Dzień dobry, wszyscy i wy jesteście bardzo mile widziani na tej ceremonii, której celem jest uznanie i pochwalenie pracy każdego z was i waszych kolegów w instytucjach, agencjach i organach, które reprezentujecie. Jestem niezmiernie wdzięczny wam wszystkim i waszym zespołom za wzięcie udziału i doceniam wysiłek, jaki włożyliście, aby to zrobić i być z nami tutaj dzisiaj.

Nasze pierwsze wydarzenie z nagrodami odbyło się dwa lata temu i pamiętam je jako wydarzenie o wielkim cieple i wielkim podnieceniu, nie tylko dla zwycięzców, ale dla wszystkich na sali, którzy uzyskali wgląd w niektóre z niesamowitych i innowacyjnych prac, które miały miejsce w administracji UE, która jest rozproszona po całej Unii.

Zostaliśmy poproszeni o zainicjowanie tych nagród z wielu powodów. Pierwszym z nich był wgląd, jaki otrzymałem dzięki mojej własnej pracy, w bogactwo i różnorodność projektów oraz innych prac, w które zaangażowana jest administracja. To był w pewnym sensie mój sposób powiedzenia, że pomimo faktu, że oczywiście moje biuro koniecznie zajmuje się sprawami, gdy pójdą źle, jestem również bardzo świadomy tego, jak często sprawy idą dobrze i korzyści publicznych, które występują, gdy robią.

Pobudzało mnie również negatywne i często niesprawiedliwe przedstawianie administracji UE przez ludzi, słusznie lub niesłusznie, krytykujących UE lub po prostu przez ludzi nieświadomych dużej części wykonanej pracy, która jest korzystna dla tak wielu osób.

Jest to próba pokazania zakresu i wartości tego, co robisz, oraz przeciwdziałania karykaturze.

Trzeci powód był po prostu celem mojego biura, jakim było promowanie dobrej administracji poprzez dzielenie się najlepszymi praktykami i mam nadzieję, że wielu z was zainspiruje się pracą kolegów, których tu dziś widzicie.

Te kilka tygodni, o czym wie każda osoba w tej sali, to ważne tygodnie dla przyszłości Unii. Podejmowane są decyzje dotyczące ważnych stanowisk, nie tylko przewodniczącego Komisji, przewodniczącego Rady, przewodniczącego PE i innych głównych ról, ale także przywódców na innych szczeblach administracji, przewodniczących komisji i szeregu innych po cichu wpływowych stanowisk. Polityka jest naturalnie skomplikowana i niewiele osób może jeszcze przewidzieć, jak karty spadną.

Ale obserwowanie i oczekiwanie na rozwój tych wydarzeń to ludzie, którym służymy, obywatele UE. I chcą od instytucji UE tego, czego chcą od administracji swoich państw członkowskich - reakcji na ich potrzeby, odpowiedzialności za swoje decyzje i podejścia do służby publicznej, które stawia jednostkę na pierwszym miejscu i w centrum tego, co robią, a nie postrzegane jako obciążenie administracyjne, które należy tolerować.

UE z konieczności podlega przepisom, których należy przestrzegać, jeśli musimy zachować spójność administracyjną. Ale z mojego doświadczenia wynika, że administratorzy, którzy rzeczywiście wywiązują się ze swoich zobowiązań z tytułu świadczenia usług publicznych, są tymi, którzy biorą pod uwagę rzeczywiste publiczne doświadczenia związane z aktem administracyjnym lub decyzją administracyjną i starają się to uwzględnić, tak, w ramach przepisów, ale zawsze w celu uzyskania najsprawiedliwszego wyniku.

Administratorzy czasami wahają się przed korzystaniem z dyskrecji, są bardziej komfortowi w obsłudze w zakresie parametrów czarno-białych. Rzeczywisty świat jest jednak bardziej bałaganiarski i nie każdy problem mieści się w czarno-białym protokole. Jeśli myślisz o tym, co powoduje twój stres w kontaktach z przedsiębiorstwem użyteczności publicznej, bankiem lub organem publicznym, bardzo często nie jest to konkretny problem, który masz, ale raczej niemożność bycia naprawdę wysłuchanym, bycia traktowanym jako człowiek przez innego człowieka, który naprawdę chce pomóc.

Prezentowane tu dziś projekty odzwierciedlają świadomość tego, czym jest prawdziwa i autentyczna służba publiczna.  Zbadali problem do rozwiązania i zidentyfikowali sposób jego rozwiązania, a bardzo często za pomocą innowacyjnych, nawet niekonwencjonalnych metod. Najpierw przyjrzeli się temu, co będzie działać, a następnie wykorzystali narzędzia i procedury instytucjonalne do opracowania rozwiązania. Wielu z nich nie przyjęło niczego za pewnik, było przygotowanych do przyjrzenia się nowym sposobom działania i wykazało świadomość zmieniających się warunków we wszystkich obszarach życia UE.

Po raz kolejny jestem wdzięczny wszystkim za poświęcenie czasu i trudu, aby przedstawić swoje zgłoszenia do tej inicjatywy, jestem oczywiście szczególnie wdzięczny trzem osobom, które zgłosiły swój czas i swoją wiedzę fachową do oceny każdego projektu i podzielenia się swoimi refleksjami ze mną, gdy zacząłem trudną pracę polegającą na selekcji zgłoszeń i ostatecznie wyborze zwycięzców każdej kategorii i ogólnych zwycięzców.

Są to Peter Tyndall, prezes Międzynarodowego Instytutu Rzecznika Praw Obywatelskich, Christopher Docksey, honorowy dyrektor generalny EIOD oraz Joana Mendes, profesor porównawczego prawa administracyjnego na Uniwersytecie Luksemburskim. Profesor Mendes nie może być dziś z nami, ale dziękuję jej za jej pracę.

Dziękuję więc za obecność dziś rano, a teraz zapraszam Chrisa i Petera do krótkiego zastanowienia się nad dzisiejszymi nagrodami.