Παρίσι, 7 Δεκεμβρίου 2005

Εισαγωγή

Αξιότιμε κύριε Πρόεδρε,

Αξιότιμα μέλη,

Είναι μεγάλη τιμή και προνόμιο για μένα να είμαι μαζί σας σήμερα. Σας ευχαριστώ πολύ που με καλέσατε να απευθυνθώ στην αντιπροσωπεία σας για να μοιραστώ μαζί σας ορισμένες σκέψεις σχετικά με τη 10η επέτειο του θεσμού του Ευρωπαίου Διαμεσολαβητή.

Είμαι ακόμη περισσότερο ικανοποιημένος με αυτή την ευκαιρία, διότι θεωρώ ότι ο ρόλος αυτής της αντιπροσωπείας και των 36 βουλευτών της είναι υψίστης σημασίας για την προσέγγιση των πολιτών με τα ευρωπαϊκά θεσμικά όργανα και την εξοικείωσή τους με την Ένωση εν γένει.

Η έντονη συζήτηση που ενέπνευσε τη Γαλλία ενόψει του δημοψηφίσματος για το Ευρωπαϊκό Σύνταγμα έδειξε πόσο ενδιαφέρονται οι πολίτες για τη διακυβέρνηση της Ευρώπης. Τα αρνητικά αποτελέσματα του δημοψηφίσματος στη Γαλλία και τις Κάτω Χώρες άνοιξαν το δρόμο για μια περίοδο προβληματισμού. Θεωρώ σημαντικό οι πολίτες να είναι καλύτερα ενημερωμένοι και να αισθάνονται ότι συμμετέχουν περισσότερο στη διαδικασία λήψης αποφάσεων σε ευρωπαϊκό επίπεδο. Είναι καθήκον μας να ανταποκριθούμε σε αυτή την πρόκληση και να τους δείξουμε ότι η Ευρωπαϊκή Ένωση ανήκει σε αυτούς και έχει θετικό αντίκτυπο στην καθημερινή τους ζωή. Ο Ευρωπαίος Διαμεσολαβητής συμβάλλει στην επίτευξη αυτού του στόχου χάρη στον ρόλο που του έχει ανατεθεί από τη Συνθήκη του Μάαστριχτ, η οποία δημιούργησε την έννοια της ευρωπαϊκής ιθαγένειας και καθιέρωσε το δικαίωμα υποβολής καταγγελίας στον Διαμεσολαβητή με σκοπό να φέρει την Ένωση πιο κοντά στους πολίτες της.

Ιστορία του θεσμού του Διαμεσολαβητή στην Ευρώπη

Αν και ο Ευρωπαίος Διαμεσολαβητής μόλις πρόσφατα έφτασε στην ευρωπαϊκή θεσμική σκηνή, μπορεί να βασιστεί σε μια μακρά παράδοση θεσμών διαμεσολάβησης στην Ευρώπη, ο πρώτος από τους οποίους ιδρύθηκε στη Σουηδία το 1809. Η Φινλανδία ακολούθησε αυτό το παράδειγμα το 1919, τότε ήταν η σειρά της Δανίας το 1955.

Σε παγκόσμιο επίπεδο, ο θεσμός του Διαμεσολαβητή είναι πλέον παρών σε περισσότερες από 120 χώρες.

Μεταξύ των έξι ιδρυτικών χωρών της Ευρωπαϊκής Ένωσης, ήταν η Γαλλία που ίδρυσε για πρώτη φορά το δικό της θεσμό του Διαμεσολαβητή της Δημοκρατίας το 1973. Έκτοτε, η επέκταση του θεσμού του Διαμεσολαβητή υπήρξε ιδιαίτερα εντυπωσιακή εντός της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Στις αρχές της δεκαετίας του 1990, κατά τη διάρκεια των διαπραγματεύσεων για τη Συνθήκη του Μάαστριχτ, ο θεσμός του Διαμεσολαβητή ήταν παρών σε εθνικό επίπεδο μόνο σε μια μικρή πλειοψηφία των κρατών μελών· 7 στα 12. Υπάρχει πλέον εθνικός διαμεσολαβητής σε 23 από τα 25 κράτη μέλη και οι τέσσερις υποψήφιες χώρες (Βουλγαρία, Κροατία, Ρουμανία και Τουρκία) είτε έχουν ήδη συστήσει διαμεσολαβητή είτε έχουν ανακοινώσει την πρόθεσή τους να το πράξουν.

Ο ρόλος του Ευρωπαίου Διαμεσολαβητή

Ο θεσμός του Ευρωπαίου Διαμεσολαβητή λειτουργεί από τον Σεπτέμβριο του 1995, αρχικά υπό τη διεύθυνση του προκατόχου μου κ. Jacob Söderman, πρώην εθνικού διαμεσολαβητή της Φινλανδίας, και, από την 1η Απριλίου 2003, με δική μου ευθύνη.

Ο κύριος ρόλος του Ευρωπαίου Διαμεσολαβητή είναι να διερευνά καταγγελίες κακοδιοίκησης από θεσμικά όργανα και οργανισμούς της ΕΕ, όπως η Ευρωπαϊκή Επιτροπή, το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο και το Συμβούλιο της Ευρωπαϊκής Ένωσης.

Κάθε πολίτης της Ένωσης ή κάθε φυσικό ή νομικό πρόσωπο που κατοικεί ή έχει την καταστατική έδρα του στο έδαφος κράτους μέλους μπορεί να προσφύγει στον Ευρωπαίο Διαμεσολαβητή.

Οι καταγγελίες κακοδιοίκησης μπορεί να βασίζονται σε περιττές καθυστερήσεις, διακρίσεις, κατάχρηση εξουσίας, αμέλεια ή άρνηση πληροφοριών.

Είμαστε σε θέση να βοηθήσουμε περίπου το 70% των καταγγελλόντων. Αυτό συμβαίνει παρά το γεγονός ότι η εντολή του Ευρωπαίου Διαμεσολαβητή περιορίζεται στα θεσμικά όργανα και τους οργανισμούς της Ευρωπαϊκής Ένωσης, πράγμα που σημαίνει ότι μόνο το 25 % των καταγγελιών που μου απευθύνονται είναι πιθανό να διερευνηθούν από τις υπηρεσίες μου. Οι περισσότερες άλλες καταγγελίες στρέφονται κατά των διοικήσεων των κρατών μελών, καθώς οι πολίτες δυσκολεύονται να κατανοήσουν ότι, ακόμη και αν διακυβεύεται το κοινοτικό δίκαιο σε εθνικό ή περιφερειακό επίπεδο, οι καταγγελίες αυτές εμπίπτουν στην αρμοδιότητα των εθνικών και περιφερειακών διαμεσολαβητών και όχι του Ευρωπαίου Διαμεσολαβητή. Αυτός είναι ο λόγος για τον οποίο συνεργαζόμαστε στενά με τους διαμεσολαβητές σε εθνικό και περιφερειακό επίπεδο, είτε διαβιβάζοντας καταγγελίες απευθείας σε αυτούς είτε συμβουλεύοντας τους καταγγέλλοντες να τις αντιμετωπίσουν.

Πρέπει να σημειωθεί ότι η γαλλική νομοθεσία τροποποιήθηκε το 2000 (νόμος 2000-321 της 12ης Απριλίου 2000) προκειμένου να επιτραπεί στον Ευρωπαίο Διαμεσολαβητή να διαβιβάσει καταγγελία απευθείας στον γάλλο ομόλογό του.

Θα ήθελα επίσης να καταστήσω σαφές ότι ο Ευρωπαίος Διαμεσολαβητής δεν είναι ανώτερο όργανο από παρόμοια θεσμικά όργανα σε εθνικό επίπεδο. Ως εκ τούτου, δεν συνιστά ένδικο βοήθημα για ζητήματα που εμπίπτουν στην αρμοδιότητα των δικαστηρίων ή των διαμεσολαβητών σε εθνικό επίπεδο. Ωστόσο, προκειμένου να προσφέρω την καλύτερη δυνατή υπηρεσία στους ευρωπαίους πολίτες, διατηρώ πολύ στενή συνεργασία με όλους τους διαμεσολαβητές των κρατών μελών και, στο πλαίσιο αυτό, συνεργάζομαι στενά με τον Διαμεσολαβητή της Δημοκρατίας, κ. Jean-Paul Delevoye.

Παράδειγμα καταγγελίας

Για να σας δείξω συγκεκριμένα τα ψηφίσματα που μπορεί να λάβει ο Ευρωπαίος Διαμεσολαβητής για τους πολίτες, επιτρέψτε μου να σας δώσω ένα πρόσφατο παράδειγμα.

Μια γαλλική ένωση υπέβαλε καταγγελία στον Διαμεσολαβητή κατόπιν αιτήματος για μερική επιστροφή επιδότησης της Επιτροπής. Η ένωση είχε λάβει χρηματοδοτική στήριξη από την Επιτροπή για τη διοργάνωση κοινωνικού φόρουμ. Μετά από έλεγχο του έργου, η Επιτροπή ζήτησε την επιστροφή μέρους της επιχορήγησης που αντιστοιχούσε σε μη επιλέξιμες δαπάνες.

Ο καταγγέλλων αμφισβήτησε την εν λόγω αίτηση επιστροφής. Θεώρησε ότι η Επιτροπή δεν έλαβε υπόψη ούτε καν επιβεβαίωσε την παραλαβή των συμπληρωματικών πληροφοριών και δικαιολογητικών εγγράφων που του είχε αποστείλει.

Απαντώντας στο αίτημα του Διαμεσολαβητή, η Επιτροπή εξήγησε ότι, αφού εξέτασε όλα τα έγγραφα, δεν μπορούσε να τα αποδεχθεί, δεδομένου ότι ο καταγγέλλων δεν είχε προσκομίσει αποδεικτικά στοιχεία για τα έξοδα στα οποία υποβλήθηκε. Στη συνέχεια, ο καταγγέλλων απέστειλε ορισμένα δικαιολογητικά έγγραφα που είχαν προηγουμένως ζητηθεί από τους ελεγκτές. Στη συνέχεια, η Επιτροπή κίνησε εκ νέου την υπόθεση, έλαβε υπόψη τα αποδεικτικά στοιχεία και μείωσε σημαντικά το ποσό που έπρεπε να επιστραφεί.

Παράλληλα με τα δικαστήρια των κρατών μελών και σε επίπεδο ΕΕ, ο Ευρωπαίος Διαμεσολαβητής και οι ομόλογοί του διαδραματίζουν καίριο ρόλο στην προώθηση και την προστασία των δικαιωμάτων των ευρωπαίων πολιτών. Πιστεύω ότι δεν είναι μόνο δική μου ευθύνη να αντιδρώ στις καταγγελίες που λαμβάνω -δηλαδή, στον αντιδραστικό ρόλο του Ευρωπαίου Διαμεσολαβητή- αλλά ότι έχω επίσης έναν «προορατικό» ρόλο, αυτόν της προώθησης των δικαιωμάτων των πολιτών και της διασφάλισης ότι τα δικαιώματα αυτά είναι γνωστά και προστατεύονται αποτελεσματικά.

Ο Ευρωπαϊκός Κώδικας Ορθής Διοικητικής Συμπεριφοράς

Η ικανότητα του Διαμεσολαβητή να κινεί αυτεπάγγελτες έρευνες συμβάλλει στον προορατικό χαρακτήρα των καθηκόντων του.

Ο Ευρωπαϊκός Κώδικας Ορθής Διοικητικής Συμπεριφοράς (που εγκρίθηκε από το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο τον Σεπτέμβριο του 2001) αποτελεί παράδειγμα αυτεπάγγελτης έρευνας η οποία, συντάσσοντας απλούς κανόνες, αποκρυσταλλώνει τα δικαιώματα των πολιτών. Ταυτόχρονα, παρέχει στη διοίκηση έγγραφο που περιέχει ακριβείς κανόνες σχετικά με τα καθήκοντα των δημοσίων υπαλλήλων έναντι του κοινού. Ο κώδικας αναδημοσιεύθηκε το 2005 και, μέχρι σήμερα, έχουν διανεμηθεί περισσότερα από 100.000 αντίτυπα αυτής της νέας έκδοσης.

Ο προορατικός ρόλος του Διαμεσολαβητή περιλαμβάνει επίσης τη συμμετοχή του ως παρατηρητή στη Σύμβαση που συνέταξε τον Χάρτη των Θεμελιωδών Δικαιωμάτων και του επέτρεψε να ασκήσει σημαντική επιρροή στο μέρος του κειμένου που αφορά την ιθαγένεια.

Ο Διαμεσολαβητής πρότεινε στη Συνέλευση ότι ο Χάρτης θα πρέπει να περιλαμβάνει μεταξύ των θεμελιωδών δικαιωμάτων, εκτός από τα λεγόμενα «κλασικά» δικαιώματα, το δικαίωμα σε μια ανοικτή, υπεύθυνη διοίκηση στην υπηρεσία των πολιτών. Η πρόταση αυτή συνδεόταν με την ιδέα ότι οι πολίτες έχουν δικαίωμα στην ορθή, δίκαιη και ταχεία διεκπεραίωση των υποθέσεών τους.

Αυτό το θεμελιώδες δικαίωμα χρηστής διοίκησης κατοχυρώνεται πλέον στο άρθρο 41 του Χάρτη.

Η διασφάλιση της χρηστής διοίκησης συμβάλλει στο να καταστούν πιο απτά και αποτελεσματικά τα δικαιώματα που περιέχονται στον Χάρτη, συμπεριλαμβανομένων των οικονομικών και κοινωνικών δικαιωμάτων.

Ο Ευρωπαϊκός Κώδικας Ορθής Διοικητικής Συμπεριφοράς, τον οποίο ανέφερα προηγουμένως, εξηγεί στους πολίτες τι σημαίνει στην πράξη αυτό το δικαίωμα χρηστής διοίκησης και τι μπορούν να αναμένουν, στην πράξη, από την ευρωπαϊκή διοίκηση.

Διαμεσολαβητές και δικαστήρια

Νομίζω ότι είναι σημαντικό να πω λίγα λόγια για τη σχέση μεταξύ των δικαστηρίων και των διαμεσολαβητών που έχουν διαφορετικά αλλά συμπληρωματικά καθήκοντα. Έχουν από κοινού την υπεράσπιση και την προώθηση του κράτους δικαίου και το γεγονός ότι βρίσκονται εκτός του δημόσιου διοικητικού μηχανισμού του οποίου αποτελούν ανεξάρτητους μηχανισμούς ελέγχου.

Η πρώτη διάκριση είναι ότι ο κύριος τομέας δραστηριότητας των δικαστηρίων είναι η εφαρμογή του νόμου, ενώ ο αντίστοιχος τομέας του Διαμεσολαβητή είναι η προώθηση της χρηστής διοίκησης ή, αντιστρόφως, η αποφυγή της κακοδιοίκησης.

Πράγματι, όπως καταδεικνύει η νομολογία όλων σχεδόν των χωρών όπου επικρατεί το κράτος δικαίου και η δημοκρατία, η παρανομία και η κακοδιοίκηση αλληλεπικαλύπτονται. Ωστόσο, η έννοια της κακοδιοίκησης εκτείνεται πέραν των ζητημάτων νομιμότητας. Περιλαμβάνει επίσης την ιδέα ότι η δημόσια διοίκηση έχει αποστολή να εξυπηρετεί τον πολίτη και ότι, στις καθημερινές τους σχέσεις με το κοινό, οι δημόσιοι φορείς πρέπει να διασφαλίζουν ότι οι πολίτες αντιμετωπίζονται σωστά και απολαμβάνουν πλήρως τα δικαιώματά τους.

Με άλλα λόγια, οι αρχές της χρηστής διοίκησης απαιτούν περισσότερα από τη δημόσια διοίκηση από την απλή συμμόρφωση με τον νόμο. Ενώ η παρανομία συνεπάγεται απαραιτήτως κακοδιοίκηση, η διαπίστωση κακοδιοίκησης δεν συνεπάγεται απαραιτήτως την ύπαρξη παρανομίας.

Η δεύτερη διάκριση είναι ότι μόνο η ερμηνεία του νόμου από τα δικαστήρια είναι έγκυρη και ότι μόνο τα δικαστήρια έχουν την εξουσία να λαμβάνουν εκτελεστές αποφάσεις και, ως εκ τούτου, να επιβάλλουν κυρώσεις. Οι διαμεσολαβητές, από την άλλη πλευρά, αν και καθοδηγούνται από τις αποφάσεις και τη νομολογία των δικαστηρίων, μπορούν να παρέχουν συμβουλές και συστάσεις μόνο σε κρατικούς οργανισμούς εντός της δικαιοδοσίας τους.

Ο Ευρωπαίος Διαμεσολαβητής και το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο

Θα μπορούσε να λεχθεί ότι ο Ευρωπαίος Διαμεσολαβητής έχει καθήκον να ασκεί επιρροή στο δικαστικό σώμα, γεγονός που συνεπάγεται και συνεπάγεται στενή και προνομιακή σχέση συνεργασίας με το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο. Η θεσμική σχέση μεταξύ του Ευρωπαίου Διαμεσολαβητή και του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου είναι πράγματι απαραίτητη τόσο για τη στήριξη της ανεξαρτησίας του Διαμεσολαβητή όσο και για την ενθάρρυνση της διοίκησης να ακολουθήσει τις συστάσεις του.

Όταν τα θεσμικά όργανα δεν ακολουθούν τις συστάσεις του, το τελικό όπλο του Ευρωπαίου Διαμεσολαβητή είναι η αποστολή ειδικής έκθεσης στο Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο.

Από την ίδρυσή της, η Διαμεσολαβήτρια έχει αναπτύξει στενές σχέσεις συνεργασίας με το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο και έχει απευθύνει μέχρι στιγμής 12 ειδικές εκθέσεις στο Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο.

Θα ήθελα να σας ενημερώσω εν συντομία για την τελευταία ειδική έκθεσή μου προς το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο, η οποία συνδέεται άμεσα με τον ρόλο του Ευρωπαίου Διαμεσολαβητή στην προώθηση της ποιότητας της δημοκρατίας.

Η παρούσα ειδική έκθεση αποτελεί συνέχεια καταγγελίας ενός γερμανού βουλευτή του ΕΚ και της ομάδας νέων ενός γερμανικού πολιτικού κόμματος. Η καταγγελία στρεφόταν κατά του Συμβουλίου της Ευρωπαϊκής Ένωσης και αφορούσε το γεγονός ότι το Συμβούλιο δεν συνεδριάζει δημοσίως όταν ενεργεί υπό τη νομοθετική του ιδιότητα. Στο τέλος της έρευνάς μου, θεώρησα ότι το άρθρο 1 παράγραφος 2 της Συνθήκης για την Ευρωπαϊκή Ένωση προβλέπει τη γενική αρχή ότι το Συμβούλιο και τα άλλα θεσμικά και λοιπά όργανα της Ένωσης πρέπει να λαμβάνουν τις αποφάσεις τους «όσο το δυνατόν πιο ανοικτά». Έκρινα επίσης ότι οι προηγούμενες ενέργειες του ίδιου του Συμβουλίου έδειξαν ότι τα μέτρα για την αύξηση της διαφάνειας της νομοθετικής του δραστηριότητας πρέπει και μπορούν να ληφθούν στο πλαίσιο των υφιστάμενων διατάξεων των Συνθηκών και του κοινοτικού δικαίου. Η έρευνά μου έδωσε στην Επιτροπή την ευκαιρία να εκθέσει τους λόγους για τους οποίους δεν θα έπρεπε να τροποποιήσει τον εσωτερικό κανονισμό της για να ανοίξει τις εν λόγω συνεδριάσεις στο κοινό, αλλά οι λόγοι που προβλήθηκαν δεν ήταν πειστικοί.

Έχοντας υποβάλει την ειδική έκθεσή μου στο Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο στις 4 Οκτωβρίου, ελπίζω ότι θα καταφέρει να πείσει την Προεδρία της ΕΕ να αναλάβει την πρωτοβουλία να αυξήσει τη διαφάνεια της νομοθετικής δραστηριότητας του Συμβουλίου.

Η 10η επέτειος του Ευρωπαίου Διαμεσολαβητή

Κύριε Πρόεδρε, κυρίες και κύριοι,

Ο θεσμός του Ευρωπαίου Διαμεσολαβητή γιορτάζει τη δέκατη επέτειό του αυτό το φθινόπωρο και την τελευταία δεκαετία έχουν επιτευχθεί πολλά αποτελέσματα για τους ευρωπαίους πολίτες. Οι έρευνες και οι πρωτοβουλίες του Διαμεσολαβητή είχαν ως αποτέλεσμα μια πιο ανοικτή, υπεύθυνη και φιλική προς τον πολίτη ευρωπαϊκή διοίκηση. Με την προώθηση μεγαλύτερης διαφάνειας, τη διασφάλιση δίκαιης μεταχείρισης των συμβαλλόμενων μερών και των δικαιούχων επιχορηγήσεων, τη διασφάλιση της ισότητας στις διαδικασίες πρόσληψης και τονίζοντας ότι τα θεσμικά όργανα και οι οργανισμοί πρέπει να αιτιολογούν τις αποφάσεις τους, ο Διαμεσολαβητής εργάστηκε για να διασφαλίσει ότι οι καταγγελίες των πολιτών αντιμετωπίζονται «μερικώς, δίκαια και εντός εύλογου χρονικού διαστήματος από τα θεσμικά όργανα και τους οργανισμούς της Ευρωπαϊκής Ένωσης». Αυτό προβλέπεται ρητά στο «δικαίωμα χρηστής διοίκησης» που περιέχεται στο άρθρο 41 του Χάρτη, για το οποίο μόλις μίλησα.

Από το 1995, ο Διαμεσολαβητής έχει ασχοληθεί με περισσότερες από 20.000 καταγγελίες και δεκάδες χιλιάδες αιτήσεις παροχής πληροφοριών. Είμαι πεπεισμένος ότι ο πρώτος Ευρωπαίος Διαμεσολαβητής, ο Jacob Söderman, έχει δίκιο να λέει ότι ο Διαμεσολαβητής έχει καταστεί «σημαντικός και σεβαστός παράγοντας στην ευρωπαϊκή σκηνή».

Για τον εορτασμό της δέκατης επετείου του Ευρωπαίου Διαμεσολαβητή, αποφάσισα να διοργανώσω διάφορες εκδηλώσεις στη Χάγη, στις Βρυξέλλες και στην έδρα του Ευρωπαίου Διαμεσολαβητή στο Στρασβούργο. Κάθε εκδήλωση απευθυνόταν σε ένα βασικό κοινό για το θεσμικό μας όργανο - εθνικούς διαμεσολαβητές, θεσμικά και λοιπά όργανα και οργανισμούς της Ευρωπαϊκής Ένωσης, την ακαδημαϊκή κοινότητα, τους εθνικούς, περιφερειακούς, νομαρχιακούς και τοπικούς εταίρους μας στη Γαλλία, δημοσιογράφους που καλύπτουν ευρωπαϊκές υποθέσεις, ΜΚΟ, εκπροσώπους ομάδων συμφερόντων, εκπροσώπους της κοινωνίας των πολιτών, εκπροσώπους ευρωπαϊκών περιφερειών και άλλους δυνητικούς χρήστες του Ευρωπαίου Διαμεσολαβητή.

Οι δύο τελευταίες εκδηλώσεις - ένα σεμινάριο με δημοσιογράφους και ένα δημόσιο εργαστήριο με πιθανούς χρήστες του Διαμεσολαβητή - πραγματοποιήθηκαν χθες το απόγευμα στις Βρυξέλλες και παρείχαν διάφορους τρόπους διερεύνησης και ανάπτυξης για την καλύτερη εξυπηρέτηση των πολιτών κατά την επόμενη δεκαετία του Ευρωπαίου Διαμεσολαβητή.

Η δέκατη επέτειος εορτάστηκε επίσης με την έκδοση βιβλίου που καταγράφει τη γένεση του Διαμεσολαβητή και την πρόοδο που έχει σημειωθεί από τη δημιουργία του. Το βιβλίο αυτό, αποτέλεσμα ενός εργαστηρίου που οργάνωσα στο Στρασβούργο τον Ιούνιο του 2004 με τις ιδρυτικές μητέρες και τους πατέρες του θεσμικού οργάνου, δημοσιεύθηκε στα αγγλικά τον Σεπτέμβριο. Η γαλλική έκδοση θα κυκλοφορήσει την άνοιξη του 2006 και θα χαρώ να σας στείλω ένα αντίγραφο. Προς το παρόν, δράττομαι της ευκαιρίας της παρουσίας μου εδώ για να σας δώσω ένα αντίγραφο της τρέχουσας έκδοσης.

Ο Ευρωπαίος Διαμεσολαβητής στην υπηρεσία των Γάλλων πολιτών

Όταν ανέλαβα τα καθήκοντά μου την 1η Απριλίου 2003, έκανα την ενημέρωση των πολιτών μία από τις προτεραιότητές μου. Ελπίζω ότι η σημερινή μας συνάντηση θα συμβάλει στην ευαισθητοποίηση του Ευρωπαίου Διαμεσολαβητή στη Γαλλία. Θα ήθελα επίσης να επισημάνω ότι ο Ευρωπαίος Διαμεσολαβητής όχι μόνο έχει την έδρα του στο Στρασβούργο, αλλά βρίσκεται στην πραγματικότητα εκεί και εργάζεται εκεί μόνιμα με τη συντριπτική πλειοψηφία του προσωπικού του.

Ωστόσο, ακόμη και αν ο Ευρωπαίος Διαμεσολαβητής είναι εγκατεστημένος στη Γαλλία, το έργο του παραμένει ελάχιστα γνωστό στη χώρα αυτή. Σύμφωνα με το Ευρωβαρόμετρο, μόνο το 31% των Γάλλων έχουν ακούσει για τον Ευρωπαίο Διαμεσολαβητή, ενώ ο ευρωπαϊκός μέσος όρος είναι 37%. Οι Γάλλοι συγκαταλέγονται μεταξύ εκείνων που -ανάλογα με τον πληθυσμό- παραπονούνται λιγότερο στον Ευρωπαίο Διαμεσολαβητή.

Προκειμένου να αυξηθεί η ευαισθητοποίηση του κοινού σχετικά με τον ρόλο του Ευρωπαίου Διαμεσολαβητή, επισκέφθηκα το Παρίσι τον Δεκέμβριο του περασμένου έτους κατόπιν πρόσκλησης του Διαμεσολαβητή της Δημοκρατίας, οι υπηρεσίες του οποίου διοργάνωσαν πρόγραμμα συναντήσεων, συμπεριλαμβανομένων συναντήσεων με μέλη της εκτελεστικής, νομοθετικής και δικαστικής εξουσίας, καθώς και δημόσιων συζητήσεων και συναντήσεων με τον Τύπο. Η πρωτοβουλία αυτή συνέβαλε ασφαλώς στην καλύτερη ενημέρωση των Γάλλων πολιτών σχετικά με το έργο του Ευρωπαίου Διαμεσολαβητή.

Η επίσκεψη αυτή ήταν η πιο πρόσφατη εκδήλωση στενής συνεργασίας με τα γαλλικά μέσα ενημέρωσης υπό τους διαμεσολαβητές της Δημοκρατίας που κατείχαν τη θέση αυτή από το 1995 – τον κ. Jacques Pelletier, τον κ. Bernard Stasi και από το 2004 τον κ. Delevoye.

Είμαι επίσης στην ευχάριστη θέση να σας ενημερώσω ότι το επόμενο σεμινάριο των εθνικών διαμεσολαβητών της Ένωσης, το οποίο πραγματοποιείται κάθε δύο χρόνια, θα πραγματοποιηθεί στο Στρασβούργο το 2007 και ότι θα διοργανωθεί από κοινού από τον Ευρωπαίο Διαμεσολαβητή και τον Διαμεσολαβητή της Δημοκρατίας.

Το μέλλον

Πολλά απομένουν ακόμη να γίνουν για να εξασφαλιστεί μια πρώτης τάξεως ευρωπαϊκή διοίκηση και να αντιμετωπιστεί η πρόκληση της επικοινωνίας με 450 εκατομμύρια πολίτες σε 25 χώρες και 21 γλώσσες. Ο θεσμός του Ευρωπαίου Διαμεσολαβητή θα συνεχίσει τις προσπάθειές του για να φέρει κάθε έρευνα που διεξάγουμε λίγο πιο κοντά στον στόχο μας να κάνουμε πραγματικότητα το θεμελιώδες δικαίωμα στη χρηστή διοίκηση. Και θα συνεχίσουμε να αναπτύσσουμε και να αξιοποιούμε το Ευρωπαϊκό Δίκτυο Διαμεσολαβητών, έτσι ώστε όλοι οι καταγγέλλοντες να μπορούν να στραφούν σε έναν φορέα που μπορεί να επιλύσει γρήγορα και αποτελεσματικά τα προβλήματά τους.

Ελπίζω ότι η παρουσίασή μου θα έχει συμβάλει στην αποσαφήνιση των πληροφοριών που είχατε ήδη σχετικά με το έργο του Ευρωπαίου Διαμεσολαβητή, το οποίο, όπως βλέπετε, δεν περιορίζεται αποκλειστικά στην εξέταση καταγγελιών.

Κύριε Πρόεδρε, κυρίες και κύριοι,

Σας ευχαριστώ για την προσοχή σας.