Αξιότιμε κ. P.,

Με επιστολές της 22ας και 26ης Φεβρουαρίου και της 8ης Μαρτίου 2002, υποβάλατε καταγγελία στον Ευρωπαίο Διαμεσολαβητή εξ ονόματος της Tetrastigma Invest AB σχετικά με αίτηση επιχορήγησης στο πλαίσιο του προγράμματος TIDE.

Στις 18 Μαρτίου 2002, διαβίβασα την καταγγελία στον Πρόεδρο της Ευρωπαϊκής Επιτροπής. Η Επιτροπή διαβίβασε τη γνώμη της στις 4 Ιουνίου 2002. Σας το διαβίβασα με πρόσκληση υποβολής παρατηρήσεων, την οποία αποστείλατε στις 5 Ιουλίου 2002.

Σας γράφω τώρα για να σας ενημερώσω για τα αποτελέσματα των ερευνών που έχουν γίνει.

Η ΚΑΤΗΓΟΡΙΑ

Ο καταγγέλλων, η σουηδική εταιρεία Tetrastigma Invest AB, υπέβαλε καταγγελία στον Ευρωπαίο Διαμεσολαβητή τον Φεβρουάριο και τον Μάρτιο του 2002. Η καταγγελία αφορούσε αίτηση επιχορήγησης στο πλαίσιο του προγράμματος TIDE.

Στις 23 Ιουνίου 1999, ο καταγγέλλων υπέβαλε αίτηση επιχορήγησης στο πλαίσιο του προγράμματος TIDE (Technology Initiative Disable and Elderly People - Πρωτοβουλία για την Τεχνολογία των Ατόμων με Αναπηρία και των Ηλικιωμένων). Η αίτηση εστάλη στην Αντιπροσωπεία της Ευρωπαϊκής Επιτροπής στη Σουηδία και, σύμφωνα με τις οδηγίες του Γραφείου Αντιπροσωπείας της Επιτροπής, ένα άλλο αντίγραφο υποβλήθηκε στο NOPEF, Nordic Project Fund. Ήταν αναγκαίο να αποσταλεί η αίτηση στην Αντιπροσωπεία για σκοπούς καταχώρισης. Στη συνέχεια, η Αντιπροσωπεία θα τη διαβιβάσει στην «Kommunförbundet» (Σουηδική Ένωση Τοπικών Αρχών) για περαιτέρω επεξεργασία. Η επιχορήγηση αποσκοπούσε στην εκτέλεση προπαρασκευαστικών εργασιών στο πλαίσιο ενός ισπανοσουηδικού σχεδίου για ηλικιωμένους με αναπηρία. Το έργο εκτελέστηκε και ο καταγγέλλων ήλπιζε να λάβει την επιχορήγηση για την κάλυψη των δαπανών. Την 1η Οκτωβρίου 2000 υποβλήθηκε νέα αίτηση, επίσης κατόπιν οδηγιών της Επιτροπής.

Δεδομένου ότι ο καταγγέλλων δεν άκουσε τίποτα, επικοινώνησε με το Γραφείο Αντιπροσωπείας της Επιτροπής. Η Επιτροπή παρέπεμψε τον καταγγέλλοντα στην Kommunförbundet. Η Kommunförbundet δεν είχε καμία πληροφορία σχετικά με την κατάσταση της αίτησης, αλλά ο καταγγέλλων ενημερώθηκε ότι ένας εργαζόμενος εγκατέλειψε την Kommunförbundet αφού έλαβε αρκετές αιτήσεις και τις έδωσε σε συγγενή που τις υπέβαλε στο όνομά του. Η αίτηση του Tetrastigma μπορεί να ήταν μεταξύ των «κλεμμένων», αλλά δεν κατέστη δυνατό να παρασχεθούν περαιτέρω πληροφορίες. Ο καταγγέλλων επικοινώνησε με αρκετούς υπαλλήλους της Επιτροπής στη Στοκχόλμη, το Λουξεμβούργο και τις Βρυξέλλες, αλλά ποτέ δεν έμαθε τι συνέβη με την αίτηση.

Ο καταγγέλλων αναφέρθηκε επίσης στην έρευνα για απάτη που βρισκόταν σε εξέλιξη στην Αντιπροσωπεία της Επιτροπής στη Σουηδία. Η σουηδική αστυνομία επικοινώνησε με τον καταγγέλλοντα σχετικά με τις επαφές της με την Αντιπροσωπεία.

Συνοπτικά, ο καταγγέλλων ισχυρίστηκε ότι η Επιτροπή δεν είχε παράσχει πληροφορίες σχετικά με το τι συνέβη με τις αιτήσεις. Ο καταγγέλλων ισχυρίστηκε i) ότι η Επιτροπή αναγνωρίζει ότι μια αίτηση βρίσκεται στην Αντιπροσωπεία της στη Σουηδία· ii) καταβολή της επιχορήγησης· iii) Συνεχής επαφή.

Η ΕΡΩΤΗΣΗ

Στη γνώμη της, η Επιτροπή δήλωσε ότι δεν είχε λάβει ποτέ αίτηση επιχορήγησης από τον καταγγέλλοντα από την αντιπροσωπεία της στη Σουηδία ή από οποιοδήποτε άλλο γραφείο της Επιτροπής στο πλαίσιο του προγράμματος TIDE. Τα έγγραφα που υπέβαλε ο καταγγέλλων στις 23 Ιουνίου 1999 και την 1η Οκτωβρίου 2000, τα οποία απευθύνονταν στο NOPEF, δεν μπορούσαν να θεωρηθούν επίσημες αιτήσεις στο πλαίσιο οποιουδήποτε προγράμματος της ΕΕ. Η Επιτροπή υποστήριξε ότι η δήλωση του καταγγέλλοντος ότι ενήργησε σύμφωνα με τις οδηγίες της αντιπροσωπείας της Επιτροπής στη Σουηδία δεν είχε καμία σημασία. Το Γραφείο Αντιπροσωπείας είχε κάποιες επαφές με τον καταγγέλλοντα προκειμένου να τακτοποιήσει τα τιμολόγια που έλαβε από την Tetrastigma χωρίς να έχει προηγουμένως εντοπίσει την εταιρεία.

Η Επιτροπή δήλωσε ότι, χωρίς περαιτέρω τεκμηρίωση σχετικά με την ύπαρξη επίσημης αίτησης στο πλαίσιο του προγράμματος TIDE, εναπόκειται στον καταγγέλλοντα να αποδείξει την ύπαρξη τέτοιας αίτησης. Ωστόσο, η Επιτροπή επισήμανε ότι η πρόσκληση υποβολής υποψηφιοτήτων για το πρόγραμμα TIDE δημοσιεύθηκε τον Απρίλιο του 1993 με προθεσμία υποβολής υποψηφιοτήτων τον Αύγουστο του 1993.

Η Επιτροπή τόνισε ότι δεν ήταν υπεύθυνη για τυχόν ενέργειες εθνικών ή διεθνών αρχών με τις οποίες ο καταγγέλλων είχε επαφές.

Όσον αφορά το αίτημα καταβολής της επιδοτήσεως, η Επιτροπή δήλωσε ότι δεν μπορεί να αναλάβει καμία δαπάνη χωρίς να έχει εγκρίνει επισήμως τη χρηματοδότηση ενός σχεδίου.

Στις παρατηρήσεις του, ο καταγγέλλων ενέμεινε στην καταγγελία του. Διευκρίνισε ότι απεστάλη επίσημη αίτηση στην αντιπροσωπεία της Επιτροπής στη Σουηδία και ότι την είχε αποστείλει στην Kommunförbundet. Κατά τη διάρκεια της έρευνάς της στο Γραφείο Αντιπροσωπείας, η σουηδική αστυνομία επικοινώνησε με τον καταγγέλλοντα αφού βρήκε την αίτηση, η οποία υπήρχε ως εκ τούτου. Ο καταγγέλλων επισήμανε επίσης ότι η πρώτη επαφή του με το πρόγραμμα TIDE πραγματοποιήθηκε το 1997. Είχε ζητήσει έγγραφα αίτησης από το Γραφείο Αντιπροσωπείας, το οποίο υπέβαλε τα ζητηθέντα έγγραφα. Ο καταγγέλλων ισχυρίστηκε ότι είχε ενεργήσει ανά πάσα στιγμή σύμφωνα με τις οδηγίες της Επιτροπής.

Η ΑΠΟΦΑΣΗ

1.1 Ο καταγγέλλων είχε αποστείλει αίτηση επιχορήγησης στο πλαίσιο του προγράμματος TIDE στην Επιτροπή στις 23 Ιουνίου 1999 και την 1η Οκτωβρίου 2000. Ο καταγγέλλων ισχυρίστηκε ότι η Επιτροπή δεν είχε παράσχει πληροφορίες σχετικά με το τι συνέβη με τις αιτήσεις. Ο καταγγέλλων ισχυρίστηκε i) ότι η Επιτροπή αναγνωρίζει ότι μια αίτηση βρίσκεται στην Αντιπροσωπεία της στη Σουηδία· ii) καταβολή της επιχορήγησης· iii) Συνεχής επαφή.

1.2 Η Επιτροπή δήλωσε ότι ο καταγγέλλων δεν υπέβαλε ποτέ αίτηση επιχορήγησης και ότι τα έγγραφα που υπέβαλε ο καταγγέλλων στις 23 Ιουνίου 1999 και την 1η Οκτωβρίου 2000, τα οποία απευθύνονταν στο NOPEF, δεν μπορούσαν να θεωρηθούν επίσημες αιτήσεις στο πλαίσιο κανενός προγράμματος της ΕΕ. Η προθεσμία υποβολής προτάσεων στο πλαίσιο του προγράμματος TIDE έληξε τον Αύγουστο του 1993. Επιπλέον, η Επιτροπή δεν μπορεί να αναλάβει την ευθύνη για τυχόν δαπάνες χωρίς να έχει εγκρίνει επίσημα τη χρηματοδότηση ενός έργου.

1.3 Ο Διαμεσολαβητής επισημαίνει ότι εναπόκειται στην Επιτροπή να αποφασίζει σχετικά με τις αιτήσεις επιχορήγησης. Εν προκειμένω, ο Διαμεσολαβητής δεν θεωρεί ότι η Επιτροπή ενήργησε εσφαλμένα κατά την εξέταση των αιτήσεων της 23ης Ιουνίου 1999 και της 1ης Οκτωβρίου 2000 περί μη τηρήσεως των τυπικών προϋποθέσεων.

1.4 Όσον αφορά την καταβολή της επιδότησης, από το συμπέρασμα του σημείου 1.3 προκύπτει ότι η Επιτροπή δεν έχει καμία ευθύνη να χορηγήσει πληρωμή στον καταγγέλλοντα. Όσον αφορά τον ισχυρισμό του καταγγέλλοντος περί συνέχισης των επαφών, η Επιτροπή δεν υπέβαλε παρατηρήσεις επ’ αυτού. Ωστόσο, ο Διαμεσολαβητής θεωρεί προφανές ότι ο καταγγέλλων είναι ελεύθερος να υποβάλει αιτήσεις στο πλαίσιο οποιουδήποτε προγράμματος της ΕΕ ή να επικοινωνήσει με την Επιτροπή ως πολίτης ή εταιρεία της ΕΕ.

1.5 Επιπλέον, ο Διαμεσολαβητής θα ήθελε να επισημάνει ότι κατανοεί την απογοήτευση του καταγγέλλοντος στην παρούσα υπόθεση, καθώς δεν υπάρχει λόγος να μην θεωρηθεί ότι ο καταγγέλλων είχε πράγματι επαφές με την Αντιπροσωπεία της Επιτροπής στη Σουηδία και προσπάθησε να ακολουθήσει τις οδηγίες της. Ωστόσο, δεδομένου ότι δεν έχει αποδειχθεί ότι η Επιτροπή ενήργησε εσφαλμένα ή έδωσε εσκεμμένα εσφαλμένες συμβουλές, ο Διαμεσολαβητής δεν μπορεί να δώσει συνέχεια στο ζήτημα.

Βάσει των ερευνών του Διαμεσολαβητή σχετικά με την εν λόγω καταγγελία, δεν φαίνεται να υπήρξε κακοδιοίκηση από την Επιτροπή. Ως εκ τούτου, ο Διαμεσολαβητής περατώνει την υπόθεση.

Ο Πρόεδρος της Ευρωπαϊκής Επιτροπής θα ενημερωθεί επίσης για την απόφαση αυτή.

Με εκτίμηση,

Jacob SÖDERMAN