Geachte heer X.,

Op 23 maart 2004 heeft u bij de Europese Ombudsman een klacht ingediend tegen de Europese Commissie over de manier waarop de Europese scholen omgaan met het onderwijs aan kinderen met een handicap.

De Ombudsman had een aanzienlijk aantal klachten over hetzelfde onderwerp ontvangen. De beweringen in deze klachten leken sterk op die in een eerdere klacht (referentie: 1391/2002/JMA), waarvoor reeds een onderzoek loopt. In de loop van dit onderzoek was een ontwerpaanbeveling aan de Commissie toegezonden. De Commissie is op de hoogte gebracht van uw klacht en is verzocht hierover advies uit te brengen. De instelling heeft ervoor gekozen alle klachten over dit onderwerp gezamenlijk te beantwoorden door middel van haar eigen uitvoerig gemotiveerde mening in zaak 1391/2002/JMA. Op 29 september 2004 heb ik u een kopie van het antwoord van de Commissie toegezonden.

Na een diepgaand onderzoek naar klacht 1391/2002/JMA heb ik op 27 mei 2005 een speciaal verslag ingediend bij het Europees Parlement, overeenkomstig artikel 3, lid 7, van het Statuut van de Ombudsman. In het speciaal verslag wordt de Commissie aanbevolen de nodige maatregelen te nemen om ervoor te zorgen dat ouders van kinderen met speciale onderwijsbehoeften (SEN-kinderen) die vanwege hun mate van handicap van de Europese scholen zijn uitgesloten, niet verplicht zijn bij te dragen in de onderwijskosten van hun kinderen.

Zoals vermeld in het speciaal verslag was de Ombudsman van oordeel dat bovengenoemde aanbeveling ook van toepassing moet zijn op de aanvullende klachten die hij had ontvangen met betrekking tot soortgelijke feiten en identieke beschuldigingen, waaronder die van u.

In het speciaal verslag wordt ook ingegaan op uw bewering dat de Europese scholen geen passende onderwijsprogramma’s hebben aangeboden aan alle SEN-kinderen van EU-ambtenaren. De Ombudsman is zich bewust van het feit dat de bestaande praktijken in de lidstaten met betrekking tot de ontwikkeling van beleid voor de integratie van SEN-kinderen in reguliere scholen zeer uiteenlopend lijken te zijn. Hoewel sommige EU-lidstaten een volledig geïntegreerd onderwijssysteem hebben opgezet dat tegemoetkomt aan alle behoeften van SEN-kinderen, hanteren andere Europese landen nog steeds een meersporenaanpak waarbij afzonderlijke reguliere onderwijsstelsels en onderwijsstelsels voor speciale behoeften worden gecombineerd. De Ombudsman wijst erop dat hij niet op de hoogte is van bindende wettelijke bepalingen op grond waarvan de Commissie of de Europese scholen een uniform systeem moeten opzetten. Bij gebreke van een dergelijke wettelijke bepaling kan de Ombudsman niet concluderen dat de Commissie niet naar behoren heeft gehandeld door er niet voor te zorgen dat de Europese scholen onderwijsprogramma’s aanbieden voor alle SEN-kinderen van EU-ambtenaren. De Ombudsman concludeerde derhalve dat er geen sprake leek te zijn van wanbeheer met betrekking tot dit aspect van de zaak.

Ik voeg bij deze brief een kopie van mijn speciaal verslag in het Engels.

Het statuut van de Ombudsman voorziet in de indiening van een verslag bij het Europees Parlement als laatste stap in een onderzoek door de Ombudsman. Ik sluit derhalve het dossier van de klacht.

De voorzitter van de Commissie zal ook van dit besluit in kennis worden gesteld.

Met vriendelijke groet,

P. Nikiforos DIAMANDOUROS