Szanowna Pani Z.,

W dniu 28 lutego 2000 r. złożył Pan skargę do Europejskiego Rzecznika Praw Obywatelskich dotyczącą Pana zatrudnienia przez 32 lata w charakterze nauczyciela przedszkola w szkołach europejskich w Varese (Włochy) i Luksemburgu na podstawie umów krótkoterminowych oraz wynikającego z tego braku ubezpieczenia zdrowotnego we Wspólnotach Europejskich i w Niemczech.

W dniu 14 kwietnia 2000 r. Pana skarga 310/2000/MM została uznana za niezwiązaną z mandatem Europejskiego Rzecznika Praw Obywatelskich na podstawie art. 2 ust. 1 Statutu Europejskiego Rzecznika Praw Obywatelskich, ponieważ Szkoły Europejskie nie są instytucjami ani organami Wspólnoty, lecz instytucjami międzyrządowymi.

W dniu 2 maja 2000 r. przedstawił Pan nowe dowody dotyczące domniemanych nieprawidłowości administracyjnych związanych z ubezpieczeniem zdrowotnym Wspólnot Europejskich i przekazał Pan swoją korespondencję do Dyrekcji Generalnej ds. Personelu i Administracji Komisji Europejskiej.

W dniu 13 czerwca 2000 r. przekazałem skargę przewodniczącemu Komisji Europejskiej. Komisja Europejska przesłała swoją opinię w dniu 18 października 2000 r. Przekazałem go Panu z zaproszeniem do zgłaszania uwag. W dniu 13 listopada 2000 r. wysłała Pani pismo, w którym oświadczyła Pani, że zamierza zatrzymać adwokata.

W dniu 30 listopada 2000 r. wysłałem do Pana pismo z informacją, że zgodnie z art. 2.7 statutu Europejskiego Rzecznika Praw Obywatelskich Europejski Rzecznik Praw Obywatelskich będzie musiał zakończyć rozpatrywanie Pana skargi, jeżeli rozpocznie Pan postępowanie sądowe w tej sprawie. Nie otrzymano od Państwa odpowiedzi na niniejsze pismo ani na faks z dnia 8 czerwca 2001 r.

Piszę teraz, aby poinformować Cię o wynikach zapytań, które zostały złożone.

WNIOSEK

Według skarżącego istotne fakty były następujące:

Skarżący został oddelegowany przez państwo niemieckie i przez 32 lata pracował jako nauczyciel przedszkola w Szkołach Europejskich w Varese (Włochy) i Luksemburgu na podstawie umów krótkoterminowych. Od momentu przejścia na emeryturę w 1997 r. nie jest ona objęta ani niemieckim ubezpieczeniem zdrowotnym, ani funduszem chorobowym WE zgodnie z regulaminem dla członków personelu oddelegowanego do Szkół Europejskich .

Skarżąca twierdziła, że jest to szczególny przypadek, ponieważ w przeciwieństwie do jej niemieckich kolegów była oddelegowana nie tylko na 9 lat, ale na 32 lata do szkoły europejskiej. Było to możliwe tylko dlatego, że nie była urzędnikiem niemieckim i nie została bezpośrednio przydzielona do niemieckiego ministerstwa. W przeciwieństwie do swoich niemieckich kolegów nigdy nie opłacała składek na niemieckie ubezpieczenie zdrowotne.

Skarżąca twierdziła, że fundusz chorobowy Wspólnot Europejskich popełnił błąd i nalegała na jej prawo do ubezpieczenia się w tym funduszu chorobowym.

WNIOSEK

W swojej opinii Komisja przedstawiła następujące uwagi:

Zgodnie z porozumieniem podpisanym w dniu 12 kwietnia 1957 r. szkołami europejskimi kieruje Rada Gubernatorów złożona z ministrów edukacji lub stosunków kulturalnych państw członkowskich oraz przedstawiciela Komisji. Szkoły europejskie podlegają własnym regulaminom i Izbie Odwoławczej.

Zgodnie z art. 66 regulaminu pracowniczego pracowników oddelegowanych do Szkół Europejskich „członkostwo w funduszu chorobowym ustanowionym przez Radę Gubernatorów powinno być obowiązkowe dla każdego pracownika. (...) Po zakończeniu oddelegowania pracownik i osoby objęte jego ubezpieczeniem mogą wystąpić z wnioskiem o dalsze objęcie ich ubezpieczeniem zdrowotnym przez okres sześciu miesięcy od dnia, w którym pracownik zakończył służbę w Szkołach Europejskich, pod warunkiem że przedstawią dowody świadczące o tym, że nie mogą być objęci żadnym innym systemem ubezpieczenia zdrowotnego. (...) Określony powyżej termin sześciu miesięcy nie ma zastosowania w przypadku poważnej choroby, na którą pracownik zapadł przed zakończeniem służby i przez cały okres jej trwania.”

Skarżący był ubezpieczony w kasie chorych Szkół Europejskich od dnia 1 września 1965 r. do dnia 8 września 1997 r. W tym czasie skarżący miał status oddelegowanego personelu.

Ubezpieczenie z funduszu chorobowego ustało wraz z przejściem skarżącego na emeryturę. W dniu 12 maja 1997 r. lekarz urzędowy odrzucił wniosek skarżącego o zwrot kosztów w wysokości 100% z powodu poważnej choroby.

Ponieważ wniosek skarżącej o dalsze korzystanie z funduszu chorobowego Szkół Europejskich ponad sześć miesięcy po przejściu na emeryturę jest sprzeczny z przepisami Regulaminu dla członków personelu oddelegowanego Szkół Europejskich, nie może on zostać uwzględniony.

Wreszcie Komisja zwróciła uwagę na fakt, że Izba Odwoławcza byłaby właściwym organem Szkół Europejskich do rozstrzygania sporów z oddelegowanym personelem. Komisja nie byłaby w stanie unieważnić decyzji organów administracyjnych tych szkół ani zmienić decyzji swojej Izby Odwoławczej.

Skarżąca zauważyła, że Komisja Europejska nie wzięła pod uwagę jej argumentów i nadal nalegała na stosowanie Regulaminu dla członków oddelegowanego personelu Szkół Europejskich, chociaż regulamin ten nie był przestrzegany w odniesieniu do jej umowy o pracę. Zgodnie z tym regulaminem pracownik nie mógł być nadal oddelegowany przez okres 32 lat.

DECYZJA

1.1 Artykuł 2.1 Statutu stanowi, że Rzecznik Praw Obywatelskich może badać jedynie działalność instytucji i organów wspólnotowych. Szkoła Europejska nie jest organem wspólnotowym, lecz organizacją międzyrządową ustanowioną na mocy umowy podpisanej w dniu 12 kwietnia 1957 r. w Luksemburgu. Rada Gubernatorów składa się z krajowych ministrów edukacji lub stosunków kulturalnych, a także z przedstawiciela Komisji Europejskiej.

1.2 Rzecznik uważa, że Komisja Europejska ponosi ogólną odpowiedzialność wynikającą z jej reprezentacji w Radzie Gubernatorów i finansowania przez Wspólnoty, ale odpowiedzialność ta nie obejmuje kwestii zarządzania wewnętrznego. W związku z tym Rzecznik ograniczy swoje obecne dochodzenie do spraw dotyczących funduszu chorobowego Wspólnot Europejskich.

1.3 Z powodów wyjaśnionych powyżej Rzecznik nie mógł zająć się nowym zarzutem podniesionym w uwagach skarżącej, że jej zatrudnienie przez 32 lata jako nauczyciela w Szkołach Europejskich było sprzeczne z Regulaminem dla członków personelu oddelegowanego Szkół Europejskich. Rzecznik zauważa jednak, że tytuł VII regulaminu dla pracowników oddelegowanych do Szkół Europejskich przewiduje możliwość odwołania się od decyzji niekorzystnych dla pracownika Szkół Europejskich.

2.1 Skarżący uważa, że fundusz chorobowy Wspólnot Europejskich popełnił błąd, nie przedłużając ubezpieczenia zdrowotnego po przejściu na emeryturę, ponieważ przez 32 lata pracowała w Szkole Europejskiej i nie jest objęta niemieckim ubezpieczeniem zdrowotnym.

2.2 Komisja argumentowała, że skarżący miał status oddelegowanego personelu od dnia 1 września 1965 r. do dnia 8 września 1997 r. Zgodnie z przepisami art. 66 regulaminu pracowniczego pracowników oddelegowanych do Szkół Europejskich ubezpieczenie może być zapewnione na czas nieokreślony jedynie w przypadku poważnej choroby. Lekarz odrzucił jej wniosek w tym zakresie. W związku z tym nie można było przedłużyć okresu ubezpieczenia ze środków funduszu chorobowego Szkół Europejskich.

2.3 Rzecznik zauważa, że nauczyciele oddelegowani do Szkół Europejskich byli ubezpieczeni z funduszu chorobowego Wspólnot Europejskich. Warunki mające zastosowanie do nauczycieli oddelegowanych do Szkół Europejskich są określone w art. 66 regulaminu pracowniczego pracowników oddelegowanych do Szkół Europejskich.

2.4 Zgodnie z tymi przepisami "po zakończeniu oddelegowania pracownik i osoby objęte jego ubezpieczeniem mogą wnioskować o dalsze ubezpieczenie chorobowe przez okres sześciu miesięcy od dnia zakończenia służby w Szkołach Europejskich, pod warunkiem że przedstawią dowody wskazujące na to, że nie mogą być objęci żadnym innym systemem ubezpieczenia zdrowotnego (...). Określony powyżej termin sześciu miesięcy nie ma zastosowania w przypadku poważnej choroby, na którą pracownik zapadł przed zakończeniem służby i przez cały okres jej trwania.”

2.5 Szkoły Europejskie zatrudniały skarżącego jako oddelegowany personel od dnia 1 września 1965 r. do dnia 8 września 1997 r. Jej wniosek o przedłużenie ubezpieczenia w kasie chorych Wspólnot Europejskich z powodu poważnej choroby został odrzucony przez lekarza urzędowego. W swojej opinii Komisja Europejska stwierdziła, że odmawiając przedłużenia ubezpieczenia skarżącego przez fundusz chorobowy Wspólnot Europejskich, Szkoła Europejska działała zgodnie z Regulaminem dla członków personelu oddelegowanego Szkół Europejskich.

2.6 Dochodzenie Rzecznika nie ujawniło żadnych dowodów na to, że Komisja Europejska nie była uprawniona do wyciągnięcia takiego wniosku. Rzecznik nie stwierdza zatem niewłaściwego administrowania w odniesieniu do tego aspektu skargi.

Na podstawie dochodzenia Rzecznika Praw Obywatelskich w sprawie tej skargi wydaje się, że Komisja Europejska nie dopuściła się niewłaściwego administrowania. W związku z tym Rzecznik Praw Obywatelskich zamyka sprawę.

Przewodnicząca Komisji Europejskiej zostanie również poinformowana o tej decyzji.

Z poważaniem,

Jacob SÖDERMAN