Αξιότιμε κ. J.,

Στις 17 Μαΐου 2002, υποβάλατε καταγγελία στον Ευρωπαίο Διαμεσολαβητή σχετικά με δύο σχέδια (SUNH και SHINE) που χρηματοδοτήθηκαν στο πλαίσιο του προγράμματος Thermie.

Στις 13 Ιουνίου 2002, διαβίβασα την καταγγελία στον Πρόεδρο της Ευρωπαϊκής Επιτροπής. Η Επιτροπή διαβίβασε τη γνώμη της στις 26 Σεπτεμβρίου 2002. Σας το διαβίβασα με πρόσκληση υποβολής παρατηρήσεων, την οποία αποστείλατε στις 29 Νοεμβρίου 2002. Στις 13 Δεκεμβρίου 2002, διαβιβάσατε συμπληρωματική επιστολή που είχε αποσταλεί στην Επιτροπή από έναν από τους εταίρους σας.

Σας γράφω τώρα για να σας ενημερώσω για τα αποτελέσματα των ερευνών που έχουν γίνει.

Η ΚΑΤΗΓΟΡΙΑ

Ο καταγγέλλων είναι ο συντονιστής ενός ομίλου ευρωπαϊκών εταιρειών οι οποίες, ως κοινοπραξία GEIE GEST, υπέβαλαν αίτηση για κοινοτική χρηματοδότηση στο πλαίσιο του προγράμματος Thermie. Η Επιτροπή, μέσω της Γενικής Διεύθυνσης Ενέργειας και Μεταφορών, αποφάσισε να χρηματοδοτήσει δύο έργα επίδειξης, το SUNH - «Solar Urban New Housing» (9 εταίροι) και το SHINE - «Solar Housing through Innovation for Natural Environment» (6 εταίροι), με κύριο ανάδοχο και συντονιστή την GEST. Επισήμως, τα σχέδια ξεκίνησαν τον Ιανουάριο του 1996.

Σύμφωνα με τις συμβάσεις, η τελική έκθεση έπρεπε να υποβληθεί μέχρι τα τέλη Νοεμβρίου 2001. Με επιστολή της 6ης Ιουνίου 2001, κατόπιν υποτιθέμενων προφορικών συμφωνιών με τεχνικούς υπαλλήλους της Επιτροπής που παρακολουθούν τα σχέδια, η GEST ζήτησε παράταση της προθεσμίας έως τις 30 Οκτωβρίου 2002. Καμία απάντηση σε αυτή την επιστολή δεν ελήφθη ποτέ. Επιπλέον, η GEST είχε επίσης προβλέψει την παράταση της προθεσμίας σε δύο ενδιάμεσες εκθέσεις. Σύμφωνα με το άρθρο 10 παράγραφος 3 των γενικών όρων που διέπουν τη σύμβαση, οι ενδιάμεσες εκθέσεις θεωρείται ότι εγκρίνονται εάν δεν υπάρχουν παρατηρήσεις από την Επιτροπή. Ως εκ τούτου, ο καταγγέλλων θεώρησε ότι η παράταση της προθεσμίας είχε εγκριθεί.

Στις 17 Απριλίου 2002, η Επιτροπή απέστειλε επιστολή σε όλα τα μέλη της κοινοπραξίας, με εξαίρεση, σύμφωνα με τον καταγγέλλοντα, τον συντονιστή. Η Επιτροπή τους ζήτησε να υποβάλουν την τελική έκθεση πριν από το τέλος Μαΐου 2002. Δεδομένου ότι η προθεσμία αυτή θεωρήθηκε υπερβολικά σύντομη για πολλούς από αυτούς, ο καταγγέλλων ζήτησε επανειλημμένα από την Επιτροπή να την αναβάλει. Δεδομένης της άρνησης της Επιτροπής να επανεξετάσει το θέμα, να μιλήσει με τον καταγγέλλοντα ή να συμμετάσχει σε συνεδρίαση της κοινοπραξίας, ο καταγγέλλων υπέβαλε καταγγελία στον Ευρωπαίο Διαμεσολαβητή και διατύπωσε τους ακόλουθους ισχυρισμούς:

1. Η Επιτροπή δεν απάντησε στην επιστολή του καταγγέλλοντος της 6ης Ιουνίου 2001 με την οποία ζητούσε παράταση της προθεσμίας για την υποβολή της τελικής έκθεσης.

2. Η Επιτροπή δεν έλαβε υπόψη την παράταση της προθεσμίας, όπως περιλαμβανόταν σε δύο ενδιάμεσες εκθέσεις. Σύμφωνα με το άρθρο 10 παράγραφος 3 των γενικών όρων που διέπουν τις συμβάσεις, οι εκθέσεις αυτές είχαν εγκριθεί σιωπηρώς από την Επιτροπή.

Ο καταγγέλλων ισχυρίζεται ότι παρατάθηκαν οι συμβάσεις και οι προθεσμίες, όπως ζητήθηκε στην επιστολή του της 6ης Ιουνίου 2001 και φέρεται να συμφώνησε με τους τεχνικούς υπαλλήλους της Επιτροπής που ήταν προηγουμένως υπεύθυνοι για τα έργα.

Η ΕΡΩΤΗΣΗ

Η γνώμη της Ευρωπαϊκής Επιτροπής

Η γνώμη της Ευρωπαϊκής Επιτροπής σχετικά με την καταγγελία ήταν συνοπτικά η ακόλουθη:

Ιστορία των έργων

Αμφότερες οι συμβάσεις για τα σχέδια SUNH και SHINE υπεγράφησαν στις 31 Δεκεμβρίου 1997. Οι εργασίες επρόκειτο να πραγματοποιηθούν μεταξύ της 1ης Σεπτεμβρίου 1996 και της 31ης Δεκεμβρίου 2000. Στις 30 Δεκεμβρίου 1998 προστέθηκαν στη σύμβαση δύο οπισθογραφήσεις. Προέβλεπαν παράταση της διάρκειας των έργων. Το σχέδιο SHINE επρόκειτο να ολοκληρωθεί στις 31 Αυγούστου 2001 και το σχέδιο SUNH στις 30 Σεπτεμβρίου 2001.

Αντικείμενο της διαφοράς

Στις 6 Ιουνίου 2001, ο καταγγέλλων απέστειλε επιστολή με την οποία ζητούσε να παραταθεί η προθεσμία έως τις 30 Οκτωβρίου 2002. Δεδομένου ότι η Επιτροπή δεν απάντησε στην εν λόγω επιστολή, ο καταγγέλλων ισχυρίζεται ότι χορηγήθηκε η αιτηθείσα παράταση της προθεσμίας.

Πράγματι, μέχρι τις 26 Απριλίου 2002, η Επιτροπή ουδέποτε απάντησε στο έγγραφο της 6ης Ιουνίου 2001. Στις 26 Απριλίου 2002, απέστειλε προειδοποιητική επιστολή ζητώντας από τον καταγγέλλοντα να υποβάλει τα τελικά έγγραφα για τα σχέδια. Η Επιτροπή ζητά συγγνώμη για την καθυστέρηση στην απάντηση στον καταγγέλλοντα, αλλά θεωρεί ότι οι συμβάσεις και οι περιστάσεις του φακέλου δεν επιτρέπουν να δοθεί θετική απάντηση στον ισχυρισμό του καταγγέλλοντος.

Επί του αιτήματος παρατάσεως

1. Σύμφωνα με τις συμβάσεις, η παράταση απαιτεί γραπτή συμφωνία των συμβαλλόμενων μερών. Επομένως, η σιωπή της Επιτροπής δεν μπορεί να θεωρηθεί σιωπηρή έγκριση. Επιπλέον, πριν αποδεχθεί μια συμβατική αλλαγή, η Επιτροπή πρέπει να ελέγξει ότι η αίτηση που υπέβαλε ο συντονιστής υποβλήθηκε κατόπιν συμφωνίας των άλλων αναδόχων για το έργο. Η Επιτροπή δεν μπορεί να συναγάγει το συμπέρασμα αυτό από τη διατύπωση του δικογράφου της προσφυγής. Όσον αφορά τη σύμβαση SHINE, όπως αναφέρεται σε μήνυμα ηλεκτρονικού ταχυδρομείου της 15ης Απριλίου 2002 που απηύθυνε ένας από τους αναδόχους στην Επιτροπή, τουλάχιστον ένας ανάδοχος αντιτάχθηκε σε αυτήν.

2. Ο καταγγέλλων δηλώνει επίσης ότι το αίτημα παράτασης περιλαμβανόταν σαφώς στις ενδιάμεσες εκθέσεις 8 και 9. Στην πραγματικότητα, μόνο οι εκθέσεις 8 και 9 για το έργο SHINE αναφέρουν το αίτημα παράτασης και το αναφέρουν ως «τροποποίηση του αρχικού έργου» ή ως «στόχο για τους επόμενους έξι μήνες». Οι εκθέσεις της SUNH παραμένουν σιωπηλές για το θέμα αυτό. Το γεγονός ότι η Επιτροπή δεν προέβαλε αντιρρήσεις δεν μπορεί να εκληφθεί ως τροποποίηση της συμβάσεως η οποία απαιτεί την αίτηση του συντονιστή για λογαριασμό όλων των αντισυμβαλλομένων και γραπτή έγκριση της τροποποιήσεως από όλα τα συμβαλλόμενα μέρη, συμπεριλαμβανομένης της Επιτροπής.

3. Ο καταγγέλλων δηλώνει επίσης ότι έλαβε την κατ’ αρχήν συμφωνία από τους τεχνικούς υπαλλήλους της ΓΔ TREN. Ούτε τα έγγραφα του φακέλου, ούτε οι μαρτυρίες των τεχνικών υπαλλήλων στηρίζουν αυτόν τον ισχυρισμό. Σε κάθε περίπτωση, καμία προφορική συμφωνία δεν θα μπορούσε εγκύρως να δεσμεύσει την Επιτροπή όσον αφορά την τροποποίηση της σύμβασης.

4. Στις 9 Απριλίου 2002, ο νέος τεχνικός υπάλληλος πληροφόρησε προφορικά τον καταγγέλλοντα ότι επρόκειτο να του αποσταλεί σύντομα προειδοποιητική επιστολή με την οποία θα ζητούσε να υποβάλει τις τελικές εκθέσεις εντός ενός μηνός σε όλους τους αναδόχους, απορρίπτοντας έτσι την αίτηση παράτασης. Οι επίσημες προκηρύξεις και για τις δύο συμβάσεις απεστάλησαν αντίστοιχα στις 17 Απριλίου 2002 (SUNH) και στις 26 Απριλίου 2002 (SHINE). Δεδομένου ότι ο καταγγέλλων δήλωσε ότι δεν έλαβε την προειδοποιητική επιστολή της 17ης Απριλίου 2002, του εστάλη αντίγραφο στις 6 Μαΐου 2002.

Οι λόγοι άρνησης της παράτασης

Εκτός από το γεγονός ότι η Επιτροπή θεωρεί ότι η αίτηση παράτασης δεν υποβλήθηκε εξ ονόματος όλων των αναδόχων, η Επιτροπή θεωρεί επίσης ότι η δεκατετράμηνη παράταση είναι ακατάλληλη και δυσανάλογη για τους ακόλουθους λόγους:

Σύμβαση SUNH

Οι λόγοι για τους οποίους ζητείται η παράταση είναι είτε πολύ γενικοί είτε αντικρούονται από τις ενδιάμεσες εκθέσεις. Οι προσπάθειες των αναδόχων να ολοκληρώσουν τα έργα εντός της προθεσμίας είναι προφανείς. Στις 15 Οκτωβρίου 2001, 7 από τα 10 σχέδια που προβλέπονταν από τη σύμβαση φαίνεται ότι είχαν ολοκληρωθεί και η τελική έκθεση επρόκειτο να εκπονηθεί. Λαμβανομένης υπόψη της κατάστασης εκείνης της περιόδου, η παράταση θα μπορούσε να είχε επιτρέψει την ολοκλήρωση δύο ακόμη έργων, ενώ το τελευταίο έργο βρίσκεται σε πολύ πρώιμο στάδιο. Ως εκ τούτου, οι υπηρεσίες της Επιτροπής θεωρούν ότι, από τεχνική άποψη, η ολοκλήρωση των υπόλοιπων έργων θα είχε μικρό μόνο αντίκτυπο στην προστιθέμενη αξία ολόκληρου του έργου. Ως εκ τούτου, η Επιτροπή δεν μπορεί να δεχθεί παράταση της σύμβασης SUNH.

Σύμβαση SHINE

Όπως και στη σύμβαση SUNH, οι λόγοι για τους οποίους ζητείται παράταση είναι είτε πολύ γενικοί είτε αντικρούονται από τις ενδιάμεσες εκθέσεις. Στις 15 Οκτωβρίου 2001, 8 από τα 10 σχέδια ολοκληρώθηκαν ή βρίσκονταν σε προχωρημένο στάδιο για να ληφθούν οριστικά υπόψη στο συνολικό σχέδιο της σύμβασης. Μόνο ένα έργο εξαρτάται άμεσα από την αποδοχή της παράτασης. Ωστόσο, ακόμη και η παράταση δεν επαρκεί για την ολοκλήρωση του έργου. Ως εκ τούτου, η Επιτροπή δεν μπορεί να δεχθεί παράταση της σύμβασης SHINE.

Παρατηρήσεις του καταγγέλλοντος

Ο Ευρωπαίος Διαμεσολαβητής διαβίβασε τη γνώμη της Επιτροπής στον καταγγέλλοντα καλώντας τον να υποβάλει παρατηρήσεις. Στην απάντησή του, ο καταγγέλλων ανέφερε συνοπτικά τα ακόλουθα.

Αντικείμενο της διαφοράς

Πριν από την επίσημη αίτηση της 6ης Ιουνίου 2001, η Επιτροπή είχε ήδη ενημερωθεί τον Δεκέμβριο του 2000, γραπτώς και τηλεφωνικώς, ότι ήταν αναγκαία η παράταση.

Επί του αιτήματος παρατάσεως

1. Η Επιτροπή ισχυρίζεται ότι η σιωπή της δεν μπορεί να θεωρηθεί σιωπηρή έγκριση. Ωστόσο, βάσει της σύμβασης, ο καταγγέλλων είχε την υποχρέωση να ενημερώσει την Επιτροπή για πιθανές καθυστερήσεις στην εκτέλεση του έργου. Το έκανε εν ευθέτω χρόνω. Η Επιτροπή αντέδρασε μόλις 16 μήνες αργότερα και σχεδόν ένα έτος μετά τη λύση της σύμβασης. Η Επιτροπή πρέπει επίσης να λάβει υπόψη ότι το αίτημα παράτασης είχε προγραμματιστεί από κοινού με τον αρμόδιο τεχνικό υπάλληλο, ο οποίος το έκρινε δικαιολογημένο. Λαμβάνοντας υπόψη τα ανωτέρω και χωρίς να έχουν λάβει αντιφατική επιστολή, οι ανάδοχοι συνέχισαν να επενδύουν για την επίτευξη των έργων στο συντομότερο δυνατό και ρεαλιστικό χρονικό διάστημα.

Ο καταγγέλλων επιμένει ότι όλοι οι εταίροι γνώριζαν την ανάγκη να ζητήσουν παράταση. Αν και απουσιάζει από τη συνάντηση στην οποία αποφασίστηκε, ο Γερμανός εταίρος το γνώριζε και εκπροσωπήθηκε σε προηγούμενη συνάντηση στην οποία συζητήθηκε. Η αίτηση παράτασης υποβλήθηκε στις 6 Ιουνίου 2001 εξ ονόματος όλων των εταίρων. Σε κάθε περίπτωση, ο γερμανός εταίρος δεν θα μπορούσε να παρεμποδίσει μια απόφαση που ελήφθη από 6 από τους 7 εταίρους (ομάδα SHINE) και επιβεβαιώθηκε κατά τη διάρκεια της γενικής συνέλευσης.

2. Η παράταση ελήφθη υπόψη για το χρονοδιάγραμμα ή αναφέρθηκε σαφώς στις εκθέσεις, αρχής γενομένης από την 7η έκθεση SHINE και την 8η έκθεση SUNH. Η σύμβαση δεν αναφέρει ότι οι εκθέσεις θα πρέπει να περιέχουν μόνο πληροφορίες σχετικά με την πρόοδο του έργου. Ωστόσο, η σύμβαση αναφέρει ότι, χωρίς παρατηρήσεις, μια έκθεση θεωρείται ότι έχει εγκριθεί ένα μήνα μετά την παραλαβή της (άρθρο 10 παράγραφος 3 των γενικών όρων που διέπουν τη σύμβαση). Ως εκ τούτου, οι αιτήσεις παράτασης που περιλαμβάνονται στις εκθέσεις 7, 8 και 9 εγκρίθηκαν σιωπηρώς.

3. Της αίτησης παράτασης προηγήθηκε προκαταρκτική διαβούλευση με τον τότε αρμόδιο τεχνικό σύμβουλο. Όταν ζητήθηκε η πρώτη παράταση, η τελευταία είχε μάλιστα προτείνει ότι θα ήταν πιο «διπλωματικό» να χωριστεί η αίτηση σε δύο χρονικές περιόδους και να υποβληθεί δεύτερη αίτηση παράτασης σε μεταγενέστερο στάδιο. Από την επιστολή που απέστειλε η GEST στην Επιτροπή στις 22 Δεκεμβρίου 2000 προκύπτει ότι η παράταση συζητήθηκε πολύ πριν από την πραγματική αίτηση της 6ης Ιουνίου 2001.

4. Ο νέος τεχνικός υπάλληλος ενημέρωσε τον καταγγέλλοντα ότι οι παραγγελίες προέρχονταν απευθείας από τον γενικό διευθυντή. Δεν ανέφερε ποτέ ότι οι προειδοποιητικές επιστολές θα στέλνονταν σε όλους τους αναδόχους. Η προειδοποιητική επιστολή εστάλη κατά των συμβατικών διατάξεων που προβλέπουν ότι όλη η αλληλογραφία θα πρέπει να διεκπεραιώνεται από τον συντονιστή.

Οι λόγοι άρνησης της παράτασης

Όλοι οι εταίροι (6 από τους 7 για το SHINE και 8 από τους 10 για το SUNH) ήταν παρόντες στη συνεδρίαση κατά την οποία αποφασίστηκε να ζητηθεί η παράταση που κρίθηκε αναγκαία και βασίστηκαν σε αυτήν.

Η ερμηνεία της Επιτροπής σχετικά με την κατάσταση υλοποίησης των διαφόρων έργων είναι εσφαλμένη και προέρχεται από διαφορετική ερμηνεία της φάσης παρακολούθησης, η οποία είναι απαραίτητη σε αυτά τα είδη έργων επίδειξης. Τον Μάιο του 2001, ένας εμπειρογνώμονας έκρινε ότι τα μισά σχέδια SUNH δεν θα ολοκληρώνονταν πριν από το καλοκαίρι του 2002. Όσον αφορά τη σύμβαση SHINE, ο εμπειρογνώμονας κατέληξε επίσης σε λιγότερο αισιόδοξα συμπεράσματα από ό,τι η Επιτροπή κατά τη γνώμη της.

Τα πρακτικά αποτελέσματα δείχνουν ότι 14 μήνες μετά τη λήξη της σύμβασης, δηλαδή την ημερομηνία που ζητήθηκε στην αίτηση παράτασης, στις 31 Οκτωβρίου 2002, όλα τα σχέδια είχαν ολοκληρωθεί.

Όλες οι ενδιάμεσες τεχνικές εκθέσεις διαβιβάστηκαν στην Επιτροπή, καθώς και η τελική τεχνική έκθεση που διαβιβάστηκε στις 15 Ιουλίου 2002. Η οικονομική έκθεση διαβιβάστηκε στις 31 Οκτωβρίου 2002.

Με βάση τα ανωτέρω, το GEIE GEST θεωρεί ότι όλες οι δαπάνες που πραγματοποιήθηκαν από τους εταίρους πρέπει να ληφθούν υπόψη και τα σχέδια να περατωθούν χωρίς περαιτέρω διατυπώσεις.

ΣΥΜΠΛΗΡΩΜΑΤΙΚΕΣ ΠΛΗΡΟΦΟΡΙΕΣ

Στις 13 Δεκεμβρίου 2002, ο καταγγέλλων υπέβαλε στον Ευρωπαίο Διαμεσολαβητή επιστολή που εστάλη στις 11 Δεκεμβρίου 2002 στην Επιτροπή από τον εταίρο ο οποίος, σύμφωνα με την Επιτροπή, είχε αρνηθεί την παράταση της σύμβασης SHINE. Στην επιστολή αυτή, ο εταίρος ζητά συγγνώμη για τις παρανοήσεις που προέκυψαν από την ενέργειά του και δηλώνει ότι υποστηρίζει το αίτημα παράτασης για την ομάδα.

Η ΑΠΟΦΑΣΗ

1 Παράλειψη απάντησης στο αίτημα παράτασης της προθεσμίας

1.1 Σύμφωνα με τον καταγγέλλοντα, η Επιτροπή δεν απάντησε στην επιστολή του καταγγέλλοντος της 6ης Ιουνίου 2001 με την οποία ζητούσε παράταση της προθεσμίας για την υποβολή της τελικής έκθεσης.

1.2 Η Επιτροπή υποστήριξε ότι, μέχρι τις 26 Απριλίου 2002, ουδέποτε απάντησε στο έγγραφο της 6ης Ιουνίου 2001. Στις 26 Απριλίου 2002 απέστειλε προειδοποιητική επιστολή ζητώντας από τον καταγγέλλοντα να υποβάλει τα τελικά έγγραφα για τα σχέδια. Η Επιτροπή ζητά συγγνώμη για την καθυστέρηση στην απάντηση στον καταγγέλλοντα.

1.3 Ο Διαμεσολαβητής σημειώνει ότι η Επιτροπή απέστειλε δύο προειδοποιητικές επιστολές στον καταγγέλλοντα στις 17 και 26 Απριλίου 2002, αντίστοιχα, για τις συμβάσεις SUNH και SHINE. Οι επιστολές αυτές απαιτούσαν από τους αναδόχους να υποβάλουν τις τελικές τεχνικές και οικονομικές εκθέσεις εντός ενός μηνός και να ενημερώσουν τους αναδόχους για τις πιθανές συνέπειες σε περίπτωση που δεν το πράξουν. Δεν γίνεται ρητή αναφορά στο αίτημα του καταγγέλλοντος για παράταση της σύμβασης που απεστάλη στις 6 Ιουνίου 2001. Οι προειδοποιητικές επιστολές μπορούν να θεωρηθούν μόνο ως σιωπηρή απόρριψη του αιτήματος του καταγγέλλοντος για παράταση.

1.4 Οι αρχές της ορθής διοικητικής συμπεριφοράς απαιτούν από τις υπηρεσίες της Επιτροπής να απαντούν στις επιστολές και να διασφαλίζουν ότι η απόφαση λαμβάνεται εντός εύλογου χρονικού διαστήματος. Στην παρούσα υπόθεση, η Επιτροπή παρέλειψε να απαντήσει στο αίτημα παράτασης δύο συμβάσεων πριν από τη συμβατική ημερομηνία λήξης. Μια σιωπηρή απόρριψη εστάλη περισσότερο από δέκα μήνες μετά την αίτηση και αντίστοιχα περισσότερο από έξι και επτά μήνες μετά τη λήξη των συμβάσεων. Πρόκειται για περίπτωση κακοδιοίκησης. Στο πλαίσιο αυτό θα διατυπωθούν επικριτικές παρατηρήσεις.

2 Σιωπηρή έγκριση της παράτασης της προθεσμίας που περιέχεται στις εκθέσεις

2.1 Σύμφωνα με τον καταγγέλλοντα, η Επιτροπή δεν έλαβε υπόψη την παράταση της προθεσμίας που περιλαμβανόταν σε δύο ενδιάμεσες εκθέσεις. Ισχυρίζεται ότι, σύμφωνα με το άρθρο 10 παράγραφος 3 των γενικών όρων που διέπουν τις συμβάσεις, οι εκθέσεις αυτές είχαν εγκριθεί σιωπηρά από την Επιτροπή.

2.2 Η Επιτροπή υποστήριξε ότι το γεγονός ότι δεν προέβαλε αντιρρήσεις δεν μπορεί να εκληφθεί ως τροποποίηση της συμβάσεως η οποία απαιτεί γραπτή έγκριση της τροποποιήσεως από όλα τα συμβαλλόμενα μέρη, συμπεριλαμβανομένης της Επιτροπής. Ούτε η υποθετική προφορική συμφωνία των αρμόδιων τεχνικών υπαλλήλων δεσμεύει την Επιτροπή. Τέλος, δεν θα είχε χορηγηθεί παράταση της προθεσμίας λόγω του προχωρημένου σταδίου των περισσότερων έργων.

2.3 Σύμφωνα με το άρθρο 195 της συνθήκης ΕΚ, ο Ευρωπαίος Διαμεσολαβητής έχει την εξουσία να λαμβάνει καταγγελίες «που αφορούν περιπτώσεις κακοδιοίκησης στο πλαίσιο της δράσης των κοινοτικών οργάνων ή οργανισμών». Ο Διαμεσολαβητής θεωρεί ότι κακοδιοίκηση συντρέχει όταν ένας δημόσιος φορέας δεν ενεργεί σύμφωνα με κανόνα ή αρχή που τον δεσμεύει. Επομένως, κακοδιοίκηση μπορεί επίσης να διαπιστωθεί όταν πρόκειται για την εκπλήρωση υποχρεώσεων που απορρέουν από συμβάσεις που έχουν συναφθεί από τα όργανα ή τους οργανισμούς των Κοινοτήτων.

2.4 Ωστόσο, ο Διαμεσολαβητής θεωρεί ότι το πεδίο του ελέγχου που μπορεί να διενεργήσει σε τέτοιες περιπτώσεις είναι αναγκαστικά περιορισμένο. Ειδικότερα, ο Διαμεσολαβητής είναι της άποψης ότι δεν θα πρέπει να επιδιώκει να διαπιστώσει αν υπήρξε παραβίαση της σύμβασης από οποιοδήποτε από τα μέρη, εάν το ζήτημα αμφισβητείται. Το ζήτημα αυτό θα μπορούσε να αντιμετωπιστεί αποτελεσματικά μόνο από αρμόδιο δικαστήριο, το οποίο θα είχε τη δυνατότητα να ακούσει τα επιχειρήματα των διαδίκων σχετικά με το σχετικό εθνικό δίκαιο και να αξιολογήσει αντικρουόμενα αποδεικτικά στοιχεία σχετικά με τυχόν αμφισβητούμενα πραγματικά περιστατικά.

2.5 Ως εκ τούτου, ο Διαμεσολαβητής θεωρεί ότι, σε υποθέσεις που αφορούν συμβατικές διαφορές, είναι δικαιολογημένο να περιορίζεται η έρευνά του στην εξέταση του κατά πόσον το κοινοτικό θεσμικό όργανο ή οργανισμός του έχει παράσχει συνεκτική και εύλογη εικόνα της νομικής βάσης για τις ενέργειές του και των λόγων για τους οποίους πιστεύει ότι η άποψή του σχετικά με τη συμβατική θέση είναι δικαιολογημένη. Στην περίπτωση αυτή, ο Διαμεσολαβητής θα συμπεράνει ότι από την έρευνά του δεν προέκυψε περίπτωση κακοδιοίκησης. Το συμπέρασμα αυτό δεν θίγει το δικαίωμα των μερών να εξεταστεί η συμβατική διαφορά τους και να διευθετηθεί έγκυρα από αρμόδιο δικαστήριο.

2.6 Ο Διαμεσολαβητής εξέτασε τις συμβάσεις που του διαβίβασε ο καταγγέλλων. Η θέση της Επιτροπής, σύμφωνα με την οποία οι αλλαγές στη σύμβαση και, στην προκειμένη περίπτωση, η παράταση της σύμβασης θα πρέπει να πραγματοποιηθούν μέσω γραπτής τροποποίησης υπογεγραμμένης από όλα τα μέρη, φαίνεται εύλογη. Η πρώτη παράταση και των δύο συμβάσεων ακολούθησε τη διαδικασία αυτή (προσθήκη αριθ. 2 στη σύμβαση αριθ. BU 1054/96 και προσθήκη αριθ. 2 στη σύμβαση αριθ. BU 1051/96).

2.7 Ως εκ τούτου, ο Διαμεσολαβητής θεωρεί ότι η Επιτροπή έχει παράσχει συνεκτική και εύλογη περιγραφή της νομικής βάσης για τις ενέργειές της και των λόγων για τους οποίους θεωρεί ότι η άποψή της σχετικά με τη συμβατική θέση είναι δικαιολογημένη. Ως εκ τούτου, από την παρούσα έρευνα δεν προέκυψε περίπτωση κακοδιοίκησης εκ μέρους της Ευρωπαϊκής Επιτροπής όσον αφορά την εν λόγω πτυχή της καταγγελίας.

3 Αίτημα παράτασης των συμβάσεων

3.1 Ο καταγγέλλων ισχυρίζεται ότι παρατάθηκαν οι συμβάσεις και οι προθεσμίες, όπως είχε ζητήσει στην επιστολή του της 6ης Ιουνίου 2001 και είχε συμφωνήσει με τους τεχνικούς υπαλλήλους της Επιτροπής που ήταν προηγουμένως αρμόδιοι για τα έργα.

3.2 Υπό το πρίσμα των πορισμάτων του Διαμεσολαβητή στις παραγράφους 2.6 και 2.7 ανωτέρω, δεν χρειάζεται να συνεχιστεί η έρευνά του σχετικά με αυτή την πτυχή της καταγγελίας.

4 Συμπέρασμα

Βάσει των ερευνών του Διαμεσολαβητή σχετικά με την εν λόγω καταγγελία, είναι αναγκαίο να διατυπωθεί η ακόλουθη επικριτική παρατήρηση:

Οι αρχές της ορθής διοικητικής συμπεριφοράς απαιτούν από τις υπηρεσίες της Επιτροπής να απαντούν στις επιστολές και να διασφαλίζουν ότι η απόφαση λαμβάνεται εντός εύλογου χρονικού διαστήματος. Στην παρούσα υπόθεση, η Επιτροπή παρέλειψε να απαντήσει στο αίτημα παράτασης δύο συμβάσεων πριν από τη συμβατική ημερομηνία λήξης. Μια σιωπηρή απόρριψη εστάλη περισσότερο από δέκα μήνες μετά την αίτηση και αντίστοιχα περισσότερο από έξι και επτά μήνες μετά τη λήξη των συμβάσεων. Πρόκειται για περίπτωση κακοδιοίκησης.

Δεδομένου ότι αυτή η πτυχή της υπόθεσης αφορά διαδικασίες που σχετίζονται με συγκεκριμένα γεγονότα του παρελθόντος, δεν είναι σκόπιμο να επιδιωχθεί φιλικός διακανονισμός της υπόθεσης. Ως εκ τούτου, ο Διαμεσολαβητής περατώνει την υπόθεση.

Ο Πρόεδρος της Ευρωπαϊκής Επιτροπής θα ενημερωθεί επίσης για την απόφαση αυτή.

Με εκτίμηση,

 

Jacob SÖDERMAN