζητεί την καταβολή ποσού 10 336,67 EUR, καθώς και τόκους υπερημερίας. Ισχυρίζεται επίσης ότι θα πρέπει να αποσαφηνιστούν τα εσωτερικά διοικητικά προβλήματα εντός της Επιτροπής, τα οποία φαίνεται να αποτελούν την αιτία της απουσίας πληρωμής.

1.2 Η Επιτροπή δηλώνει ότι υπέγραψε σύμβαση με τον καταγγέλλοντα για τη διενέργεια της ενδιάμεσης αξιολόγησης του Ζ. Η τελική αξιολόγηση κρίθηκε επίσης αναγκαία, αλλά, δεδομένου ότι η Επιτροπή δεν μπόρεσε να ανανεώσει τη συμφωνία χρηματοδότησης για τέταρτη φορά, οι υπηρεσίες της Επιτροπής ενθάρρυναν τον καταγγέλλοντα να υπογράψει σύμβαση με τον Ζ. Στο τέλος της αξιολόγησης, ο καταγγέλλων υπέβαλε τιμολόγιο συνολικού ύψους 10 336,67 ευρώ στον Ζ, το οποίο ο τελευταίος δεν κατέβαλε. Μετά από έλεγχο που διενήργησε η Επιτροπή, διαπιστώθηκε ότι η Z δεν ήταν πλέον σε θέση να εκπληρώσει τις δεσμεύσεις της έναντι του καταγγέλλοντος. Εν κατακλείδι, η Επιτροπή ενημέρωσε τον Διαμεσολαβητή ότι, μετά από μεταβίβαση χρέους, η Επιτροπή θα κατέβαλε απευθείας στον καταγγέλλοντα στις 30 Ιουνίου 2004.

Στις 25 Αυγούστου 2004, η Επιτροπή απέστειλε στον Διαμεσολαβητή απόδειξη πληρωμής.

1.3 Ο καταγγέλλων δεν υπέβαλε γραπτές παρατηρήσεις. Ωστόσο, στις 15 Ιουλίου 2004, οι νομικοί σύμβουλοι του καταγγέλλοντος ενημέρωσαν τον Διαμεσολαβητή ότι θεωρούσαν ότι η υπόθεση είχε διευθετηθεί.

Από τις παρατηρήσεις της Επιτροπής και την αλληλογραφία του καταγγέλλοντος προκύπτει ότι η Επιτροπή έλαβε μέτρα για τη διευθέτηση του ζητήματος και, ως εκ τούτου, ικανοποίησε τον καταγγέλλοντα. Ως εκ τούτου, ο Διαμεσολαβητής περατώνει την υπόθεση.

ΠΕΡΑΙΤΕΡΩ ΠΑΡΑΤΗΡΗΣΗ

Ο Διαμεσολαβητής λαμβάνει υπό σημείωση τον γενικό ισχυρισμό του καταγγέλλοντος σύμφωνα με τον οποίο θα πρέπει να αποσαφηνιστούν τα εσωτερικά διοικητικά προβλήματα εντός της Επιτροπής, τα οποία φαίνεται να αποτελούν την αιτία της απουσίας πληρωμής. Κατά τη διάρκεια του 2005, ο Διαμεσολαβητής θα εξετάσει κατά πόσον θα ήταν χρήσιμο να ανανεώσει την προηγούμενη αυτεπάγγελτη έρευνά του σχετικά με το πρόβλημα των καθυστερήσεων πληρωμών (1).

Ο Πρόεδρος της Επιτροπής θα ενημερωθεί επίσης για την απόφαση αυτή.

Με εκτίμηση,

Π. Νικηφόρος ΔΙΑΜΑΝΔΟΥΡΟΣ

(1) Απόφαση του Ευρωπαίου Διαμεσολαβητή στο πλαίσιο της αυτεπάγγελτης έρευνας OI/5/99/(IJH)GG σχετικά με την Ευρωπαϊκή Επιτροπή (http://www.ombudsman.europa.eu/decision/en/99oi5.htm).