Αξιότιμε κ. C.,
Αξιότιμε κ. G.,
Στις 6 Ιουλίου 1999 υποβάλατε καταγγελία στον Ευρωπαίο Διαμεσολαβητή κατά της Ευρωπαϊκής Επιτροπής, υπό την ιδιότητά σας ως δικηγόρου της "Terminal Rinfuse Genova s.p.a.". Αφορούσε τον χειρισμό από την Επιτροπή μιας καταγγελίας που είχατε υποβάλει τον Φεβρουάριο του 1996.
Στις 29 Ιουλίου 1999, διαβίβασα την καταγγελία στον Πρόεδρο της Ευρωπαϊκής Επιτροπής. Η Επιτροπή διαβίβασε τη γνώμη της μεταφρασμένη στα ιταλικά στις 16 Νοεμβρίου 1999 και σας τη διαβίβασα στις 22 Νοεμβρίου 1999 με πρόσκληση να διατυπώσετε τις παρατηρήσεις σας, εφόσον το επιθυμείτε. Στις 21 Δεκεμβρίου 1999, έλαβα τις παρατηρήσεις σας σχετικά με τη γνώμη της Επιτροπής.
Σας γράφω τώρα για να σας ενημερώσω για το αποτέλεσμα των ερευνών που έχουν γίνει.

Η ΚΑΤΗΓΟΡΙΑ

Η
Terminal Rinfuse Genova s.p.a. (εφεξής TRG) ενεργεί ως φορέας εκμετάλλευσης τερματικού σταθμού στον λιμένα Savona (Itlay) όπου φορτώνει και εκφορτώνει άνθρακα και στερεό χύδην φορτίο, ενώ παρόμοιες υπηρεσίες εκτελούνται από άλλη εταιρεία, τη Funiviaria Alto Tirreno s.p.a. (εφεξής Funiviaria), η οποία διαχειρίζεται επίσης υποδομή με συρματόσχοινα για τη μεταφορά του άνθρακα και του στερεού χύδην φορτίου σε εγκαταστάσεις αποθήκευσης εκτός του λιμένα.
Στις 8 Φεβρουαρίου 1996, οι καταγγέλλοντες υπέβαλαν καταγγελία στην Ευρωπαϊκή Επιτροπή, εξ ονόματος της TGR, στην οποία ισχυρίζονταν ότι η ιταλική κυβέρνηση είχε χορηγήσει παράνομη κρατική ενίσχυση στη Funiviaria, με σκοπό την κάλυψη ορισμένων ζημιών της εταιρείας. Εξέφρασαν επίσης τις ανησυχίες τους σχετικά με το σχέδιο των ιταλικών αρχών για τη χρηματοδότηση της κατασκευής ενός νέου τερματικού σταθμού για τη φόρτωση και εκφόρτωση μεγάλων εμπορευμάτων χύδην στον λιμένα της Savona, διότι, κατά τη γνώμη τους, το εν λόγω σχέδιο θα ωφελούσε αποκλειστικά τη Funiviaria.
Οι καταγγέλλοντες ζήτησαν από την Επιτροπή να κηρύξει ασυμβίβαστη με το κοινοτικό δίκαιο την απόφαση της ιταλικής κυβέρνησης να χορηγήσει κρατική ενίσχυση στη Funiviaria και να διαπιστώσει εάν υπήρχαν περαιτέρω σχέδια ενίσχυσης της εν λόγω εταιρείας για την κατασκευή νέου τερματικού σταθμού.
Από τον Φεβρουάριο του 1996 έως τον Ιούλιο του 1999, οι καταγγέλλοντες διατηρούσαν τακτική αλληλογραφία με τις υπηρεσίες της Επιτροπής, υποβάλλοντας περαιτέρω πληροφορίες στην Επιτροπή, υπογραμμίζοντας τον επείγοντα χαρακτήρα της απόφασης σχετικά με την καταγγελία τους.
Στην καταγγελία τους, οι καταγγέλλοντες ζήτησαν την παρέμβαση του Διαμεσολαβητή προκειμένου να ληφθεί τελική απόφαση από την Επιτροπή. Θεώρησαν ότι το χρονικό διάστημα που χρειάστηκε το θεσμικό όργανο για την εξέταση του φακέλου ήταν υπερβολικά μεγάλο.

Η ΕΡΩΤΗΣΗ

Η γνώμη της Επιτροπής
Η γνώμη της Επιτροπής σχετικά με την καταγγελία ήταν συνοπτικά η ακόλουθη:
Μετά από προκαταρκτική αξιολόγηση όλων των στοιχείων που υπέβαλαν οι καταγγέλλοντες, η Επιτροπή ζήτησε περαιτέρω πληροφορίες από την ιταλική κυβέρνηση σχετικά με την εικαζόμενη ενίσχυση για την κάλυψη των ζημιών της Funiviaria. Η Επιτροπή υπενθύμισε επίσης στις αρμόδιες αρχές την υποχρέωση εκ των προτέρων κοινοποίησης στην Επιτροπή βάσει του άρθρου 88 παράγραφος 3 της συνθήκης ΕΚ.
Τον Ιούνιο του 1997, οι υπηρεσίες της Επιτροπής απέστειλαν υπενθύμιση στην ιταλική κυβέρνηση, η οποία απάντησε με επιστολή της 11ης Ιουνίου 1997. Στη συνέχεια, πραγματοποιήθηκαν αρκετές επαφές μεταξύ της Επιτροπής και τόσο των καταγγελλόντων όσο και των ιταλικών αρχών, συμπεριλαμβανομένης μιας συνάντησης στις 11 Δεκεμβρίου 1997 και στις 29 Μαΐου 1998.
Στις 28 Ιουλίου 1998, η Επιτροπή ενημερώθηκε από την ιταλική κυβέρνηση σχετικά με τα σχέδια πώλησης της Funiviaria. Με βάση αυτό το νέο στοιχείο, το θεσμικό όργανο απηύθυνε συμπληρωματική επιστολή στις εθνικές αρχές και ζήτησε να ενημερωθεί σχετικά με το έργο ενός νέου τερματικού σταθμού στον λιμένα της Savona. Ελλείψει απάντησης, απεστάλη υπενθύμιση στις 13 Ιανουαρίου 1999.
Επιπλέον, τον Μάρτιο του 1999, οι καταγγέλλοντες ζήτησαν να ενημερωθούν για τις τελευταίες εξελίξεις της υπόθεσης. Το αίτημα αυτό απαντήθηκε αμέσως σε τηλεφωνική συνομιλία της 28ης Απριλίου 1999, σε επιστολή της 30ής Απριλίου 1999 και σε συνάντηση της 20ής Μαΐου 1999.
Όσον αφορά το γεγονός ότι η Επιτροπή δεν είχε λάβει οριστική απόφαση σχετικά με την καταγγελία που υπέβαλαν οι καταγγέλλοντες το 1996, το θεσμικό όργανο υπενθύμισε ορισμένους διαδικαστικούς κανόνες που έπρεπε να τηρούνται σε υποθέσεις κρατικών ενισχύσεων. Αφού λάβει καταγγελία, η Επιτροπή αποστέλλει επιστολή στο οικείο κράτος μέλος για να ενημερώσει σχετικά με τον ισχυρισμό και, σε ορισμένες περιπτώσεις, να ζητήσει περαιτέρω πληροφορίες. Στην περίπτωση αυτή, λόγω της πολυπλοκότητας όλων των σχετικών πτυχών, ήταν αναγκαία μια διεξοδική εξέταση.
Τέλος, η Επιτροπή υπογράμμισε ότι οι υπηρεσίες της παρείχαν τακτικά στους καταγγέλλοντες σαφείς και ακριβείς εξηγήσεις σχετικά με την πρόοδο της υπόθεσης και τους ενημέρωναν για τις εξελίξεις και τις δυσκολίες που ανέκυψαν κατά την εξέταση.
Παρατηρήσεις των καταγγελλόντων
Στις παρατηρήσεις τους επί της γνώμης της Επιτροπής, οι καταγγέλλοντες επεσήμαναν ότι, προκειμένου να διευκρινίσουν ορισμένα σημεία της γνώμης του θεσμικού οργάνου, θεωρούσαν αναγκαίο να συναντηθούν με τους υπαλλήλους που ασχολούνταν με την υπόθεση. Στις 6 Δεκεμβρίου 1999 πραγματοποιήθηκε συνεδρίαση στις εγκαταστάσεις της Επιτροπής στις Βρυξέλλες. Κατά τη διάρκεια της συνάντησης, οι υπάλληλοι ενημέρωσαν τους καταγγέλλοντες ότι η απόφαση που συνέταξαν οι υπηρεσίες της Γενικής Διεύθυνσης VII -μεταφορές- είχε ήδη διαβιβαστεί στη Γενική Διεύθυνση IV -διαγωνισμός- και στις νομικές υπηρεσίες για την εξέταση.
Οι καταγγέλλοντες ευχαρίστησαν επίσης τον Διαμεσολαβητή για την προσπάθειά του να επιλύσει την υπόθεση.BR>

Η ΑΠΟΦΑΣΗ

Οι
καταγγέλλοντες, οι οποίοι είχαν υποβάλει καταγγελία στην Ευρωπαϊκή Επιτροπή τον Φεβρουάριο του 1996, ισχυρίστηκαν ότι το θεσμικό όργανο δεν την είχε εξετάσει δεόντως. Επισήμαναν ότι η τριετής περίοδος που χρειάστηκε η Επιτροπή για να αποφανθεί επί της υπόθεσής τους θα πρέπει να θεωρηθεί υπερβολική και συνιστά περίπτωση κακοδιοίκησης.
1.2 Στη γνώμη της, η Επιτροπή έδωσε λεπτομερείς εξηγήσεις για τα μέτρα που ελήφθησαν όσον αφορά την εξέταση της υπόθεσης. Το θεσμικό όργανο τόνισε ότι οι υπηρεσίες του παρείχαν τακτικά στους καταγγέλλοντες όλες τις αιτούμενες εξηγήσεις σχετικά με την πρόοδο της υπόθεσής τους. Υπογράμμισε επίσης ότι το εν λόγω χρονικό διάστημα για τη λήψη απόφασης οφειλόταν στην πολυπλοκότητα της υπόθεσης και στα διάφορα αιτήματα παροχής πληροφοριών που υποβλήθηκαν στις ιταλικές αρχές.
1.3 Δεδομένου ότι από τις παρατηρήσεις των καταγγελλόντων προέκυψε ότι κατά τη συνεδρίαση της 6ης Δεκεμβρίου 1999 με τις υπηρεσίες της Επιτροπής ενημερώθηκαν ότι είχε συνταχθεί απόφαση από τη Γενική Διεύθυνση VII και διαβιβάστηκε στη Γενική Διεύθυνση IV και στις νομικές υπηρεσίες προς εξέταση, ο Διαμεσολαβητής επικοινώνησε με τους καταγγέλλοντες για να βεβαιωθεί ότι ήταν ικανοποιημένοι με το αποτέλεσμα της έρευνας.
1.4 Οι καταγγέλλοντες επιβεβαίωσαν τις προηγούμενες πληροφορίες και πρόσθεσαν ότι είχαν ενημερωθεί από την Επιτροπή ότι στις 22 Δεκεμβρίου 1999 ελήφθη τελική απόφαση και ότι αυτή απεστάλη στις αρμόδιες υπηρεσίες για μετάφραση, πριν αποσταλεί στις ιταλικές αρχές και στη συνέχεια κοινοποιηθεί στους καταγγέλλοντες. Επιπλέον, ευχαρίστησαν τον Διαμεσολαβητή για την προσπάθειά του να επιλύσει την υπόθεσή τους με ικανοποιητικό τρόπο.
Συμπέρασμα
Με βάση τις πληροφορίες που παρείχαν οι καταγγέλλοντες και τη γνώμη που υπέβαλε η Ευρωπαϊκή Επιτροπή, φαίνεται ότι η υπόθεση διευθετήθηκε από την Επιτροπή με πλήρη ικανοποίηση των καταγγελλόντων. Ως εκ τούτου, ο Διαμεσολαβητής αποφάσισε να θέσει την υπόθεση στο αρχείο.
Ο Πρόεδρος της Ευρωπαϊκής Επιτροπής θα ενημερωθεί επίσης για την απόφαση αυτή.
Με εκτίμηση,
Jacob SÖDERMAN